ตอนที่ 2 เหตุผลของพ่อ

ตอนที่ 2

เหตุผลของพ่อ

เกษมพาลูกน้องของเขากลับไปด้วยท่าทางหัวเสีย พื้นที่เดินเรือประมงของเด่นชัย ได้ยินว่าเป็นพื้นที่ที่มีทรัพยากรอุดมสมบูรณ์มากที่สุด ที่สำคัญธุรกิจของเขาก็ใหญ่เป็นอันดับต้นๆของธุรกิจเรือประมงที่นี่ ทำให้เกษมหมายมั่นปั้นมืออยากจะเอามาเป็นของตัวเองให้ได้ ถึงขั้นยอมทุ่มเงินหลักสิบล้าน เพราะรู้ว่าในอนาคตเขาจะสามารถกอบโกยและเอาคืนได้มากกว่านี้

แต่เด่นชัยรู้ทันเกษม เขารู้ว่าที่เกษมต้องการกว้านซื้อธุรกิจเรือประมงก็เพื่อจุดประสงค์บางอย่าง

“ทำไมพ่อถึงไม่ขายให้เขา”

หญิงสาวเอ่ยถามด้วยความสงสัย ใครๆต่างก็กลัวเกษมกันทั้งนั้น แต่พ่อของเธอเลือกที่จะงัดข้อกับอีกฝ่ายโดยไม่ดูกำลังตัวเอง ดวงชีวันไม่ได้คิดจะดูถูกพ่อ เพียงแต่ว่าเธอกลัวและกังวล เพราะสายตาของเกษมเมื่อครู่ ทำให้เธออดคิดไม่ได้ว่าอีกฝ่ายอาจจะแค้นเคืองจนกลับมาเอาคืน

“ถ้าพ่อขายกิจการเท่ากับว่าพ่อสนับสนุนให้นายทุนพวกนั้นเข้ามาทำเรื่องผิดกฎหมายในพื้นที่ของพวกเรา”

เด่นชัยอธิบายให้ลูกสาวเข้าใจ เขาอยากให้ลูกรู้ว่าเขาไม่ได้คิดจะงัดข้อกับเกษม ที่กำลังทำอยู่ก็เพื่อปกป้องผลประโยชน์ของชาวบ้านที่นี่ รวมทั้งคนงานของเขาด้วย

เขารู้ดีว่าหากนักธุรกิจคนนั้นเข้ามาควบคุมที่นี่ คนงานนับร้อยก็จะต้องตกงาน ระหกระเหินเร่ร่อนไปทำงานที่อื่น เด่นชัยไม่อยากเห็นแก่ตัว กิจการของเขายิ่งใหญ่มาได้ก็เพราะคนงานเหล่านี้ หากไม่มีพวกเขาก็ไม่มีธุรกิจเรือประมงที่ใหญ่โตขนาดนี้

บางคนอาจจะมองว่าเขาโง่ที่ทิ้งเงินเป็นสิบล้าน แต่เขาไม่ใช่พวกชอบบูชาเงิน และไม่สนใจไม่ว่าใครจะเอาเงินมาฟาดหัวก็ตาม เขาแค่อยากปกป้องผลประโยชน์ของคนหมู่มาก ไม่ใช่กอบโกยผลประโยชน์ให้แต่ตัวเอง เพราะเด่นชัยเป็นคนแบบนี้ลูกน้องทุกคนจึงรักและซื่อสัตย์กับเขา

“แต่หนูกลัวว่าคนพวกนั้นจะกลับมาทำร้ายพ่อ”

เด่นชัยหัวเราะเบาๆไม่ได้รู้สึกเกรงกลัวเลยแม้แต่นิดเดียว คนเราสุดท้ายจุดจบเดียวกันนั่นก็คือความตาย ไม่ว่าจะตายแบบไหนอย่างน้อยๆถ้ามี คุณงามความดี ก็ไม่ตายอย่างเสียเปล่า

“อะไรจะเกิดก็เกิด พ่อไม่กลัว หากวันไหนที่คนพวกนั้นตามมาเอาชีวิตพ่อ พ่ออยากให้ลูกไปอยู่กับ จิรเมธ”

“จิรเมธ…นายหัวจิระ”

หญิงสาวทวนชื่อชายหนุ่มที่อยู่ในบทสนทนาระหว่างเธอกับพ่อ

“นั่นเเหละ เขาเป็นคนที่ไว้ใจได้ ถ้าวันนึงเกิดอะไรขึ้นพ่ออยากให้ลูกไปหาเขา”

เด่นชัยเอ่ยด้วยท่าทางสบายๆ เขาไม่กลัวหรอกความตาย แต่สิ่งที่กลัวมากที่สุดคือกลัวว่าจะปกป้องลูกสาวเพียงคนเดียวเอาไว้ไม่ได้ แต่อย่างน้อยๆเขาก็มีคนที่ไว้วางใจอย่างจิรเมธ และเชื่อว่าชายหนุ่มจะช่วยปกป้องดูแลดวงชีวันได้ดีกว่าเขา

“ถึงอย่างนั้นก็เถอะหนูไม่ได้อยากให้พ่อตาย ซะหน่อย เราพอจะมีวิธีไหนที่จะปราณีประนอมกับเขาได้ไหม”

หญิงสาวอยากหาทางออกให้กับเรื่องนี้ เธอไม่ต้องการให้พ่อมีปัญหากับเกษม แต่เด่นชัยไม่อยากคุยกับนักธุรกิจใหญ่อีก ทุกคำพูดที่อีกฝ่ายเอ่ยออกมามันทำให้เขาสัมผัสได้ถึงความเห็นแก่ตัว เห็นแก่ได้ และเอารัดเอาเปรียบผู้อื่น

เขาไม่ชอบคนแบบนี้ไม่อยากสุงสิงหรือสนทนาด้วย

“ไม่ต้องกังวลไปหรอก พ่อไม่กลัว คนชั่วคนเลวสักวันก็แพ้ภัยตัวเอง คนแบบนี้ยืนหยัดอยู่ได้ไม่นานหรอก”

หญิงสาวไม่ได้สบายใจขึ้นเลยกับคำพูดของ คนเป็นพ่อ ที่ผ่านมาเธอก็เห็นคนชั่วคนเลวลอยหน้าลอยตาอยู่ในสังคมมากมาย บางคนยังร่ำรวยชีวิตสุขสบายด้วยซ้ำทั้งๆที่ทำไม่ดีกับคนอื่น

“พ่อก็รู้ว่าพี่ชายของเขาเป็นใคร เป็นถึงรัฐมนตรีเลยนะพ่อ ถ้าพวกเขามาบีบบังคับเราอีกเราจะสู้ได้ยังไง”

เด่นชัยส่ายหน้า เขารู้ว่าเกษมเป็นคนยังไง นิสัยหุนหันพลันแล่นของอีกฝ่าย สักวันอาจจะส่งผลกระทบถึงพี่ชายของเขาที่นั่งเก้าอี้รัฐมนตรีอยู่ ช่วงนี้มีข่าวลือว่านักการเมืองคนนั้น มีเอี่ยวกับขบวนการค้ายาเสพติด เด่นชัยเอาใจช่วยพรรคการเมืองหนึ่งที่กำลังขุดคุยเรื่องนี้อยู่ เขาหวังว่าสักวันทั้งเกษมและพี่ชายที่เป็นรัฐมนตรีจะแพ้ภัยตัวเอง

หากมีใครสักคนกล้าที่จะเปิดพรมขึ้นมา ถึงวันนั้นทุกคนที่นี่คงจะสงบสุขเสียทีเพราะไม่มีคนอย่างเกษมมาคอยกร่างแสดงอำนาจและกดขี่ชาวบ้าน

“ลูกจะกลัวอะไร ไม่มีใครอยู่ค้ำฟ้า ต่อให้รวยแค่ไหนมีอำนาจมากแค่ไหนสุดท้ายก็ต้องตายอยู่ดี แต่ถ้าเราตายแล้วยังมีคนตามด่าลับหลัง วิญญาณก็คงจะไม่สงบ นี่คือเหตุผลที่พ่อพยายามทำแต่สิ่งดีๆถึงแม้ว่ามันจะขัดใจนายทุนก็ตาม”

ดวงชีวันเข้าใจเจตนารมณ์ของพ่อดี ที่ผ่านมาพ่อของเธอเป็นคนยึดมั่นในอุดมการณ์ ถึงแม้ว่าจะเป็นชาวประมง จับสัตว์ทะเลเพื่อนำไปขาย แต่สิ่งที่พ่อยังคงทำอยู่เสมอนั่นก็คือการรณรงค์ให้ทุกคนรักษาความสะอาด สร้างเสริมสภาพแวดล้อมที่ดีให้กับที่นี่ พยายามรักษาพื้นที่แห่งนี้ให้เป็นแหล่งรายได้ของชาวบ้านต่อไปโดยไม่ยอมให้นายทุนเข้ามาผูกขาด

“ถ้าวันนี้พ่อเป็นอะไรไปลูกไม่ต้องเสียใจ คิดซะว่าพ่อได้อุทิศชีวิตเพื่อปกป้องที่นี่”

เด่นชัยไม่อยากให้ลูกสาวคิดมาก เขารู้ว่าสิ่งที่พูดออกไปจะทำให้ดวงชีวันยิ่งรู้สึกแย่ แต่การที่ทำให้ลูกสาวยอมรับความจริงตั้งแต่เนิ่นๆเป็นเรื่องที่ดี หากเกิดอะไรขึ้นกับเขาจริงๆ อย่างน้อยๆสิ่งที่เขาพูดออกไปในวันนี้ก็จะทำให้ลูกสาวเข้าใจและทำใจได้ในที่สุด

“หนูเข้าใจแล้ว พ่อคิดว่าเขาจะมาที่นี่อีกหรือเปล่า”

“พ่อคิดว่าเขาคงไม่มาแล้วล่ะ แต่ระหว่างนี้เราก็ประมาทไม่ได้ คนอย่างเกษมทำได้ทุกอย่างเพื่อสิ่งที่ต้องการ ลูกเองก็ต้องระวังตัว จะไปไหนมาไหนอย่าไปในที่เปลี่ยว พยายามอยู่ในที่ที่มีคนเยอะๆ พวกนั้นจะได้ไม่กล้าทำอะไร”

หญิงสาวพยักหน้า เธอจะทำตามที่พ่อบอก จะดูแลตัวเองให้ดีที่สุดพ่อจะได้ไม่ต้องกังวล ปกติเธอต้องอยู่ที่นี่คนเดียวในช่วงที่พ่อออกเรือ แต่ระหว่างนี้เธออาจจะไปนอนกับครอบครัวของคนงานชั่วคราว

ดวงชีวันสนิทสนมกับภรรยาของสุเมธ เขาเป็นหนึ่งในคนงานที่พ่อรับมาทำงานตั้งแต่เด็กๆจนตอนนี้มีลูกมีเมียแล้วแต่ก็ยังทำงานกับพ่อเธออยู่