สมัครงาน

คะนิ้ง

" คะนิ้งอยู่ได้ค่ะคุณพ่อคุณแม่สบายมากเลย และอีกอย่าง หอพักที่คุณพ่อกับคุณแม่หาให้ก็ใหญ่มากๆด้วยไม่ต้องเป็นห่วงคะนิ้งนะคะ "

( ถ้าเกิดขาดเหลืออะไรก็โทรมาหาพ่อกับแม่นะลูกและที่สำคัญถ้าเงินไม่พอใช้ยังไงรีบโทรมาหาพ่อกับแม่โดยเร็วที่สุด ห้ามทำให้ตัวเองลำบากเด็ดขาดเข้าใจที่พ่อพูดใช่ไหมคะคะนิ้ง ) เหมือนคุณพ่อกับคุณแม่จะรู้และพูดดักทางฉันไว้ก่อนเลยค่ะแต่ถามหน่อยมาถึงขนาดนี้แล้ว ฉันขอลองใช้ความสามารถและความพยายามของตัวเองดูก่อนนะคะถ้าเกิดดูแล้วว่าไม่ไหวจริงๆสัญญาค่ะว่าฉันจะกลับมาเป็นเด็กดีและเชื่อฟังคุณพ่อคุณแม่

" ไม่ต้องห่วงนะคะคะนิ้งจะไม่ทำให้คุณพ่อกับคุณแม่ลำบากใจเด็ดขาด "

( แล้วนี่พี่ทะเลกับพี่เซ็นเซอร์โทรไปหาเราหรือยังลูก ) ถ้าพูดถึงพี่ชายของฉัน 2 คนนั้นน่ะหรอคะโทรมาหาฉันตั้งแต่ฉันเหยียบสนามบินที่ประเทศอังกฤษแล้วค่ะ

" โทรมาเรียบร้อยแล้วค่ะคุณพ่อคุณแม่คะงั้นแค่นี้ก่อนได้ไหมคะเดี๋ยวคะนิ้งขอตัวไปทำความรู้จักกับพวกพี่ๆที่เป็นคนดูแลหอพักก่อน "

( โอเคค่ะแม่คิดถึงหนูนะลูก )

" คะนิ้งก็คิดถึงคุณพ่อคุณแม่เหมือนกันค่ะฝากบอกคิดถึงคุณลุงคุณป้าๆด้วยนะคะ " หลังจากนั้นฉันก็กดวางสายและเดินลงไปข้างล่างหอพักของฉันทันที

.

.

" Hi Are you the new kid in this dormitory? " พอฉันเดินลงมาข้างล่างก็ถูกบุคคลหนึ่งเอ่ยทักขึ้นทันที

" Yes, I'm the new kid in this dorm. "

" Nice to meet you, my name is Kanitha. He is half Thai and half English. "

" Wow so good "

" ฉันพูดไทยได้นะ "

" เย้ย!! ดีใจจังเลยเจอคนไทยอีกแล้วถึงแม้จะไม่ใช่ไทย 100%ก็เถอะ เราชื่อคะนิ้งนะ เธอชื่อคณิษฐาหรอ? "

" ฮ่าาา ใช่ๆนั่นคือชื่อไทยของฉันแต่มันยาวไปเรียกฉันว่าโรสก็ได้ "

" ยินดีที่ได้รู้จักนะ เธออายุเท่าไหร่หรอโรส? "

" ขึ้นมหาลัยพร้อมเธอ เธอคิดว่าฉันอายุเท่าไหร่ล่ะ " เหมือนฉันถูกลอตเตอรี่แจ๊คพอทเลยค่ะเอาจริงๆนะคะก็อย่างที่ฉันบอกไปตั้งแต่แรกนั่นแหละว่าฉันไม่คิดว่าจะมาเจอคนไทยที่นี่เลย และโรสก็คือคนไทยและอายุเท่ากับฉันเผลอๆเราสองคนอาจจะเรียนห้องเดียวกันด้วยก็ได้นะคะ

" ฉันดีใจจริงๆนะ ไม่คิดว่าจะเจอเพื่อนที่นี่เลยกะว่าจะมาหาเพื่อนเอาข้างหน้าแต่ก็ไม่คิดว่าจะได้เร็วขนาดนี้ "

" ฮ่าๆ แล้วนี่คะนิ้งจะไปไหนหรอ? รู้จักที่เที่ยวแถวนี้บ้างหรือยัง ให้เราเป็นไกด์แนะนำเอาไหมเรามาอยู่ที่นี่ก่อนคะนิ้งน่าจะได้สองเดือนแล้วคุณพ่อขอบคุณแม่ส่งให้เรามาปรับพื้นฐานนะ " ตามจริงแล้วฉันก็น่าจะได้มาพอๆกับโรสนั่นแหละค่ะแต่กว่าคุณพ่อคุณแม่จะทำใจได้นั่นแหละ

" ดีเลย นั้นเรารบกวนโรสช่วยแนะนำสถานที่ ที่มีงานพาร์ทไทม์พอจะรับสมัครนักเรียนแบบเรามีบ้างไหม ? "

" เฮ้ย! พูดเป็นเล่นป่ะเนี่ย จะบอกว่าเราก็ทำงานพาร์ทไทม์นะ ทำมาได้สองอาทิตย์แล้วจะบอกว่าเงินดีมากๆเลยแหละแถมเจ้าของร้านก็ยังใจดีอีก เจ้าของร้านก็เป็นลูกครึ่งไทยอังกฤษเหมือนกันนะ " แบบนี้เรียกว่ายิ่งถูกลอตเตอรี่คูณสองเลยหรือเปล่าคะถ้าเกิดฉันได้ทำงานที่เดียวกันกับโรสและอีกอย่างเจ้าของร้านก็ยังเป็นคนไทยแบบนี้มันก็ยังที่จะทำงานสบายใจขึ้นหน่อยถูกไหมคะทุกคน

" เขารับสมัครงานอีกหรือเปล่าอ่ะ เราอยากทำงานจริงๆนะ "

" ไปด้วยกันกับเราไหมล่ะ จะได้ไปถามหน้างานทีเดียวเลย ตอนเราไปสมัครงานตอนนั้นเราก็ให้พี่ชะเอมเป็นคนพาไปนั่นแหละ "

" ถ้าแบบนั้นเราจะรบกวนโรสเกินไปหรือเปล่า "

" คิดมากนะ ถือซะว่าเป็นการทำความรู้จักระหว่างเราสองคนก็แล้วกันไหนๆก็จะต้องเรียนมหาลัยเดียวกันแล้วนิ อีกอย่างเราเองก็ไม่ได้มีเพื่อนสนิทอะไรมากมายหรอก "

" อื้มม ... งั้นเรามาเป็นเพื่อนกันนะ สัญญาเลยว่าจะเป็นเพื่อนที่ดีสำหรับโรส "

" ฮ่าๆ โอเคนั้นเราสองคนมาเป็นเพื่อนกันสัญญาเหมือนกันว่าจะเป็นเพื่อนที่ดีสำหรับคะนิ้ง " ถือว่าวันนี้เป็นวันที่ดีสำหรับฉันก็แล้วกันค่ะได้ทั้งเพื่อนใหม่และตอนนี้อาจจะได้งานทำด้วยเพราะว่าตอนนี้ฉันอยู่ที่ร้านกาแฟเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

" สวัสดีค่ะมาดาม "

" สวัสดี นี่ถึงเวลาทำงานของเธอแล้วหรอ ทำไมถึงมาก่อนเวลาตั้งหลายชั่วโมงล่ะ " พอมาถึงร้านกาแฟโรสก็ยกมือไหว้ผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังยืนอยู่หน้าเคาน์เตอร์บาร์จะว่าไปร้านนี้มันก็ไม่ได้เป็นร้านกาแฟซะโดยตรงนะคะทุกคนมันเป็นกึ่งบาร์และกึ่งคาเฟ่

" พอดีหนูพาเพื่อนมาสมัครงานค่ะมาดามไม่ทราบว่าที่คาเฟ่กาแฟนี้พนักงานเต็มหรือยังคะ "

" สวัสดีค่ะ "

" อืม.. พนักงานที่คาเฟ่นี่เต็มแล้วแหละ แต่เดี๋ยวจะลองถามมิสเตอร์ให้ ไม่แน่ใจว่าตรงบาร์ยังรับพนักงานอยู่หรือเปล่า "

" บาร์? "

" เป็นบาร์เหล้าข้างหลังอ่ะ พนักงานที่นี่ส่วนใหญ่เป็นคนไทยนั่นแหละหรือจะพูดง่ายๆก็คือที่นี่คือร้านอาหารไทยในต่างประเทศ " พอฉันเกิดอาการสงสัยเท่านั้นแหละค่ะโรสก็รีบอธิบายให้ฉันฟังทันที

" อ่อ ... ถ้าเกิดเป็นบาร์เหล้าเราทำได้หรอที่นี่เขารับอายุเท่าไหร่ล่ะ "

" 18 ก็ทำได้แล้วจ๊ะ "

" อ่อ... " ตื่นเต้นเหมือนกันนะคะพอถึงเวลาแบบนี้จริงๆแต่มาถึงขนาดนี้แล้วค่ะอยากลองดูเหมือนกันว่าตัวเองจะมีความสามารถในด้านแบบนี้หรือเปล่า ฉันไม่ได้อยากเป็นเด็กน้อยของครอบครัวตลอดหรอกนะคะ

.

.

มาร์คัส

" มิสเตอร์คะมีพนักงานพาร์ทไทม์มาสมัครงานค่ะแต่ตรงคาเฟ่กาแฟพนักงานเต็มแล้ว มิสเตอร์อยากให้ฉันรับเก็บไว้ตรงบาร์หรือเปล่าคะ "

" ตามใจเธอสิ ฉันให้เธอเป็นผู้จัดการร้านนะ "

" ค่ะ "

" อย่าลืมตรวจสอบอายุให้ถี่ถ้วนล่ะฉันไม่อยากมีปัญหาทีหลัง "

" น่าจะเลย18มาแล้วค่ะ เป็นเพื่อนของคณิษฐา "

".........."

" หรือว่ามิสเตอร์อยากจะให้ฉันพามาให้มิสเตอร์รู้จักก่อนดีคะ? "

" ไม่ต้องละ ฉันไม่ได้มีเวลาขนาดนั้นเธอจัดการเอาเองเลยก็แล้วกัน ฝากงานที่ร้านด้วยนะช่วงนี้ฉันอาจจะยุ่งและไม่ค่อยได้แวะเวียนเข้ามาดูซักเท่าไหร่ "

" ฉันจะทำงานที่มิสเตอร์มอบหมายให้เต็มที่ค่ะ มิสเตอร์วางใจได้เลย "

" อืม "