Hinovel
App Store
Google Play
คลังหนังสือ
บท
ตั้งค่า
บทที่7สังเกตการณ์
ดวงอาทิตย์เลื่อนขึ้นผ่านจากก้อนเมฆทีละนิดเริ่มประกายสองแสงสว่างผ่านหน้าต่างและพาดผ่านมายังร่างกายของหญิงสาวที่กำลังนอนหลับสบายอยู่แต่ก็ถูกแสงของอาทิตย์นี้แหละที่มารบกวนเวลานอนของเธอ
ติ้ด ติ้ด ติ้ด เสียงนาฬิกาปลุกเป็นสัญญาณบอกให้หญิงสาวที่นอนหลับใหลอย่างสบายให้ตื่นขึ้นมาได้แล้ว ถึงแม้ว่าหญิงสาวจะไม่อยากตื่นเลยก็ตาม แต่เธอต้องฝืนตื่นขึ้นมาเพื่อธุระส่วนตัว เพื่อที่เธอจะได้ไปทานข้าวเช้าให้ตรงเวลาตามที่เจ้าของบ้านบอก แต่อันที่จริงถ้าไม่ได้ทานข้าวเช้าเธอก็ไม่ได้เป็นอะไรเพราะปกติตอนอยู่มหาลัยเธอก็ไม่ได้ทานอยู่แล้วไม่ เรียกว่าหาอะไรทานไม่ทันก่อนไปเรียนเสียมากกว่าเพราะว่าตื่นสายเป็นประจำอยู่แล้ว แต่วันนี้เริ่มวฝึกงานเป็นวันแรกเธอจะสายเหมือนไปเรียนไม่ได้เด็ดขาด
“เธอมาสาย”
“สาย สายอะไรคะ” กอหญ้าทำหน้างงเล็กน้อย
“ไม่ต้องทำหน้าสงสัย แล้วก็คิดว่าตัวเองผิดอะไร ฉันบอกแล้วใช่ไหมว่าข้าวเช้าจะต้องทานตอนเจ็ดโมงตรง เธอมาสาย”
“ถึงจะสายแต่ก็ทันทานข้าวค่ะ ใช้เวลาทานข้าวแค่สิบนาทีพอค่ะ” กอหญ้ายิ้มตอบและไม่พูดไม่เถียงอะไรอีก แต่เธอรีบตักข้าวต้มใส่ปากของเธอทันทีด้วยความรวดเร็วโดยที่ข้าวต้มถูกตักวางไว้บนโต๊ะนานแล้ว ทำให้เธอทานข้าวต้มได้อย่างรวดเร็วเพราะอุณหภูมิของอาหารกำลังอุ่นพอดีไม่ทำให้ลวกปากของเธอ
“ค่อยๆ ทานก็ได้เดียวข้าวต้มก็ติดคอกันพอดี วันนี้ฉันไม่รีบ”
“ไม่เป็นไรค่ะกอหญ้าอิ่มแล้ว ไปได้เลยค่ะ”
“แต่ฉันยังไม่อิ่มแต่นี่จะเจ็ดโมงครึ่งแล้วนะคะ”
“แต่ฉันยังทานไม่อิ่ม”
“ค่ะไม่อิ่มก็ไม่อิ่ม”กอหญ้าจากที่เธอกำลังเอามือเท้ากับโต๊ะเพื่อยืนขึ้น เธอต้องทิ้งตูดงอนงามของเธอนั่งลงเก้าอี้อีกครั้งเพื่อรอชายหนุ่มร่างโตตรงหน้าทานข้าวให้เสร็จเสียก่อน และในช่วงเวลานี้เองเธอจึงจำคำของนนท์นี่ที่ว่าให้ลองสังเกตพฤติกรรมท่าทางต่างๆ ของชายหนุ่มตามที่นนท์ฺนี่บอกเอาไว้
วันนี้กระทิงสีเสื้อยืดด้านในสีน้ำตาลใส่เสื้อคลุมด้านนอกเป็นเสื้อยีน ดูการแต่งกายภายนอกแล้วเหมือนผู้ชายปกติ แต่ถ้าจะทำให้คิดได้ก็คงจะเป็นกางเกงยีนสุดฟิตแน่นรัดขาจนเกินไป
“มองอะไรไม่กินข้าวแล้วหรือ”
“มองคนหล่อ”
“จะกินข้าวต่อไหม”
“กินค่ะ”ชายหนุ่มมองหน้าหญิงสาวสักครู่หนึ่งก่อนจะตักข้าวเข้าปากและถามกับตัวเองในใจว่านานแค่ไหนแล้วที่เขาไม่ได้โดนผู้หญิงแซวหรือหยอกล้อแบบนี้ แต่ที่จริงเขาก็พอจะอิ่มบ้างแล้ว แต่เขาเห็นว่ากอหญ้าตักข้าวเข้าปากได้ไม่กี่คำก็บอกว่าอิ่มแล้ว กระทิงคิดว่าทานแค่นั้นจะไปอิ่มอะไร ก็เลยอยู่ต่อให้กอหญ้าทานข้าวให้เสร็จก่อน
ส่วนกอหญ้าเธอก็ตักข้าวเข้าปากต่อแต่สายตาของเธอก็ยังไม่วายที่จะชำเลืองมองกิริยาท่าทางของชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าของเธอ เวลาจับช้อนก็ปกติ เวลาดื่มกาแฟนิ้วก้อยก็ไม่กระดิกขึ้น แต่จากที่เธอจะมองด้วยการสำรวจด้วยสายตาเธอก็ยังตอบคำถามกับตัวเองไม่ได้อยู่ดีว่าตกลงกระทิงชอบผู้หญิงหรือผู้ชายกันแน่ และยิ่งไปกว่านั้นไม่รู้ว่าทำไมเธอยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกว่าผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าของเธอในตอนนี้ช่างน่ามองและมีเสน่ห์น่าน่าดึงดูดจากที่เธอมองด้วยความสงสัยแปรเปลี่ยนเป็นความหลงใหล และชื่นชมใบหน้าของชายคนที่นั่งอยู่ตรงข้ามเธอ ว่าหล่อดูดีเหมือนดังกับเทพบุตรเสียนี่
“มองอะไรทานข้าวอิ่มหรือยัง”
“...”
“กอหญ้า”
“ค่ะ”หญิงสาวหยุดมองและกะพริบตาถี่ๆ
“ทานข้าวอิ่มหรือยัง”
“อะ อิ่มแล้วค่ะ”
“อิ่มก็ลุกขึ้นได้แล้วเดี๋ยวฉันจะไปส่ง”
“จะไปส่งทำไมเหรอคะกอหญ้าเอารถมา”
“ฉันให้สิงโตเอารถยนต์เธอไปคืนแล้วล่ะ”
“เอาไปคืน เอารถไปคืนทำไมหรือคะ” กอหญ้าทำหน้าแปลกใจเล็กน้อยและไม่เข้าใจว่าทำไมต้องเอารถของเธอกลับไปคืนด้วย
“ฉันเห็นว่าที่บ้านเธอช่วงนี้มีแขกมาพักเยอะจำเป็นต้องใช้รถแล้วอีกอย่างรถของเธอมันก็จอดขวางทางรถของฉันด้วย”
“จอดขวางทาง”
“ใช่จอดขวางทาง จะไปได้หรือยัง จะถามอีกนานไหม จะสายแล้วน่ะ”
“เออ แล้วถ้วยชามพวกนี้ล่ะจะไม่เก็บก่อนหรือคะ”กอหญ้าชี้ลงไปที่ถ้วยข้าวต้มที่เธอและเขาเพิ่งทานเสร็จและยังวางอยู่บนโต๊ะ เธอคิดว่าต้องทำความสะอาดก่อนที่จะไปทำงาน
“เอาทิ้งไว้ตรงนี้แหละปกติก็มีแม่บ้านมาเก็บให้”
“ค่ะ”
“เออ พี่กระทิงค่ะโรงงานใกล้แค่นี้เองไม่มีรถรางผ่านมารับบ้างหรือคะ”
“ไม่มีฉันจะไปส่งเธอทุกเช้าก็แล้วกันแต่เธอต้องตื่นมาทานอาหารเช้าให้ทันและฉันจะไปทำงานตอนแปดโมงเช้า เธอต้องเตรียมตัวให้พร้อมด้วย”
“ค่ะ”หญิงสาวพยักหน้าตอบรับและเดินตามหลังชายหนุ่มต้อยๆ ไปขึ้นรถทันที
“นี้โรงงานผลไม้อบแห้งตอนเที่ยงเธอก็ไปทานอาหารที่โรงอาหารกลางได้”
“เข้าใจค่ะพี่กระทิง”
“กอหญ้า ทางนี้จะ”
“อ้าวยังไม่ไปโรงงานไวน์หรือนนท์นี่ กล้าหาญ”
“กำลังจะไป”
“นี้กำลังรอรถรางมารับหรือ"ถึงจะดูแล้วว่าโรงงานติดกันแต่ถ้าเดินไปอีกโรงงานก็เป็นกิโลเลย”
“อืมกำลังรอรถอยู่นะ แล้วเป็นอย่างไงบ้างอยู่ได้จริงๆ ใช้ไหม”
“อืมอยู่ได้”
“มาฝึกงานวันแรกก็มีผู้ชายมาส่งเลยนะ คือดีอ่ะ”นนท์นี่ทำหน้าดีด๊าดีใจที่เห็นว่ามีผู้ชายมาส่งเพื่อนแต่ช่างแตกต่างจากกอหญ้าเสียเหลือเกินที่ไม่ได้ดีใจอะไรที่มีผู้ชายมาส่ง
“ดีอะไรล่ะเขายกรถของกอหญ้ากลับบ้านไปให้คุณแม่แล้ว โอกาสที่เราจะได้ไปมาหากันก็น้อยลง แล้วอีกอย่างเรายังไม่รู้เลยนะว่าพี่เขาชอบผู้หญิงหรือผู้ชายกันแน่”
“วิธีสังเกตที่ฉันบอกไปได้ลองทำบ้างแล้วหรือยัง”
“ก็สังเกตสินอกจากที่พี่กระทิงชอบใส่กางเกงยีนรัดๆ ใส่เสื้อยืดที่โชว์กล้ามและเป็นคนตรงต่อเวลามากๆ ก็ไม่มีอะไรน่าสงสัยเลย”
“แล้วเรื่องที่ทำให้เขาตกใจล่ะได้ทำบ้างหรือยัง”
“ยัง” กอหญ้าถอนหายใจ เธอหนักใจมากๆ ไม่รู้จะหาวิธีไหนที่ทำให้กระทิงตกใจได้เลยเรื่องที่คิดว่าจะทำให้กระทิงตกใจหรือกลัวจนร้อง ก็ดันเป็นทุกอย่างที่เธอกลัวเหมือนกัน"
“ถ้าเรื่องที่ทำให้เขาตกใจมันยากเกินไปลองวิธีนี้ไหมล่ะ”
“วิธีอะไร”
“เอาหูมาเดี๋ยวกล้าหาญมันจะขัดไม่ให้ทำ”กอหญ้ายื่นหูไปใกล้ๆ เจ๊นนท์นี่ เพื่อจะได้รู้วิธีการการพิสูจน์ ว่าผู้ชายที่เธอเคยเล่นมาตั้งแต่เด็กจะเป็นหรือไม่เป็นกันแน่
“วิธีนี้น่าจะเสี่ยงหน่อยแต่ก็อาจได้ผล 100%”
“วิธีอะไรรีบบอกมาเลยเนนท์นี่เดี๋ยวจะต้องไปทำงานแล้วอย่าลีลา” “ก็คือการ หลอกล่อยั่วยวนถ้าเป็นผู้ชายยังไงก็คงมีท่าทีตอบรับบ้าง”
“จะบ้าหรือนนท์นี่”
“บอกแล้วไงว่าอย่าเสียงดังเดี๋ยวกล้าหาญมันจะฆ่าฉันได้ แต่วิธีนี้อาจจะได้ผลที่สุดน่ะ เพราะการเย้ายวนหลอกล่อให้หลงให้รักนี้แหละมันเป็นวิธีที่ดีที่สุด ถ้าเขาเป็นจริงมากสุดเขาก็อาจทำหน้าขยะแขยงหรือรังเกียจ แต่ถ้าเขาเป็นชายแท้เธอก็อาจจะต้องเปลืองตัวหน่อยหนึ่งน่ะ"นนท์นี่พูดคุยด้วยพร้อมกับยิ้มเจ้าเล่ห์”
“ไม่เอาหรอดนนท์นี่กอหญ้าไม่กล้าหาวิธีอื่นได้ไหม”
“ไม่มีหลอกที่คิดได้ตอนนี้ก็เห็นจะเป็นวิธีนี้วิธีเดี๋ยวเท่านั้น”
“หลอกล่อยั่วยวนทำให้หลงเสน่ห์ให้ได้”
“จะดีหรือนนท์นี่”กอหญ้าเริ่มจะชั่งใจว่าเธอควรจะทำวิธีนี้หรือไม่
“งั้นฉันขอเก็บไปคิดก่อนน่ะ”
“แล้วแต่เลย”
“หรือว่าเธอจะสังเกตการณ์ไปเรื่อยๆ ก็ได้น่ะ”
“อืมก็คงต้องเป็นแบบนั้นก่อน”
“รถมาแล้วไปก่อนน่ะกอหญ้าตอนเที่ยงเจอกันที่โรงอาหารกลางนะ”
“อืม เราไปก่อนน่ะกล้าหาญ”กอหญ้ารีบลาเพื่อนเพราะเธอก็ต้องรีบเข้าไปฝึกงานเหมือนกัน วันแรกเธอจะสายไม่ได้
“เสียดายที่เราไม่ได้ฝึกงานด้วยกัน”กล้าหาญตัดพ้อเล็กน้อย
“โอ๋ๆ อย่าเสียใจไปเลยน่ะเดียวเสาร์อาทิตย์จะพาไปเที่ยวปลอบใจน่ะ”
“อืม”กอหญ้าลาเพื่อนของต้นและรีบเร่งฝีเท้าของตัวเองเข้าไปโรงงานทันที
“ไปไหนมาทำไมไม่เข้ามาที่โรงงานเลย” เมื่อเธอกล้าเท้าเข้ามาในโรงงานก็ถูกคนตัวโตทักขึ้นมาทันทีด้วยน้ำเสียงเรียบเย็น
“พอดีกอหญ้าเจอเพื่อนนะคะก็เลยแวะทักทายกันนิดหน่อยค่ะพี่กระทิง”
“ตามฉันมาที่ห้องด้วย”
“ค่ะ”หญิงสาวได้แต่เดินตามหลังชายหนุ่มไปอย่างเชื่อฟัง
“วันหลังไม่ต้องอ้อยอิ่งรีบเข้ามาเลยเข้าใจไหม”
“เข้าใจค่ะพี่กระทิง”แวะแป๊บเดียวก็ไม่ได้ไม่รู้ว่าทำไมยิ่งโตขึ้นพี่กระทิงถึงได้ดุแบบนี้ก็ไม่รู้ไม่เห็นใจดีเหมือนตอนเด็กเลยเปลี่ยนไปมากเลยรู้ตัวไหมคะกอหญ้าได้แต่มองหน้าและพูดในใจเท่านั้น
“คุณกระทิงครับกาแฟเย็นมาแล้วครับ”
“เอาวางไว้”
“นี่พี่กินกาแฟร้อนตอนเช้าที่บ้านแล้วยังกินกาแฟเย็นที่โรงงานอีกหรือคะ”
“ทำไมฉันจะกินไม่ได้หรือ”
“กินกาแฟแบบนี้มากๆ ตกดึกคงไม่หลับไม่นอนกันพอดีค่ะ”
“มันเรื่องของฉัน”
“คะ”
“สิงโตนายพากอหญ้าไปฝากคุณนิดให้สอนงานหน่อ”
“ครับนาย”
“หลังจากที่ไปส่งกอหญ้าเสร็จนายก็กลับมาหาฉันด้วยน่ะ”
“ครับ”ตัวไม่เคยห่างกันเลยน่ะหรือว่าพี่กระทิงกำลังคบหาดูใจอยู่กับคุณสิงโตแต่ไม่อยากให้ใครรู้ พี่กระทิงอาจจะเปลี่ยนใจมาชอบผู้ชายเหมือนกันก็ได้ เธอต้องจับตาดูความสัมพันธ์ระหว่างพี่กระทิงกับคุณสิงโตแล้วสิ
ดาวน์โหลดแอปทันทีเพื่อรับรางวัล
