บทที่ 9 อยู่นี่เป็นเด็กดี

@ไร่ภูตะวัน

ปังหอมเดินลงมาข้างล่างด้วยชุดนอนลายน่ารัก มาตามผู้เป็นแม่เข้านอนโดยไม่ดูว่าข้างล่างมีใครบ้าง

“ปังหอม!” ปานเดือนเดอนมาหาลูกสาวและพามาทำความรู้จักกับพ่อเลี้ยงภูเวียง

“หอมง่วงแล้วค่ะแม่” ปังหอมซบหัวบนไหล่ปานเดือนพูดเสียงพร่า เธอนอนมาแล้วครึ่งชั่วโมงแต่สะดุ้งตื่นเพราะฝันอะไรก็ไม่รู้

“ทำความรู้จักกับพี่ภูก่อน ไหว้พี่เขาสิ” ปานเดือนบอกกับปังหอมที่ยังสะลึมสะลือ

“สวัสดีค่ะ” ปังหอมยกมือไหว้และกอดแขนปานเดือนหลับตาลงบนไหล่

“พาหนูหอมไปนอนก่อนเดือน ดูสิจะหลับแล้วนั้น” ปานเดือนเหนื่อยใจกับลูกสาวคนนี้ที่สุด

“งั้นคืนนี้ฝันดีนะพี่ภา ตาภู” พ่อเลี้ยงภูเวียงกับภาลัยพยักหน้ายิ้มให้ ปานเดือนกะบมานพช่วยกันประคองลูกสาวขึ้นห้อง

“ปังหอมหรอ” พ่อเลี้ยงพูดพึมพำนภาลัยแหงนหน้ามองลูกชาย พ่อเลี้ยงภูเวียงตัวสูงเวลาจะคุยต้องแหงนหน้ามองเท่านั้น

“จำน้องได้ใช่ไหม น้าเดือนกับอานพไหว้วานให้เราช่วยอบรมสอนน้อง จากที่น้าเดือนเล่าให้ฟังแสบใช่เล่น ดื้อ เอาแต่ใจ ยืนหนึ่งแต่ลึก ๆ แม่ว่าน้องเป็นคนดี เด็กน่ารัก แค่มีนิสัยตามวัยของคนวัยนี้” ภาลัยพูดขึ้น พ่อเลี้ยงภูเวียงไม่ว่าอะไรยิ่งตามสไตล์ของเขา

“ภู แม่ฝากดูแลน้องด้วย แม่เชื่อว่าลูกทำได้” ภาลัยตบบ่าลูกชายก่อนจะเดินเข้าห้อง พ่อเลี้ยงภูเวียงถอดเสื้อผ้ากำลังจะเข้าไปชำระตัวเพื่อออกมานอน ส่วนข้าวเย็นพ่อเลี้ยงภูเวียงกินมาจากข้างนอกแล้ว

รุ่งเช้า

….

รถยนต์ประจำไร่ภูตะวันจอดหน้าบ้ารเพื่อรับส่งแขกไปยังสนามบิน ปังหอมกอดปานเดือนกับมานพแน่นไม่ยอมปล่อย เธอยังทำใจไม่ได้ที่ต้องอยู่โดยไม่มีพ่อแม่อยู่ด้วย

“อยู่ที่นี่เป็นเด็กดี พี่ภูกับป้าภาอบรมสั่งสอนเราต้องจำแลนำมาทำ และห้ามมีเรื่องกันเข้าใจไหม” ปังหอมพยักหน้างึกงักให้ปานเดือน เธอใช่ว่าจะเป็นคนที่หาเรื่องใคร

“ค่ะ ดูแลตัวเองด้วยนะคะ” ปังหอมกอดลาพ่อแม่ ก่อนที่ท่านจะขึ้นรถออกไปสนามบิน ปังหอมจะขอกลับไปด้วยก็ได้แต่ที่เธอไม่ทำเพราะเธอผิดสัญญากับผู้เป็นแม่

“เข้าบ้านกันดีกว่าหนูหอม” ภาลัยชวนปังหอมเข้าบ้าน เธอเช็ดน้ำตาแล้วยิ้มให้ภาลัย

“เดี๋ยวพรุ่งนี้พี่ภูจะพาหนูหอมไปสอนงาน พร้อมหรือยัง” อีกอย่างที่ปานเดือนฝากกับภาลัยคือ อยากให้สอนปังหอมรู้จักทำงานหาเงินเองจะได้รู้ถึงคุณค่าของเงินที่เธอผลาญไปกับการซื้อของไร้สาระ ไม่เพียงแต่สอนการทำงานหาเงินแต่ให้สอนทำให้เป็นงานบ้านงานเรือน วันหนึ่งแต่งงงานออกเรือนจะได้ทำอาหารให้สามีกิน และเป็นสเน่ห์ปลายจวักที่จำมัดผู้เป็นสามี

“ทำงานหรอคะ” ปังหอมเลิกคิ้วอย่างประหลาดใจ แม่ของเธอไม่ได้บอกว่าให้ทำงานที่นี่ แค่ให้มาดัดนิสัยแค่นั้น

“ใช่จ้ะ แม่เดือนของหนูฝากให้ป้าสอนงานบ้านงานเรือน ส่วนงานอื่นพี่ภูจะเป็นคนสอนให้หนูหอมจะได้เงินเดือนจากการทำงานด้วยนะ” ภาลัยอธิบายคร่าวๆ ให้ปังหอมได้เข้าใจ เธอไม่รู้ว่าหน้าตาของภูเวียงลูกชายภาลัยหน้าตาจะโหดไหม เมื่อคืนเธอสะลึมสะลือมองหน้าเขาไม่ชัด

“ต้องทำงานที่ไหนคะ” ภาลัยแค่ยิ้ม เธอเองไม่รู้เหมือนกันเพราะมอบหมายให้พ่อเลี้ยงภูเวียงเป็นคนจัดการ คงจะเป็นงานเอกสารปังหอมจบคณะบริหารมาน่าจะทำได้

“วันนี้ป้าจะให้หนูเริ่มงานในครัวก่อน มาเดี๋ยวป้าจะสอนการทำอาหาร” ปังหอมลอบกลืนน้ำลาย เธอไม่ถนัดงานครัวหรือง่ายๆเธอไม่เคยเข้าครัวทำอาหาร

“ป้าจัมปา เที่ยงนี้มีเมนูอะไรบ้าง” ภาลัยพาปังหอมเข้ามาในครัว ป้าจัมปาหัวหน้าแม่บ้านกำลังเตรียมวัตถุดิบทำอาหารเที่ยง