ตอนที่ 5 นางตานีผีขี้เอา nc

ล่วงเข้ายามวิกาล บรรยากาศป่ากล้วยตานีท้ายวัดเก่าช่างวังเวงและเงียบสงัดจนน่าขนลุก ต้นกล้วยขนาดใหญ่ยืนต้นเบียดเสียดกันหนาทึบ ใบกล้วยสีเขียวเข้มเสียดสีกันตามแรงลมดังสวบสาบ ราวกับมีใครกำลังเดินซุ่มซ่อนอยู่ สิงห์เดินฝ่าความมืดเข้ามาเพียงลำพัง ท่อนบนเปลือยเปล่าโชว์รอยสักเต็มแผงอก มือขวาถือไม้ตะพดอาคมที่ลงอักขระไว้รอบด้าม

เขาไม่ได้ถือตะเกียงมาด้วยซ้ำ เพราะสายตาของหมอผีหนุ่มคุ้นชินกับความมืดและสิ่งเร้นลับเป็นอย่างดี กลิ่นหอมเย็นเยือกผสมกลิ่นสาบสางของดอกกล้วยโชยแตะจมูก สิงห์หยุดฝีเท้าลงตรงหน้าต้นกล้วยตานีต้นใหญ่ที่สุด ลำต้นของมันอวบหนาและมีสีเขียวสดผิดธรรมชาติ หมอกจางๆ เริ่มลอยต่ำเรี่ยพื้นดิน บรรยากาศรอบข้างเย็นยะเยือกจนขนแขนลุกชัน

"ออกมาเถอะแม่ตานี... หิวผู้ชายไม่ใช่รึ ข้าเอาตัวมาส่งให้ถึงที่แล้วนี่ไง" สิงห์พูดลอยๆ ด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงไปด้วยอำนาจ

ทันใดนั้น เสียงหัวเราะคิกคักหวานใสก็ดังก้องกังวานไปทั่วป่ากล้วย เงาร่างอรชรโปร่งแสงค่อยๆ ปรากฏขึ้นจากหลังลำต้นกล้วยใหญ่ หญิงสาวรูปร่างบอบบาง ผิวพรรณขาวซีดอมเขียวนิดๆ นุ่งโจงกระเบนสั้นและห่มสไบสีตองอ่อนที่บางเบาจนเห็นทรวดทรงองค์เอวชัดเจน ใบหน้าของนางงดงามหมดจด ดวงตาเฉี่ยวคมริมฝีปากแดงระเรื่อราวกับลูกตำลึงสุก

"แหม... พ่อหนุ่มร่างกำยำ ช่างใจกล้าเสียจริงนะจ๊ะ ถึงได้มาหาตานีถึงที่..."

ผีสาวตานี ลอยกรีดกรายเข้ามาใกล้ กลิ่นหอมเย็นรุนแรงขึ้นจนชวนให้ลุ่มหลง

เธอช้อนตามองสิงห์ตั้งแต่หัวจรดเท้า แววตาของผีสาวเต็มไปด้วยความหิวกระหาย เมื่อเห็นมัดกล้ามและพลังหยางที่แผ่ซ่านออกมาจากตัวชายหนุ่มตรงหน้า ช่างเป็นเหยื่อที่โอชะกว่าไอ้พวกหนุ่มชาวบ้านแหยๆ พวกนั้นหลายเท่านัก

"ได้ข่าวว่าสูบพลังผู้ชายในหมู่บ้านไปหลายคน... คงจะอิ่มน่าดูสิ"

สิงห์แค่นยิ้ม ไม่ได้มีท่าทีหวาดกลัวแม้แต่น้อย

"ยังไม่อิ่มหรอกจ้ะ... ตานีเหงา ตานีอยากได้คนตัวอุ่นๆ มานอนกอด..."

นางตานีไม่รอช้า ใช้มนต์มายาเคลื่อนกายวูบเดียวก็เข้ามาประชิดตัวสิงห์ แขนเรียวเย็นเฉียบราวกับน้ำแข็งยกขึ้นโอบรอบคอแกร่ง นิ้วมือกรีดกรายลูบไล้ไปตามรอยสักบนแผงอกของเขา ผีสาวตั้งใจจะใช้เสน่ห์ นางร่ายมนต์สะกดให้สิงห์หลงใหล แล้วสูบเอาพลังชีวิตผ่านการร่วมรักเหมือนที่เคยทำ

ริมฝีปากเย็นชืดของนางตานีทาบทับลงมาบนริมฝีปากหยักลึกของสิงห์ เธอพยายามสอดแทรกลิ้นเข้าไปเพื่อดูดกลืนวิญญาณ... แต่ทว่า!

"อ๊ะ!" นางตานีสะดุ้งเฮือก รีบผละริมฝีปากออกราวกับถูกไฟลวก

สิงห์หัวเราะในลำคอ มือหนาคว้าหมับเข้าที่เอวบางของผีสาว การสัมผัสของเขาไม่ได้ทะลุผ่านร่างโปร่งแสง แต่มันจับต้องได้ราวกับเธอเป็นมนุษย์ที่มีเลือดเนื้อ!

"จะสูบพลังข้า มันไม่ง่ายเหมือนสูบพวกไอ้ขี้ก้างพวกนั้นหรอกนะแม่พราย..." สิงห์กระซิบชิดริมฝีปากที่สั่นระริกของผีสาว

"อยากได้ความอุ่นนักไม่ใช่รึ... เดี๋ยวหมอสิงห์คนนี้จะจัดความ ‘ร้อน’ ให้ถึงใจเลย!"

"โอม... ตรึงรูป ตรึงนาม ตรึงวิญญาณ!"

สิงห์สวดคาถากำกับอย่างรวดเร็ว พลังอาคมแผ่ซ่านจากฝ่ามือร้อนผ่าวเข้าสู่ร่างของนางตานี ผีสาวเบิกตากว้างเมื่อพบว่ามนต์มายาของตนถูกทำลาย ร่างกายที่เคยเบาหวิวและเย็นเฉียบ กลับเริ่มมีน้ำมีนวลและรับรู้ถึงความร้อนรุ่มจากสัมผัสของชายหนุ่ม เธอถูกมนต์สะกดของสิงห์ตรึงให้อยู่ในสภาพกึ่งคนกึ่งผี

ไม่สามารถหนีกลับเข้าต้นกล้วยได้! "นี่เจ้า... เจ้าเป็นหมอผีรึ! ปล่อยข้านะ!" นางตานีเริ่มดิ้นรน ความกลัวเริ่มเข้ามาแทนที่ความหื่นกระหาย

"เพิ่งรู้ตัวรึไง... สายไปแล้วแม่ตานี เสนอตัวมาให้ถึงที่ขนาดนี้ ข้าไม่ปล่อยให้กลับไปนอนเหงาในต้นกล้วยหรอก"

สิงห์ไม่รอให้นางผีสาวได้ตั้งตัว เขารวบร่างอรชรเข้ามากอด ก่อนจะดันแผ่นหลังบางให้กระแทกกับลำต้นกล้วยตานีต้นใหญ่ มือหนากระชากสไบสีตองอ่อนที่เกะกะออกไปให้พ้นทาง เผยให้เห็นทรวงอกสล้างที่เปลือยเปล่าท้าทายสายตา ผิวเนื้อที่เคยเย็นเยียบ บัดนี้เริ่มอุ่นขึ้นเพราะฤทธิ์อาคมและเพลิงสวาทที่ถูกจุดประกาย

"อื้อออ... อย่า... พ่อหมอ ข้ากลัวแล้ว..." นางตานีร้องครางเสียงสั่น เมื่อริมฝีปากร้อนผ่าวของสิงห์ก้มลงซุกไซ้ซอกคอขาวผ่อง สลับกับขบเม้มติ่งหูจนนางขนลุกซู่

"ไม่ต้องกลัว... ข้าไม่ได้มาฆ่าเอ็ง ข้าแค่มา ‘เอาผีขี้เหงา"

สิงห์จัดการรวบสองมือของผีสาวขึ้นเหนือหัว แล้วกดไว้กับต้นกล้วยด้วยมือเพียงข้างเดียว ส่วนมืออีกข้างก็เลื่อนต่ำลงไปปลดเปลื้องโจงกระเบนสั้นของเธอออกอย่างชำนาญ นิ้วแกร่งที่เต็มไปด้วยสิริมงคลแห่งอาคม สอดแทรกเข้าไปในจุดกึ่งกลางกายที่เริ่มชื้นแฉะของแม่พรายสาว

"อ๊ะ! อ๊าาา... พ่อหมอ... ตรงนั้นมัน..." นางตานีเชิดหน้าขึ้น ครางกระเส่าอย่างลืมอาย ความรู้สึกแปลกใหม่ที่มนุษย์หนุ่มมอบให้ มันรุนแรงและซาบซ่านกว่าที่เธอเคยทำกับชายใด วิญญาณของเธอไม่ได้กำลังสูบพลังเขา แต่กลับเป็นเขาที่กำลังใช้ความร้อนแรงหลอมละลายวิญญาณของเธอ!

"แฉะขนาดนี้ ยังจะปากแข็งบอกให้ปล่อยอีกรึ นังผีร่าน" สิงห์สบถเบาๆ อย่างย่ามใจเขาปลดผ้าเตี่ยวของตัวเองออก เผยให้เห็นอาวุธประจำกายที่ผงาดง้ำพร้อมรบ

นางตานีปรือตามองแล้วถึงกับเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง เธอไม่เคยเห็นความเป็นชายที่ดุดันและน่าเกรงขามขนาดนี้มาก่อน แถมมันยังแผ่รังสีของพลังหยางที่ร้อนแรงจนแทบจะเผาไหม้เธอได้