สามีป้ายแดงกับใบหย่าที่รอคอย 3

“พวกเขาจะต้องแห่กันมาก่อกวนที่หน้ากรมทหาร ร้องห่มร้องไห้ประจานว่าคุณเป็นนายทหารชั้นผู้ใหญ่ที่ทอดทิ้งภรรยา ถึงตอนนั้นชื่อเสียงที่คุณสั่งสมมา ความก้าวหน้าในกองทัพที่คุณคาดหวังไว้ คงพังทลายไม่เป็นท่า”

คำพูดของซ่งชิงเยี่ยนแทงใจดำลู่เหยียนเฉิงอย่างจัง สิ่งที่เขาห่วงที่สุดในตอนนี้คือภาพลักษณ์และหน้าที่การงานในกองทัพ หากครอบครัวตระกูลซ่งมาโวยวายจริงๆ คณะกรรมการตรวจสอบวินัยทหารต้องเรียกเขาไปสอบสวนแน่นอน

“แล้วคุณต้องการเวลาสามเดือนไปทำไม?” ลู่เหยียนเฉิงถามด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงเล็กน้อย ทว่ายังคงแฝงความสงสัย

“ฉันขอเวลาสามเดือน เพื่อจัดการปัญหาหนี้สินและตัดขาดความสัมพันธ์กับครอบครัวเดิมให้เรียบร้อยค่ะ” ซ่งชิงเยี่ยนตอบด้วยแววตาเด็ดเดี่ยว

“ฉันจะหาทางตั้งตัว หาที่อยู่ใหม่ และหางานทำ ในช่วงสามเดือนนี้ เรายังคงสถานะสามีภรรยาทางนิตินัย ฉันรับรองว่าจะไม่ก้าวก่ายชีวิตส่วนตัวของคุณ จะไม่ไปอาละวาดที่กรมทหาร และจะทำตัวเป็นอากาศธาตุในบ้านหลังนี้ เมื่อครบสามเดือน ฉันจะเซ็นใบหย่าและเดินออกจากชีวิตคุณไปเงียบๆ โดยไม่ให้ตระกูลซ่งมารบกวนคุณได้แม้แต่ปลายเล็บ”

เธอมองลึกเข้าไปในดวงตาของนายทหารหนุ่ม “ข้อเสนอนี้ แลกกับความสงบสุขในชีวิตหน้าที่การงานของคุณไปตลอดกาล คุณคิดว่าคุ้มไหมคะ ท่านพันโท?”

ลู่เหยียนเฉิงจ้องมองหญิงสาวตรงหน้าราวกับพยายามค้นหาความจริงใจใต้หน้ากากนั้น เธอเปลี่ยนไปมาก มากจนเขาแทบจำไม่ได้ น้ำเสียงที่ใช้เจรจาต่อรองนั้นเต็มไปด้วยความมั่นใจ มีเหตุมีผล และเฉียบคมอย่างที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน

ความเงียบปกคลุมห้องนั่งเล่นอยู่ครู่ใหญ่ ในที่สุดลู่เหยียนเฉิงก็พยักหน้าช้าๆ

“ตกลง ผมให้เวลาคุณสามเดือน” เขาเก็บหนังสือขอหย่ากลับมาใส่ซองกระดาษสีน้ำตาล “ในระหว่างนี้ คุณอยู่ห้องนอนเล็ก ส่วนผมจะนอนที่ห้องรับแขก หวังว่าคุณจะรักษาคำพูด ซ่งชิงเยี่ยน อย่าลืมว่าความอดทนของผมมีขีดจำกัด”

“แน่นอนค่ะ สัญญาต้องเป็นสัญญา” ซ่งชิงเยี่ยนยิ้มบางๆ เธอหยัดกายลุกขึ้นยืน

“ถ้าตกลงกันได้แล้ว ฉันขอตัวไปพักผ่อนก่อนนะคะ วันนี้เจอเรื่องปวดหัวมามากพอแล้ว อ้อ แล้วก็เรื่องที่สระน้ำพุวันนี้ ถ้าคุณมีเวลาว่าง ก็ลองไปสืบดูดีๆ นะคะ ว่าแม่ดอกบัวขาวผู้แสนดีของคุณ ตกน้ำไปเอง หรือถูกฉันผลักกันแน่”

พูดจบซ่งชิงเยี่ยนก็หมุนตัวเดินกลับเข้าห้องนอนเล็กไปอย่างไม่ไยดี ปิดประตูลงกลอนดัง กริ๊ก ทิ้งให้พันโทลู่เหยียนเฉิงนั่งขมวดคิ้วมองบานประตูที่ปิดสนิทด้วยความรู้สึกสับสนและค้างคาใจ

นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน ผู้หญิงที่เคยเรียกร้องความรักจากเขาแทบเป็นแทบตาย วันนี้กลับเดินหันหลังให้เขาอย่างเด็ดเดี่ยว แถมยังฝากปริศนาเรื่องไป๋ลู่หลินไว้ให้เขาคิดอีก

ในใจลึกๆ ของลู่เหยียนเฉิง แม้จะยังระแวงว่านี่อาจเป็นแผนการยื้อเวลาของเธอ แต่ทว่าสัญชาตญาณบางอย่างในตัวเขากลับกระซิบบอกว่า ภรรยาของเขาในวันนี้ ไม่ใช่ซ่งชิงเยี่ยนคนเดิมอีกต่อไปแล้วจริงๆ

แสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านรอยแยกของผ้าม่านสีตุ่นเข้ามาตกกระทบลงบนเตียงไม้แคบๆ ในห้องนอนเล็ก ซ่งชิงเยี่ยนขยับตัวตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกปวดเมื่อยไปทั้งร่าง เตียงไม้กระดานแข็งๆ ของยุค 80 ช่างต่างจากเตียงคิงไซส์บุนวมนุ่มสปริงตัวเยี่ยมในเพนต์เฮาส์หรูของเธอเสียเหลือเกิน

หญิงสาวลุกขึ้นนั่ง บิดขี้เกียจไล่ความเมื่อยขบ ก่อนจะเดินไปที่อ่างล้างหน้าเคลือบอีนาเมลสีขาวลายดอกโบตั๋นสีแดงที่ตั้งอยู่มุมห้อง ข้างกันมีกระจกเงาบานเล็กแขวนอยู่ ทันทีที่เธอชะโงกหน้ามองเงาตัวเองในกระจก ซูเปอร์สตาร์สาวที่เคยได้รับยกย่องว่าเป็นหญิงงามอันดับหนึ่งแห่งยุคก็ถึงกับผงะถอยหลังไปครึ่งก้าว แทบจะลมจับล้มพับไปกองกับพื้น!