บทที่ 6

เมื่อราชันย์ปล่อยมือของเพียงฟ้า เธอแทบล้ม โชคดีที่ประคองตัวเองเอาไว้ได้ เพียงฟ้าหันกลับไปมองหน้าของราชันย์ มือทั้งสองข้างยกทุบเข้าที่หน้าอกของเขาด้วยความโกรธ เพียงฟ้าไม่สามารถควบคุมอารมณ์ของตัวเองได้ เธอหึงและหวงสามีมากยิ่งเห็นข่าวกับคลิปวิดีโอยิ่งทำให้เธอสติหลุด

"หยุดทำเรื่องบ้า ๆ เดี๋ยวนี้นะเพียงฟ้า ผมเคยบอกกับคุณแล้วว่าเราไม่มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกัน ผมไม่ได้รู้สึกอะไรกับคุณและเราไม่เคยมีอะไรกันต่อให้เราแต่งงานแล้วก็ตาม"

พนักงานออฟฟิศต่างพากันมองท่านประธานของบริษัทกำลังทะเลาะกับผู้หญิง ถึงแม้พวกเขาจะไม่เคยเห็นหน้าภรรยาของท่านประธานแต่พอจะจับใจความได้ว่า เพียงฟ้าผู้หญิงที่กำลังทะเลาะกับท่านประธานนั้นคือภรรยาของเขา

"คุณพูดแบบนี้ได้ยังไง ฉันกับคุณแต่งงานกันถูกต้องตามกฎหมาย จดทะเบียนสมรสกันแล้ว แต่คุณไปมีอะไรกับผู้หญิงคนอื่นทั้ง ๆ ที่ เมื่อคืนคุณก็นอนกับฉัน"

"คำว่านอนเตียงเดียวกันกับคนที่มีอะไรกัน มันไม่เหมือนกัน ผมขอโทษนะเพียงฟ้า ผมไม่สามารถทำใจรักคุณได้จริง ๆ ให้ผมมีข่าวฉาวกับผู้หญิงคนอื่นก็ยังดีซะกว่า" เพียงฟ้าแค่นหัวเราะทั้งน้ำตา ความรู้สึกสมเพชตัวเองอาบหัวใจ ที่พยายามร้องขอความรักจากสามี ร้องขอความรักจากคนที่แต่งงานด้วย

“ถ้าใครเอาเรื่องนี้ไปแพร่กระจาย ฉันจะไล่ออก” ชายหนุ่มเอ่ยข่มขู่ลูกน้องที่มุงดูอยู่ ไม่ใช่แค่มุงธรรมดา แต่มีแอบถ่ายคลิปวิดีโอด้วย

“หยุดเดี๋ยวนี้นะราชันย์”

เสียงของหญิงสูงวัยดังมาแต่ไกล หญิงสาววัยกลางคนที่ปรากฏตัวหลังจากเสียงนั้นมาก่อนคือแม่ของราชันย์

"คุณแม่มาที่นี่ได้ยังไง" ราชันย์ขมวดคิ้วเข้าหากันปกติคุณแม่ของเขาจะไม่มาที่บริษัทเลยทำไมในวันนี้คุณแม่ถึงได้มาที่นี่ ทั้งยังดูไม่พอใจลูกชาย อาจจะเป็นเพราะว่าเพียงฟ้าไปตามคุณแม่ของเขา ทันทีที่คิดเช่นนั้นสายตาของราชันย์กวาดมองไปยังคนสร้างเรื่องวุ่นวาย

"มันจะมากเกินไปแล้วนะ เพียงฟ้าคุณไม่มีสิทธิ์ไปพาคุณแม่ของผมมาที่นี่"

แม่ของราชันย์เอาตัวเข้ามาขวาง ทั้งยังผลักหน้าอกของลูกชายออก

"ราชันย์ลูกนั่นแหละที่ทำมากเกินไป ลูกแต่งงานกับหนูเพียงฟ้าถูกต้องตามกฎหมายเป็นสามีภรรยาที่มีทะเบียนสมรส แต่ลูกกลับไปมีอะไรกับผู้หญิงคนอื่นข้างนอกจนเสียชื่อเสียง ที่แม่มาในวันนี้เพียงฟ้าไม่รู้เรื่องด้วยเลย แม่ตั้งใจที่จะมาหาลูกอยู่แล้วแต่ดันมาเจอในสิ่งที่ลูกทำกับเพียงฟ้าแม่บอกตรง ๆ ว่าแม่รับไม่ได้"

ผู้เป็นแม่มีใบหน้าเหมือนผิดหวังในตัวของลูกชายและทำให้ราชันย์รู้สึกไม่ดีที่เห็นผู้เป็นแม่โกรธ

"คุณแม่ใจเย็น ๆ นะคะ อาจจะไม่ใช่แบบนั้นก็ได้" ต่อให้เพียงฟ้ากำลังโกรธแต่เธอก็ห้ามคุณแม่ของราชันย์เอาไว้กลัวว่าท่านจะโกรธจนเป็นอะไรขึ้นมา

"ไม่ต้องมาแสดงหรอกเพียงฟ้าสา แก่ใจคุณแล้วสินะ ที่ทำให้แม่โกรธผมได้ขนาดนี้" ราชันย์เอ่ยว่าด้วยน้ำเสียงตะคอก จ้องมองหน้าของเพียงฟ้าด้วยความไม่พอใจ บวกกับอารมณ์โกรธ เขาเตรียมที่จะเดินไปแต่ต้องหยุดชะงัก

"ถ้าเดินหนีไปต่อจากนี้เราก็ไม่ใช่แม่ลูกกันอีก"

คำพูดของคุณแม่ราชันย์ไม่สามารถทำให้เขาเดินหนีผู้เป็นแม่ไปได้ เพราะราชันย์รักแม่ของเขามาก ยอมทำทุกอย่างและยอมแต่งงานกับเพียงฟ้าก็เพราะว่าคุณแม่ของเขา

"เรื่องเมื่อคืนนี้คือความเข้าใจผิด คุณแม่ไม่เชื่อสามารถสืบหาความจริงได้เลย เมื่อคืนนี้นิสาเมามากและผมไม่รู้ว่านักข่าวเข้ามาได้ยังไง ผมตั้งใจที่จะพานิสาไปส่งที่บ้านแต่อยู่ ๆ นักข่าวก็เข้ามาถ่ายรูป ผมกำชับกับพวกนักข่าวแล้วแต่ไม่มีใครฟัง แน่นอนว่าผมจะเล่นงานทุกสำนักที่ลงข่าวของผม"

เพียงฟ้าเธอก้มมองหน้าจอมือถือของตัวเองในห้องแชทของเพื่อน ข่าวที่ลงเมื่อคืนนี้ในระยะเวลาไล่เลี่ยกันกับช่วงเวลาที่เธอนอนหลับ เขาเพิ่งจะออกจากบ้านมาจริง ๆ แล้วสถานที่แบบนั้น คนแบบคุณราชันย์คงไม่ทำอะไรนิสาแน่ ๆ หรือจะเป็นแผนลวงของนิสา ตั้งใจที่จะให้ราชันย์มีข่าวกับเธอ

"พูดแบบนี้ใครจะเชื่อลูก หนูเพียงฟ้าต้องบอบช้ำแค่ไหนหัวใจของเธอต้องเจ็บปวดมากแค่ไหน" ผู้เป็นแม่นั้นไม่ฟังคำอ้างของลูกชาย มีแต่คำกล่าวโทษ จนกระทั่งเพียงฟ้าจับแขนของผู้เป็นแม่ราชันย์เอาไว้

"คุณแม่คะเพียงฟ้าผิดเองที่ด่วนตัดสินใจ เมื่อคืนนี้เพียงฟ้าอยู่กับคุณราชันย์ในระยะเวลาไล่เลี่ยกัน เขาทั้งสองคนคงไม่มีอะไรกันจริง ๆ อย่างที่คุณราชันย์พูด"

"จริงเหรอหนูเพียงฟ้า"

"อย่างนั้นผมขอสาบานต่อหน้าของคุณแม่เพื่อให้คุณแม่สบายใจ ผมไม่เคยคิดจะมีอะไรกับนิสาเราทั้งสองคนคบกันแค่เรื่องธุรกิจเรื่องเมื่อคืนนี้คือความบังเอิญเท่านั้นจริง ๆ"

เพียงฟ้าเธอยิ้มให้กับราชันย์เธอเข้าใจเขาผิดจริง ๆ แต่เธอก็มั่นใจว่านิสาไม่ได้คิดแบบนั้น เรื่องทั้งหมดต้องเป็นแผนการของผู้หญิงคนนั้นอย่างแน่นอน

"อย่างนั้นก็ดีแล้วลูก แค่นี้แม่ก็สบายใจแล้วราชันย์แม่รักราชันย์มาก ๆ นะ ผู้หญิงที่แม่หาให้ราชันย์แต่งงานด้วยคือผู้หญิงที่ดีที่สุด รักกันให้มั่นคงเชื่อแม่เถอะแล้วชีวิตคู่ของลูกจะดี" ต่อหน้าของคุณแม่ราชันย์เพียงฟ้าและราชันย์ไม่กล้าขัด มือทั้งสองคนถูกดึงไปประกบจับเข้าหากันด้วยที่คุณแม่เป็นคนผสานไว้

"คุณแม่คะ อย่างนั้นวันนี้เราไปหาอะไรทานกันไหมคะไหน ๆ คุณแม่ก็มาที่บริษัทของคุณราชันย์แล้ว"

"ขอโทษนะครับคุณแม่ ผมไม่มีเวลาว่างพาคุณแม่ไปทานข้าวหรอกและสิ่งที่ผมเสียหายในห้องประชุมเมื่อสักครู่นี้เพียงฟ้าจะรับผิดชอบยังไง ผมฝากถามเธอด้วย"

ราชันย์กวาดสายตามองเพียงฟ้าเพียงแค่เสี้ยววินาที หลังจากนั้นเขาดึงมือของตัวเองออก และเดินกลับเข้าไปในห้องประชุม ส่วนเพียงฟ้าได้เพียงแต่รับคำปลอบใจของแม่ของคุณราชันย์

"ไม่เป็นอะไรนะหนูเพียงฟ้า หนูคือที่หนึ่งของคุณแม่คุณพ่อ เป็นครอบครัวของเรา เป็นส่วนหนึ่งของเรา จะไม่มีผู้หญิงคนไหนมาแทนที่ของหนูได้"

"ขอบคุณคุณแม่มาก ๆ นะคะ ที่รักและเอ็นดูหนู คุณราชันย์เขาไม่ว่างหนูขออนุญาตพาคุณแม่ไปทานอาหารนะคะ"

"ได้สิจ๊ะ ลูกสะใภ้คนสวยของแม่" เพียงฟ้าเธอไม่ได้รับความรักจากผู้เป็นแม่เพราะเธอมีเพียงแค่คุณยายแต่ท่านก็เสียไปแล้ว โชคดีที่คุณแม่กับคุณพ่อของราชันย์นั้นรักเธอเหมือนดั่งลูกสาว