ตอนที่ 5
วางแผนมัดใจ
[ธีร์]
สวัสดีครับทุกคนอาจรู้จักผมมาแล้วเข้าเรื่องเลยเนอะ วันนี้ผมได้ชนกับใครสักคนเข้าที่หน้าห้องน้ำผับของผม มันจะไม่อะไรเลยถ้าคนที่ผมชนเข้าไม่ได้ทำให้รู้สึกใจเต้นแรงแปลก ๆ แบบนี้แววตาที่ใสซื่ออากัปกิริยาที่ดูเด๋อ ๆ นิด ๆ ตัวก็เล็กผิวก็ขาวยิ่งอยู่ในแสงสลัว ๆ แบบนี้ยิ่งขาวปากเรียวเล็กน่าสัมผัสแต่ทว่าเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายวะ ผมมองเขาอยู่นานจนรู้สึกตัวอีกทีคือ...กูโดนเมินไปแล้วครับ
อ้าวไม่สนใจกูเลยอะไรวะไม่มีใครเคยเมินผมแบบนี้มาก่อนแต่ เอ๊ะทำไมเขาคุยกับไอ้กายเหมือนรู้จักกันเลยอ่ะ ไม่ได้นะทำแบบนี้ไม่ได้เมินผมไม่พอทำเหมือนไม่เห็นกันเลยนี่สิมันจุกที่อกเลย ผมจึงใช้มือของตัวเองจับที่ไหล่ของร่างตรงหน้าให้หันมามองผม
เออเว้ยสวยกว่าที่คิดภาพไว้ในหัวอีกเอาไงดีล่ะทีนี้ จะเริ่มคุยยังไงกระชากเขาแรงซะด้วยสิเอาวะโหด ๆ ไปเลยแล้วกัน
พรึบ
“เฮ้ย...คนที่มึงควรขอโทษคือกู"
“ขอ...โทษครับผมไม่ได้ตั้งใจ"
“เฮ้ยธีร์ ใจเย็น ๆ ค่อย ๆ คุย" ไอ้กายก็ดึงผมออกจากความคิดตัวเองหลังจากจ้องหน้าอีกฝ่ายอยู่นาน
“มึงเงียบเลยไอ้กาย มันชนกูมันต้องก็ขอโทษ" อย่าเพิ่งเข้ามาเผือกนะเพื่อนนะกูแค่จะแกล้งเขาเล่นเฉย ๆ
“กะ...ก็...ขอโทษไปแล้วไงจะเอาไรอีก" ร่างบางมองผมเหมือนจะร้องไห้ แต่ทว่าผมกับชอบซะงั้น
“มึงต้องชดใช้ไง" ปล่อยไปง่าย ๆ มันก็ไม่ใช่นายธีร์ พีรพัฒน์สิครับทุกคน
“แล้ว...จะให้ทำไรว่ามาเลยจะได้จบ ๆ" ยิ่งใกล้ยิ่งอยากเป็นเจ้าของผมยิ้มเพราะร่างบางเริ่มถอยออกดูท่าแล้วน่าจะประหม่าอยู่ไม่น้อยเลย
“เลี้ยงเหล้ากูสิ" ผมบอกเธอไปเหมือนเป็นเรื่องง่ายง่าย ๆ แต่ใครจะรู้ว่ามันคือความเจ้าเล่ห์ของผมเองที่อยากอยู่กับเธอต่ออีกหน่อย
“เฮ้ยธีร์มึง... (ผมรู้ว่ามันจะพูดอะไร ผมจึงรีบหันหน้าทำตาดุใส่มัน)
“ดะ...ได้ แค่นี้ใช้ไหมที่ต้องการ"
“หนึ่งเดือน"
“ห๊ะ 1 เดือน!!!” ตอนนี้คิดอะไรไม่ออกครับไม่รู้จะหาวิธีไหนถึงจะได้เจอกันอีกคิดออกวิธีเดียว
“อะไรของคุณแค่ชนครั้งเดียวมันจะต้องเลี้ยงอะไรนานขนาดนั้น" เหมือนเขาเริ่มจะไม่ยอมแต่ไม่เป็นไรผมเตรียมแผ่นสำรองไว้แล้วล่ะครับ
“ถ้าไม่เลี้ยงเหล้ากูหนึ่งเดือนมึง... (ชี้นิ้วไปที่เจ้าตัว) ต้องมานอนกับกูเลือกเอา" บอกแล้วว่าผมมีแผ่นสำรอง หึหึ แต่ก็มีคนขัดขึ้นอีกจนได้สินา
“เฮ้ยพี่มันแรงไปป่ะอะไรของพี่วะแค่เดินชนไม่ได้เจ็บหรือพิการสักหน่อย"
“อย่าเสือกไอ้อ่อนไม่ใช่เรื่องของมึง" ผมไม่ได้พูดแรงไปนะครับก็แค่...การแสดง หึ
"ตกลง ผมจะเลี้ยงเหล้าคุณหนึ่งเดือน" หึ...อ่อนจริง ๆ เด็กน้อย ในหนึ่งเดือนนี้แค่ได้รู้ว่าเธอจะคอยวนเวียนมาหาผมที่นี่ผมก็เหมือนมีความหวังที่จะได้เธอมาครองแล้ว จริงไหม
