บทที่ 3 ห้าปีที่หวนคืน 2
“คุณสวยมาก” ผมบอก ผละออกมามองเธอชัด ๆ “เอ่อ...เกือบจะขโมยซีนเจ้าสาวแล้วนะ”
แล้วเราก็หัวเราะออกมาพร้อมกัน
เมื่อถ่ายรูปเสร็จ เธอยิ้มให้ผมก่อนจะเดินไปขึ้นรถตู้กับกลุ่มเพื่อนเจ้าสาว ผมมองตามแผ่นหลังและสะโพกโค้งมนที่เคลื่อนไหวเย้ายวนภายใต้ชุดรัดรูป ผมกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก และรีบไปคว้าตัวน้องสาวไว้
“เดี๋ยวก่อนแน็ต” ผมพยักพเยิดไปทางรถตู้ “อัยย์...คบกับใครอยู่หรือเปล่า”
“โสดค่ะ” เธอยิ้มเจ้าเล่ห์ “เจอกันที่งานเลี้ยงนะคะ”
“แน่นอน”
ผมไปงานเลี้ยงคืนนี้แน่ ก็เพื่อเป้าหมายเดียวคือไปรวบตึงอัยย์ลดาซะ
เรื่องของเราที่มันค้างคากันในคืนนั้นจะต้องได้สานต่อกันหน่อย มันเร่าร้อนและเต็มไปด้วยความต้องการ และผมไม่เคยสลัดเธอออกจากหัวได้เลย
ยอมรับว่าผมไม่ได้มองหาอะไรจริงจัง แต่การได้ย้อนรอยคืนส่งท้ายปีเก่าอันแสนเร่าร้อนคืนนั้นอีกสักครั้ง บอกเลยว่าผมไม่เกี่ยง
..........
เมื่องานเลี้ยงเริ่มผมนั่งที่โต๊ะแต่สายตากลับจับจ้องไปที่อัยย์ เธอสวยสะกด เมื่อผมเห็นเธอผละไปที่บาร์เพื่อหยิบเครื่องดื่มผมรู้ว่านี่คือโอกาส ผมเคลื่อนตัวผ่านฝูงชนอย่างมีเสน่ห์ไปพิงบาร์ข้างเธอ
“ว่าไงครับ” ผมยิ้ม
“อ้าว...คุณ” เธอหัวเราะเบา ๆ “ยังเจ้าเสน่ห์ไม่เปลี่ยนเลยนะคะ”
“คุณก็สวยไม่เปลี่ยนเหมือนกันครับ” ผมหัวเราะในลำคอก่อนจะแกล้งลากปลายนิ้วไปตามต้นแขนเนียนของเธอ
สปาร์ก...
ความรู้สึกเดิมมันเกิดขึ้นอีกครั้งเหมือนเมื่อห้าปีก่อน แต่อัยย์กลับสูดหายใจลึกและถอยหลังไปก้าวหนึ่ง เธอฝืนยิ้ม ผมบอกไม่ถูกว่ามันคืออะไร แต่เธอดูห่างเหิน...
ผมเดินกลับมานั่งด้วยความสับสน เกิดอะไรขึ้น เธอไม่รู้สึกอะไรกับผมแล้วหรือ ห้าปีมันก็นานอยู่แต่ในเมื่อผมยังไม่หยุดคิดถึงเธอ ผมมั่นใจว่าความรู้สึกของเธอมันก็ต้องยังอยู่สิ สิ่งเดียวที่ผมต้องการคือฉุดเธอออกจากชุดนั่นและมีค่ำคืนที่เร่าร้อนด้วยกันอีกครั้ง
เมื่อทุกอย่างเริ่มผ่อนคลายผมเงยหน้าขึ้นและเห็นอัยย์นั่งอยู่ที่โต๊ะเพียงลำพัง จังหวะนี้แหละ ความคิดที่จะได้กอดเธอไว้ในอ้อมแขนมันหอมหวานเกินกว่าจะปล่อยผ่าน ผมเดินฝ่าฝูงชนไปหยุดอยู่ข้างหลังเธอ
“ขอโทษนะครับคุณผู้หญิง” ผมแกล้งโค้งคำนับ “ผมขอเต้นรำด้วยได้ไหมครับ”
ผมหมุนตัวเธอและดึงเข้าสู่อ้อมแขน ผมโอบรอบเอวคอดดึงเธอให้แนบชิดจนสัมผัสได้ถึงทรวงอกที่เบียดเสียด เธอมองผมด้วยดวงตาคู่สวยทำให้หัวใจผมกระตุก
มันเหมือนคืนแรกที่เราพบกัน ความปรารถนาและความต้องการระหว่างเรามันอัดแน่นจนแทบหายใจไม่ออก ชั่วขณะหนึ่งมันเหมือนเราอยู่กันแค่สองคน ผมรู้ว่าผมต้องได้เธออีกครั้ง
ผมตัดสินใจดึงเธอให้ชิดยิ่งขึ้น จงใจให้เธอสัมผัสถึงความตื่นตัวที่กึ่งกลางลำตัวของผม ตาเธอเบิกกว้าง กัดริมฝีปาก แววตาที่ฉายออกมาดูสับสน
ผมก้มลงช้อนตัวเธอขึ้นจากเอว เสียงหายใจของเธอหนักหน่วงอยู่ข้างลำคอ ผมซบหน้าลงในกลุ่มผมเธอสูดกลิ่นหอมหวาน ผมต้องการค่ำคืนแห่งความเร่าร้อนอีกครั้ง ไม่สิผม ต้องได้ มัน และไม่ใช่กับใครก็ได้ ต้องเป็น...อัยย์ลดา
ผมไม่เข้าใจความสับสนในแววตาเธอนักหรอก และ ณ วินาทีนี้ผมไม่สน ผมสนแค่ว่าผมจะทำให้เธอรู้สึกว่าเธอเป็นที่ปรารถนา เซ็กซี่ และมีค่าที่สุด
ผมแอบกลัวว่าเธอจะไม่รู้สึกเหมือนกัน แต่สัมผัสที่เธอกอดรัดผมแน่น ไหนจะริมฝีปากที่ยังคลอเคลียไม่ห่างจากซอกคอผมอีก มันฟ้องชัดเลยว่าเธอก็คิดไม่ต่างกัน
ผมจะดื่มด่ำกับการกอดเธอไว้ในอ้อมแขน และได้แต่หวังว่าคืนนี้ผมจะได้กอดเธอในความหมายอื่นบนเตียงของผม
