ตอนที่ 2

พอมาถึงโต๊ะประจำเต้ก็ไม่รอช้าสั่งมิกเซอร์มาเต็มชั้นวาง และเลือกสาวสวยมาค่อยเสิร์ฟเขาต่างจาก ‘สกาย’ ที่ยื่นขวดไวน์ในมือให้กับการ์ดที่เดินตามเข้ามาอย่าง 'เพลิง'กัปตัน การ์ดของที่นี่ รับกล่องสีเงินบอกถึงยี่ห้อและปีของไวน์ อยู่ข้างกล่องมาแกะออกเพื่อนำแช่ในน้ำแข็ง รอจนกว่าจะได้ที่ ถึงรินใส่แก้วทรงกลมขายาวที่อยู่ในมือของ'สกาย' เขาดมกลิ่นที่หอมชื่นใจในแก้วก่อนที่จะจิบและอมมันไว้ในปากเพื่อรับสัมผัสของรสชาติที่อยู่ภายใน

“ดี" หลังจากที่กลืนน้ำแดงลงคอเขาก็ชมมันขึ้นมา

“ก็คุณสกายไม่เคยเปลี่ยนมันเลยนิครับ"

“หึ...มีของดีอยู่ในมือ แล้วจะหาใหม่ทำไม"

“ครับ" เพลิงรับคำพร้อมยิ้มให้ สกายแบบเครารพถึงอีกฝ่ายจะอายุน้อยกว่าก็ตามที

เพลิงยืนเฝ้าทั้งสองไม่ห่างตาเพราะกลัวว่าจะมีใครมาก่อกวนระหว่างที่ทั้งสอง กำลังเพลิดเพลินกับสุราเมรัยจนเจ้าของผับก็ได้เดินลงมาจากชั้นสามมายังโต๊ะของเพื่อน แต่ด้วยความชอบแกล้งเต้ ปีย์เลยแอบมาข้างหลัง ระหว่างที่ เต้ กำลังนัวเนียกับสาว ๆ อยู่นั่น

ป้าบ

ฝ่ามือหนาฟาดไปยังหัวทุย ๆ ของเพื่อนอย่าแรงจนคนโดนกระทำหัวทิ่มลงกับโต๊ะ

“โอ๊ยไอ้เชี้ยะใครวะ..."

เต้พูดพร้อมลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก่อนจะมองหาไอ้คนที่กล้าตบหัวเขาแต่พอหันไปมองเห็นว่าเป็นใครตบ เขายิ่งทำหน้ายู่เข้าหากันแบบ...หงุดหงิดเพราะถ้าให้หาเรื่องไอ้คนนี้คงไม่ดีกับตัวแน่นอน

“ไอ้ปีย์...มึงเล่นอะไรเนี่ยกูเจ็บนะแม่ง"

“ทำไม!...มึงจะทำไมกู" หน้าคมหล่อแบบไทยแท้มองเพื่อนด้วยความสะใจที่มันทำอะไรเขาไม่ได้

“ไอ้...ไอ้...ช่างแม่ง" เต้ที่ทำอะไรไม่ได้อยู่แล้วก็รีบนั่งลงตามเดิม ถึงหน้าจะยังยับยู่ยี่อยู่ก็ตามที

“เออ...กูก็แค่หยอกเล่นทำเป็นงอนไอ้สัสน่ารักจังนะมึง"

“น่ารักที่หน้า...มึงสิ"

“เออแล้วมากันนานยังเนี่ย"

“สักพักใหญ่ ๆ ละแล้วไอ้ธีร์อ่ะ" เต้ถามเพราะไม่เห็นเพื่อนชายอีกคน

“ยังไม่มาน่าจะดึก ๆ แหละ" เขาคุยกับเต้ไปสายตาก็มองไปที่อีกคน 'สกาย'ตอนนี้เหมือนคนล่องลอยในอากาศ เขานั่งยิ้มจิบไวน์ไปเรื่อย ๆ เหมือนว่าอยู่คนเดียวในตอนนี้

“ไอ้เต้...ไอ้กายมันเป็นไรวะ" ปีย์สงสัยเลยหันไปหาเต้เพื่อหวังจะได้คำตอบ แต่…

“มันก็เป็นผู้ชายไง" ปีย์มองเพื่อนแบบคาดโทษ จนคนตัวเล็กเริ่มรู้ตัวจึงยอมตอบคำถามเพื่อนออกไป

“ก็ไม่แน่ใจเท่าไหร่แต่แม่งเป็นแบบนี้ตั้งแต่อยู่ที่ห้างกูละ" ปีย์ฟังแล้วก็พอจะเข้าใจว่าทำไมถึงเห็นมันทั้งสองอยู่ที่นี่พร้อมกัน

“สกาย...มึงเป็นไรวะ นั่งใจลอยหาใครแถมยังยิ้มไม่หยุดเลยนะมึง" สกายได้ยินคำถามจากปีย์ ก็รีบหุบยิ้มทันทีเขาเองก็เพิ่งรู้ว่าเผลอยิ้มออกไปแค่นึกถึงหน้าใครอีกคน

“เปล่า" คำตอบสั้น ๆ ที่ปีย์เข้าใจแต่มันขัดใจอีกคนมาก เต้เลยแอบกระซิบบอกปีย์เองว่า…

“วันนี้มันไปที่ห้างกูใช่ป่ะ" เขาเริ่มเปิดประเด็น

“ไม่รู้ กูอยู่ร้านทั้งวัน" แต่ปีย์กลับแกล้งเข้าใจว่าเป็นคำถามจน คนที่เริ่มจะพูดกัดฟันกรอด

“จะฟังไหม"

“อ่ะ ๆ ฟัง ๆ เล่นหน่อยก็ไม่ได้"

“เออที่นี้แม่งก็เดินไปชนเข้ากับชาวบ้านเขาตอนที่กูเจอแม่งก็ยืนยิ้มทั้งที่ข้าวของกระจายเกลื่อนพื้น พอกูถามแม่งก็ไม่ยอมตอมดี ๆ" ปีย์พยักหน้ารับรู้แล้วหันไปหาเพื่อนผู้ซึ่งเงียบสนิท

“มึงไปเจอสาวนมโตมาหรอวะ ถึงเป็นเอามากขนาดนี้หรือจะเป็นคนที่มึงแอบชอบ แต่มึงก็ไม่เคยมีใครนี่หว่า"

ปีย์ตั้งคำถามมากมายขึ้นมาทำให้ต่อมเผือกของเพื่อนสนิททนไม่ไหวต้องบอกออกไป

“ผู้ชาย" เต้ตอบแบบยิ้มมีเลศนัย

“ห๊ะผู้ชาย/ห๊ะผู้ชาย" ทุกคนหันไปมองตามเสียงของคนมาใหม่ที่ไม่รู้ว่ามายืนฟังตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ สกายหันไปมองธีร์แล้วก็รีบหลบหน้าเพราะรู้ดีว่ามันต้องถามอะไรมากกว่านี้แน่

“ไอ้กายเล่ามา" ธีร์รีบโดดมานั่งข้างเพื่อนเพื่อเค้นเอาคำตอบ

“ไม่มีอะไร" แต่สกายก็ยังเป็นสกายเพราะถ้าเขาจะไม่ตอบอะไรก็ทำให้พูดไม่ได้

“เหอะ...มึงอย่ามาเนียน กูแค่อยากรู้ว่าใครมันมาพังกำแพงซีเมนต์มึงได้ ถึงทำมึงยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เรื่องของเขากัน"

“..."

“!!!" ไร้ซึ่งคำตอบใดออกจากปากเพื่อนที่ทำตัวนิ่งยิ่งกว่าไวน์ในแก้ว จะมีก็แต่รอยยิ้มที่อยู่มุมปาก ที่ยังไม่จางหายไป

ปีย์เห็นท่าไม่ค่อยจะดีเลยพยายามเปลี่ยนเรื่องให้ก่อนที่เพื่อนของเขาจะพังร้านตัวเองเสียก่อนเพราะรำคาญ

"เออพอ ๆ มันอยากเล่าเดี๋ยวมันก็เล่าเองแหละ มาคุยเรื่องอาทิตย์หน้าดีกว่า ใกล้จะเปิดเทอมแล้วนะเว้ยพวกมึงจะไปป่ะ"

ทุกคนพยักหน้าตอบตกลง เพราะน้อยครั้งที่พวกเขาจะหนีเรียนแล้วปีนี้ก็ปีที่ 3 เป็นพี่ใหญ่อีกปีแล้วต้องทำให้น้อง ๆ มันเห็นหน่อยแต่ก็ยกเว้น..เต้

ทุกคนพากันมองไปทางเต้ที่ไปลากเอาสาว ๆ มาจากไหนไม่รู้มานั่งด้วยไม่ได้สนใจที่เพื่อนคุยกันเลยสักนิดเดียว แต่พอนานเข้าก็เริ่มจับอาการของสาว ๆ ที่นั่งข้าง ๆ ได้เขาหันมามองเพื่อนแล้วถอนหายใจแรง ๆ

“เออ ๆ ไปก็ไปวะแม่งจ้องกูจังพวกมึงนี่"

แล้วทุกคนก็ส่ายหัวให้กับความขี้เกียจของเพื่อนไม่รู้พ่อแม่มันคิดยังไงให้มันบริหารงานเอง ห้างใหญ่ใจกลางเมือง ได้พังก็คราวนี้แหละ

ทุกคนดื่มกันไปสนุกกันไปเรื่อย ๆ มีสาว ๆ ขอเข้ามาบ้างเป็นบางคน แต่ก็เสร็จไอ้ตัวเล็กประจำกลุ่มไป ทั้งที่ในกลุ่มธีร์ถือว่าเป็นอันดับต้น ๆ รองมาก็จะเป็นปีย์แล้วก็สกายแต่สองคนแรก เป็นเจ้าของที่นี่ไม่ค่อยมีใครกล้าเข้าหามากนักส่วนอีกคน ไม่เข้าหาใครเลย เหยื่อเลยตกไปอยู่กับไอ้คนตัวเล็กสุดประจำกลุ่ม ถึงจะบอกว่าเล็กแต่เต้ก็สูง 176 เซนฯ นะถึงจะห่างจากเพื่อนคนอื่นเกือบ10 เซนฯ เลยก็ตาม

ทุกคนเหมือนจะสนุกกับการปลดปล่อยในครั้งนี้มากยกเว้นสกายที่ไม่ชอบ อะไรแบบนี้ แต่ดื่มเก่งเป็นที่สุด ไวน์ที่เขาถือมาถูกเปิดออกเป็นขวดที่สองโดยการดื่มคนเดียว ไม่รู้ว่าเวลาเนิ่นนานไปเท่าไรแล้ว แต่ธีร์ก็เริ่มรู้สึกหนักแน่นที่เจ้าธีร์น้อยที่ไม่ได้น้อยของตัวเอง เขาจึงลุกขึ้นเพื่อที่จะไปเข้าห้องน้ำด้านล่างสกายเห็นเลยถามขึ้น

“จะไปไหนวะ"

“ไปเยี่ยวว่ะ ดื่มเยอะไปหน่อย แม่งดันจะออกแล้วไปด้วยป่ะ"

“เออ ไปดิ ปวดอยู่เหมือนกัน " ทั้งสองก็เดินลงบันไดเพื่อที่จะไปเข้าห้องน้ำด้านล่าง ไม่ใช่ว่าด้านบนไม่มี ‘มี’ แต่มันไม่มีสาว ๆ ค่อยกรี๊ดกร๊าดไง ส่วนปีย์ก็ขอตัวไปดูความเรียบร้อยภายในร้าน ฝากให้เพลิงดูแลเพื่อนตัวดีของเขาต่อ ส่วนเต้เหรอหึ ๆ เมาเป็นหมาน่ารักอยู่กับสาว ๆ ที่โต๊ะอย่างสำราญใจ ตามประสาเพลบอย one night stand คืนเดียวจบ