เขาแค่สมเพช​

วันต่อมา

"เตรียมเอกสารเรียบร้อยแล้วใช่ไหม" มังกรมองหน้าถามลูกน้องคนสนิท วันนี้เขาต้องเข้าไปคุยงานกับคู่ค้าคนสำคัญ ฉะนั้นต้องไม่มีการเกิดการผิดพลาดระหว่างคุยงานเด็ดขาด แม้ภายนอกเขาจะดูเจ้าเล่ห์ เจ้าสำราญสักแค่ไหน แต่ถ้าเป็นเกี่ยวกับงานเขาไม่ชอบความผิดพลาดเป็นอย่างมาก ยิ่งถ้าพวกที่ไม่มีความเป็นมืออาชีพเขายิ่งเกลียด

"เรียบร้อยทุกอย่างครับ" โรมตอบผู้เป็นนาย

"แล้ววิปชีสไปไหน?"

"ห้องน้ำครับ" มังกรดูเวลาที่นาฬิกาข้อมือ ใบหน้าหล่อเรียบนิ่งไม่แสดงอาการใดออกมา เขายืนรอคนตัวเล็กอยู่กับโรมและลูกน้องอีกสองสามคน ไม่นานวิปชีสก็วิ่งหอบเข้ามาหยุดตรงหน้าทุกคน

"ไปทำอะไรมา" ดวงตาคมมองตามกรอบหน้าหญิงสาวที่มีเม็ดเหงื่อผุดขึ้นมาเล็กน้อย

"ขอโทษที่ให้รอค่ะ เราไปกันเลยไหม" เอาจริงตอนนี้เธอก็ยังไม่รู้ว่าหน้าที่ของเธอคือทำอะไรบ้าง ก็ตั้งแต่ที่เธอได้รับหน้าที่เลขามา เธอแทบไม่ได้ทำอะไรเลยสักอย่าง พอถามโรมเขาก็เอาแต่บอกเธอว่าถึงเวลาเดี๋ยวก็ได้ทำ ตอนนี้เธอเลยได้แต่ตามพวกเขาไปทุกที่ ทำตัวเป็นสัตว์เลี้ยงที่น่ารักกับเจ้านายของมัน

"ถือ" มังกรยื่นมือถือกับไอแพคให้เธอ วิปชีสรับมาอย่างมึนงง เธอมองไปที่โรมที่ถือกระเป๋าเขาอยู่ ทำไมไม่ใส่กระเป๋าไว้เอามาให้เธอถือทำไม สุดท้ายเธอก็ต้องเดินตามทุกคนไปขึ้นรถเพื่อไปคุยงานครั้งนี้

ปัง (เสียงปิดประตูรถ)

ทั้งสามลงจากรถก่อนจะก้าวเข้าไปในร้านอาหารสุดหรูแห่งหนึ่ง เมื่อเข้ามาด้านในของร้านอาหาร คนตัวเล็กมองไปรอบ ๆ ร้านแววตาตื่นเต้นกับสิ่งรอบข้าง เธอไม่คิดไม่ฝันว่าตัวเองจะได้เข้าร้านอาหารหรู ๆ แบบนี้สักครั้งในชีวิต เธอมองภาพตรงหน้าตระการตา ทุกอย่างมันดึงดูดความสนใจของเธอจนไม่ทันระวังไปชนเข้ากับแผ่นหลังกว้างของใครบางคน

ตุบ!

"ขะ ขอโทษค่ะ" คนตัวเล็กก้มหัวขอโทษคนที่เดินชนด้วยความรู้สึกผิด เธอไม่ได้ตั้งใจเพราะมัวแต่สนใจรอบตัวจนไม่ทันมองว่าใครอยู่ตรงหน้าตัวเอง

"ซุ่มซ่าม" มังกรปลายตาว่าให้แต่ก็ไม่ได้สนใจอะไร เท้าหนักเดินตรงไปยังห้องที่จองเอาไว้ทันที

แอดดด

"สวัสดีครับคุณมังกร"

" สวัสดีครับคุณคลิน" มังกรและคลินทักทายกันตามประสาคนที่เคยพบปะกันอยู่บ่อยครั้ง ทั้งสองนั่งลงยังที่ของตัวเองก่อนจะเริ่มเข้าเรื่องงานกันทันทีไม่ปล่อยให้เสียเวลา

"เอาตามที่คุณมังกรว่าเลยครับ" หลังจากที่คุยเนื้องานไปจนเข้าใจทั้งสองฝ่ายจึงทำข้อตกลงกัน

" ครับ" มังกรส่งสัญญาณให้โรมนำสัญญามาให้คลินเซ้น

" คืนนี้คุณมังกรว่างใช่ไหม" เมื่อเซ้นเอกสารเสร็จคลินจึงเอ่ยถามร่างสูงตรงหน้า

"ว่างครับ" มังกรตอบ

" งั้นก็ดีเลย ผมมีร้านเด็ด ๆ มาแนะนำพอดี"

"หึ มันจะดีนะครับ" มังกรพูดขึ้นยิ้ม ๆ ได้ไปปลดปล่อยก็ดีเหมือนกัน แต่ทว่าตอนที่กำลังนั่งคุยเรื่องที่จะไปคืนนี้สายตาคมก็ไปสบเข้ากับคนตัวเล็ก วิปชีสเบือนหน้าหนีไปทางอื่นทันที มังกรแสยะยิ้มเล็กน้อยก่อนจะหันกลับมาคุยกับอีกคนต่อ

" งั้นเราจะไปเลยไหมครับ" มังกรก้มดูเวลาก็เห็นว่าเกือบจะบ่ายสามได้ ใบหน้าหล่อเงยหน้าขึ้นมาพยักหน้าตอบอีกคน

"ไปเลยก็ได้ครับ" พูดจบทั้งสองก็ลุกขึ้นตรงไปยังประตู แต่จังหวะจะเดินออกไปสายตาของคลินก็เหลือบไปเห็นคนตัวเล็กยืนก้มหน้าอยู่ทางออก เขาไม่ทันได้สังเกตว่ามังกรมีหญิงสาวมาด้วย คงเพราะนิสัยที่ไม่ชอบสนใจคนรอบข้างของเขามั้งเลยทำให้ไม่เห็นเธอ

''เธอคนนี้เป็นใครเหรอครับ" คลินเอ่ยถามมังกร แต่สายตาไม่ละไปจากใบหน้าสวย มังกรมองคนข้าง ๆ ตัวเองก่อนจะตอบกลับเสียงเข้ม

"เลขาผมเอง"

"ไม่คิดว่าคุณมังกรจะมีเลขาสวยน่ารักขนาดนี้นะครับ"

"ก็ทั่วไป" วิปชีสนิ่งไปกับคำพูดร้ายกาจของมังกร จริงอยู่ที่เธอรู้จักเขาในฐานะเพื่อนสนิทของขุนเขาแฟนเพื่อนเธอ แต่พอมาอยู่ในโหมดทำงานเป็นเจ้านายกับลูกน้องแล้ว เธอกลับไม่ชินกับคำพูดของคนตัวสูงสักครั้ง

"ไปกันเถอะ" มังกรบอกกับคลินก่อนจะก้าวนำออกไป

"ผมคลินนะครับ" ยื่นมือไปตรงหน้า

"วิปชีสค่ะ" เธอทักทายชายหนุ่มหุ้นส่วนมังกรสีหน้ายิ้มแย้ม เธอไม่จำเป็นต้องทำตัวเย็นชาเหมือนกับใครบางคน ใครทักเธอก็ตอบ มาดีก็ดีกลับมาร้ายก็ร้ายกลับนั่นแหละตัวเธอ

"ชื่อน่ารักจัง"

"ขอบคุณมากค่ะ" หญิงสาวขอบคุณพร้อมส่งรอยยิ้มสดใสไปให้ รอยยิ้มของเธอทำเอาคลินไม่อยากละสายตาไปไหน เธอเป็นผู้หญิงที่มีเสน่ห์ดึงดูดฝ่ายตรงข้ามได้เป็นอย่างดี

"ผมไม่คิดว่าคุณจะสนใจเลขาผมขนาดนี้นะครับ" มังกรเห็นเหตุการณ์ทุกอย่างเดินกลับมาก่อนจะพูดขึ้นเสียงเรียบ

"ตรง ๆ ก็ถ้าเธอโสดผมก็อยากจะจีบ" วิปชีสชะงักไปทันที ไม่คิดว่าคลินจะพูดตรงขนาดนี้

"...."

"ขอโทษที่เสียมารยาทนะครับ"

"...ครับ" มังกรเหลือบมองคนร่างบางเล็กน้อย

"เราไปกันเถอะ" เขายอมละสายตาจากคนตัวเล็กแล้วเดินออกไป มังกรมองตามคลินไปก่อนจะหันกลับมาจ้องหน้าเธอนิ่ง ๆ

"อะไร" วิปชีสเลิกคิ้วมองหน้าถาม

"เอาชุดนี้ไปทิ้งซะ มันดูแก่" โรมขำให้กับคำพูดของเจ้านายจนมังกรตวัดสายตาไปมอง

"มึงหัวเราะอะไร"

"ผมว่าชุดนี้น้องใส่แล้วน่ารักดีนะครับ"

"พวกไม่มีสไตล์ในตัว" เขาพูดแค่นั้นก็เดินล้วงกระเป๋าออกไปทันที โรมและวิปชีสหันมามองหน้ากันก่อนจะส่ายหน้าให้แล้วเดินตามเจ้านายไป

@ผับ

เวลา 20:12

"คุณวิปชีสจะดื่มอะไรดีครับ" คลินทำหน้าที่คอยบริการถามไถ่คนตัวเล็กที่นั่งอยู่ฝังตรงข้ามข้างมังกร ตั้งแต่มาถึงเขาก็เอาแต่คอยถามนั่นนี่จนเธอเริ่มรู้สึกอึดอัดอยู่ไม่น้อย แต่ไม่สามารถแสดงมันออกมา

"ขอเป็นน้ำเปล่าดีกว่าค่ะ" ถ้าเป็นเวลาปกติเธอไม่มีวันแตะน้ำเปล่าแน่นอน แต่เพราะตอนนี้ยังอยู่ในเวลางานถ้าจะดื่มมันคงจะดูไม่ดีสักเท่าไหร่

"ได้ครับ" มังกรนั่งมองทั้งสองเงียบ เขาจะรอดูว่าอีกคนจะทำอะไรต่อ

"นายครับ"

"อะไร"

"เธอมาแล้วครับ" พอได้ยินลูกน้องบอกมังกรจึงส่งสัญญานให้พาเธอเข้ามา

"มังกรขาา" หญิงสาวปากแดงคนหนึ่งเดินเข้ามาภายในห้องพร้อมเรียกชื่อมังกรเสียงแหลม เธอเดินไปนั่งลงที่ตักแกร่งยกมือโอบลำคอหนา หญิงสาวคนนั้นมองมาที่วิปชีสใบหน้าเยาะเย้ย แต่เธอคงคิดว่าวิปชีสจะกลัว

"หน้าฉีดโบท็อกมาเยอะเหรอถึงอยู่นิ่งไม่ได้" ทันทีที่ปากเล็กพูดจบสองหนุ่มที่นั่งดื่มอยู่ฝั่งตรงข้ามเหล้าแทบพุ่งออกจากปาก ผิดกลับมังกรที่ตวัดสายตามามองเธอนิ่ง ๆ วิปชีสจำหญิงสาวคนนี้ได้ คนที่เธอเจอวันนั้นในห้องมังกร

"แกว่าใคร!" ผู้หญิงคนนั้นถามเธอเสียงดังพร้อมกับลุกขึ้นชี้หน้าวิปชีส

"อย่ามาชี้หน้าฉัน" มือเล็กบัดออกไม่แรงนัก

"ทำไม ไม่ชอบให้ใครมาชี้หน้าเหรอ อีเด็กพ่อแม่ไม่สั่งสอน" ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบทันทีที่ผู้หญิงคนนั้นพูดจบ คลินกำลังจะลุกขึ้นไปต่อว่าเธอก็ต้องชะงักไปเมื่อคนตัวเล็กยกมือให้เขานั่งลง

"เมื่อกี้ป้าว่าไงนะ" คนตัวเล็กถามเธอคนนั้นน้ำเสียงเรียบนิ่งแต่แฝงไปด้วยความโกรธแค้น

"แกเรียกใครป้า อีกอย่างนะ แกมันก็แค่เด็กที่มังกรสงสารเลยยื่นมือเข้าไปช่วยก็เท่านั้น" หญิงสาวหลุดปากพูดในสิ่งที่มังกรเคยพูดกับเธอก่อนหน้านั้น

"...." คนตัวเล็กนิ่งไปทันทีกับสิ่งที่ได้ยิน

"โปรดสำเหนียกตัวเองด้วย คิดว่ามังกรเขาช่วยเธอเพราะเธอมันน่าสมเพชหรือว่าน่าสงสารกันดีล่ะ หรือจริง ๆ แล้วคือทั้งสอง ฮ่า ๆ " เธอยังไม่หยุดพูดว่าคนตัวเล็ก

"หุบปาก" มังกรเอ่ยน้ำเสียงดุดัน

"ก็วันนั้นมังกรยังบอกเคทอยู่เลยว่าอีเด็กนี่มันน่าสมเพชเลยช่วยมันไว้ก็เท่านั้น" เธอมองเขาผิดไปจริง ๆ นี่สินะตัวตนที่แท้จริงของเขา ดวงตาของเธอแดงก่ำทั้งสองข้าง มังกรที่เคยรู้จักไม่ใช่เขาในวันนี้ มังกรคนนั้นได้ตายจากโลกไปแล้ว

"กูบอกให้หุบปาก!!" มังกรตวาดเสียงดัง เขาไม่ชอบที่ผู้หญิงคนนี้เริ่มก้าวก่ายเรื่องของเขา จริงที่เขาพูดคำนั้นออกมา แต่เพราะเพื่อตัดความรำคาญที่เธอเอาแต่ถามไม่หยุด แต่ก่อนเคทจะเป็นคนที่เขาโปรดปรานที่สุดเพราะเธอไม่ยุ่งวุ่นวายกับเขาจนเกินไป แต่มาวันนี้เธอทำให้เขาอยากจะขจัดเธอให้หายไปซะ

"มะ มังกรคะ" เคทตกใจอยู่ไม่น้อย ครั้งแรกที่มังกรแสดงอารมณ์ใส่เธอแบบนี้

"เอามันออกไป" เขาสั่งลูกน้องที่อยู่ด้านนอกให้มานำตัวเคทออกไป แต่คำว่ามันที่หลุดออกจากปากมังกรเล่นเอาใจเคทหล่นไปอยู่ตาตุ่ม

"มะ มังกรจะทำแบบนี้กับเคทไม่ได้นะ!" เธอไม่มีวันยอมเด็ดขาด

"จะเอามันไปทำอะไรก็ไป" ลูกน้องก้มหัวให้เขาก่อนจะลากเธอออกจากห้องไป

"กรี๊ดดด" เสียงกรีดร้องพยายามขืนตัวไม่ยอมให้ลูกน้องมังกรแตะเนื้อต้องตัว

ทันทีที่ลูกน้องเอาตัวหญิงสาวออกไปได้ ทั้งห้องก็ตกอยู่ในความเงียบ วิปชีสยืนกำมือตัวเองแน่นจนมันขึ้นสีแดงน่ากลัว เธอพยายามกลั้นความรู้สึกจุกอกเอาไว้ มังกรมองมือเล็กที่กำไว้แน่น เขายื่นมือมาหมายจะคว้าแขนเล็กดึงให้นั่งลงแต่ก็ต้องชะงักไปเพราะเธอเบี่ยงตัวหนีสัมผัสของเขา

พรึ่บ!

"...." ภายในห้องปกคลุมไปด้วยความเงียบขรึมจนน่าอึดอัด วิปชีสเอาแต่ยืนกำมือตัวเองนิ่ง เธออยากเดินออกจากห้องนี้ให้มันจบ ๆ ไปซะ แต่จะทำอย่างนั้นไม่ได้ เธอยังมีภาระที่ต้องรับผิดชอบอีกมากมาย สุดท้ายเธอก็ได้แต่กักเก็บความรู้สึกเอาไว้ในส่วนลึก

"นั่งลง" มังกรออกคำสั่ง

"ขอไปเข้าห้องก่อนนะ" ขืนให้ทนนั่งอยู่กับเขาตอนนี้เธอคงได้ปล่อยโฮออกมาต่อหน้าทุกคนแน่นอน ร่างบางจึงคว้ามือถือออกจากห้องไปทันที

"อะ เอ่อ..." คลินมีท่าทีอึกอัก บรรยากาศไม่ดีเหมือนตอนแรก

"...." มังกรมองตามหญิงสาวไปสีหน้ายากจะคาดเดา

"ให้ผมตามเธอไปไหมครับ" โรมถาม เพราะเห็นสายตาที่เจ้านาย

"อืม" โรมรีบตามไปดูหญิงสาวทันเมื่อเจ้านายอนุญาต

"...." คลินเองก็ได้แต่นั่งดื่มเงียบ ๆ ไม่กล้าเอ่ยหรือพูดอะไรออกไป เขาไม่อยากเข้าไปยุ่งเรื่องของทั้งสองเพราะเขาก็แค่คนนอกเท่านั้น

ตึกตึก..

"ฮึก~" เท้าที่กำลังเดินอยู่ชะงักไปทันทีเมื่อได้ยินเสียงสะอื้นของใครบางคนดังมาจากมุมมืด โรมก้าวเข้าไปดูอย่างช้า ๆ

"วิป" หญิงสาวที่เขาตามมานั่งกอดเข่าก้มหน้าร้องไห้อยู่คนเดียว วิปชีสรีบเช็ดน้ำตาออกจากใบหน้าลวก ๆ เมื่อเห็นโรมยืนมองอยู่

"พะ...พี่โรม อึก~"

"ร้องเถอะ พี่จะอยู่ตรงนี้เอง"