บทที่ 2 ตัวหอมเป็นเหตุ

“เฮียอยากพาจีงมาดูสวนแบบเซนที่เฮียฉีตั้งใจทำไว้ให้นายน้อยเวย์” ตอนแรกก็ไม่เห็นด้วยกับความคิดของเจ้านายที่จะให้เขาพาจีงมาเดตที่โกดัง แต่พอคิดดูดี ๆ ไทเองนั่นแหละที่ลืมไปว่ามีสิ่งที่น่าสนใจหลบซ่อนอยู่ในโกดังแห่งนี้ต่างหาก

พื้นที่ในโกดังของตระกูลจางนอกจากจะมีส่วนที่เก็บของแล้วยังมีบ่อเลี้ยงปลาคราฟด้วย ซึ่งครั้งหนึ่งเจ้านายของไทอยากเลี้ยงปลาคราฟมากแต่พื้นที่ในบ้านไม่เอื้ออำนวยสักเท่าไหร่ทำให้อาฉีตัดสินใจแบ่งพื้นที่ของโกดังสร้างบ่อเลี้ยงปลาคราฟ ใช้คนงานผู้รับเหมาและร่วมถึงผู้เชี่ยวชาญด้านทำบ่อปลาคราฟมาดูแลการก่อสร้างโดยเฉพาะ

เจ้านายของไทตั้งใจเอาไว้ว่าจะพานายน้อยเวย์มานั่งเล่นพักผ่อนที่นี่ เลยจัดเป็นสวนแบบเซนทำออกมาให้สวยงามร่มรื่นเหมาะแก่การมานั่งมองปลาคราฟว่ายไปมา พักสายตาและปล่อยใจให้ผ่อนคลายไปกับบรรยากาศที่สดชื่นและสงบตรงนี้

“เฮียไทดูตัวนั้นสิคะ ปลาตัวนั่นอ้วนมาก” จีงชี้นิ้วไปที่ปลาคราฟตัวหนึ่งที่มีลำตัวสีเงินวาววับไปทั่วทั้งตัว สีสวยมากและตัวมันก็ถือว่าตัวอวบและอ้วนกว่าตัวอื่น ๆ แต่ในขณะที่จีงกำลังตื่นเต้นกับปลาคราฟอยู่นั้น คนที่เธอชวนเขาให้ดูปลาแต่เขากลับไม่ได้ให้ความสนใจปลาตัวที่เธอชี้อยู่เลยสักนิด

สิ่งเดียวที่ไทสนใจและมองอยู่ตลอดเวลาคือใบหน้าของจีงกับรอยยิ้มสดใสของเธอต่างหาก มองอยู่ตลอดและเขาสามารถนั่งมองหน้าจีงเพลิน ๆ แบบนี้ได้ทั้งวันถ้าไม่ติดว่า คนที่โดนมองเริ่มรู้ตัวแล้วเปลี่ยนจากมองปลาคราฟเป็นนั่งหันหลังหลบสายตาของเขาแทน

“เฮียไทไม่ยอมมองปลาคราฟที่จีงชี้ให้ดูเลยนะคะ” พูดไปก็รู้สึกร้อนผะผ่าวที่ใบหน้าไปด้วย แม้จะนั่งหันหลังให้เขาก็ตามจีงรู้ว่าไทกำลังทำตามที่เขาได้บอกเธอไว้ว่า “เฮียจะจีบจีง” แต่เธอยังตั้งรับกับการจีบของเขาไม่ทันอยู่ดี เธอก็ตัวแค่นี้เขินเป็นนะ

“เฮียจะมองปลาคราฟทำไม...ในเมื่อจีงหน้ามองกว่าปลาคราฟตั้งเยอะ” ที่พูดออกไปก็เรื่องจริงทั้งนั้น

“เฮียไทอย่าพูดแบบนี้ได้ไหม...” จีงเขินนะ เขินมากด้วย

“เฮียพูดเรื่องจริง”

“...!”

ใกล้มาก เขาขยับมานั่งใกล้เธอมากเกินไปแล้ว จีงเขิน ตอนนี้เธอกับไทนั่งอยู่บนม้านั่งตัวเดียวกัน ขนาดของม้านั่งก็กว้างมากพอที่จะนั่งได้ถึงสามคนแต่ตอนนี้มีแค่เธอกับเขา ก็ไม่รู้ว่าทำไมเนื้อที่บนม้านั่งถึงได้ดูแคบขึ้นมาเสียอย่างนั้น

จีงมั่นใจมากว่าตอนแรกไทนั่งอยู่ชิดมุมด้านขวาของม้านั่งส่วนเธอนั่งชิดมุมด้านซ้าย แต่ตอนนี้จีงมั่นใจมากขึ้นไปอีกว่าไทได้ขยับมานั่งติดตัวเธอแล้วเพราะสิ่งที่ทำให้จีงมั่นใจก็คือลมหายใจร้อนผ่าวที่รดรินอยู่บริเวณท้ายทอยด้านหลังของเธอ

ความร้อนที่เธอสัมผัสได้นั้นทำให้จีงนั่งตัวลีบตัวเกร็งขึ้นมาทันทีเพราะนี่เป็นครั้งแรกที่เขาเข้ามาใกล้เธอขนาดนี้ และเราอยู่ในที่ลับตาคนด้วยยิ่งทำให้จีงประหม่า เธอไม่ได้กลัวไทแต่เธอไม่เคยอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ไงนั่นเลยทำให้จีงทำตัวไม่ถูก

เฮียไทเธอไม่กลัวหรอกแต่กลัวใจตัวเองมากกว่า...

“หน้าจีงไม่ได้น่ามองขนาดนั้นหรอกค่ะ”

“ไม่ได้ส่องกระจกดูตัวเองบ้างเลยเหรอ ถึงไม่รู้ว่าจีงมีอะไรให้น่ามองตั้งเยอะ”

“ตัวหอมจัง”

เฮือก!

คนตัวใหญ่กว่าไม่พูดเปล่าแต่ไทฝั่งจมูกสูดดมความหอมที่ซอกคอขาวนวลของจีงแล้วเรียบร้อย เขาพยายามห้ามตัวเองแล้วนะแต่จีงตัวหอมเกินไป ยิ่งเอาหน้ามาอยู่ใกล้ กลิ่นประจำตัวของเธอยิ่งหอมฟุ้งกระจายมาเตะจมูกของเขาไม่หยุด เจอของหอม ๆ แบบนี้แล้วเขาจะยั้งใจตัวเองได้ไงแต่ที่เป็นแบบนี้ก็เป็นแค่กับจีงคนเดียวเท่านั้นนะ กับคนตัวเล็กคนนี้อะไร ๆ ก็ดูยากไปซะหมดนั่นแหละ

“ฮะ เฮียไท...” ถ้าแค่หอมที่คอธรรมดา ๆ จีงคิดว่าเธอน่าจะทนเขาไหวแต่ตอนนี้เริ่มไม่ใช่แล้ว เพราะไทไม่ได้แค่หอมแต่เขาเริ่มใช้สันจมูกซุกไซ้ไปตามลำคอของเธอและนั่นกำลังสร้างความรู้สึกสยิวบางอย่าง ความรู้สึกที่จีงยังไม่เคยได้พบเจอมาก่อนเป็นความรู้สึกที่ทำให้เธอหายใจไม่ทั่วท้อง

“เฮียไท พะ พอก่อนค่ะ”

ว๊าย! เป็นการร้องห้ามที่หาเรื่องเข้าตัวเองมากเพราะไทหยุดสิ่งที่เขาทำจริง แต่เปลี่ยนเป็นจับตัวเธอขึ้นมานั่งอยู่บนตักของเขาแทน

“มองหน้าเฮียหน่อย”

“ไม่ค่ะ” พูดพร้อมกับส่ายหน้าไปมาด้วย จีงไม่กล้ามองหน้าไทตอนนี้หรอก เธอขอก้มหน้ามองมือตัวเองดีกว่าขืนเงยหน้าสบตากับเขาจีงก็ไม่แน่ใจว่าเธอเองจะครองสติของตัวเองได้ไหมหรือไม่ก็โดนไทขโมยสติไปหมดแล้ว

เธอไม่เคยแสดงออกว่ารู้สึกต่อไทแบบไหนเพราะจีงไม่กล้า เธอไม่มีความกล้ามากพอที่จะปล่อยให้ตัวเองรู้สึกต่อเขาแบบนั้นแต่เธอก็ไม่สามารถโกหกตัวเองได้เหมือนกัน และเธอซื่อสัตย์กับตัวเองมากพอที่จะกล้ายอมรับว่าเธอเองก็ชอบเขา เผลอ ๆ จีงอาจจะชอบไทก่อนที่เขาจะชอบเธอเสียด้วยซ้ำ

แต่มันน่าอายเกินไปที่จะยอมรับความรู้สึกนี้ตรง ๆ กับเขานี่นา แล้วยิ่งมารู้ว่าเขาก็ชอบเธอเหมือนกันสำหรับจีงยิ่งทำตัวไม่ถูกมากขึ้นกว่าเดิมไปอีก เธอดีใจแต่ก็ยังเลือกที่จะปฏิเสธเขาในตอนแรกแต่ไทก็เลือกที่จะไม่ฟังเธอ เขายังดื้อที่จะขอตื้อเธอต่อ

“จีงเขินเฮียเหรอ”

“ค่ะ” ก้มหน้างุดขนาดนั้นคงเขินมากแน่ ๆ มองแล้วก็ชอบว่ะ จีงเขินแล้วน่ารักมาก น่ารักจนไทยิ้มค้างและเริ่มปวดกรามอีกแล้ว

“ถ้าเขินเฮียแบบนี้แล้วเราจะจีบกันได้ยังไงละจีง”

“เราที่ไหนคะ มีแต่เฮียไทต่างหากที่เป็นคนจีบ” เธอไม่ได้จะจีบเขาสักหน่อย

“ก็จริง...แต่จีงต้องให้ความร่วมมือกับเฮียด้วยสิ”

“ยังไงคะ?” เขาเป็นฝ่ายจีบเธอแล้วจำเป็นต้องใช้ความร่วมมือจากเธอด้วยเหรอ ไม่เห็นจะเข้าใจเลย

“เริ่มจากมองหน้ากันก่อน” ใช้มือจับที่ปลายคางเล็กแล้วเชยขึ้นช้า ๆ ให้เธอได้มีเวลาเตรียมใจสบตากันสักหน่อย

“จีงลืมตาด้วยสิ หลับตาแบบนี้จะมองหน้าเฮียได้ไง”

“จะ จีง จีงไม่กล้ามอง” น้องน้อยหลับตาปี๋ แก้มแดงเป็นตูดลิง เธอเขินจนไม่รู้จะเขินยังไงแล้วแต่เหมือนเขาจะชอบนะที่เห็นเธอเขินหนักแบบนี้ ยิ่งเขินก็ยิ่งอยากแกล้งสินะ ‘นิสัยไม่ดี ชิ๊’