Hinovel
App Store
Google Play
คลังหนังสือ
บท
ตั้งค่า
บทที่ 8 โยนไปทางเจ้
“เด็กคนนั้นเป็นใครนอร์ธ มึงรู้จักไหม”
หินเพื่อนสนิทที่นั่งข้างกันสะกิดพลางพยักพะเยอหน้าไปทางเธอ คนเดียวกับที่เขามองอยู่ก่อน
“หน้ากูเหมือนคนรู้จักผู้หญิงทั้งโลกรึไง?”
นอร์ธตอบเสียงเรียบ พยายามคุมสีหน้าให้เป็นปกติ
“อ่าว กูเห็นปกติมีแต่สาวเข้ามาทัก นี่มันในผับ ถิ่นมึงรึไม่ใช่?”
“ก็ใช่ แต่เด็กนั่น กู...ไม่รู้”
ประโยคนี้ถูกกลืนหายลงไปในลำคอ เมื่อเธอคนนั้นหันกลับมาพอดี แสงไฟสาดกระทบใบหน้าหวานจนเขาเห็นชัดเจน และมั่นใจว่าไม่ได้ตาฝาด ความเป็นห่วงและความสับสนตีรวนตรงกลางอก จนเขาต้องรีบหาคำตอบ
“ไอ้เค”
นอร์ธกวักมือเรียก ผู้จัดการของผับ ที่เดินมาทางนี้พอดี
“ครับพี่”
“นั่นใคร เด็กใหม่?”
“ใช่พี่ น้องเพิ่งมาเมื่อวานนี่เอง เห็นว่าร้อนเงินสุดๆเลยมาของานพาร์ทไทม์ทำ”
“ใครรับวะ เจ้หรือเฮีย?”
“น่าจะเจ้นะพี่ เพราะเมื่อวานน้องเข้าไปคุยกับเจ้”
“อย่าบอกนะว่า ตอนนั้นที่มึงบอกเจ้กำลังสัมภาษณ์เด็ก”
“ใช่ครับ”
“อ่า..ว่าแต่เอามาทำอะไร?”
“โห่พี่ สวยอย่างกับนางฟ้าตกสวรรค์ขนาดนั้น มาล้างจานละมั้ง เจ้คงไม่ให้มาช่วยงานในครัวหรอก หน้าตาระดับน้องมันต้องชงเหล้านั่งดริงก์”
เคตอบปนขำ
“กวนตีน กูถามแค่นิดเดียว ตอบซะยาว”
นอร์ธดุเสียงเข้ม แววตากร้าวขึ้นเมื่อได้ยินคำว่านั่งดริงก์
“ว่าแต่พี่สนใจเหรอ”
นอร์ธเงียบไปอึดใจ... ไม่ใช่แค่สนใจ แต่หัวใจเขาเต้นรัว ด้วยความงุนงงปนสับสน เขาเคยผลักไสเธอออกไปจากชีวิตแบบไม่เต็มใจเพราะอยากให้เธอมีชีวิตที่ดี ห่างไกลจากคนจำพวกเขา แต่วันนี้กลับมายืนอยู่ตรงหน้าในสถานที่ที่เต็มไปด้วยอันตรายที่ไม่แพ้โลกของเขาเลยสักนิด
เพราะอะไรกัน?
เธอมาทำงานนี้ทำไม?
“เปล่า”
“โธ่..เห็นถาม นึกว่าสนใจจะเช็คของ นี่ถ้าเฮียมาเห็นนะ ผมว่าไม่รอดตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว”
“ไอ้สัส..หุบปาก”
ชายหนุ่มกัดฟันปรามจนเคหน้าเสีย
“โอะ โทษทีพี่ ผมลืมตัว”
“ไปทำงานได้แล้วไป แล้วก็...ฝากดูๆด้วย มีปัญหาอะไรก็มาบอกกู”
นอร์ธสั่งกำชับ สายตายังคงจับจ้องร่างบางที่กำลังยิ้มต้อนรับลูกค้าอยู่ข้างล่าง
“ครับๆ”
ไล่หลังเค นอร์ธหันกลับมาหาเพื่อนสนิทที่ขี้จับผิดทันที เมื่อปะทะเข้ากับสายตารู้เท่าทันของหินเขาจึงเลิกคิ้วสูงอย่างกวนๆ
“มองห่าไร หิน”
“กูว่าแปลกๆ”
หินพูดพลางควงแก้วเหล้า
“แปลกอะไรของมึง”
“ไม่รู้ เหมือนมึงรู้จัก แต่กั๊กอยู่”
นอร์ธกระชากแก้วเหล้าขึ้นมาจรดริมฝีปากกระดกกลบเกลื่อน ลากสายตาจากหินไปยังพรีมอีกครั้ง คราวนี้เขายกยิ้มมุมปาก แววตาที่เคยนิ่งกลับวาวโรจน์ราวกับความรู้สึกบางอย่างถูกปลุกให้ตื่นขึ้นมาอีกครั้ง
“เปล่า ไม่รู้จัก....”
“แน่ใจ?”
“อืม..”
“หึ หวังว่าน้องเขาจะไม่เป็นหนึ่งในสต็อกของมึง”
“คิดว่าไม่ ..น้องเขาไม่ใช่สเปค”
“ให้มันจริง”
“....”
“งั้นกูชู้ดนะ”
แก้วเหล้าในมือของนอร์ธชะงัก คราวนี้ไม่ได้ขมวดเพียงคิ้วเข้ม แต่ใบหน้าของเขานิ่วด้วย ก่อนจะถูกดึงมาเรียบเฉยภายหลัง พร้อมกับควงบรั่นดีในแก้วจนน้ำเป็นเกลียวคลื่น
“กูว่า..อย่าดีกว่า”
“ทำไม?”
“ทรงนี้..เด็กเจ้”
“........”
“ถ้าไม่อยากมีปัญหา กูเตือนว่าอย่าไปยุ่ง”
ดาวน์โหลดแอปทันทีเพื่อรับรางวัล
