บทที่ 2 มิอาจได้หัวใจมาครอง 2/2

เมื่อคุณหนูทุกคนแสดงความสามารถของตนหมดแล้ว ก็ถึงเวลาที่ทุกคนต่างเฝ้ารอด้วยหัวใจอันเต้นระทึก อยากจะรู้ว่าสตรีนางใดที่จะได้คว้าตำแหน่งพระชายาขององค์รัชทายาท ทว่าบางคนก็คิดเอาไว้แล้วว่าจะต้องเป็นโจวไป๋จวี๋

หรงป๋อไฉ่เดินไปหยิบปิ่นหยกที่แกะสลักด้วยลวดลายนกยูงรำแพนหางอย่างงดงามมาถือในมือ จากนั้นเขาก็เดินไปยังเหล่าสตรีทั้งหลายที่ยืนรอเขาอยู่ที่ลานด้านล่าง เขาค่อย ๆ เดินไปยังเหล่าสตรีพวกนั้นก่อนที่ฝีเท้าจะหยุดยืนอยู่ตรงหน้าของโจวไป๋จวี๋ ทุกสายตาต่างจึงจับจ้องมาทางนางเป็นตาเดียว ในขณะที่ตัวนางเองตื่นเต้นจนไม่กล้าจะหายใจ แต่แล้วก็เหมือนกับมีสายฟ้าฟาดผ่าลงมากลางแสกหน้า

"คุณหนูใหญ่เจียง ปิ่นหยกอันนี้ข้าขอมอบให้เจ้า"

"...!?"

ทุกคนต่างตกตะลึงกับการตัดสินใจของหรงป๋อไฉ่ เช่นเดียวกับเจียงเม่ยที่เป็นผู้ถูกเลือกเช่นกัน ในขณะที่โจวไป๋จวี๋ชาวาบไปทั้งตัว นางพยายามฝืนยิ้มให้กับเจียงเม่ยเป็นอย่างมาก แม้ในใจจะรู้สึกปวดร้าวจนยากจะฝืนยืนอยู่ตรงนี้ได้

"เอ่อ... หม่อมฉัน..."

ในขณะที่เจียงเม่ยรู้สึกสับสนเป็นอย่างมาก ไทเฮาก็ได้เข้ามาขัดขวาง

"องค์รัชทายาทสตรีผู้นี้ไม่ได้!"

"เพราะเหตุใดพ่ะย่ะค่ะ" คิ้วกระบี่ขมวดมุ่นด้วยความไม่เข้าใจ

"สตรีผู้นี้มีพันธะแล้ว นางมิอาจเป็นพระชายาขององค์รัชทายาทได้"

"หม่อมฉันขอบังอาจทูลถามไทเฮาได้หรือไม่เพคะ ด้วยหม่อมฉันมั่นใจว่าตนเองไม่เคยหมั้นหมายหรือพูดคุยเรื่องแต่งงานกับผู้ใดมาก่อน เช่นนั้นแล้วหม่อมฉันจะกลายเป็นสตรีที่มีพันธะได้อย่างไรกันเพคะ"

เจียงเม่ยเอ่ยถามด้วยความไม่เข้าใจเช่นกัน นางไปมีพันธะกับผู้ใดตั้งแต่เมื่อไหร่กันเล่า!

ไทเฮาไม่ได้ตอบคำถามของเจียงเม่ย แต่กลับถามฮองเฮาแทน "ฮองเฮาทรงคุ้นเคยกับแหวนหยกวงนี้หรือไม่"

"นี่มัน! แหวนหยกที่ฮ่องเต้พระองค์ก่อนทรงให้ช่างหลวงจัดทำขึ้นใช่หรือไม่เพคะ โดยมีเพียงสองวงเท่านั้น"

ไป๋อิงฮวาตกตะลึงพรึงเพริด พระนางรีบสาวเท้าลงมาหาเจียงเม่ยเพื่อความแน่ใจ ก่อนจะยื่นมือของตนเองที่สวมแหวนหยกติดกายมาเทียบเคียงกับของเจียงเม่ย จึงพบว่าแหวนทั้งสองนั้นคล้ายกันนัก เพียงแต่ของพระนางจะมีความแวววาวมากกว่าเล็กน้อย

"อะไรนะพ่ะย่ะค่ะ!"

หรงป๋อไฉ่มึนงงไปหมด นี่มันหมายความว่าอย่างไรกัน เช่นนั้นแหวนที่อยู่บนนิ้วของเจียงเม่ยนั้นคือแหวนของเสด็จพ่อของเขาอย่างนั้นหรือ

"ข้าคงต้องบอกทุกคน ณ ที่แห่งนี้ว่าแหวนหยกวงนี้เป็นของชินอ๋อง นั่นจึงหมายความว่าคุณหนูใหญ่เจียงคือว่าที่พระชายาของชินอ๋อง เช่นนั้นนางจึงไม่มีคุณสมบัติที่จะเป็นพระชายาเอกขององค์รัชทายาท"

"นี่มัน..."

หรงป๋อไฉ่ที่ได้ทราบความจริงก็ถึงกับยืนเซไปทางด้านหลัง ตัวเขาชมชอบเจียงเม่ยแต่กลับมิอาจคว้านางเอาไว้ได้ ทั้งที่เขายังไม่ได้เริ่มสานความสัมพันธ์กับนางเลยด้วย ยังไม่ทันได้เริ่มก็ต้องพ่ายแพ้เสียแล้ว...

หลังจากเรื่องวุ่นวายจบลง ฮองเฮาก็ได้ให้หรงป๋อไฉ่เลือกพระชายาอีกครั้ง ทว่าตัวเขาที่มิอาจเลือกสตรีที่พึงพอใจจึงคิดไม่ตกว่าเขาจะเลือกให้ใครเป็นพระชายาเอก ก่อนที่สายตาของเขาจะมองเลยไปทางโจวไป๋จวี๋ ผู้มีความชำนาญในการเดินหมาก คิดได้เช่นนั้นเขาจึงคิดจะเลือกนางให้เป็นพระชายาเอก ให้สมกับความตั้งใจจริงของเสด็จแม่ที่เอ่ยกับเขาว่าจะต้องให้โจวไป๋จวี๋เป็นพระชายาเอก!

"คุณหนูโจว ข้าขอเลือกเจ้าให้เป็นพระชายาเอกของข้า"

หรงป๋อไฉ่ถือปิ่นในมือไปปักบนมวยผมของโจวไป๋จวี๋อย่างอ่อนโยน ริมฝีปากหยักหนาปรากฏรอยยิ้มอ่อนโยน ทว่าโจวไป๋จวี๋กลับไม่ได้รู้สึกดีใจเลยสักนิดเดียว เพราะนางรู้ดีว่าในใจของเขานั้นหาได้มีนางไม่!

นางเพิ่งรู้เดี๋ยวนี้เองว่าการต้องฝืนยิ้มนั้นมันช่างยากลำบากเหลือเกิน...

"ขอบพระทัยองค์รัชทายาทเพคะ"

โจวไป๋จวี๋ยอบกายแสดงความขอบคุณ ดวงหน้างามพลันปรากฏรอยยิ้มเบาบางที่ไปไม่ถึงดวงตา

"ส่วนพระชายารองข้าขอเลือกเจ้าก็แล้วกัน"

หรงป๋อไฉ่นำกำไลหยกมอบให้กับเสิ่นเยว่สือ ด้วยนางคือบุตรสาวของเสนาบดีกรมคลัง

"ยังเหลือกำไลอีกสองวงนะองค์รัชทายาท" ไป๋อิงฮวาเตือน

"เช่นนั้น..."

คราแรกหรงป๋อไฉ่ต้องการจะเลือกเพียงพระชายาเอกและพระชายารองเพียงหนึ่งคนเท่านั้น แต่เพราะมิอาจขัดพระประสงค์ของเสด็จแม่ได้ เขาเลยเลือก 'หลิวจิ้งถง' คุณหนูจากตระกูลของรองเสนาบดีกรมยุติธรรม และเฉินมู่อิ๋งคุณหนูจากรองเสนาบดีกรมพิธีการอย่างมิอาจหลีกเลี่ยงได้ ด้วยภายในใจตอนนี้รู้สึกผิดหวังเรื่องของเจียงเม่ยยิ่งนัก

หลังจากหรงป๋อไฉ่เลือกพระชายาของตนตามความต้องการของเสด็จแม่แล้ว เขาก็ได้ปลีกตัวจากไปทันที โดยปลายทางคือจวนชินอ๋องของเสด็จอา เขาต้องการทราบความจริงทั้งหมด รวมถึงอยากรู้ว่าเพราะเหตุใดเจียงเม่ยจึงได้เป็นสตรีที่เสด็จอาทรงเลือกให้เป็นพระชายาด้วย

คล้อยหลังที่เขาเดินจากไปไกลแล้ว โจวไป๋จวี๋ก็ได้แต่ฝืนยิ้มให้กับฮองเฮา ทว่าในใจของนางเจ็บปวดรวดร้าวมากเหลือเกิน นางสามารถนั่งบนตำแหน่งที่สตรีทั่วใต้หล้าอยากจะครอบครอง ทว่าตัวนางมิอาจได้หัวใจของเขามาครอบครองได้เลย แม้เพียงเศษเสี้ยวเดียวก็ไม่ได้!!