บทที่ 10 งานครัว

ไร่ภูตะวัน

“เที่ยงนี้ป้าจะทำขนมจีนเงี้ยวค่ะ” ป้าจัมปาว่าก่อนยกยิ้มให้ ภาลัยพยักหน้า

“วันนี้ภามีผู้ช่วยมาแนะนำด้วยนะ” ภาลัยพูดและมองปังหอมที่ยืนอยู่ข้างๆ แม่บ้านต่างยิ้มให้

“ดีเลยค่ะ ช่วยทำอาหารหลายคนสนุก” ป้าจัมปาว่า ปกติก็จะเฮฮาอยู่ตลอดแล้ว มาเพิ่มผู้ช่วยอีกคนแม่บ้านดีใจจะได้มีเพื่อนคุยเพิ่ม

“งั้นเรามาเริ่มทำกันเลย เที่ยงนี้ตาภูบอกว่าจะกลับมากินเที่ยงที่บ้าน” พ่อเลี้ยงภูเวียงบอกกับภาลัยก่อนออกไปทำงาน

“หนูหอมมานั่งตรงนี้ ก่อนอื่นเลือกมีดมาก่อน หนูหอมซอยหอมแดงเป็นไหม” ปังหอมส่ายหน้าและยิ้มแหย เธอทำอะไรไม่เป็นสักอย่าง

“ไม่เป็นค่ะป้าภา ถ้าปอกเปลือกน่าจะได้” ภาลัยยิ้มก่อนจะเริ่มสอน ปังหอมเริ่มปอกเปลือกหอมแดงกับกระเทียมตามที่ภาลัยสอน แม่บ้านที่เหลือได้แต่ดู และทำงานอื่นไปด้วย

“ปอกเปลือกเสร็จแล้ว เอามาซอยเวลาปั่นจะได้ละเอียด” ภาลัยทำให้ปังหอมดูก่อนและเธอลองทำตามช้าๆ กลัวมีดบาดมือ เมื่อทำได้บ้างแล้วปังหอมเลยทำแต่ไม่ซอยเร็วเหมือนคนชำนาญเกิดโดนมีดบาดมันไม่คุ้ม

ต่อไปแม่บ้านเอาวัตถุดิบอื่นๆเพื่อจะปั่นทำน้ำเงี้ยว มาลัยสอนให้หั่นวัตถุดิบที่จะใส่ในโถปั่นอย่างละเอียดและเข้าใจ ปังหอมทำอย่างตั้งใจดูทุกขั้นตอน เมื่อใส่ทุกอย่างลงในโถปั่นแล้วแม่บ้านเอาไปปั่นเสร็จแล้ว เอาเครื่องแกงไปผัดให้มีกลิ่นหอมและใส่เต้าเจี้ยวลงและตามด้วยหมูบดผัดให้เข้ากันจนหมูสุก โดยภาลัยจะสอนปังหอมอย่างใกล้ชิด

ผัดเสร็จแล้วตักใส่ในน้ำต้มกระดูกหมูจนเดือดใส่ดอกงิ้วและต้มต่ออีกสิบน้ำนาที ใส่เลือดไก่และปิดท้ายมะเขือเทศหั่นแค่นี้ก็เสร็จ จะอร่อยหรือเปล่าปังหอมเองก็ไม่รู้เพราะเธอทำตามขั้นตอนตามที่ภาลัยบอกทุกอย่าง

“หอมมาก ไหนขอชิมหน่อย” ภาลัยตักน้ำเงี้ยวมาชิม ปังหอมรอลุ้นอยู่ในใจ

“รสชาตดี ฝึกฝนต่อไปเดี๋ยวก็เก่ง” ปังหอมยิ้มเธอไม่ได้คาดหวังให้เก่งแค่ให้รอด

“แล้วหอมต้องทำต่ออะไรคะป้าภา” ปังหอมเริ่มรู้สึกชอบการทำอาหาร ไม่คิดว่าการทำอาหารจะสนุกแล้วท้าทายมากขนาดนี้

“กระเทียม ผักชีต้นหอม ผักกาดดองมีแล้ว งั้นเตรียมทอดพริกขี้หนูแห้ง กับหั่นมะนาวและล้างถั่วงอกจัดใส่จาน” ภาลัยบอกกับปังหอม เธอเอากระปุกบรรจุพริกขี้หนูแห้ง ตั้งกระทะตั้งใส่อ่อนๆใส่น้ำมันลงไปรอให้น้ำมันร้อนใส่พริกขี้หนูแห้งลงไปทอด ทำทุกอย่างเสร็จแล้วปังหอมล้างภาชนะที่ใช้ทำอาหารเที่ยงนี้ ล้างจานเธอทำเป็นนอกจากนั้นไม่เป็น

ภาลัยมีงานต้องทำอีกหน่อยจึงเดินออกไปข้างนอกและเพื่อให้ปังหอมได้อยู่ทำความรู้จักและพูดคุยกับแม่บ้านในครัว

“หนูชื่อ ปังหอม ใช่ไหม” ป้าจัมปาถาม ปังหอมพยักหน้ายิ้มล้างจานเสร็จแล้วมานั่งเก้าอี้ที่วางนอกบ้าน มีป้าจัมปาและแม่บ้านอีกสองคนอยู่ด้วยกัน

“พี่ชื่อ ดวง คนนี้ชื่อ อวน อย่าจำชื่อสลับกันละ” ดวงยิ้ม บางคนชอบสลับชื่อของพวกเธอสองคน

“ไม่สลับ แต่ถ้าเกิดหอมเรียกผิดอย่าว่ากันนะ” ปังหอมพูดแล้วยิ้ม เธอเริ่มคุยกันจนเข้ากันได้ดี ป้าจัมปาได้แต่ฟังสาวๆคุยกัน จะร่วมวงคุยกันก็ไม่ค่อยจะรู้เรื่องสมัยนี้

“ป้าจัมปาทำงานที่นี่มากี่ปีแล้วคะ” ปังหอมเห็นว่าป้าจัมานั่งเหงาเลยชวนคุย

“จะสามสิบกว่าปีแล้วจ้ะ ป้าอยู่ที่นี่ตั้งแต่รุ่นคุณปู่คุณย่าของพ่อเลี้ยง” ปังหอมพยักหน้า ป้าจัมปาอยู่นานมากกว่าที่เธอคาดแต่ป้าจัมปาไม่ดูแก่เหมือนคนอายุหกสิบห้าเลย

“ป้าจัมปามีเคล็ดลับในการดูแลตัวเองยังไงคะ ดูไม่แก่เลย” ป้าจัมปาถึงกับขำออกมา ปังหอมคนนี้ช่างพูดช่างคุยจริงๆ