ตอนที่ 6 สยบนางพราย และเมียผีเบอร์หนึ่ง

สิงห์ไม่รอช้า จับเรียวขาขาวซีดของผีสาวแยกออก แล้วแทรกตัวเข้าไปแนบชิด เขาไม่ต้องพึ่งน้ำมนต์เบิกทาง เพราะความชุ่มฉ่ำของนางตานีมีมากพอที่จะรองรับความยิ่งใหญ่ของเขาได้ สวบ! "กรี๊ดดดดด! พ่อหมอ... มัน... อ๊าาา!" นางตานีหวีดร้องลั่นป่ากล้วย ร่างกายแอ่นโค้งรับแรงกระแทกที่สอดใส่เข้ามาจนสุดโคน ความเย็นเยียบของวิญญาณปะทะกับความร้อนผ่าวของมนุษย์ เกิดเป็นความเสียวซ่านที่ทวีคูณเป็นร้อยเท่าพันเท่า

"ทนหน่อยแม่ตานี... อยากกินของอร่อยก็ต้องใจสู้หน่อยสิวะ!" สิงห์เริ่มขยับสะโพกสอบ ตอกจังหวะกระแทกกระทั้นของเขาหนักหน่วงและดุดันราวกับพายุโหม

ทุกครั้งที่เอวสอบอัดกระแทกเข้าไป ร่างของนางตานีก็สั่นสะท้านไปถึงแก่นวิญญาณ แผ่นหลังของเธอเสียดสีกับต้นกล้วยจนเกิดเสียงดังสวบสาบแข่งกับเสียงเนื้อกระทบเนื้อ

"อ๊ะๆๆๆ... พ่อหมอ ตานีเสียว... เสียวจนวิญญาณจะหลุดแล้ว.." นางผีสาวละทิ้งมาดนางพรายผู้หยิ่งผยอง กลายเป็นเพียงหญิงสาวที่ครวญครางร้องขอความเมตตาจากรสสวาท เธอพยายามจะใช้มนต์สูบพลังของเขาอีกครั้งโดยสัญชาตญาณ แต่ทันทีที่เธอเดินพลัง สิงห์กลับเร่งจังหวะเอวให้เร็วและแรงขึ้นไปอีก รอยสักบนตัวของเขาเปล่งประกายสีแดงจางๆ ในความมืด คาถาที่สิงห์บริกรรมอยู่ในใจตอกกลับพลังของนางตานีจนแตกซ่าน

พั่บ! พั่บ! พั่บ!

"จะสูบพลังกูรึ! สูบเลย! เอาไปให้หมด! ดูสิว่ามึงจะรับไหวไหม!" สิงห์คำรามลั่น โถมแรงทั้งหมดที่มีใส่ร่างผีสาวไม่ยั้ง

"อ๊าาา! ไม่เอาแล้ว! ตานีรับไม่ไหวแล้วหมอสิงห์... มันล้น... มันร้อนไปหมดแล้ว... กรี๊ดดดดด!"

นางตานีกรีดร้องสุดเสียง ร่างกายโปร่งแสงกระตุกเกร็งอย่างรุนแรง เธอถึงจุดสุดยอดอย่างที่วิญญาณไม่เคยพานพบมาก่อน พลังหยางของสิงห์ที่อัดแน่นถูก

ปลดปล่อยเข้าสู่ร่างของเธอ แต่มันไม่ได้ทำลายล้างวิญญาณของเธอ กลับกลายเป็นพันธนาการที่ผูกมัดเธอไว้กับรสสวาทของหมอผีหนุ่ม

สิงห์หอบหายใจหนักหน่วง ซบหน้าลงกับลาดไหล่ขาวซีดที่บัดนี้ขึ้นสีระเรื่อ เขายังคงฝังแก่นกายไว้ภายในตัวนาง ซึมซับความเย็นสบายที่ช่วยดับความร้อนรุ่มในกายได้เป็นอย่างดีป่ากล้วยกลับมาเงียบสงบอีกครั้ง มีเพียงเสียงหอบหายใจของคนและผีที่ดัง ประสานกัน สิงห์ถอนกายออกอย่างเชื่องช้า แล้วจัดแจงเสื้อผ้าของตัวเองให้เข้าที่ เขาก้มลงมองนางตานีที่ทรุดฮวบลงไปนั่งกองกับพื้นดินใต้ต้นกล้วย สภาพของผีสาวตอนนี้หมดเรี่ยวหมดแรง ไม่เหลือคราบพรายพยศที่ออกอาละวาดหลอกหลอนผู้คน

อีกต่อไป

"เป็นไงล่ะ รสชาติพลังหยางของข้า... อิ่มไปถึงชาติหน้าเลยไหม" สิงห์ถามกลั้วหัวเราะ หยิบไม้ตะพดขึ้นมาพาดบ่า เตรียมตัวจะเดินกลับนางตานีรีบคลานเข่าเข้ามากอดขา ของชายหนุ่มไว้แน่น ดวงตาคู่สวยช้อนมองเขาด้วยความหลงใหลและออดอ้อน

"พ่อสิงห์จ๋า... อย่าเพิ่งไปเลยนะจ๊ะ... ตานียอมแพ้แล้ว ตานีไม่สูบพลังใครอีกแล้ว..."

"ดี... งั้นก็กลับเข้าไปสิงอยู่ในต้นกล้วยซะ แล้วอย่าให้ออกมาสร้างความเดือดร้อนให้ชาวบ้านอีก" สิงห์สั่งเสียงเข้ม

"ไม่เอา! ตานีไม่อยากอยู่ในต้นกล้วยแล้ว.." ผีสาวส่ายหน้าหวือ ซบหน้าลงกับหน้าแข้งของสิงห์

"ตานีติดใจรสรักของพี่สิงห์แล้ว... ให้ตานีไปอยู่ด้วยนะจ๊ะ ให้ตานีไปเป็นเมียพี่สิงห์ที่เรือนนะ... ตานีสัญญาว่าจะปรนนิบัติพี่สิงห์ทุกคืนเลยจ้ะ"

สิงห์ชะงักฝีเท้า ก้มลงมองผีสาวสุดสวยที่กำลังส่งสายตายั่วยวนมาให้... ดูท่าว่าการมาปราบผีคืนนี้ แทนที่จะได้บุญ เขาคงจะได้ 'เมียผี' กลับไปเพิ่มความวุ่นวายที่เรือนอีกคนเสียแล้วสิ!

สายลมยามดึกพัดเอากลิ่นสาบสางของป่ากล้วยให้จางลง แทนที่ด้วยกลิ่นเหงื่อและคาวโลกีย์ที่ยังคงคุกรุ่น สิงห์ก้มลงมองนางผีสาวพราวเสน่ห์ที่กำลังกอดแข้งกอดขาเขาแน่น ใบหน้าสวยเฉี่ยวของ "นางตานี" ซบลงกับหน้าแข้งของพ่อหมอหนุ่ม แววตาเว้าวอนราวกับลูกแมวเชื่องๆ ผิดกับฤทธิ์เดชที่เคยไปหลอกหลอนสูบพลังชายหนุ่มในหมู่บ้านจนจับไข้หัวโกร๋น

"จะไปอยู่กับข้าที่เรือนรึ..." สิงห์เลิกคิ้ว แสร้งทำเสียงดุ

"เรือนข้ามีของขลัง มีสายสิญจน์รอบทิศ เอ็งเป็นผีสางนางไม้ เข้าไปไม่พ้นตีนบันไดก็โดนอาคมข้าแผดเผาจนวิญญาณแตกซ่านแล้ว"

"ตานีไม่กลัวจ้ะ ตานียอมร้อน ยอมเจ็บ ขอแค่ได้อยู่ใกล้ๆ พี่สิงห์" ผีสาวเงยหน้าขึ้นตอบเสียงหวาน มือเย็นเฉียบลูบไล้ไปตามน่องแกร่งเบาๆ

"ให้ตานีไปเป็นทาสรับใช้ เป็นหมอนข้างดับร้อนให้พี่สิงห์นะจ๊ะ ตานีสัญญาว่าจะไม่ดื้อ ไม่ซน จะยอมพี่สิงห์ทุกอย่างเลย"

สิงห์หัวเราะหึๆ ในลำคอ ความจริงการมีเมียผีไว้สักตนก็ไม่ใช่เรื่องเลวร้าย ยิ่งเป็นนางพรายที่ผ่านการ 'ปราบพยศ' ด้วยเอวของเขามาแล้ว ยิ่งเชื่องและใช้ประโยชน์ได้

สารพัด "เอาเถอะ ในเมื่ออยากไปอยู่ด้วยนัก ข้าก็จะสงเคราะห์ให้ แต่จำไว้ว่ากฎของเรือนคือต้องฟังคำสั่งข้าแต่เพียงผู้เดียว"

พูดจบ สิงห์ก็ชักมีดหมอเล่มเล็กที่เหน็บเอวออกมา ฟันฉับลงไปที่แกนต้นกล้วยตานี ตัดเอาชิ้นไม้ขนาดเท่านิ้วก้อยมาถือไว้ เขาหลับตาบริกรรมคาถาย้ายจิต ก่อนจะใช้ไม้ตะพดอาคมเคาะลงบนกระหม่อมของนางตานีเบาๆ สามครั้ง

"โอม... ย้ายรูป ย้ายนาม สู่ไม้ตานี!" ร่างโปร่งแสงของผีสาววูบไหว ก่อนจะถูกดูดเข้าไปในชิ้นไม้เล็กๆ นั้น สิงห์เก็บไม้ตานีใส่ย่าม แล้วเดินผิวปากกลับเรือนอย่างอารมณ์ดี คืนนี้เขาได้ทั้งบุญที่ช่วยชาวบ้าน และได้ทั้งของแถมสุดแซ่บกลับไปนอนกอด