บทที่ 4

“พรุ่งนี้จะมีฝนดาวตกจ้ะ”

อนุชารายงาน พวกเขามาตั้งแคมป์กันตามความเห็นลงมติส่วนใหญ่ 4 ต่อ 0 งดออกเสียงหนึ่งคนคือตาหนูดาวิน เพราะยังไม่รู้ความ อนุชาคนเลือกทริปจึงเลือกแบบที่ไม่ต้องลำบากมาก วิวสวย บริการดี...อย่างที่นี่

“เริดมากเวอร์วัง”

รักษิตาอุทาน เธอสูดอากาศเข้าแล้วหลับตาพริ้ม

“อากาศบริสุทธิ์ที่ฉันชื่นชอบ”

พอเสร็จคำก็ทำตาขยุกขยิก เพราะกลิ่นอากาศบริสุทธิ์เริ่มแปลก ๆ เธอทำจมูกฟุตฟิตพลางลืมตาขึ้นแล้วขมวดคิ้ว มานิตย์ที่ยืนอยู่ต้นลมตรงหน้าเธอทำหน้าเจ้าเล่ห์

“บริสุทธิ์ปะ ยัยส้มอากาศยอดเขาปนกับตดของฉัน”

“อีหมี อีเลว!”

รักษิตากรีดร้อง มานิตย์หัวเราะชอบใจ แล้วก็วิ่งหนีเพื่อนสาวตัวเล็กร่างอวบ ที่ถือเอากิ่งไม้แถวนั้นวิ่งไล่ตีเขา

“ไอ้พวกเด็กไม่รู้จักโต ไปที่ไหนก็ไปป่วนที่นั่น ดูสิไล่กันยังกะเด็กแน่ะ”

อนุชาว่า เขาอุ้มตาหนูดาวินไว้ในอ้อมแขน ตาหนูหัวเราะชอบใจเมื่อมองดูส้มจ๋ากับหมีจ๋าไล่กัน แล้วก็ร้องจะไปวิ่งกับเขาบ้าง ทำให้อนุชาต้องพาหลานไปห้ามศึกชั่วคราว

ดาวรินหัวเราะเบา ๆ กับภาพตรงหน้า เธอหันไปมองเต็นท์สำเร็จรูปสีครีมที่เป็นแบบเต็นท์บ้านสองห้องนอน ด้วยความพึงพอใจ อนุชาเลือกสถานที่ได้ดีมาก ๆ เขาเป็นเจ้าชายเพอร์เฟกต์ ทุกคนเลยไว้วางใจเขาในการเลือกสถานที่และจองทริป

เธอทยอยเอาของเข้าไปเก็บ ทำหน้าที่แม่บ้านให้เพื่อนๆ ที่กำลังสนุกสนานกันอยู่ เสียงหัวเราะของตาหนูดังกว่าใคร ความน่ารักน่าเอ็นดูนั้น ทำให้แขกคนอื่นที่มาเที่ยว ไปขอหยอกล้อเล่นกับแก ตาหนูเหมือนมีออร่าซุปเปอร์สตาร์ตั้งแต่ทารก เพราะมีแต่คนรักคนชม ว่าลูกชายของเธอน่ารักน่าหลงเหลือเกิน จนถึงกับมีคนมาขอทาบทามแกไปถ่ายแบบก็เคย ตอนนั้นตาดาวินแค่หกเดือนเองกระมัง

เธอไม่เคยยอมให้ดาวินทำอะไรแบบนั้น ทั้งที่เงินดีมาก เธอมีความกลัวลึก ๆ ในหัวใจ กลัว...ว่าวันหนึ่งพ่อแท้ ๆ ของแกจะพบเห็นแกเข้า กลัว...ว่าความลับที่เก็บงำไว้กับตัวจะเปิดเผย กลัวไปจนถึงขั้นคิดว่า เขาและครอบครัวจะมายึดลูกเธอไป หรือขอแบ่งเวลาลูกไปจากเธอ

ด้วยอายุที่ยังน้อย ประสบการณ์ชีวิตยังมีไม่มาก และปมในใจ ก็ไม่แปลกที่ดาวรินจะวิตกกังวลไปเองแบบนั้น เพื่อนที่ปรึกษาอย่างรักษิตาก็อายุเท่ากัน สองสาวคิดเหมือนกัน ตรงกันในข้อนี้

เอากระเป๋าเดินทางเก็บเข้าห้องพักให้เพื่อนๆ แล้วเธอก็ออกมาสูดอากาศบริสุทธิ์บ้าง เธอมองไปรอบ ๆ สีเขียวของธรรมชาติตัดกับสีท้องฟ้าสดใส ทำให้เธอผ่อนคลายเป็นอย่างมาก เธอนอนไม่ค่อยหลับมาหลายวันนี้ เพราะความวิตกในใจ แต่วันนี้เธออาจจะได้พักผ่อนเต็มที่ และกลับไปพร้อมพลังงานชีวิต

เธอคิดไปเองนั่นแหละ เขาไม่มาอีกแล้ว...มันแค่บังเอิญ เขาจะมาทำไมที่คาเฟ่ของเธอ ระยะทางของสองจังหวัดไกลกันมาก...เธอกับดาวินจะปลอดภัย

พ่อของเขาไม่มีทางจะแย่งเขาไปจากเธอได้

เขาจะไม่มีทางรู้เด็ดขาดว่าตาหนูดาวินเป็นลูกของเขา

ร่มโพธิ์...

...................................................................................................................................................

‘ปิดร้านสี่วันค่ะ ขออภัยคุณลูกค้ามา ณ โอกาสนี้’

ป้ายที่ห้อยไว้ตรงหน้าร้าน ทำให้คนที่บุกบั่นมาไกลถึงกับหน้าเสียไปเล็กน้อย เขาเอามือล้วงกระเป๋าแล้วถอนใจเฮือก ทำอะไรไม่ได้นอกจากยืนอยู่ตรงนั้นครู่หนึ่ง แล้วก็ถอยจากมา...

สามวัน...

เขาขับรถมาไกลแปดชั่วโมงเพื่อมาพบกับป้ายปิดร้านอย่างนั้นหรือ?

เขายักไหล่ก่อนจะสตาร์ตรถ คนอย่างร่มโพธิ์ ถ้าอยากจะทำอะไรแล้วไม่มีถอยแน่ ๆ

บางทีเขาอาจจะลาพักร้อนสักระยะหนึ่ง ก็จนกว่าจะคลายความสงสัยเรื่องดาวรินนั่นแหละ

ตะกอนในใจ จะได้ละลายหายไปเสียที

ตกลงใจได้อย่างนั้น เขาจึงจองห้องพัก เพื่อค้างคืนในคืนนี้...

เขาลองเข้าเพจของร้าน เผื่อเขาจะได้รู้ว่า พวกของดาวรินนั้นปิดร้านไปทำไม อาจจะมีความเคลื่อนไหวอยู่บ้าง มีแอดมินแจ้งว่าปิดร้านไว้จริง ๆ เขาควรจะเข้าเพจมาก่อน จะได้ไม่มาเสียเที่ยว

เขานั่งรับประทานอาหารเย็น ในโรงแรม นั่งกินไปก็ไถฟีดของเพจร้านไปด้วย เขาไม่เคยเห็นภาพเธอแม้แต่ภาพเดียวในนั้น ก็น่าแปลกดี...เขาเห็นผู้ชายคนที่เขาคิดว่าเป็นคนรักของดาวริน หมอนั่นชื่อไอซ์ มักจะออกมาปรากฏในเพจบ่อย ๆ คนหน้าตาดีมักจะดึงดูดกลุ่มลูกค้า นอกเหนือจากการตกแต่งร้าน นอกจากหมอนี่ก็มีสาวแว่นตัวเล็ก รูปร่างค่อนข้างอวบ น่ารักอีกคนหนึ่ง ในหน้าแนะนำแอดมินเพจ เขาเห็นแค่นี้ที่มาปรากฏตัวบนเพจ ผู้ชายเห็นบ่อย เหมือนกับเป็นมาสคอสประจำร้าน ส่วนผู้หญิงนานๆ เห็นครั้งหนึ่ง แต่สังเกตได้ว่าเธอจะตอบข้อความคอมเมนต์ เขาสังเกตจากสำนวนที่มีลักษณะเฉพาะตัว

เหมือนคนว่างงานนะเรา...

บ่นกับตัวเองเบาๆ เขาไม่เคยทำแบบนี้กับใครมาก่อน ไอ้เรื่องมาส่องเพจอะไรนี่ คอมเมนต์ล่าสุดถามว่า ไปเที่ยวไหนกันคะ? ทางแอดมินตอบว่า ไปเขาใหญ่ค่ะ ไปดูดาว เลยมีคนไปแนะนำสถานที่เที่ยวหลายที่

เขาขมวดคิ้วนิด ๆ หรือเขาอาจจะไม่ต้องรอสามวัน

ลองเสี่ยงไปดีไหมนะ?

เขาลองเข้าไปส่องเฟซบุ๊กของไอ้หมอนั่น หวังว่าจะมีร่องรอยอะไรอะไรให้ได้ตามบ้าง ทางนั้นแชร์ลิงก์ที่พักไว้ เป็นที่พักแบบแคมป์บนเขาใหญ่ วิวสวย มีทั้งแบบกางเต็นท์เอง และเต็นท์แบบสำเร็จรูป มีโฆษณาว่าเหมาะกับการชมฝนดาวตกมากที่สุด เพราะไม่มีอะไรบดบัง เป็นวิวบนยอดเขา

ฝนดาวตก

เขาหรี่ตาลง ความทรงจำเกี่ยวกับการดูฝนดาวตกครั้งสุดท้าย วาบเข้ามาในห้วงนึก เมื่อสี่ปีที่แล้ว...เขาเคยดูฝนดาวตกกับดาวริน

บางทีถ้าเกิดว่าโชคเขามี

เขาอาจจะได้ดูมันอีกครั้งกับเธอ