บทที่ 5

เวลาหนึ่งทุ่มกว่า ๆ ตอนนี้พวกเขา กำลังสั่งชุดหมูกระทะ และของรับประทาน มานั่งปาร์ตี้ย่อมๆ กันอยู่ตรงบริเวณหน้าเต็นท์ที่พัก หลังจากพากันเที่ยวบริเวณนั้นมาแล้วทั้งวัน การมาชาร์จแบตเตอร์รี่หนนี้ของคณะ คาเฟ่รักดาว เป็นไปอย่างจุใจและเต็มอิ่ม เนื่องจากไม่ได้พักยาว ๆ กันมานาน

“พักเต็มที่กลับไปก็ต้องทำงานเต็มที่นะคะ”

รักษิตาเอ่ยขึ้น ขณะที่รับหน้าที่คีบหมูที่สุกแล้ว รวมถึงสิ่งอื่น ๆ ซึ่งสุกได้ที่ ให้กับมานิตย์ตามสั่ง เขาบอกว่าเขาทำงานหนักสุด มาพักก็ต้องได้พักมากสุด ตอนนี้กึ่งนั่งกึ่งนอนรอกิน บนเก้าอี้แคมป์ปิ้ง ปากบ่นเพื่อนแต่ก็ปรนนิบัติเป็นอย่างดี

“เต็มที่อยู่แล้วละ ฉันคนเต็มที่เต็มถังตลอด ไม่เชื่อถามคุณแฟนดูสิ ใช่ไหม? ไอซ์สุดหล่อของหมี”

อนุชาที่ได้ยินคุณแฟนอวยยศเสียงดังขนาดนั้นก็ขำ เขารู้แหละว่าทำไมมานิตย์ถึงได้ทำเสียงดัง แสดงอาการเป็นเจ้าของขนาดนั้น ทั้ง ๆ ที่ปรกติแล้วถ้าออกข้างนอก เขามักจะเขินที่จะแสดงตัวว่าเป็นอะไรกัน

นั่นเพราะกลุ่มเกย์กลุ่มหนึ่ง ที่ขึ้นมาทริปชมฝนดาวตก กำลังมองจ้องมายังอนุชาเขม็ง แถมยังซุบซิบกันอีกต่างหาก พวกเขานั้น พักอยู่ที่เต็นท์ถัดออกไปอีกสองหลัง มากันเป็นแก๊งสิบสามคน จองแถบนั้นทั้งแถบเป็นของแก๊งพวกเขาสี่เต็นท์ชายหนุ่มล้วน ๆ มีเสียงดังฮาเฮกันบ้าง แต่ก็ไม่ได้ดังมากจนน่ารำคาญ เพราะราวสี่ทุ่มก็จะพากันเงียบหมด เนื่องจากเป็นกฎของทางแคมป์ปิ้ง

ถ้าเป็นสาว ๆ มานิตย์ไม่เคยหวั่นไหว แต่ถ้าเหล่าชาวเดียวกันนี่หวงหนักมาก ตบกันไหม? เสียงในหัวดังตลอด ยามเห็นพวกนั้นมองมายังแฟนของเขา

“เหม็นความรัก”

คนพูดเป็นดาวริน ที่เดินออกมาจากเต็นท์ มาหากลุ่มเพื่อนซึ่งนั่งปิ้งหมูกระทะกันตรงข้างเต็นท์ คืนนี้เป็นคืนที่สองของการมาพักผ่อน เนื่องจากพวกเขาเลือกมากันในวันธรรมดาไม่ได้ติดวันหยุด คนจึงไม่ได้มากอะไร ช่วงนี้ไม่ใช่ช่วงปิดเทอมหรือเทศกาล มีนักท่องเที่ยวแบบนับหัวได้ ว่ามีเพียงคณะของเธอ และอีกสามเต็นท์ ที่มาพักกัน ดูเป็นส่วนตัวและไม่หนาแน่นมาก เป้าหมายของทุกคนตรงกันคือ มาชมฝนดาวตก และน่าจะเป็นกลุ่มคนที่ทำงานส่วนตัว งานอิสระ ไม่ต้องรอวันหยุดก็มาพักได้

“อิจฉาเหรอคุณแม่ หลานฉันหลับแล้วเหรอ? ถึงได้ออกมาปาร์ตี้ได้”

อนุชาถามถึงหลานชาย ดาวรินพยักหน้า เธอให้ลูกกินนมแล้วกล่อมตาหนูหลับแล้วเรียบร้อย ติดกล้องเล็กๆ ไว้ในห้องพักด้วยเพื่อคอยดูลูก ที่ลิงก์กับโทรศัพท์มือถือ เธอจะได้คอยดูแลแกได้ และสนุกไปด้วยได้

“หลับไปแล้ว น่าจะหลับสนิทเลยล่ะ เพราะวันนี้ไม่ได้นอนกลางวัน วิ่งเล่นทั้งวัน จนหลับคาตักลุงไอซ์ ห่วงแต่เล่น พานอนก็ไม่ได้นอน”

“ฉันว่าแกควรงดให้นมตาหนูได้แล้วนะยัยดาว ดูแกลำบากเวลาออกนอกบ้านแบบนี้ วันนี้หลานก็ซนวุ่นทั้งวัน ตาหนูไม่เห็นเรียกร้องจะจุ๊บๆ นมเลย”

“ความสุขของฉันน่ะ”

ดาวรินตอบยิ้มๆ พลางบิดเนื้อตัวอย่างเมื่อยขบ ที่ให้ตาหนูนอนหนุนแขนจนกว่าจะหลับไป

“หมูสามชั้นกำลังได้ที่ พร้อมตับบำรุงคุณแม่ค่ะ”

หน่วยบริการอย่างรักษิตาเสิร์ฟมื้อเย็นให้ในทันที ส่วนหนุ่มร่างยักษ์ก็รินบางอย่างใส่แก้วพร้อมกับน้ำแข็งมาให้เพื่อนสาวเช่นกัน

“อะ ยัยดาว สักแก้ว เพื่อความชุ่มชวยช่วยใจ คืนนี้ผู้ชายเพียบไปหมด หาพ่อของหลานฉันกลับไปสักคนมะ แกจะได้ไม่ต้องเหนื่อยมาก”

“แหม...ทำยังกับผู้ชายดี ๆ หาได้ง่ายมากอย่างนั้นแหละ คุณหมีครับ ไม่ต้องเลยนะยัยดาว ห้ามแรด...อย่าเพิ่ง เดี๋ยวฉันจะหาผู้ชายดี ๆ มาประเคนแกเอง แกดูจากเซนต์ที่ฉันเลือกคุณแฟนได้ครับ...”

หยอดคนรักนิดหน่อย มานิตย์ถึงกับเขินหนักเอื้อมมือมาตบหัวเขาทีหนึ่ง เนื่องจากเขินมาก ตอนแรกกะจะตบไหล่แต่มือเลยไปนิด เล่นเอาอนุชาถึงกับหัวทิ่มเกือบลงกระทะย่างหมู

“ว้าย...ขอโทษอะคุณแฟน เค้าเขินอะ”

“เขินแบบนี้ไม่ไหวนะ”

อนุชาบ่น ทางนั้นเลยเอาสองมือมาบีบๆ นวดๆ ต้นคอให้ แถมด้วยคีบหมูส่งให้ถึงปากอย่างเอาใจ รักษิตากลอกตาแล้วเหล่มองสองหนุ่มด้วยความหมั่นไส้นิดๆ

“เหม็นความรักเหมือนแกเปี๊ยบเลยยัยดาว แล้วไอ้ผู้ชายที่คุณหมีบอกว่าเพียบน่ะ พวกเดียวกับพวกหล่อนสองคนทั้งนั้นย่ะ ฉันกะยัยดาวจะไปมีใครมองล่ะ กลุ่มเบ้อเร่อแต่เขารักกันเองค่า”

คำพูดของรักษิตาเรียกเสียงหัวเราะได้ทั้งกลุ่ม สาวอวบบ่นไปงั้นแหละ พอมีคนมาชอบจริงจังรักษิตาก็จะเป็นฝ่ายถอยทุกที เพราะเธอเป็นคนหน้าตาน่ารักไม่ได้ขี้ริ้วอะไรเลย แม้ถ้าไปเทียบกับดาวรินแล้ว เธอจะดูด้อยกว่าเพื่อนรักพอสมควร เพราะดาวรินเป็นคนหน้าตาจิ้มลิ้ม ปากนิด จมูกหน่อย ผมของเธอทำให้เธอดูเด่นเตะตา เพราะมันหยิกสวยเป็นลอนธรรมชาติ มีน้ำหนักทิ้งตัวเหมือนเข้าไปเซตในร้านซาลอน และมีสีน้ำตาลอ่อนสวย รูปร่างเล็กกะทัดรัดแต่มีทรวดทรงสมส่วน ยิ่งเป็นคุณแม่ ก็ยิ่งอวบอิ่มดูดี เสียยิ่งกว่าตอนเป็นสาวน้อยเสียอีก ลูกค้าบางคนก็มาเกาะแกะจีบเธอ แต่ก็มีหน่วยสกรีนชั้นดีอย่างอนุชานี่แหละคอยกีดกันหนุ่ม ๆ เหล่านั้น เขารู้ว่าเพื่อนรุ่นน้องเจออะไรมา ขวัญใจของพวกเขาไม่ควรจะเจอความผิดหวังซ้ำสอง ฉะนั้นถ้าไม่ผ่านสายตาของอนุชาล่ะก็ อย่าหวังจะได้มาทำความรู้จักกับดาวริน

เวลามีลูกค้าผู้ชายเข้ามาในร้านทีไร แล้วสายตามองแม่ค้าคนสวยแปลก ๆ มีท่าทีว่าจะสนใจดาวริน เขาจะสวมบทคนรักกันท่าไว้ก่อน ไม่เคยหลุด ทำให้ดาวรินกับรักษิตาพากันขำทุกที เวลาอนุชาเล่นละครสวมบทคุณแฟนสุดหล่อของดาวริน เกือบจะหลอกใครต่อใครได้ ถ้าเกิดว่าตาดาวินจะไม่เรียกลุงไอซ์ ตัดตอนความเป็นพ่อเทียมไปเสียอย่างนั้น

“มาเดี่ยวก็มีนะ ฉันเห็นอยู่ จองเต็นท์หลังข้างเรานี่แหละ หล่อมาก หล่อแบบคมเข้ม มาดแมนแอนแฮนซั่ม”

มานิตย์รีบพูด ตางี้เป็นประกายจนอนุชามองเหล่เอา

“มีคนที่มาดแมน หล่อเข้มกว่าคุณแฟนด้วยหรือครับ ผมเห็นว่าในละแวกนี้ไม่มีใครหน้าเข้มได้เท่ากับคุณแฟนอีกแล้ว”

อำคนรักแหละในความผิวเข้ม หน้าดุคม และหนวดเฟิ้ม มานิตย์หัวเราะชอบใจ แล้วเอื้อมมือตบไหล่คนรักอีกทีเบาๆ

“ปากดี เดี๋ยวเถอะคืนนี้ จะเอา...ของดีตบปากฮี่ ๆ”

“กลัวที่ไหนล่ะ”

ว่าแล้วก็คว้าข้อมือของมานิตย์หมับ รักษิตารีบเบรก

“หยุดเลย พอเลยนะพวกแกนี่ เต็นท์มันเป็นสองห้องแล้วก็ไม่หนา ไม่มีผนังนะคะมีแต่ผ้าเต็นท์กั้นพวกเราค่ะ คืนนี้กรุณาอย่า...หื่นกันได้ปะ บรื๋อ...ขนลุก”

“ทำมาเป็นขนลุกนะยัยส้ม หล่อนชอบซีรีส์วายไม่ใช่เหรอ? เสพเข้าไป เสพจนไม่มีผัว”

“นั่นมันหนังละครมันสวยงามชวนจิ้น ไม่เหมือนพวกแก เจ้าชายโฉมงามกับเจ้าหญิงขนดกชัดๆ”

“นังส้มจ๋าปากดี เดี๋ยวโดนพลังเซเลอร์มูน”

มานิตย์ร้องหวีด แล้วลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว รักษิตาร้องกรี๊ด ก่อนจะลุกวิ่งหนีเพื่อนรัก เป็นการย่อยอาหารแหละ ออกกำลังเดี๋ยวค่อยมากินต่อ

อนุชาและดาวรินมองตามหลังสองคนที่วิ่งไล่กวดกันเหมือนเด็ก ๆ แล้วหันมาสบตากันพลางถอนใจพร้อมกัน ก่อนจะหัวเราะเบา ๆ

“ไม่รู้จักโตจริง ๆ มาเที่ยวทีเหมือนมีเด็กสามคน ดีนะแกไม่เหมือนพวกนั้น ยัยดาว แกอะโตสุด โตเกินวัย”

“ฉันเป็นแม่คนนะพี่ไอซ์ จะให้เป็นบ้าแบบสองคนนั้นไม่ไหวหรอก ดาวินมีเพื่อนเล่นมากพอแล้ว”

เธอหัวเราะ แล้วชวนเขารับประทานกันต่อ สองคนนั้นเดี๋ยวเหนื่อยก็พากันกลับมาเองนั่นแหละ เธอดื่มเหล้าผลไม้ที่มานิตย์รินไว้ให้ เป็นหนแรกที่เธอดื่มหลังจากไม่ได้ดื่มมันมาตั้งสี่ปี รสชาติก็ไม่เลวนัก เผลอจิบไปนิดหน่อยนั่นแหละพบว่ารสชาติไม่ได้แย่อะไร และเธอก็มีลิมิตแค่สองแก้วพอ...คิดไว้แบบนั้น

เธอเหลือบไปมองเต็นท์ข้าง ๆ ที่เพิ่งมีคนมาพักคืนนี้ หวังว่าพวกเธอคงจะไม่เสียงดังจนเขารำคาญหรอกนะ มีแสงไฟวับแวมในเต็นท์ที่ปิดไว้ บอกว่าเจ้าของอาจจะไม่ได้อยู่ด้านใน เพราะเขาไม่ได้ตั้งโต๊ะรับประทานอาหารเย็นเหมือนเต็นท์อื่น ๆ ที่ออกมาพูดคุย และตั้งวงรับประทานอาหารกัน คุยกัน เสียงหัวเราะสนุกสนาน เคล้าเสียงเพลงที่แก๊งชายหนุ่มที่มากันสิบกว่าคนกำลังพากันเล่นกีตาร์ และร้องเพลงคลอ ฟังก็เพลิน ๆ ดี เพราะไม่ได้หนวกหูอะไรมาก บรรยากาศสมกับเป็นวันพักผ่อนที่แท้จริง

เต็นท์ข้าง ๆ กับเธอน่าจะไปกินข้าวข้างนอกกระมัง...เธอหวังว่าคณะของพวกเธอจะไม่ได้ส่งเสียงดังอะไรมาก ตอนแรกนึกดีใจเพราะพวกเธอมานอนห่างจากคนอื่นพอสมควร

อนุชาเหมือนรู้ใจจองให้ไกลจากคนอื่น เพราะเกรงจะรบกวนตาดาวิน...ที่หลับปุ๋ยให้ตื่นมาโยเย แล้วดาวรินจะหมดสนุก เนื่องจากต้องคอยไปกล่อมดูแลลูกชาย มาเที่ยวก็อยากให้เพื่อนสนุกเหมือนคนอื่นไม่ต้องพะวงอะไร

เธอและอนุชานั่งพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องร้าน...การเติบโตของคาเฟ่รักดาว...เขามีแพลนในใจที่ตั้งเป้าไว้ แต่รอให้เพื่อนรักทั้งสองพร้อมเสียก่อนในทุกด้าน หลานรักเข้าเรียนอนุบาล เขาถึงจะยอมไปทำตามในแผนที่ตัวเองแพลนไว้กับมานิตย์

“จริงสิยัยดาว ถามอะไรหน่อยได้ไหม?”

อนุชาเอ่ยเปรยถาม เขามองหน้าสดใสจิ้มลิ้มของดาวริน

“หืม...ฟังจริงจังมากๆ เลยพี่ไอซ์ เรื่องซีเรียสเหรอ”

“ก็นิดหน่อย แกเคยคิดจะหาพ่อใหม่ให้กับตาดาวินไหม เอ่อ...เอามาช่วยกันดูแลลูก ทำมาหากินน่ะ”

“แกกันท่าขนาดนั้นเอาเวลาที่ไหนไปคิดล่ะ”

เธอหัวเราะเบาๆ อนุชาทำตาปริบๆ ก่อนจะขำบ้าง แล้วเกาหัวเบา ๆ

“เอ่อว่ะ...ฉันเองนี่หว่า คนทำแกอยู่ในโหมดสวยแต่โสดมาก แหม...ก็ต้องเลือกให้เพื่อนไง”

“เลือกจนไม่ผ่านสักคนว่างั้น”

เธอหยอกเขา แต่เอาจริงๆ แล้วดาวรินไม่เคยมีความคิดนี้ในหัวเลยแม้แต่น้อย

พ่อใหม่ของดาวิน

เธอ...ไม่คิดเลยว่าจะรักใครได้อีก...

ความรักมันไม่ได้สวยงามเลยสำหรับเธอ และดาวรินนั้นรักดาวินเกินกว่าจะแบ่งหัวใจให้ผู้ชายคนไหนได้อีก

“ถ้าเกิดว่าฉันคัดมาให้ล่ะ ยัยดาว สนใจไหม?”

“ทำไมจะต้องให้ฉันมีสามีด้วยล่ะคะ คุณลุงไอซ์ มีคุณลุงไอซ์แล้ว ดาวินไม่ต้องมีพ่อก็ได้ ลุงไอซ์เป็นยิ่งกว่าพ่ออีก”

อนุชาหัวเราะเบา ๆ แล้วเขาก็มีสีหน้าจริงจังมากขึ้น แล้วเอื้อมมือไปลูบศีรษะเพื่อนเบา ๆ ท่าทางนั้นอ่อนโยนนัก ดาวรินมองสบตาเขาก็ให้รู้สึกแปลก ๆ

“ฉันพูดจริง ๆ นะยัยดาว ฉันจะคัดผู้ชายดี ๆ มาให้เลือก มาแทนที่ฉันแกจะรับพิจารณาไหม?”

“พูดอะไรชวนใจหาย ทำไมพี่ไอซ์จะไปไหนเหรอ?”

“ก็...”

อนุชายักไหล่ เขาคิดว่ายังไม่ถึงเวลาจะพูด วันหนึ่งอาจจะต้องบอกลา แต่เขาก็ไม่อยากให้มันมาถึงไวนัก

“อยากให้แกมีผัวไง ยัยดาว อยากให้แกมีคนดี ๆ มาดูแล มาช่วยให้เหนื่อยน้อยลง แล้วก็...ระดับลุงไอซ์เลือกพ่อมาให้ตาหนูดาวิน จะต้องหล่อ รวย ดีมาก ธงเขียว ไมโครเวฟ และ...ทำให้แกมีแต่ความสุขไม่มีน้ำตา”

“ถ้าพี่ไอซ์หามาได้ขนาดนั้น น้องดาวก็จะรับพิจารณาค่ะ หมูไหม้หมดแล้ว รีบ ๆ กินกันดีกว่า แล้วสองคนนั่นตีกันไปถึงไหนนะ ไม่กลับมาสักที”

อนุชาลอบถอนใจ เขามองเสี้ยวหน้าด้านข้างของเพื่อนรุ่นน้อง เขามองว่านี่คือการตอบแทนดาวรินที่ดีที่สุด คือหาผู้ชายดี ๆ มาให้เพื่อนรักนี่แหละ มาดูแลหลาน ดูแลรักษิตา และร้านของพวกเขาในอนาคต แบบนั้นเขาถึงจะวางใจและยอมปล่อยมือไปได้

จริงสิ คืนนี้มีฝนดาวตก เขาเคยได้ยินเรื่องการอธิษฐานกับดาวตก คืนนี้เขาจะขอพรนี้ ยกให้กับดาวริน คือผู้ชายดี ๆ ที่จะมาเป็นพ่อของตาดาวินและเป็นสามีของเพื่อนรักของเขา