ตอนที่ 2 คนเจ้าชู้มาหลอกลวง

ตอนที่ 2

คนเจ้าชู้มาหลอกลวง

“คุณกวินทร์รออยู่ข้างล่างนะคะเดี๋ยวขิงไปเอาน้ำพริกมาให้”

หญิงสาวกำลังจะเปิดประตูรถแต่เป็นอันต้องหันหลังกลับมาเมื่อถูกอีกฝ่ายจับแขนของเธอไว้

“เจ้านายมาส่งถึงที่ คุณไม่คิดจะชวนไปนั่งดื่มน้ำสักแก้วเลยหรือ”

กวินทร์เดินหน้าทันทีเขาคิดว่าความใสซื่อของน้ำขิงบางทีคืนนี้เขาอาจจะจัดการได้เธอเป็นของเขาในแบบที่เขาถนัดก็ได้

“เชิญคุณกวินทร์ค่ะ”

ด้วยความซื่อและชีวิตที่เจอแต่คนจริงใจมาตลอดน้ำขิงไม่เคยคิดระวังเลยว่าการที่อีกฝ่ายขอขึ้นไปที่ห้องของเธอเขาอาจจะมีเป้าหมายอะไร

“จะว่าอะไรไหมถ้าผมจะขอข้าวสักจานกินกับน้ำพริกคุณ ดูแล้วท่าทางน่ากินผมเองก็กินเกี๊ยวมายังไม่อิ่ม”

กวินทร์พยายามจะยืดเวลาที่จะได้อยู่ที่ห้องนี้นานๆเพราะเขายังหาโอกาสที่จะค่อยๆ สร้างความโรแมนติกกับหญิงสาวไม่ได้

ทั้งสองคนพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน น้ำขิงเองรู้สึกประทับใจในตัวเจ้านายที่มีความเป็นกันเองและเขาก็เป็นคนติดตลกมากพูดอะไรให้เธอรู้สึกสนุกไปด้วยการที่วันนี้มีเพื่อนอยู่ที่ห้องมันทำให้ หญิงสาวคลายจากความคิดถึงบ้านไปได้เยอะ

“คุณรู้ไหมแค่ครั้งแรกที่ผมเจอคุณหัวใจของผมมันก็บอกว่ามันถูกชะตา”

สาวน้อยที่กำลังพูดอย่างสนุกสนานถูกเจ้านายดึงมือไปจับก่อนที่เขาจะพูดคำซึ้งออกมาแบบที่เธอยังไม่ทันตั้งตัว

“เอ่อ..หมายถึงยังไงคะ” น้ำขิงถามด้วยความสงสัยถึงไม่รู้ความหมายแต่เธอก็หลบสายตาเขาที่จ้องมอง

“รักแรกพบไม่รู้ว่าคุณเคยได้ยินไหมแต่สำหรับผมเคยได้ยินมาก็มากแต่ก็เพิ่งจะรู้จักวันนี้”

ท่านประธานค่อยๆพาตัวเองเข้ามานั่งใกล้กับสาวน้อยจนใบหน้าของทั้งคู่แทบจะชิดติดกัน ดวงตาของฝ่ายตรงข้ามทำให้กวินทร์รู้ว่าเขากำลังควบคุมเธอได้อีกฝ่ายกำลังรู้สึกกลัวและรู้สึกเคลิ้มไปกับคำพูดของเขา

“ผมเห็นเวลาที่คุณร้องไห้ทุกครั้ง ผมก็พยายามหาข้อมูลแล้วก็รู้ก็เกิดจากปัญหาทางบ้านแต่ก็ไม่รู้จะยื่นมือเข้ามาช่วยคุณยังไงเพราะแค่ฐานะเจ้านายกับลูกน้องมันคงช่วยเหลืออะไรกันไม่ได้มาก คุณจะว่าอะไรไหมถ้าผมอยากจะปกป้องดูแลคุณ….ตลอดไป”

คนอายุมากกว่าใช้ดวงตาที่เจ้าเล่ห์และแสนจะหวานมีเสน่ห์มองเข้าไปยังดวงตากลมโตของน้ำขิง เขาค่อยๆสะกดให้เธอรู้สึกได้ว่าเขาต้องการทำอย่างที่พูดจริงๆใบหน้าของคนทั้งคู่ค่อยๆเข้ามาแนบชิดติดกันปากอุ่นของท่านประธานบรรจงทาบทับลงไปปิดปากบางที่กำลังเผยอรอ น้ำขิงหลับตาลงสนิทเธอไม่รู้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นมันคืออะไรแต่ทำไมเขาทำให้เธอรู้สึกได้ว่าอยู่ใกล้แล้วยิ่งอบอุ่น

ท่านประธานโอบกอดสาวน้อย ปากหนาก็บดขยี้ปากบางอย่างหนำใจสร้างความรู้สึกซาบซ่านที่สาวน้อยไม่คุ้นเคย ความชุ่มฉ่ำค่อยๆ เลื่อนลงมากินน้ำผึ้งหวานเวลานี้คนในอ้อมกอดเหมือนโดนมนต์สะกดไม่มีแม้แต่การขัดขืน ในความคิดของกวินทร์น้ำขิงก็เป็นเพียงผู้หญิงที่อ่อนและไร้เดียงสาเธอยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าสิ่งที่เกิดขึ้นมันจะพาอะไรไปจากตัวเธอบ้าง

“ผมสัญญาจะดูแล ปกป้องคุณให้ดีที่สุด”

คำพูดที่หลุดออกจากปากกวินทร์ เขามั่นใจว่าสามารถทำได้เขาไม่ได้บอกว่ารักเธอแต่เขาพร้อมจะปกป้องและดูแลในฐานะที่เขาเป็นเจ้าของบริษัทมีเงินทองมากมายการดูแลผู้หญิงสักคนไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเขา

คนเจ้าเล่ห์จัดการกับเสื้อผ้าของตัวเองเสร็จก็ค่อย ๆ มาปลดกระดุมทีละเม็ดของชุดพนักงานเผยให้เห็นอกอวบอิ่มที่ซ่อนอยู่ในนั้น ความรู้สึกในร่างกายมันปั่นป่วนไปหมดยอดประชุมชูช่อพร้อมต่อการต้อนรับ น้ำขิงไม่กล้าแม้แต่จะลืมตาเธออายในสิ่งที่เกิดขึ้นแต่ความคิดถึงบ้านแล้วปัญหามากมายที่เธอต้องเผชิญที่ตอนนี้ครอบครัวกำลังถูกรังแกทำให้เธอเห็นอ้อมกอดนี้เป็นเหมือนที่ หลบภัยและปกป้องเธอได้

“ปล่อยเถอะค่ะ....เราไม่ควรทำแบบนี้กันเลย”

สองมือเล็กเมื่อได้สติพยายามจะผลักคนร่างหนาออกจากตัวแต่มันก็ไม่ทันการณ์แล้วมือทั้งสองข้างถูกตรึงกับที่นอน ร่างอรชรไร้เสียงขัดขืนใดๆเพราะหัวใจของเธอมันก็ไม่รู้ว่าความจริงแล้วกำลังต้องการอะไรกันแน่ สองขางามแยกออกจากกันเห็นถึงเส้นทางถ้ำสวาทแห่งความบริสุทธิ์ สองร่างกายเข้ามาประชิดรวมกันเป็นหนึ่งไม่มีอะไรที่ทั้งคู่จะต้องหวาดหวั่นอีกแล้วนับจากนี้ไปมีแต่ความสุขและความรู้สึกที่เสียวซ่านที่ต่างมอบให้แก่กันสำหรับกวินทร์มันคือชัยชนะแต่สำหรับน้ำขิง เธอมอบชีวิตและหัวใจให้กับเขาไปแล้ว วันนี้เธอสูญเสียความบริสุทธิ์ให้กับผู้ชายที่เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขารู้สึกยังไงกับเธอจริงๆ ส่วนเธอนั้นแอบชอบเข้ามาตลอดแต่มันก็เป็นเพียงความชอบแบบที่ลูกน้องแอบมองเจ้านาย เธอไม่เคยคิดเลยว่าวันนี้เธอจะกลายเป็นผู้หญิงในอ้อมกอดเขา

“ความสัมพันธ์ของเราสองคนจะมีแค่ผมกับคุณเท่านั้นที่รู้เข้าใจใช่ไหมว่าที่บริษัทอย่างไรเราก็เป็นแค่เจ้านายกับลูกน้อง ผมจะมาหาคุณที่นี่เอง เราสองคนต่างกันมาก น้ำขิงถึงคุณกับผมจะเป็นอะไรกันแต่มันก็คงเป็นได้แค่นี้อย่าคิดไปไกลกว่านั้นเลยแต่ไม่ต้องกลัวผมจะยังรักษาคำสัญญาที่ให้ไว้คือดูแลและปกป้องคุณ”

เพียะ !

มือเล็กฟาดลงไปที่หน้าของเจ้านายอย่างแรง น้ำขิงไม่คิดเลยว่าสุดท้ายแล้วเมื่อความสุขได้จบลง เธอจะได้ยินคำพูดแบบนี้จากเขาแต่มันก็คงไม่ผิดเพราะเธอเองก็เป็นเพียงแค่ผู้หญิงใจง่ายเขามาส่งเธอที่ห้องแค่เพียงครั้งเดียว เธอก็ยอมนอนกับเขา หญิงสาวบอกกับตัวเองว่าความผิดครั้งนี้คงเป็นตราบาปในชีวิตของเธอไปตลอดสิ่งที่เธอหวงมาตลอดชีวิตควรจะเสียให้กับผู้ชายที่รักเธอแต่กลายเป็นว่าเธอกลับมาใช้เพียงอารมณ์ชั่ววูบกับผู้ชายที่เจ้าเล่ห์หวังมาหลอกลวงเธอก็เท่านั้น

“เช็คเงินสด 100,000บาทผมรู้ว่าตอนนี้ ที่ดินที่พ่อคุณใช้ทำบ่อปลากำลังจะถูกยึดส่งเงินไปให้พ่อซะถ้าคุณยังอยู่ตรงนี้เป็นคนของผมไม่มีทางที่จะลำบากแต่ถ้าคุณคิดว่าอยากเป็นมากกว่านี้ก็ต่างคนต่างไป”

กวินทร์เดินออกจากห้องพักเขารู้สึกสับสนในความคิดของตัวเองทุกสิ่งทุกอย่างที่เขาพูดและทำไปเพียงเพราะต้องการแน่ใจว่าเขาจะไม่ตกหลุมรักสาวน้อย เขาไม่ได้ตั้งใจจะทำให้เธอเสียใจแต่เขาแค่พูดไว้เพราะจะได้เป็นการเตือนสติตัวเอง ทุกครั้งที่เขาเคยมีสัมพันธ์กับผู้หญิงทำไมเขาไม่เคยรู้สึกผิดแบบนี้เลยแต่ครั้งนี้น้ำขิงทำให้เขารู้สึกว่าเขาต้องรับผิดชอบเธอไปทั้งชีวิต

“ไม่ได้นะกวินทร์เสือผู้หญิงอย่างเราจะมาตายให้กับ สาวน้อยไร้เดียงสาอย่างน้ำขิงหรือ”

ชายหนุ่มพยายามบอกเตือนตัวเองชีวิตของเขาผ่านผู้หญิงมามากมาย วันนี้เขาจะไม่มีทางยอมให้หัวใจของเขาแพ้แค่เพียง สาวน้อยบ้านนอกที่ไม่ทันอะไรเขาด้วยซ้ำไปแน่ ๆ