บทที่ 4 ใครอยู่ในห้องนี้

ในยุคโบราณมียาใดบ้างที่สามารถฉีดเพื่อถอนพิษยาเสน่ห์ได้ สิ่งเดียวที่ทำได้คือกินหญ้าสมุนไพรเพื่อถอนยาพิษ

นอกจากนั้นแล้ว ก็มีแต่อยู่กับผู้ชาย

“ให้ตายสิ หรือจะให้ข้าที่เป็นถึงแพทย์หน่วยสืบราชการลับถูกฆ่าด้วยยาเสน่ห์กระจอกๆนี่น่ะเหรอ?”

หลินหวานหว่านอยากจะบีบคอตัวเองตายจริงๆ

เพราะฤทธิ์ยาในร่างกายกำเริบ ทำให้นางเริ่มเดินโซเซ

ริมฝีปากแดงของนางสั่นเทา เหมือนต้องการน้ำเย็นมาก

“รอคุณหนูรองเป็นพระชายาแล้ว พวกเราก็จะมีชีวิตที่ดีแล้วล่ะ”

“นั่นสิ! เจ้าจะช้าอยู่ไย พวกเรารีบไปดูฮูหยินรองจับชู้กันเถอะ!”

เสียงของสาวรับใช้สองคนดังขึ้นมาจากทางเลี้ยวข้างหน้า

หลินหวานหว่านตัดสินจากการฟังเสียงสาวรับใช้สองคนเดินมาตรงหน้า!

ตอนนี้นางไม่มีแรงที่จะถอยหลังแล้ว นางมองดูห้องข้างๆตัวเอง

ห้องนั้นมืดมาก มองไม่ออกว่าด้านในมีอะไรบ้าง

หลินหวานหว่านเปิดประตูห้องนั้นออก แล้วรีบหลบเข้าไปปิดประตูอย่างรวดเร็ว

หลังจากที่นางเข้าไปก็นั่งยองๆลงกับพื้น และได้ยินเสียงสาวใช้สองคนเดินผ่านประตูมาคุยกันว่า “เจ้าว่า คุณหนูใหญ่ก็เกินไปจริงๆ ทั้งที่รู้ว่าตัวเองเป็นส่วนเกินในจวนนี้ ยังไม่รีบไปตายอีก ยังหน้าด้านครองตำแหน่งว่าที่ภรรยาอี้อ๋องไม่ยอมปล่อยอีก ถึงแม้จะเป็นคุณหนูใหญ่แล้วยังไง ฮูหยินใหญ่ตายไปหลายปีแล้ว! ใครยังจะสนใจนางอีก! ก็มีแต่ฮูหยินรองที่ใจดี ทำดีกับนางขนาดนั้น! แต่ผู้หญิงโง่คนนั้นจะรู้ได้ยังไงว่านี่เป็นการชมเชยมากเกินไป นำมาสู่ความตาย”

“โอ๊ย นางจะครองหรือไม่ก็อีกเรื่องหนึ่ง ที่จริงราชวงศ์ก็ไม่ชอบคุณหนูใหญ่ที่มีนิสัยเสียเอาแต่ใจนักหรอก ยังไงคนที่มีชีวิตอยู่ก็เปลืองข้าวเปลืองน้ำจะโดนฮูหยินรองจัดการอยู่แล้ว พวกเราสองคนเป็นคนสนิทของคุณหนูรอง รอคุณหนูรองได้เป็นพระชายาแล้ว ถึงเวลาพวกเราสองคนก็จะมีชีวิตที่รุ่งโรจน์และมั่งคั่ง”

สาวรับใช้อีกคนก็หัวเราะแล้วพูดขึ้น

หลินหวานหว่านที่อยู่ข้างๆได้ยินแล้วก็รู้สึกโกรธแทนเจ้าของร่างเดิมมาก

ให้ตายเถอะ! เจ้าของร่างเดิมไม่มีแม่แล้วยังโดนแม่เลี้ยงทำแบบนี้อีก ถ้าแม่ของเจ้าของร่างเดิมรู้จะเสียใจแค่ไหนกันนะ คนที่เข้ามาแย่งที่คนอื่นยังมีหน้ามาแว้งกัดคนอื่นอีก

หลินหวานหว่านไม่เคยแค้นใจขนาดนี้มาก่อน นางทนไม่ไหวอยากกระโดดออกไปตบสั่งสอนสาวใช้สองคนนั้นจริงๆ!

“แควก!” ภายในคืนที่มืดมิด เสียงท่อนไม้ที่ถูกบีบจนหักดังขึ้นในห้อง

เสียงนี้บรรยายถึงความโกรธแค้นของหลินหวานหว่านได้อย่างเต็มที่

แต่ไม่สิ นางไม่ได้บีบท่อนไม้สักหน่อย

เสียงนี้ดังขึ้นมาจากภายในห้อง!

หลินหวานหว่านตัวแข็งทื่อ

“ใครอยู่ในห้องนี้?” ภายในห้องมืดมิด หลินหวานหว่านมองไม่ออก นางหันหน้ากลับไปถาม แต่กลับได้ยินเสียงหายใจถี่ของผู้ชายดังขึ้น

เมื่อกี้นางเอาแต่สนใจบทสนทนาของสาวใช้สองคน แต่ไม่ทันได้สังเกตว่าภายในห้องยังมีผู้ชายอีกคนอยู่

ตอนนี้ในห้องมืดมาก แต่หลินหวานหว่านก็เห็นได้ว่า ทิศทางสิบสองนาฬิกาของตัวเอง มีผู้ชายร่างสูงใหญ่กำยำกำลังนอนอยู่บนเตียง

ถึงแม้เขาจะนอนอยู่ ถึงแม้ภายในห้องจะมืดมากและมองใบหน้าของผู้ชายไม่ชัดเจน แต่ก็นางกลับรู้สึกได้อย่างแปลกประหลาด

หลินหวานหว่านสัมผัสได้ถึงรังสีความเฉียบคมอันแรงกล้าที่แผ่ซ่านมาจากตัวของผู้ชาย

คนแบบนี้ นางยังไม่เคยเจอมาก่อนเลย!

แต่ทว่า นอกจากความรู้สึกกดดันแล้ว สิ่งที่ทำให้หลินหวานหว่านร้อนรนใจไปกว่านั้นก็คือ ร่างกายที่ร้อนระอุเพราะฤทธิ์ของยาเสน่ห์ หลังจากที่ได้ยินเสียงลมหายใจถี่อันแข็งแกร่งของผู้ชายแล้ว ร่างกายของนางก็เหมือนร้อนขึ้นกว่าเดิม

นางหันไปมองดูชายข้างเตียงด้วยความปรารถนาอันแรงกล้าจนทนไม่ไหว