ตอนที่ 2 คุณเจษ (1/2)
วงแขนที่กระชับแน่นขึ้นอีกนิด ทำให้คนตัวเล็กในอ้อมกอดยิ่งแนบสนิทไปกับลำตัวหนา ผ้าขนหนูผืนใหญ่ที่พันเอวไว้ดูเหมือนมันบอบบางยิ่งนัก เมื่อเธอสัมผัสได้ถึงส่วนนูนที่ยื่นเด่ออกมาและเหมือนมันจะยิ่งขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ
คำพูดเมื่อครู่เธอก็ยังจับต้นชนปลายไม่ถูก ไม่เข้าใจว่าเขากำลังเอ่ยถึงอะไร รู้เพียงตอนนี้ดวงตาของเธอมันเริ่มพร่าเลือน แม้จะแหงนหน้ามองคนตัวสูงใกล้ๆ แต่ก็แทบจะเห็นสีหน้าเขาไม่ชัด ฝ่ามือเล็กที่ลูบไล้เรือนกายแกร่งกรีดเล็บยาวต่ำลงมาถึงแผงอกกว้างก่อนที่เธอจะขยุ้มฝ่ามือเล็กในตอนที่เขากระชากดึงเอวบางอย่างจงใจให้อะไรๆ ที่มันแข็งเป็นลำเสียดสีอยู่แถวหน้าท้องเธอ
"ถึงขนาดกินยามาเลยหรือ"
'ยาอะไร'
เสียงที่คิดจะเอ่ยถามสุดท้ายมันก็ดังอยู่แค่ในหัวตัวเองเท่านั้น ไร้เรี่ยวแรงจะเปล่งเสียงออกมา
"ถือว่ารู้งาน"
มือหนาที่รั้งเอวบางเอาไว้เลื่อนมือลงต่ำอีกนิดขยุ้มก้นงอนของเธอเต็มแรง
"อุ๊ย!"
เสียงอุทานเบาๆ พลางขยับตัวหนีแต่ก็ไม่สามารถหลุดออกจากวงแขนแกร่งนั้นได้ เธอออกแรงขยับตัวถอยห่างอีกครั้งในตอนที่เขายกมืออีกข้างขึ้นขยำหน้าอกคัพดีของเธอ
เสียงคำด่ามากมายกำลังอยู่ในหัว แต่เสียงที่เล็ดลอดออกมากลายเป็นเสียงอู้อี้อื้ออึงในลำคอเบาๆ เธอฝืนดันแผ่นอกเขาอย่างแรงถอยหลังห่างอีกก้าว ครั้งนี้มันได้ผลแต่เธอก็กลับเสียการทรงตัวเมื่อกำลังจะถอยหลังอีกก้าวเรียวขาคู่สวยก็เกิดไม่สามัคคีกันขึ้นมาเสียอย่างนั้น
เธอหงายหลังลงเตียงใหญ่ด้านหลังพอดี แต่สัญชาตญาณเอาตัวรอดก็เสือกสูงขึ้น รู้อย่างนี้ปล่อยให้หงายหลังล้มลงเสียยังดีกว่า เมื่อเธอดันไปคว้าผ้าขนหนูที่เอวเขาไว้ได้ทันคิดว่ามันจะช่วยพยุงตัวที่ไหนได้คนที่ยืนจังก้าอยู่ตรงหน้าก็กลายเป็นคนตัวเปล่าขึ้นมาทันที
พอเธอหงายหลังลงที่นอน คนตัวสูงก็ชันเข่าขึ้นเตียง ชุดเดรสสีแดงตัวสั้นถูกถลกขึ้นดึงออกทางศีรษะอย่างรวดเร็ว เหลือเพียงแผ่นแปะจุกสีครีมกับกางเกงผ้าเนื้อบางตัวจิ๋ว
สายตาคมกวาดตามองทั่วเรือนร่างขาวผ่อง ส่วนเว้าส่วนโค้งยั่วยวนตายังไม่เท่าส่วนนูนที่ดันเนื้อผ้าไม่ว่าจะข้างบนข้างล่าง จนเขาเผลอกลืนน้ำลายลงคอ ยอมรับว่าเธอคนนี้สวยมาก และเป็นสวยแบบไร้ศัลยกรรม สวยเกินกว่าเด็กที่เขาเคยเรียกมาใช้บริการ
นิ้วยาวเรียวค่อยๆ เกี่ยวกางเกงผ้าบางตัวจิ๋วสีแดงสดออก ในยามที่มันค่อยๆ หลุดออกจากเรียวขาคู่สวยสีสันสดใสที่ตัดกับผิวขาวไปตลอดเรียวขาจนเผลอเกือบทำเขาฝังปากลงที่ต้นขาของเธอเสียแล้ว ถ้าไม่ติดว่าเธอเป็นเด็กบริการเขาคงอดใจไม่อยู่แน่ๆ
กางเกงตัวเล็กพ้นปลายเท้าไปแล้ว เธอก็สะท้านไปทั้งตัว ฝ่ามือเล็กเผลอขยุ้มผ้าปูเตียงเอาไว้แน่น ปรือตามองใบหน้าหล่อเหลาดวงตาคมเข้มบ่งบอกความต้องการในเรือนร่างของเธออย่างไม่ปิดบัง และนั่นยิ่งทำให้ลมหายใจเธอติดขัด
มือใหญ่จับต้นขาให้แยกออก เธอก็เผลอกัดปากตัวเองเอาไว้แน่น มันเสียวซ่านสะท้านและยิ่งได้เห็นแก่นกายลำใหญ่ตั้งเด่น่าอายนั่น
"อ๊า..."
เธอเผลอปล่อยเสียงเล็ดลอดออกมาอย่างน่าอาย เมื่ออยู่ๆ ฝ่ามือใหญ่ที่จับแยกขาให้ออกห่างกลับกรีดนิ้วไปตามรอยแยก ความหยาดเยิ้มเหนียวหนึบนอกจากนิ้วเขาจะสัมผัสได้เธอเองก็ยังรับรู้ได้และเหมือนมันจะยิ่งเอ่อนองออกมาในตอนที่เขาวนคลึงนิ้วยาวสำรวจไปตามร่องหลืบ
"น้ำเยอะๆ แบบนี้ฉันชอบ"
"อื้อ..."
ปลายนิ้วยาวที่บดคลึงจุดกระสันย้ำๆ แรงขึ้นเรื่อยๆ ทำคนตัวเล็กเกร็งสะโพกจิกปลายเท้าลงที่เตียงอย่างแรง สะโพกมนบิดเร่าๆ จวนจะร่อนเสียให้ได้ เสียงอื้ออึงในลำคอก็ยิ่งดังขึ้นเรื่อยๆ จนกลายเป็นหวีดเสียงออกมาในตอนที่เขาจุ่มนิ้วยาวเข้าร่องลึกงอนิ้วสั่นไหวรัวเร็วอยู่ภายในอย่างที่รู้ว่าจุดไหนเธอจะยิ่งสะท้านจนเกือบขาดใจ
สะโพกมนแอ่นร่อนก็ตอนนี้ เสียงกระเส่าหวีดร้องแข่งกับเสียงน้ำฉ่ำแฉะในตอนที่ฝ่ามือใหญ่กระทบเนินเนื้ออวบนูนดังก้อง เธอเกร็งสะท้านตอดรัดนิ้วยาวจนเขารู้สึกได้ เสียงคำรามเบาๆ ในลำคอจึงเล็ดลอดออกมาเป็นครั้งแรก
