ตอนที่ 2 ตรงนี้ล้างไหม NC++ 1

พลอยไพลินเลือกไม่ได้จึงเดินตามเขาเข้าไปจนได้ แล้วรอฟังว่าตัวเองควรทำอย่างไร

“ปรนนิบัติผมทุกอย่างอย่างที่นางบำเรอควรจะเป็น ให้สมกับที่ผมให้โอกาสคุณในวันนี้เข้าใจไหมที่รัก”

พลอยไพลินตวัดสายตามองอย่างไม่ชอบใจเมื่ออีกฝ่ายเรียกเธออย่างนั้น กลับเห็นใบหน้ากวนๆ ที่เขาส่งมาให้ยิ่งไม่ชอบ

หญิงสาวได้แต่ข่มอารมณ์เอาไว้ เขามอบหมายให้เธอมีอาชีพเป็นนางบำเรอใช่ดารานักแสดงที่ไหน เขาทำให้เธอต้องอดทนและอยากระเบิดออกมาในเวลาเดียวกัน หากว่าเธอเลือกเดินออกจากห้องนี้ไปนั้นเท่ากับว่าเธอคงชวดงานพรีเซนเตอร์ค่าจ้างสิบล้าน แบบนั้นเธอไม่ต้องการ ในเมื่อตัดสินใจหอบร่างกายมาหาเขาถึงที่เชียงใหม่แล้วก็ต้องทำ

พลอยไพลินจำยอมพยักหน้าช้าๆ อย่างเข้าใจ นั่นทำให้ร่างสูงขยับเข้ามาตรงหน้าของหญิงสาว มือหนาเชยคางมนขึ้นเบาๆ แล้วพิจารณาใบหน้าสวยไร้ที่ติ ไม่ปฏิเสธว่าเขาเคยดูผลงานของเธอผ่านหน้าจอทีวีแต่นั่นมันนานมาแล้ว

ไม่คิดว่าวันนี้ ในช่วงเศรษฐกิจไม่ดี พลอยไพลินก็ไม่ต่างจากดาราตกอับเพราะไม่มีงานให้เธอทำ หรือบางทีเขาควรเสนอให้เธอมาเป็นเด็กของเขาในระยะยาว แต่ไม่รู้ว่าเธอจะสนหรือเปล่านี่สิ

แต่ข้อนี้เขาไม่ควรด่วนสรุปเพราะยังไม่ได้ลิ้มลองว่าเซ็กส์ของเธอมันดีหรือไม่ดี บางทีอาจสวยแค่หน้า แต่ลีลาไม่เด็ดก็ได้

นอกจากเขาแล้ว ลอฟท์มั่นใจว่าใครคนอื่นก็คงอยากแอ้มเธอแน่นอน แต่ตามสายที่รายงานมาคือเขาเป็นคนแรกที่ได้ตัวเธอมาหลังจากรู้สึกถูกใจ จากนั้นมา เขาให้มาตินทาบทามเธอผ่านผู้จัดการมาตลอด และพลอยไพลินก็ปฏิเสธมาตลอดเช่นกัน

"ถอดกางเกงให้ผมสิครับ" ปล่อยมือลงแล้วอ้าแขนออกในท่าทีสบายๆ ให้หญิงสาวได้เขยิบเข้ามาใกล้ๆ ทำได้ถนัด

พอร่างเล็กเขยิบเข้ามาใกล้ เขากลับคว้าเอวคอดกิ่วของเธอเข้าหาตัวเอง

ร่างกายนุ่มนิ่มปะทะลงไปกับร่างกายแข็งแรง จมูกเรียวเล็กชนกับแผงอกของเขาจนได้กลิ่นหอมของผู้ชายเข้าเต็มสองรูจมูก พลอยไพลินเงยหน้าขึ้นถลึงตาใส่เขาทันที วางมือลงบนอกแกร่งแล้วดันตัวออกห่าง แต่เขายังขยับเข้ามารั้งตัวเธอไว้อย่างเดิม

"บางทีคุณอาจลืมหน้าที่ตัวเองไปนะคนสวย" นั่นทำให้พลอยไพลินที่กำลังขืนกายออกจากการกอดกุมของเขาหยุดนิ่ง จนได้ยินเขาแค่นหัวเราะในลำคอว่าพึงพอใจ

พลอยไพลินตัดสินใจวางมือลงบนเข็มขัดของเขา แต่อยู่ดีๆ กลับสั่นเทาขึ้นมา

บ้า! เธอสบถในลำคอพอให้ได้ยินเพียงแค่คนเดียว

ทว่าอากัปกิริยาและท่าทางของพลอยไพลิน กลับทำให้คนที่สูงกว่ากระตุกยิ้มตรงมุมปาก รับรู้ว่าเธอกำลังหวาดกลัว กลัวไม่กลัวคือเธอยุ่มย่ามกับหัวเข็มขัดเขานานแล้วแต่ไม่สำเร็จสักที

เธอพวกนั้นก็บริการเขาต่างๆ นาๆ แต่มันเป็นไปด้วยความคล่องแคล่วว่องไว และแฝงมาด้วยความยั่วยวนเบาๆ อวดใบหน้าเซ็กซี่ ใช่อย่างพลอยไพลินที่ไม่รู้วิธีว่าต้องแกะอย่างไร

แต่คนเซ็กซี่ แค่ยืนอยู่เฉยๆ ยังเซ็กซี่เลย แถมกลิ่นกายของเธอยังหอมเย้ายวนใจเขาให้อดสูดดมเข้าในปอดลึกๆ ไม่ได้

"คุณได้ฉีดน้ำหอมไหมครับ" พลอยไพลินไม่ตอบ

"ตัวคุณหอมมากจนผมอยากจับคุณกลืนลงไปทั้งตัว"

พลอยไพลินไม่สนทนากับเขาให้เสียอารมณ์ เพราะรู้แล้วว่าเขามันเป็นประเภทชอบยั่วโมโหคนอื่น แต่เธอหงุดหงิดกับเข็มขัดของเขามากกว่า มันถอดอย่างไรเนี่ย!

ลอฟท์แค่นหัวเราะในลำคอ สงสัยวันนี้เขาใส่เข็มขัดมาผิดเส้น แต่คงผิดเส้นสำหรับพลอยไพลินคนนี้คนเดียว

เธอจะเข้าใจว่าเขาแกล้งหรือเปล่า? จากที่เธอพยายามอย่างเบามือจนตอนนี้เขารู้สึกแน่นตึงที่สะโพกเมื่อเธอออกแรงมากขึ้น

เขาจึงได้วางมือลงบนมือเรียว แล้วใช้หัวแม่มือคลึงหลังมือของเธอ ขยับนิดหน่อยมันก็ออกจากกันได้อย่างง่ายดาย

พลอยไพลินเงยหน้ามองเขาด้วยความไม่ชอบใจราวกับอีกฝ่ายจงใจใส่เส้นนี้มาไว้แกล้งเธอ ในเมื่อทำเองได้ยังปล่อยให้เธอปวดหัวกับมันอยู่ได้ก่อนก้มลงมองที่หัวกางเกงใหม่เมื่อเขาเปลี่ยนเป็นยืนกอดอกนิ่งๆ ให้เธอได้จัดการกับกางเกงต่อ

มือเธอเฉียดโดนเส้นขนตรงหน้าท้องของเขายาวลงมาถึงขอบบิกินี่บ่อยครั้ง จนเธอรู้สึกได้ว่าบางอย่างในกางเกงสแล็คสีดำเริ่มดันออกมาจนขึ้นรูป

พลอยไพลินเม้มปากเล็กน้อย หากเธอปลดตะขอกางเกงออก แน่นอนว่าเธอต้องเจอกับท่อนเอ็นที่สงสัยว่ามันจะใหญ่หรือยาว ขนาดเท่าคนเอเชียหรือยุโรปมากกว่าในเมื่อเขาเป็นลูกครึ่งเอเชียยุโรปอย่างนี้

มือเรียวจับซิปที่อยู่ด้านหน้าแล้วรูดลงช้าๆ หายใจติดขัดเมื่อได้เห็นสัดส่วนที่ตุงอยู่ในกางเกงชั้นในสีเทา บ่งบอกว่ายีนเด่นของเขาออกไปทางยุโรปไม่ใช่แค่หน้าตา

พลอยไพลินค่อยๆ รูดกางเกงของเขาลงไปหาข้อเท้าช้าๆ ด้วยร่างเล็กที่ค่อยๆ ย่อตัวลงไปจนนั่งยองๆ ด้านล่าง กลิ่นกายของบุรุษเพศคือชัดมาก ทำเอาหญิงสาวแทบไม่เป็นตัวของตัวเอง

"ยกเท้าขึ้นนิดนึงค่ะ" เงยหน้าขึ้นเอ่ยกับเขาเสียงเรียบ สบตากับคนที่มองลงมา แต่ไม่ว่าอย่างไรส่วนที่ตุงออกมามันอยู่ในรัศมีสายตาของเธอทั้งหมด

ลอฟท์เลิกคิ้วเมื่อได้ยินเสียงหวานเป็นครั้งที่สอง จึงพยักหน้าช้าๆ แล้วให้ความร่วมมือ

พลอยไพลินใช้เวลาเปลื้องเสื้อผ้าเขาตั้งหลายนาที แต่คนอื่นๆ ที่เคยมาใช้เวลาไม่ถึงนาทีเลยด้วยซ้ำ

กางเกงของเขาถูกพาดไว้บนท่อนแขนเรียวเล็ก ก่อนจะยืดตัวขึ้นแล้วคว้าที่ขอบบิกินีขนาดพอดีตัว ดวงตากลมลุ้น ในขณะที่มือเรียวค่อยๆ รูดกางเกงชั้นในลงมาด้วย ส่วนขยายเหยียดยาวใหญ่กว่าลำแขนของเธอค่อยๆ ปรากฏ

ท่อนเอ็นปลายหัวหยักสีแดงก่ำคือสิ่งแรกที่เธอเห็น มีน้ำสีใสเพียงนิดปริ่มตรงปลาย มีเส้นขนรายล้อมรอบเด่นชัด ทำเอาพลอยไพลินหัวใจเต้นเร็วเผลอกัดริมฝีปากตัวเองไม่รู้ตัว กลั้นใจแล้วรูดมันลงอย่างรวดเร็วแล้วรีบลุกขึ้นยืน ดึงตัวเองออกจากตรงนั้น