เริ่มงาน

คะนิ้ง

" มันใจใช่ไหมคะนิ้งว่าทำงานได้ถ้าเกิดว่ารู้สึกอึดอัดหรือว่าไม่อยากทำรีบบอกเราเลยนะ ที่คาเฟ่กาแฟไม่น่าคนเต็มเลย "

" ฮ่าๆๆ เราโอเคโรส แค่นี้สบายมากดีหน่อยที่เวลาพักตรงกันเดี๋ยวเรามากินข้าวด้วยกันก็ได้นิ อีกอย่างร้านสองร้านแค่หันหลังชนกันเองไม่เห็นมีอะไรให้น่ากลัวเลย " ทำใจดีสู้เสือไปยังงั้นเลยค่ะเอาเข้าจริงฉันก็กลัวเหมือนกัน นี่การทำงานพาร์ทไทม์ของฉันครั้งแรกในชีวิตเลยนะคะ

" เอาละเธอสองคนจะแยกย้ายกันไปทำงานได้หรือยังที่นี่ที่ทำงานนะไม่ใช่โรงฆ่าสัตว์ไม่จำเป็นต้องกลัวขนาดนั้นก็ได้! "

" ขอโทษค่ะมาดาม พวกเราสองคนจะรีบไปทำงานเดี๋ยวนี้เลยค่ะ " พอฉันแยกจากกันเท่านั้นแหละค่ะก็ต่างฝ่ายต่างรีบไปทำหน้าที่ของใครของมันซึ่งแน่นอนว่าฉันเองจะต้องเรียนรู้งานจากพี่ที่ทำงานนิดหน่อย

" เด็กใหม่ใช่ไหมเรา? "

" ค่ะ สวัสดีค่ะหนูชื่อคะนิ้งนะคะ ☺️ "

" ฉันชื่อแอร์รี่ เดี๋ยววันนี้ฉันจะเป็นคนสอนงานเธอเองก็แล้วกัน เธอพูดภาษาอังกฤษได้ใช่ไหม? "

" ได้ค่ะ "

" ลูกค้าส่วนใหญ่ของที่นี่ส่วนมากเป็นนักธุรกิจอาจจะมานั่งเพื่อผ่อนคายและบางทีก็กะเอาเมา การบริการของเราไม่ได้เน้นลูกค้าสักเท่าไหร่ ส่วนมากเราจะเน้นแต่ลูกค้าที่มีคุณภาพถ้าคนไหนที่ลวนลามพนักงานเด็กเสิร์ฟ หรือแม้แต่กระทั่งพูดจาไม่ให้เกียรติพนักงานของที่นี่ เจ้าของร้านมีคำสั่งให้เราไล่ลูกค้าหรือแจ้งให้ลูกค้ารู้ได้เลยว่าเราไม่โอเค " ว๊าว.. ทัศนคติของเจ้าของร้านดีจังเลยค่ะส่วนมากฉันเคยเห็นแต่เจ้าของร้านจะเอาใจแต่ลูกค้าจนไม่สนใจความคิดเห็นของพนักงานในร้านเลย

" ค่ะ "

" เธอเห็นโต๊ะนั้นไหมลูกค้าสั่งวอทก้าขนาดไซด์กลางหนึ่งขวดและแก้ว เธอลองนำไปเสิร์ฟและถามลูกค้าสิว่าต้องการอะไรเพิ่มไหม "

" ดะ.ได้ค่ะ "

.

.

" I'm sorry, sir. Your drink has already ordered. I don't know if you still want anything else.( ขอประธานโทษนะคะคุณผู้ชายเครื่องดื่มของคุณผู้ชายที่สั่งได้แล้วค่ะไม่ทราบว่าคุณผู้ชายยังต้องการอะไรเพิ่มอีกไหมคะ )

" Wow.. Today, an angel came to serve me a drink. I don't need anything more, but are you an Asian woman? ( ว๊าว.. วันนี้มีนางฟ้ามาเสิร์ฟเครื่องดื่มให้ผมด้วย ผมไม่ต้องการอะไรเพิ่มครับแต่คุณเป็นผู้หญิงเอเชียใช่ไหม )

" Yes, I'm Asian, if you guys have nothing to add, then I would like to go to other customer service first. If there is anything left, you can call me. ( ใช่ค่ะ ฉันคือชาวเอเชียถ้าเกิดคุณผู้ชายไม่มีอะไรที่ต้องการเพิ่มแล้วดิฉันขอไปบริการลูกค้าโต๊ะอื่นก่อนนะคะขาดเหลืออะไรเรียกใช้ดิฉันได้เลยค่ะ )

" ok Thanks ? " ฉันก้มหัวให้ลูกค้าเล็กน้อยก่อนที่จะเดินออกมา ไม่แน่ใจเหมือนกันค่ะว่าฉันทำถูกหรือเปล่า จิตใต้สำนึกของตัวเองล้วนๆเลย

.

.

" อืม.. ดูแล้วเธอก็เก่งอยู่เหมือนกันนะ รักษามาตรฐานของตัวเองเอาไว้ล่ะ แต่จะบอกไว้ก่อนว่าทำงานที่จะต้องรู้จักระมัดระวังตัวเองด้วยนะ เอาง่ายๆก็คือลูกค้าที่ส่วนใหญ่เป็นชนชั้นสูง หรือจะให้เรียกก็คือพวกนักธุรกิจที่มีอิธิพลในระดับหนึ่ง "

" ค่ะ คะนิ้งจะระวังตัว "

" นั้นก็ไปทำงานเถอะคอยดูแลลูกค้าตามโต๊ะถ้าเกิดลูกค้าต้องการอะไรก็มาบอกตรงเคาน์เตอร์ได้ " และดูเหมือนว่าวันทำงานวันแรกของฉันจะผ่านไปด้วยดีใช่ไหมคะฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกันจนกระทั่งเสียงโทรศัพท์ของฉันดังขึ้นมา

' เซ็นเซอร์ '

อ่า... ทำไมพี่เซ็นเซอร์ยังไม่นอนอีกค่ะเวลาที่ไทยต่างจากที่นี่ 6 ชั่วโมงได้เลยนะ แล้วฉันจะรับยังไงก่อน ถ้าเกิดฉันกดรับสายตอนนี้พี่เซ็นเซอร์ต้องรู้แน่ๆเลยค่ะว่าฉันแอบมาทำงานเพราะเสียงเพลงในร้านค่อนข้างดัง

.

.

' ตึก ตึก '

หลังร้าน

' อั๊ก ! อั๊ก '

" โอ๊ย!! ปล่อยกู!! พวกมึงทำแบบนี้กับกูได้ยังไงมึงไม่รู้หรอกว่ากูคือลูกค้าประจำของที่นี่นะเว้ย!! มึงอยากให้กูฟ้องเจ้านายของมึงหรอ!! "

' อึก.! '

ฉันได้จะกลืนน้ำลายลงคอกับภาพที่เห็นอยู่ตรงหน้านี่มันอะไรกันคะเกิดมาก็เพิ่งเคยเจอเหตุการณ์แบบนี้คนเพียงคนเดียวกำลังนอนจมกองเลือดพร้อมกับมีผู้ชายชุดดำสี่ถึงห้าคนรุมกระทืบอยู่

' อั๊ก อั๊ก อั๊ก !! '

" โอ๊ย!! กะ.กูยอมแล้ว ปล่อยกูไปเถอะนะกูสัญญาว่ากูจะรีบหาเงินมาคืนให้พวกมึง!! โอ๊ย!! "

" หึ! นี่ยังน้อยไปด้วยซ้ำสำหรับสิ่งที่มึงทำ! ยังมีหน้ากลับมาโกงรอบสองอีกหรอ? นี่เจ้านายกูใจดีกับมึงมากเลยนะที่ยังไว้ชีวิตมึงอยู่ !! "

' อัก อัก ! '

' พรึบ '

" อ๊ะ!!! ??? sorry !! "

"........" ฉันเอาแต่ก้มหน้าก้มตาไม่กล้าสบตาผู้ที่ฉันถอยหลังชนเลยค่ะ ตามจริงแล้วฉันกะว่าจะออกมาคุยโทรศัพท์กับพี่เซ็นเซอร์แต่ว่ามาเจอเหตุการณ์ข้างหน้าซะก่อนเลยทำให้ฉันเตรียมตัวที่จะหันหลังกลับเข้าร้านแต่ดันไปชนกับใครก็ไม่รู้

" look up !! " ( เงยหน้าขึ้น ) แง๊~~~ ฉันไม่น่าออกมาหลังร้านเลยค่ะถ้ารู้ว่าเหตุการณ์จะเป็นแบบนี้สู่อยู่แต่ในร้านจะดีกว่า

" Who allowed you to come out here, I don't know, I still don't understand the rules of the shop? " ( ใครอนุญาตให้เธอออกมาตรงนี้ไม่ทราบยังไม่เข้าใจกฎของร้านหรอ )

ฉันค่อยๆเงยหน้ามองต้นเสียงแค่เสียงก็ดุแล้วฉันไม่ค่อยอยากจะเจอหน้าเขาเลยค่ะแสดงว่าเขาต้องเป็นพนักงานของที่นี่แน่ๆเลย

I'm sorry. I accidentally said that I'm a new employee so I don't know the rules here. I have to apologize to the president again. ( ขอโทษค่ะบังเอิญว่าหนูเป็นพนักงานใหม่เลยไม่ทราบกฎของที่นี่ดีต้องขอประธานโทษอีกครั้งค่ะ )

".........." อ่า... ดูจากการแต่งตัวแล้วไม่น่าจะใช่พนักงานอย่างที่ฉันบอกไปแล้วแหละค่ะใส่สูทผูกไทมาซะขนาดนี้หรือว่าจะเป็นลูกค้านะ

" im sorry "

" อืม... กลับเข้าไปทำงานของเธอได้แล้ว "

" คะ.คนไทย "

" สิ่งที่เธอเห็นเมื่อสักครู่ถือซะว่าเธอไม่ได้เห็นเหตุการณ์เหล่านั้นก็แล้วกันนะเพราะว่าถ้าเกิดเรื่องนี้รั่วไหลออกไปข้างนอกฉันจะถือว่าเป็นฝีมือเธอ! "

" คะ? ทะ.ทำไมต้องคิดว่าเป็นฝีมือฉันด้วยละคะ? "

" ........ "

" อ่า.. โอเคค่ะฉันขอกลับเข้าไปทำงาน "