ตอนที่ 8. บังเอิญเจอปัญหา

ตอนที่ 8. บังเอิญเจอปัญหา

ตกเย็น

@คาสิโน

”อีกสามชั่วโมง เจอกันตรงนี้” แมทธิวหันไปบอกเมฆาทันทีที่รถมาถึงบริเวณด้านหน้าของคาสิโน

“ครับเจ้านาย”

ร่างหนาก้าวเท้าลงจากรถไป โดยมีมัลลิกาเดินตามไปติดๆ นี่เป็นครั้งแรกเช่นกันที่หญิงสาวได้ก้าวเท้าเข้ามาในคาสิโนที่คึกคักเต็มไปด้วยผู้คนเงินหนาเช่นนี้ แสงสีทุกอย่างถูกตกแต่งระยิบระยับอย่างละลานตา

“อยู่ใกล้ฉันเอาไว้ ถ้าไม่อยากหลง” แมทธิวหันมาเอ่ยบอกเลขาสาว ก่อนที่เขาจะเดินตรงดิ่งไปยังโต๊ะแถบวีไอพีที่ตัวเองมักจะมาเป็นประจำทุกครั้งที่มาที่นี่

“สวัสดีค่ะคุณแมทธิว เดี๋ยวดิฉันจัดการให้นะคะ”

ใบหน้าหล่อพยักรับบริกรก่อนจะยื่นบัตรเครดิตแบล็คการ์ดไปให้ผู้จัดการคาสิโนเพื่อแลกเหรียญเอาไว้เล่นตามจุดต่างๆ

“คุณจะเล่นไหม” เขาหันไปถามเลขาสาว

“เอ่อ ไม่ดีกว่าค่ะ ฉันเล่นอะไรแบบนี้ไม่เป็นหรอกค่ะ”

“งั้นก็นั่งดูผมไปก็แล้วกัน”

ใบหน้าสวยพยักรับหงึกหงักอย่างไม่เถียงอะไร เธอได้แต่นั่งมองทุกอย่างรอบตัวไปเรื่อยๆอย่างสนอกสนใจและตื่นเต้นไปการการเล่นการ์ดไพ่ของแมทธิวที่ดูจะเป็นมือโปรมากกว่าที่เธอคิด

หลายชั่วโมงผ่านไป

“ขอโทษนะครับคุณ มากับใครเหรอครับ?”

มัลลิกาชะงักหยุดเดินอัตโนมัติ หลังจากเดินออกมาจากห้องน้ำ ก็มีผู้ชายหน้าตาดีคนหนึ่งเดินมาขวางทางเธอเอาไว้ พร้อมกับเธอถามด้วยท่าทางสนใจ

"เอ่อ คือฉัน....“

”มัลลิกา“

ก่อนที่หญิงสาวจะได้ตอบกลับ เสียงแข็งๆของแมทธิวกลับดังขึ้นมาเสียก่อน เขาเห็นว่าเธอหายไปเข้าห้องน้ำนาน จึงตัดสินใจเดินมาตาม และสิ่งที่ประธานหนุ่มเห็นก็ทำให้เขาต้องรีบเดินเข้ามาหา เพราะอีกคนกำลังโดนผู้ชายแปลกหน้าคุกคามอยู่ ดูจากสีหน้าอันแสนอึดอัดนั้น ชายหนุ่มก็รับรู้ได้แล้ว

“ท่านประธาน ฉันขอตัวก่อนนะคะ“ คนตัวเล็กใช้จังหวะนั้นในการขอตัวเดินออกมา

ซึ่งชายแปลกหน้าคนนั้น เมื่อเห็นว่าหญิงสาวที่ตัวเองสนใจมีแฟนแล้ว ก็ไม่ได้คิดจะตามตื๊อต่อ

”เนื้อหอมจังนะ ไปไหนก็มีแต่ผู้ชายเข้าหา“

แมทธิวอดไม่ได้ที่จะพูดออกมาตามสิ่งที่เห็น เขาแอบเห็นสายตาของผู้ขายหลายคนจับจ้องมายังเธอ ทั้งๆที่นั่งอยู่ข้างเขา ลึกๆในใจแมทธิวกลับรู้สึกไม่ชอบ แต่เขาไม่ได้แสดงอาการอะไรออกมา แม้เธอจะเป็นแค่ลูกน้องของเขา แต่การที่มีผู้ชายหลายคนมาทำตัวสนใจเธอ ต่อหน้าต่อตาของเขา มันก็แอบทำให้ประธานหนุ่มเสียอารมณ์

”คะ? ไม่จริงหรอกค่ะ ท่านประธานอย่าพูดแบบนั้นสิคะ“ เธอละล่ำละลักปฎิเสธ

”กลับกันได้แล้ว ดึกแล้ว“ เขาว่าก่อนจะสาวเท้านำหน้าออกไปด้านนอก หญิงสาวจึงต้องรีบเดินจ้ำอ้าวตามเจ้านายออกไป

ในระหว่างนั้น.....

”ถ้าแกไม่จ่ายวันนี้ก็ตาย“

ผลั่ก!

ผลั๊วะ!

”อ๊ะ! โอ้ย! ยะอย่าทำอะไรผมเลย“

”ผะผมจะรีบหาเงินมาจ่ายให้ อะอ๊ะ!”

“ไอ้หมอนี่มาจากประเทศไทย ติดหนี้อยู่หลายหมื่นดอลล่า“

”มันชื่ออะไร?“

”มานุพงษ์ครับนาย มันชื่อไอ้มาร์ค”

“ซ้อมมัน ถ้ามันไม่มีจ่ายก็เอาให้ตาย เอาอวัยวะมันไปขาย“

อีกฟากของคาสิโนในมุมมืด ได้มีการทวงหนี้กันเกิดขึ้น ซึ่งทุกคำพูดของเหล่าเจ้าหนี้พวกนั้นดังแว่วๆขึ้นมา ทำให้แมทธิวและมัลลิกาได้ยินทั้งหมด แม้จะไม่ได้ดังมาก แต่เธอกับเขาก็พอจับใจความได้

“จะหยุดเดินทำไมมัลลิกา ในสถานการณ์นี้คุณควรรีบเดินซะ”

ใบหน้าหล่อหันมาบอกเลขาสาว ที่จู่ๆก็หยุดเดินลงไปอัตโนมัติด้วยสีหน้าตกใจและสงสัยในอะไรบางอย่าง แมทธิวรู้แล้วว่าอีกฝั่งของกำแพงมีคนกำลังซ้อมกันอยู่และมันเป็นเรื่องปกติของที่นี่ ใครมาเล่นพนันที่คาสิโนแล้วติดหนี้ ชีวิตของบางคนก็จบลงไม่สวยนักหรอก แต่ที่แน่ๆ เรื่องนั้นมันไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเขา เราควรจะรีบเดินออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุดถ้าไม่อยากได้รับอันตราย

“เรา....ควรไปช่วยเขาไหมคะ” เธอเอ่ยถามน้ำเสียงแผ่วเบา

ในใจเต้นรัวเร็วและแรง เมื่อได้ยินชื่อที่ผู้ชายพวกนั้นเอ่ยออกมา และน้ำเสียงร้องโอดโอยนั้น มันช่างคุ้น....เหมือนกับใครคนหนึ่งที่หญิงสาวรู้จักเป็นอย่างดี ด้วยเหตุผลนั้น หญิงสาวจึงมีความรู้สึกว่าอยากเข้าไปช่วย

“คุณจะบ้าหรือไงมัลลิกา อยากตายหรือไง?” แมทธิวถามอย่างไม่เข้าใจ

“อะโอ้ย! อย่าทำผมเลย ผมมีบ้านอยู่ที่ไทย มีสวน เดี๋ยวผมจะขอให้แม่กับพ่อขายที่ดินแล้วเอาเงินมาใช้นี้ อัก!”

ผลั๊วะ!

”หึ ขี้โม้ว่ะ! ถ้ามีจริงทำไมมึงติดหนี้มาได้ตั้งนานสองนานวะ! ฮ่าๆๆ”

สิ่งเสียงนั้น มัลลิกาก็ยิ่งมั่นใจ! นั่นคือเสียงของน้องชายเธอแน่ๆ! มาร์ค! น้องชายตัวดีของเธอที่หายออกจากบ้านไปเป็นปี บอกพ่อกับแม่ว่าจะไปทำงานต่างประเทศและหลังจากนั้นก็แทบติดต่อไม่ได้

คิดได้เช่นนั้น......หญิงสาวก็ไม่รอช้าที่จะสาวเท้าเดินเข้าไปยังจุดเกิดเหตุ ทำให้แมทธิวตะโกนร้องออกมาด้วยน้ำเสียงตื่นตกใจที่เห็นหญิงสาวเดินไปทางนั้น แบบไม่กลัวอันตรายใดๆ

ตึก

ตึก

“มัลลิกา!!!” ก่อนที่ร่างสูงจะรีบวิ่งตามเธอไปติดๆ ด้วยความเป็นห่วง

”ฮึก อย่าทำอะไรผมเลย ผมกลัวแล้ว ฮื่อ พ่อแม่พี่มุข ช่วยมาร์คด้วย“

ในขณะที่มาร์คกำลังนอนยกมือไหว้พวกเจ้าหนี้อยู่บนพื้นด้วยความเจ็บปวด แต่พวกนั้นกลับไม่ได้สนใจ ไม่หน้าสามอันใหญ่ถูกยกขึ้นมา ก่อนจะเตรียมตัวง้างฟาดลงไปบนหัวของอีกคน

”พูดเหี้ยไรของมันวะ ฟังไม่รู้เรื่องโว้ย“

”หยุดนะ!!“

แก๊งทวงหนี้ชะงักค้าง ในขณะที่ไม้หน้าสามแข็งๆกำลังจะฟาดลงไปบนหัวของเด็กหนุ่ม เสียงดังฟังชัดของมัลลิกากลับดังขึ้นเสียก่อน ทำเอาทุกคนหันไปมองหญิงสาวเป็นตาเดียวกัน เช่นเดียวกับมาร์ค ที่แม้ตาจะฟกช้ำบวมเป่ง แต่พอได้เห็นว่าคนตรงหน้าคือพี่สาวของตัวเองน้ำตาก็ยิ่งไหลพรากออกมา รู้สึกเหมือนมีหวังขึ้นมาอีกครั้ง

“พี่มุข! พี่มุขจริงๆด้วย พี่มุขช่วยมาร์คด้วย!”

ผลั่ก!

“อ๊ะ!”

ในขณะที่มาร์คพยายามจะคลานมาหาพี่สาว แต่เขากลับโดนชายฉกรรจ์กลุ่มนั้น เอื้อมเท้าไปถีบหน้าอกให้ล้มลงไปนอนที่พื้นตามเดิม ยิ่งทำให้มัลลิการู้สึกเจ็บที่หัวใจด้านซ้ายมากขึ้น พอได้เห็นสภาพอันน่าเวทนาของน้องชายตัวเองชัดๆ

“เธอเป็นใครเหรอคนสวย? รู้จักกับมันหรือไง?“ หนึ่งในแก๊งทวงหนี้หันมาถามเธอ

มัลลิกาพยายามข่มความรู้สึกกลัวเอาไว้ในใจ ก่อนจะตอบออกไปเสียงดังฟังชัดว่า

“ฉันเป็นพี่สาวของเขา”

“ว้าว พี่สาวสินะ งั้นก็ดีสิ เธออยากจะช่วยจ่ายหนี้แทนน้องชายตัวเองไหมล่ะ หึ“ เสียงนั้นเป็นเสียงของหัวหน้าแก๊งทวงหนี้

เป็นจังหวะเดียวหันกับที่แมทธิวเดินมาถึงพอดี เขาได้ยินบทสนทนาทั้งหมดแล้วเช่นกัน และรู้แล้วด้วยว่าผู้ชายที่กำลังโดนซ้อมอยู่ปางตาย คือน้องชายของมัลลิกา อะไรจะบังเอิญขนาดนั้น

”เท่าไหร่? น้องชายฉันติดหนี้คุณอยู่เท่าไหร่? เดี๋ยวฉันจะจ่ายให้เอง!”

“ก็ไม่เยอะเท่าไหร่หรอกน่ะ แค่ห้าหมื่นดอลลาร์สิงคโปร์ จะจ่ายสดหรือโอนดีล่ะ?“

”หะห้าหมื่นงั้นเหรอ!?“