บทที่ 6 ส่งตัวไปไร่ภูตะวัน

@ไร่ภูตะวัน

รถยนต์แล่นเข้ามาในไร่ภูตะวันล้อมรอบด้วยสิ่งธรรมดา สายตาคู่สวยของปังหอมมองผ่านกระจกรถส่องถึงความสวยงามของธรรมชาติ รถยนต์มาหน้าเทียบหน้าบ้านของเจ้าของไร่ภูตะวันมีแม่บ้านออกมาต้อนรับตามคำสั่งของเจ้าของบ้าน

“สวัสดีค่ะ” หัวหน้าแม่บ้านทักทายก่อนจะสั่งให้แม่บ้านอีกสองคนไปขนของหลังรถ

“คุณท่านรออยู่ข้างในแล้วค่ะ” ปานเดือนพยักหน้าก่อนจะเดินเข้าบ้าน ปังหอมเดินตามหลังกับมานพเข้ามา

“พี่ภา สวัสดีค่ะ” ปานเดือนยกมือไหว้รุ่นพี่ที่อายุมากกว่าเธอถึงห้าปี ภาลัยรับไหว้เข้ามาสวมกอด

“คิดถึงเธอจังเลยเดือน หนูปังหอมใช่ไหม” ปังหอมพยักหน้ายิ้มและไหว้ภาลัย เธอเดินเข้ามากอดปังหอม

“โตเป็นสาวแล้วสวยมาก สวยเหมือนเดือนเลย” ปังหอมยิ้มเขิมก่อนจะยกมือขอบคุณ

“พี่ภาสบายดีนะครับ” มานพเอ่ยขึ้น ภาลัยอายุมากกว่ามานพสองปี

“สบายดีจ้ะ นั่งลงกันก่อน” ทุกคนนั่งลงตามเสียงเจ้าของบ้าน ปังหอมนั่งเงียบฟังผู้ใหญ่พูดคุยกัน

“แล้วตาภูไปไหนคะพี่ภา” ปานเดือนมาถึงได้สักพักใหญ่แต่ยังไม่เห็นลูกชายคนเดียวของเจ้าของไร่

“อยู่ไร่น่ะ เที่ยงๆถึงจะกลับบ้าน” ปานเดือนพยักหน้าและคุยกันต่อ ภาลัยเคยอยู่บ้านติดถึงบ้านปานเดือนทั้งสองสนิทกันมาก ปานเดือนกับมานพเคารพภาลัยเหมือนพี่สาวคนหนึ่ง เหมือนภาลัยที่รักทั้งสองเหมือนน้องสาวน้องชาย

ตอนนั้นภาลัยอาศัยอยู่กับลูกชายคือ ภูเวียง พ่อเลี้ยงคนปัจจุบันของไร่ ภาลัยอยู่กรุงเทพได้สิบสองปีและย้ายกลับมาอยู่เชียงใหม่ซึ่งเป็นบ้านภากรสามีของภาลัย เธอแยกอยู่กับภากรพ่อของภูเวียงเพราะว่าภาลัยยังอยากอยู่บ้านเกิด ส่วนภากรกลับมาบริหารไร่ที่เป็นมรดกตกทอดจากรุ่นสู่รุ่น ภาลัยกับภูเวียงกลับมาอยู่เชียงใหม่เพราะสามีเกิดล้มป่วยหนักไม่นานเสียชีวิต

ภาลัยตัดสินใจขายบ้านที่กรุงเทพและกลับมาอยู่ใช้ชีวิตกับลูกชายที่เชียงใหม่พร้อมบริหารไร่ภูตะวัน ภูเวียงย้ายมาเรียนต่อเชียงใหม่จนจบปริญญาตรีจบออกมารับช่วงต่อจากภาลัย ภูเวียงเข้าบริหารไร่แทนภาลัยธุรกิจไร่องุ่นผ่านไปด้วยความราบรื่นและเจริญรุ่งเรือง เป็นที่รู้จักของคนทั้งประเทศและต่างประเทศทำให้ธุรกิจขยายใหญ่และเป็นที่น่าสนใจมากที่สุดของทางภาคเหนือ พ่อเลี้ยงภูเวียง ลูกชายคนเดียวของพ่อเลี้ยงภากรได้ต่อเติมสร้างบ้านเปิดขยายให้กว้างกว่าเดิมเพื่อความสะดวกสบาย แต่เสริมสร้างโกดังทำไวน์องุ่นให้ขยายใหญ่รองรับคนงานมากถึงพันกว่าคนได้โดยที่เข้าไปแล้วไม่อึดอัด

“หนูหอม เรียนจบหรือยัง” ภาลัยหันมาคุยกับปังหอมต่อ เมื่อเห็นว่าเธอนั่งเงียบ

“จบแล้วค่ะป้าภา” ปังหอมตอบและยิ้มให้ มาลัยยังมีเรื่องก็หลายเรื่องที่อยากจะคุยกับปานเดือนจึงชวนให้นอนค้างที่ไร่สักคืน ปานเดือนกระอักกระอ่วนแต่ก็ตอบตกลงเมื่อเห็นแววตาของภาลัย