Chapter 8 สองต่อสอง

ริมฝีปากสวยเม้มเข้าหากันแน่น หลังจากชำระล้างร่างกายเเละสวมชุดที่คนตัวโตมอบให้ เธอก็ได้รู้ว่ามันคือชุดนอนสายเดี่ยวสีแดงตัวสั้น ที่ออกจะโชว์เนื้อหนังมากไปหน่อย

นัยน์ตาสวยมองแผ่นหลังหนาที่กำลังทำอะไรบางอย่างที่ซิงค์ ก่อนจะตัดสินใจเดินเข้าไปใกล้

"ช่วยไปส่งฉันหน่อยได้ไหมคะ"

ไซม่อนผละจากกล่องอาหารตรงหน้า ก่อนจะหันมามองคนด้านหลัง ตาคมมองสัดส่วนของเด็กสาวที่พอกับชุดที่เขามอบให้ ก่อนจะจ้องมองลำคอสวยที่แดงเถือก

"ทำไมคอถึงได้แดงขนาดนั้น"

มือเล็กยกขึ้นสัมผัสคอตัวเองเบาๆ ก่อนจะตอบเสียงเรียบ

"คงจะถูแรงไปหน่อยน่ะค่ะ"

พริกแกงตอบเสียงอ่อน เธอไม่ต้องการร่องรอยจากไอ้เสี่ยอ๋าอยู่บนตัวแม้แต่วินาทีเดียวก็ขยะแขยง จึงเผลอออกแรงถูมันแรงเกินไป

นัยน์ตาคมมองออกไปด้านนอกที่ฟ้ามืด ก่อนจะหันมาแกะอาหารใส่จานพร้อมกับพูดเสียงเรียบ

"วันนี้ค้างที่นี่ไปก่อน พรุ่งนี้เดี๋ยวฉันไปส่ง"

คิ้วสวยขมวดมุ่น แล้วทำไมเธอต้องค้างอ้างแรมกับเขาสองต่อสองด้วย

"ทำไมฉันต้องทำตามที่คุณบอกด้วยคะ"

"เพราะชุดที่สั่ง พรุ่งนี้เค้าถึงจะมาส่ง อีกอย่างมันก็ดึกแล้วฉันขี้เกียจขับรถ"

ตาสวยมองคนตัวโตที่ถือจานไปวางบนโต๊ะอย่างไม่เข้าใจกับสถานการณ์ตรงหน้า นี่คงไม่ใช่เขาคิดจะใช้โอกาสนี้ทำมิดีมิร้ายเธออีกหรอกนะ

"งั้นฉันเรียกแท็กซี่กลับก็ได้ค่ะ"

ว่าจบเรียวขาเล็กก็ก้าวไปหยิบกระเป๋า ก่อนจะเตรียมเดินออกจากบ้าน

"คนไม่ดีมันเยอะ ฉันไม่ได้ว่างไปช่วยได้ตลอดหรอกนะ"

พริกแกงชะงัก ก่อนจะกัดปากเบาๆทันที ตาก็มองออกไปด้านนอกที่มืดแล้ว

"มากินข้าวได้แล้ว"

ถึงแม้ใจจะอิดออดอยู่บ้าง แต่พริกแกงก็ยอมเดินไปนั่งลงบนโต๊ะนิ่งๆ ตาสวยไล่มองอาหารสำเร็จรูปก่อนจะเลื่อนสายตาไปมองคนตัวโต

"ว่าแต่ที่นี่ที่ไหนคะ"

มือหนาและมือเล็กเริ่มลงมือตักอาหารใส่จานพร้อมกับพริกแกงที่เริ่มบทสนทนาทำลายบรรยากาศอึดอัด

"บ้านอีกหลักของฉันเอง เวลามีงานจะแวะมาพักเพราะมันใกล้กว่า"

พริกแกงก้มลงมองชุดนอนผู้หญิงที่ออกจะเซ็กซี่เกินกว่าจะเป็นของวาดฝัน ก่อนจะถามคนตัวโตพลางเลิกคิ้ว

"แล้วชุดแบบนี้ไปอยู่ในตู้ได้ยังไงคะ"

ริมฝีปากหนายกยิ้ม ก่อนจะยกน้ำขึ้นจิบ ตาก็มองใบหน้าสวยด้วยนัยน์ตาวาววับ

"หึ ฉันเป็นหนุ่มโสด ก็มีเหงากันบ้าง"

เด็กสาวยิ้มแหยๆ แบบไม่ได้ใส่ใจนัก อายุอนามก็ขนาดนั้นแล้ว จะเหงาก็คงไม่แปลก เด็กสาวคิด

"กินกันเถอะ"

ทั้งสองคนลงมือกินกันเงียบๆ แต่แปลกที่บรรยากาศสำหรับทั้งไซม่อนและคนตัวเล็กนั้นไม่ได้น่าอึดอัดอย่างที่คิด

"ต้องอยู่คนเดียวสินะ"

มือเล็กยกขึ้นบังริมฝีปากที่กำลังเคี้ยวแก้มตุ่ย ก่อนจะตอบเสียงอู้อี้

"ใช่ค่ะ แต่ปกติฉันก็อยู่คนเดียวอยู่แล้ว"

มือหนาเทไวน์ขวดหรูลงบนแก้วของเธอ และต่อด้วยตัวเอง ทำให้มือเล็กที่กำลังคีบซูชิเข้าปากชะงัก

"ฉันดื่มไม่เป็นค่ะ"

ไซม่อนยกยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะยกไวน์ขึ้นจิบตาก็มองใบหน้าสวยที่กำลัวเคี้ยวข้าวแก้มตุ่ยตรงหน้าอย่างนึกถูกใจ

"ดื่มเหมือนที่ดื่มน้ำอัดลมนั่นแหละ"

แม้จะแอบไม่ไว้ใจคนตัวสูงอยู่บ้าง แต่เธอเองก็อยากลองมานานแล้ว ติดแค่ว่าไม่มีเงินและไม่มีโอกาสแค่นั้นเอง มือเล็กจับแก้วไวน์ขึ้นก่อนจะยกขึ้นกระดกจนหมดแก้ว

"อ่าส์!"

"ฮ่าๆ"

ใบหน้าสวยที่เบ้เข้าหากันและรีบวางแก้วลงทำให้มือหนาเลื่อนน้ำเปล่าให้เด็กสาวก่อนจะหัวเราะอย่างพอใจ พริกแกงยกแก้วน้ำเปล่าขึ้นกระดกพลางเช็ดริมฝีปากตาโต มองคนตรงหน้าอย่างไม่พอใจนัก

"คุณหลอกฉันหนิคะ!"

มือหนายกไวน์ขึ้นอีกครั้ง ก่อนจะมองเด็กสาวที่ใบหน้าเริ่มแดงก่ำตรงหน้าตาวาว

"ไม่มีผู้ชายหน้าไหน น่าไว้ใจหรอกนะเด็กน้อย"

ริมฝีปากสวยเม้มเข้าหากันแน่นพลางมองใบหน้าคมเจ้าเล่ห์ตรงหน้าด้วยความโกรธ ตอนนี้ร่างกายของเธอเหมือนเริ่มร้อนขึ้นมาแปลกๆ แถมหัวใจดวงน้อยก็เหมือนจะเต้นเร็วขึ้นจากเครื่องดื่มที่ไม่เคยแตะมาก่อนอีกด้วย

"ของในห้องน้ำเธอใช้ได้เลยนะ ฉันเปลี่ยนทุกครั้ง"

พริกแกงมองคนตัวโตที่เปิดประตูห้องตรงข้ามพลางหันมามองเธอด้วยรอยยิ้ม

"ถ้าอยากได้อะไรก็มาหาฉันนะ ฉันยินดีช่วยเสมอ"

แอ๊ด...

ประตูปิดลงพร้อมกับมือเล็กที่เปิดประตูเข้าห้องด้วยนัยน์ตาที่ปรือเล็กน้อย ไอ้อาการแบบนี้ดูท่าเธอคงจะเมาจริงๆ งั้นสินะ เธอก็ดันบ้าจี้ กินไปหลากอึกเลย

"อื้อ"

พริกแกงค่อยๆ ล้มตัวลงนอนบนเตียงด้วยความเหนื่อยล้าจากเรื่องราวที่ได้พบเจอบวกกับฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่เธอไม่คุ้นชินยิ่งทำให้ร่างกายที่ร้อนรุ่มแปลกประหลาดไปจนนัยน์ตาสวยค่อยๆปิดลงช้าๆ

.

.

.

.

.

ผลั่ก!.....

หลับไปได้ไม่นาน ตาสวยก็ต้องเบิกขึ้นช้าๆจากเสียงประหลาดที่เหมือนจะกระแทกเข้าประตูอย่างจัง ถึงแม้จะรู้สึกว่าสติไม่ค่อยอยู่กับเนื้อกับตัวนัก เรียวขาเล็กก็ไม่สามารถที่จะอยู่นิ่งได้ พริกแกงหยุดอยู่หน้าประตูก่อนจะยกมือขึ้นปิดริมฝีปากของตัวเองอย่างตกใจ

"อ๊ะ!.....คุณไซม่อน"

เสียงครางกระเส่าที่ดังก้องอยู่ด้านนอกลอดผ่านเข้ามากระทบกับหูของพริกแกงที่ยืนนิ่งงันอยู่หลังไปตูด้วยความตกใจ

"อืออ.....หิวมากเลยหรอคะวันนี้"

"อย่าเสียงดังล่ะ เดี๋ยวแขกฉันได้ยิน"

คิ้วเล็กขมวดมุ่นกับบทสนทนาด้านนอก ถ้าไม่อยากให้เธอได้ยินจะลากกันมาทำเรื่องอย่างว่าในที่แบบนั้นทำไมกัน

"หรือว่าเค้ามีรสนิยมแปลกๆ"

พริกแกงกลืนน้ำลายลงคอพลางนึกไปถึงคนที่ชอบพากันไปทำเรื่องอย่างว่าในที่สาธารณะหรือที่ที่มีคนผ่านไปมา คนตัวโตก็อาจจะเป็นหนึ่งในนั้นรึเปล่า

"ยังใหญ่และก็อุ่นเหมือนเดิมเลยนะคะ"