ตอนที่ 4 คู่หมั้น

ตอนที่ 4

คู่หมั้น

อย่างที่ทุกคนรู้ดี ปฏิพัทธ์มีคู่หมั้นอยู่แล้วนั่นก็คือศิริลักษณ์ เธอเป็นลูกสาวของนักการเมือง ที่สนิทสนมกับคุณหญิงวดี หญิงชราต้องการที่จะเกี่ยวดองกับครอบครัวนักการเมืองเพื่อผลประโยชน์ เธอจึงได้ให้ทั้งสองหมั้นกัน และตั้งใจว่าจะให้แต่งงานกันภายในปีนี้

“คุณป้าคะ แอนขอถามอะไรหน่อยได้ไหมคะ”

อารยาเอ่ยขึ้นขณะที่เธอกำลังยืนหันใบเตยอยู่ข้างๆแม่สามี

“อะไรเหรอจ๊ะ”

“คุณย่าจะกลับมาเมื่อไหร่หรือคะ”

อารยาเคยเจอคุณหญิงวดีหลายครั้ง เธอสัมผัสได้ว่าอีกฝ่ายเป็นคนที่ถือตัวมาก และไม่ค่อยเป็นมิตรกับคนรอบข้างสักเท่าไหร่ อีกอย่างเธอก็เพิ่งรู้ว่าปฏิพัทธ์เป็นหลานคนโปรดของคุณหญิงวดี ทั้งอีกฝ่ายก็ยังจัดแจงให้หมั้นหมายกับผู้หญิงคนอื่นเอาไว้แล้ว หากรับรู้ว่าหลานชายแต่งงานกะทันหัน คงจะไม่พอใจ

“อาทิตย์หน้าน่ะ”

สีหน้าของแม่สามีเปลี่ยนไปทันที คงรู้ว่าหลังจากนี้จะเกิดอะไรขึ้น เธอได้ตัดสินใจที่จะให้ ลูกชายรับผิดชอบอารยา แต่นั่นก็ทำให้คุณหญิงวดีต้องผิดคำสัญญากับครอบครัวของศิริลักษณ์

“คุณป้าคะ ทำแบบนี้มันจะไม่มีปัญหาอะไรใช่ไหมคะ”

อารยารู้สึกไม่สบายใจ วันก่อนเธอได้ยินแม่บ้านพูดคุยกันเรื่องนี้ ทุกคนพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าคุณหญิงวดีจะต้องไม่พอใจแน่ๆหากรู้ว่าปฏิพัทธ์แต่งงานกับคนที่ไม่ได้เลือกให้

“ไม่เป็นไรหรอกจ้ะ เดี๋ยวแม่จัดการเอง”

อารยาไม่ได้สบายใจนัก เธอรู้สึกว่าการแก้ไขปัญหาแบบนี้ไม่ใช่ทางออกที่ดีเลย เธอแต่งงานกับปฏิพัทธ์โดยที่คุณหญิงวดีไม่ได้รับรู้ เนื่องจากอีกฝ่ายเดินทางไปต่างประเทศ และยังไม่ได้กลับมา

ทุกอย่างมันกระทันหันไปหมด รวมทั้งงานแต่งงานของเธอด้วย

“คุณย่าอาจจะเป็นคนที่ดุแล้วก็เข้มงวด แต่แม่เชื่อนะว่าความดีของหนูแอนจะทำให้คุณย่าประทับใจได้ไม่ยาก”

แม้ว่าตัวเธอจะได้รับการยอมรับจากแม่สามีแล้ว แต่ตอนนี้คุณหญิงวดียังไม่รู้ว่าเธอคือหลานสะใภ้

“หวังว่าทุกอย่างจะราบรื่นนะคะ”

เธอไม่ได้เต็มใจที่จะเข้ามาอยู่ในบ้านหลังนี้ แต่ที่เธอแต่งงานกับปฏิพัทธ์เพราะเห็นแก่หน้าของพ่อแม่ พวกท่านเองก็คงเสียใจที่เรื่องแบบนี้เกิดขึ้น อยากให้ทางฝ่ายชายรับผิดชอบ ในฐานะลูกเธอทนเห็นพ่อแม่เสียใจไม่ได้ จึงจำใจแต่งงานทั้งๆที่ไม่ได้ต้องการ

อารยาใช้ชีวิตอยู่ในบ้านของปฏิพัทธ์ โดยที่ ทุกคนนั้นดีกับเธอมาก ในทุกๆวันเธอจะตื่นเช้าขับรถไปทำงานและกลับมาช่วงเย็นเพื่อร่วมรับประทานอาหารกับทุกๆคน

“พี่แอน วันหยุดนี้ไปไหนไหมคะ”

“ไม่ได้ไปหรอก มีอะไรหรือเปล่า”

“ปลาอยากชวนไปดูหนังเรื่องใหม่ค่ะ พี่ปอนด์ไปด้วยกันสิ”

ปาริฉัตรหันไปชวนพี่ชายด้วย แต่อีกฝ่ายก็ส่ายหน้าปฏิเสธทันที

“ไม่ไปหรอก ฉันไม่ชอบดูหนัง”

“ไม่ชอบได้ยังไง เมื่อก่อนเห็นดูตลอด”

อารยารู้ว่าที่ปฏิพัทธ์ไม่อยากไปคงเป็นเพราะว่าเธอนั้นไปด้วย หญิงสาวไม่อยากให้พี่น้องต้องถกเถียงกันเธอจึงเอ่ยขึ้น

“ปลา พี่ลืมไปว่าวันเสาร์พี่มีธุระ ไว้โอกาสหน้าก็แล้วกันนะ วันเสาร์นี้ปลาก็ไปดูกับพี่ชายก่อน”

ปาริฉัตรมีสีหน้าผิดหวัง เธอหันไปอ้อนพี่ชายอีกครั้ง

“นะๆๆๆ พี่ปอนด์ พาไปหน่อย”

ปฏิพัทธ์รำคาญที่น้องสาวรบเร้าเขาจึงพยักหน้าเบาๆ อารยาถอนหายใจด้วยความโล่งอกเมื่อเห็นว่าสถานการณ์คลี่คลาย เธอตักข้าวเข้าปากทั้งๆที่กลืนไม่ค่อยลง

หญิงสาวนับวันรอที่คุณหญิงวดีจะกลับมา และก็ถึงวันที่เธอจะต้องเผชิญหน้ากับย่าของสามี หญิงสูงวัยเดินเข้ามาในบ้าน ใบหน้าบึ้งตึง และได้เรียกทุกคนมาประชุมพร้อมกัน

อารยาก็ได้เข้าร่วมการประชุมในครั้งนี้ด้วย และเธอรู้ดีว่าหัวข้อสนทนาในวันนี้คงไม่พ้นเป็นเรื่องของเธอ

“พวกเธอไม่เห็นหัวฉันกันแล้วใช่ไหม หลานชายคนโปรดของฉันแต่งงานแต่ฉันกลับไม่รับรู้!”

ผู้เป็นย่าโวยวายทันที

“ฉันผิดหวังในตัวพวกเธอมากๆ เห็นฉันเป็นหัวหลักหัวต่อหรือไง!”

“ไม่มีใครคิดกับคุณย่าแบบนั้นหรอกครับ”

“ถ้าไม่คิดแล้วทำไมถึงไม่มีใครบอกฉันว่าปฏิพัทธ์แต่งงาน ฉันเป็นผู้ใหญ่ เป็นคนที่อายุมากที่สุดในบ้านหลังนี้ แต่ฉันกลับไม่ได้อยู่ร่วมงานแต่งของหลาน ไม่มีสิทธิ์ได้ตัดสินใจอะไรเลย!”

หญิงสูงวัยเป็นคนที่ชอบความสมบูรณ์แบบ เธอไม่เห็นด้วยที่หลานชายจะแต่งงานกับอารยาเพียงเพราะต้องรับผิดชอบแค่ความพลาดพลั้งคืนเดียว

หากทางฝ่ายหญิงไม่ติดใจอะไร ทางฝ่ายชายก็ไม่จำเป็นต้องไปเสนอ

คุณหญิงวดีโมโหลูกสะใภ้มาก เธอได้โทรไปต่อว่าอีกฝ่ายแล้วแต่ก็ยังไม่หนำใจ

“ปู เธอคงคิดว่าปฏิพัทธ์เป็นลูกเธอ เธอก็เลยจะตัดสินใจอะไรเองก็ได้ ไม่ต้องถามฉันเลยใช่ไหม!”

“ไม่ใช่แบบนั้นค่ะคุณแม่”

“ไม่ใช่แล้วมันยังไง!”

คุณหญิงวดีทั้งโกรธและเสียใจที่ทุกคนมองข้ามเธอ ทั้งที่รู้อยู่แล้วว่าปฏิพัทธ์หมั้นกับศิริลักษณ์มาตั้งนาน แต่ก็ยังปล่อยให้ไปแต่งงานกับคนอื่น ไม่เห็นแก่หน้าเธอเลยแม้แต่นิดเดียว

“ตาปอนด์มีความสัมพันธ์กับหนูแอนก็ต้องรับผิดชอบสิคะ”

“แล้วศิริลักษณ์ล่ะ ใครจะรับผิดชอบชื่อเสียงของผู้หญิงคนนั้น!”

เธอไม่ได้รักและเอ็นดูศิริลักษณ์มากมายอะไร เพียงแต่เธอไม่อยากเสียผลประโยชน์และไม่อยากทำให้ครอบครัวฝ่ายนั้นต้องขุ่นเคืองใจ

เธอกำลังวางแผนที่จะทำธุรกิจใหม่ซึ่งเป็นโครงการใหญ่ และพ่อของศิริลักษณ์ก็คือคนเดียวที่จะช่วยอำนวยความสะดวกได้ แต่ในเมื่อเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นเธอจะเอาหน้าที่ไหนไปขอร้องอีกฝ่ายให้ช่วยเหลือ

“ไม่มีใครได้ดั่งใจฉันสักคน ห่วยแตก!”

ปาริฉัตรสบตากับอารยา ในขณะที่ปฏิพัทธ์ได้แต่เงียบ ทุกคนไม่กล้าพูดอะไรสักคำไม่กล้าแม้แต่จะหายใจเสียงดังด้วยซ้ำ