Special POV: เบื้องหลังหน้ากากนางมารร้าย (ความในใจของพริกหวาน)

Special POV: เบื้องหลังหน้ากากนางมารร้าย (ความในใจของพริกหวาน)

สถานที่: หน้าประตูห้องนอนพี่เขม -> ห้องนอนของพริกหวาน เวลา: 00:35 น. (ทันทีที่ออกมาจากห้องพี่เขม)

แกร๊ก...

ฉันปิดประตูห้องนอนของพี่เขมลงอย่างแผ่วเบา พยายามรักษามาดนางพญาผู้ชนะจนวินาทีสุดท้าย

1... 2... 3...

"ก... กรี๊ดดดดดด! อีพริก! แกทำบ้าอะไรลงปายยยย!"

ทันทีที่พ้นรัศมีสายตาเขา ฉันก็สับขาหลอกวิ่งจู๊ดกลับเข้าห้องตัวเอง ปิดประตูล็อคกลอน แล้วกระโจนใส่เตียงนอน คว้าหมอนใบใหญ่มากดหน้ากรีดร้องระบายความอัดอั้นทันที

โอ๊ยยยย! ใจจะวาย! ใจจะวายตายอยู่แล้ว!

ใครบอกว่าฉันเก่ง? ใครบอกว่าฉันเจนจัด? โกหกทั้งเพ! เมื่อกี้ตอนที่เดินเข้าไปแทรกกลางหว่างขาพี่เขม... สาบานได้เลยว่าขาสั่นพั่บๆ จนเข่าแทบทรุด ถ้าไม่ได้เอามือเกาะไหล่พี่เขาไว้ ฉันคงลงไปกองกับพื้นให้ขายขี้หน้าประชาชีไปแล้ว!

ฉันพลิกตัวนอนหงาย ยกมือทาบหน้าอกที่หัวใจเต้นโครมครามเหมือนกลองเพลวัดฉลอง "เมื่อกี้... พี่แกล้งพริกก่อนนะ"

ฮือออ พูดออกไปได้ยังไง! บทพูดละครหลังข่าวชัดๆ! ฉันซ้อมหน้ากระจกมาเป็นสิบรอบก็จริง แต่พอไปอยู่ต่อหน้า 'ตัวจริง' ที่ทั้งหล่อ ทั้งตัวหอม แถมสายตายังดุๆ แบบนั้น สติสตังมันกระเจิดกระเจิงไปหมด

แล้วไอ้ช็อตที่โน้มหน้าลงไปดมคอพี่เขาน่ะ... ความจริงคือฉันกะจะแค่แกล้งเป่าลมใส่หูเฉยๆ แต่พอก้มลงไป กลิ่นกายหอมๆ แบบผู้ชายสะอาดๆ (ผสมกลิ่นสบู่อ่อนๆ ที่ฉันเป็นคนเลือกซื้อให้แม่เขาเองกับมือ) มันกระแทกจมูกเข้าอย่างจัง... สมองฉันก็เลย Error สั่งการให้ทำเรื่องบ้าบิ่นแบบนั้นลงไป

ผิวพี่เขมร้อนมาก... ร้อนจนจมูกฉันยังจำความรู้สึกนั้นได้อยู่เลย และตอนที่ปากฉันแตะโดนลูกกระเดือกเขา... ฉันรู้สึกได้เลยว่าเขากลืนน้ำลาย แล้วก็เกร็งตัวแน่น วินาทีนั้นแหละที่ฉันรู้ว่า "ได้ผล!"

"ฮึๆๆ ..." ฉันนอนบิดไปมาบนเตียง หัวเราะอย่างบ้าคลั่งอยู่คนเดียว เห็นหน้าพี่เขมตอนเหวอไหม? สะใจชะมัด! สมน้ำหน้า อยากทำเมินฉันดีนัก พอฉันรุกหน่อยทำเป็นไปไม่เป็น

ฉันแอบรักพี่มาตั้งสิบปีนะพี่เขม... ตั้งแต่พี่เป็นนักศึกษาหนุ่มหล่อที่มองฉันเป็นแค่ 'น้องสาวข้างบ้านขี้มูกโป่ง' แต่วันนี้พริกไม่ใช่เด็กคนนั้นแล้ว พริกอุตส่าห์ไปอัพเกรดตัวเองมา ทั้งหัดแต่งหน้า หัดแต่งตัว เข้ายิมปั้นหุ่น ยอมกินอกไก่ปั่นจนเอียนเพื่อหุ่นนาฬิกาทรายนี้... เพื่อให้พี่มองพริกในฐานะ 'ผู้หญิงคนหนึ่ง' ให้ได้

และดูเหมือนแผนการ 'ละลายน้ำแข็ง' จะเริ่มได้ผลแล้วด้วย

ฉันลุกขึ้นเดินไปหน้ากระจก ส่องดูชุดนอนซีทรูสีดำที่ใส่อยู่ หน้าแดงแปร๊ดแข่งกับสีแก้ม "สู้เขานะนังพริก... วันนี้แค่จูบคอ พรุ่งนี้ต้องได้มากกว่าคอ!"

ฉันชูสองนิ้วให้ตัวเองในกระจก ก่อนจะรีบมุดเข้าผ้าห่มด้วยความเขิน โอ๊ย... ว่าแต่พรุ่งนี้เช้าจะมองหน้าพี่เขายังไงดีเนี่ยยยย!