ตอนที่13 ยัดเยียดลูกสาว

--บ้านณารา—

ผมจอดรถหน้าร้านสะดวกซื้อก่อนจะอุ้มร่างเธอในท่าเดิมลงมาจากรถ แล้วเดินเข้าซอยแคบนั่นอย่างรู้ทางเพราะเคยแอบเดินตามมาส่งเธออยู่บ่อย ๆ โดยที่เธอไม่รู้ตัว ไม่งั้นผมจะรู้ได้ยังไงว่าเธอโดนตบหน้าในวันที่ผมมาส่งเธอตั้งแต่ตอนที่เจอกันในวันแรก

ในวันนั้น.....

ผมเห็นเธอเดินเซ ๆ เพราะยังไม่สร่างดี ผมเผลอเดินตามร่างเซนั่นมาเรื่อย ๆ จนกระทั่งเธอเดินเข้าบ้านไปจนลับตาผมถึงได้รู้สึกตัวและยืนเกาหัวตัวเองด้วยความงุนงงว่ามายืนทำอะไรอยู่ตรงนี้ แต่ทันทีที่ผมกำลังจะหันหลังกลับก็ได้ยินเสียงดังลอดออกมาจากประตูไม้บานที่อยู่ตรงหน้าผม

ขาผมมันหยุดนิ่งโดยอัตโนมัติ ผมยืนฟังเรื่องราวที่เกิดขึ้นด้านในและก็พอจะเดาได้ว่าเธอกำลังเผชิญเรื่องราวที่ไม่ค่อยจะดีอยู่

เพี๊ยะ!

เสียงฝ่ามือหนัก ๆ ปะทะลงที่จุดใดจุดหนึ่งบนร่างกายเสียงดังลั่น จนใจผมมันชักอยากจะรู้อยากจะเห็นเรื่องของเธอขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก ทั้งที่ปกติแล้วผมไม่เคยสนใจชีวิตใครนอกจากชีวิตตัวเอง ยิ่งถ้าเป็นเพศตรงข้ามด้วยแล้วผมแทบไม่เคยจะชายตามองด้วยซ้ำ

“มึงยังจะเอาอีกมั้ย นังตัวซวย”

ตัวซวยอย่างนั้นเหรอ คนที่ดูน่ารักขยันทำงานแบบนี้เนี่ยนะตัวซวย ผมยืนเงียบ ๆ อยู่หน้าประตูบานไม้เก่า ประมาณเกือบ 10 นาทีเผื่อว่าเธอจะเดินหนีความทุกข์ออกมาจากบ้าน แต่เสียงทุกอย่างกลับเงียบลงและเมื่อไม่เห็นว่าเธอจะเดินออกมาจากบ้านจริง ๆ ผมจึงเดินกลับไปที่รถตัวเอง

และอีกวันหนึ่งที่ผมมาส่งเธอแล้วเห็นชายหญิงคู่หนึ่งกำลังคุยกับเธอที่หน้าร้านสะดวกซื้อ ผมเลยหาที่จอดรถและเดินทำเนียนมาแอบฟังก็ทำให้รู้ว่าชีวิตที่เธอกำลังเผชิญมันไม่ง่ายเลยแถมยังหนักกว่าผมเสียด้วยซ้ำ

ก๊อก ก๊อก ก๊อก!

ผมเคาะประตูไม้และรออยู่สักพักก็มีหญิงรุ่นป้าคนหนึ่งมาเปิดประตูออก แววตาโตดูตกใจเล็กน้อยก่อนจะพยายามทำหน้าสงบนิ่งลง

“โอ้ย....ยัยณารามันเมาอีกแล้วสิเนี่ย”

เธอจีบปากจีบคอพูดแต่สายตากลับสำรวจผมตั้งแต่หัวจรดเท้า ผู้หญิงตรงหน้าผมคงเป็นคนที่ตบเธอวันนั้นไม่ผิดแน่

“ไหนนังลูกตัวดี แกไปจ่ายค่าเหล้า.....”

“พี่ชลัน ณารามันเมาหลับไปแล้วให้แฟนมันพาเข้าห้องไปนอนก่อนเถอะพี่”

ป้าตรงหน้าผมรีบพูดตัดบทผู้ชายที่เพิ่งมาใหม่จากด้านหลัง ผู้ชายคนนี้ก็คงจะเป็นพ่อณาราสินะ

“เอ้อ ๆ เข้าบ้านก่อนลูก”

ทั้งสองเชื้อเชิญผมให้เข้าบ้านโดยไม่ห่วงลูกสาวตัวเองที่กำลังถูกชายแปลกหน้าอย่างผมอุ้มอยู่เลยสักนิด และยิ่งเดินเข้าไปในบ้านลึกขึ้นกลิ่นเหล้าขาวก็ยิ่งแรงขึ้นจนฉุนกึกทำเอาผมต้องกลั้นหายใจขณะเดินเข้าไป

“เอ่อบ้านรกหน่อยนะ ลูกเลี้ยงป้ามันขี้เกียจน่ะ....อ่ะนี่ห้องณารามัน”

คนที่แทนตัวเองว่าป้าเปิดประตูห้องที่อยู่ด้านขวามือให้ผมเข้าไปโดยง่าย ผมค่อย ๆ วางร่างคนเมาที่กำลังหลับสนิทลงบนฟูกเก่า ๆ

“ฝากดูแลณารามันด้วยนะพ่อหนุ่ม”

ป้าพูดแล้วยิ้มกริ่มราวกับกำลังดีใจอะไรบางอย่าง แต่เดี๋ยวนะป้า...ผมไม่ได้จะนอน

ปัง!

ยังไม่ทันที่ผมจะได้พูดอะไรออกไป ป้าก็ปิดประตูใส่หน้าผมเต็มแรง

“ป้าครับ ผมไม่ได้จะนอนที่นี่”

“ไม่ต้องเกรงใจนะลูก นอนนี่แหละพ่อไม่ถือ”

เสียงคนเป็นพ่อตะโกนเข้ามาในห้อง นี่เขาเป็นพ่อภาษาอะไรถึงได้ยัดเยียดลูกสาวตัวเองให้มานอนกับผู้ชายคนอื่นแบบนี้

ผมใช้แรงกระชากประตูหูจับอย่างแรงแต่ไม่ว่าจะดึงยังไงมันก็ไม่ออก ป้าเล่นกูแล้ว.... ช่างเถอะ ผมส่ายหัวไปมาก่อนจะเลิกสนใจมนุษย์ป้ากับมนุษย์ลุงที่คงจะวางแผนคิดทำการอะไรบางอย่างอยู่แน่ ๆ

ผมหันหน้ากลับมาโฟกัสร่างบางที่นอนนุ่งน้อยห่มน้อยอยู่บนเตียง ตัวแค่นี้แต่กลับต้องแบกรับอะไรบ้างก็ไม่รู้ คิดไปสายตาก็กวาดมองไปรอบ ๆ ห้องเล็กที่เพียงเปิดประตูมาไม่กี่ก้าวก็ถึงเตียง แม้ห้องจะดูเก่าและทรุดโทรมแต่ก็ดูสะอาดสะอ้านกว่าด้านนอกเป็นอย่างมาก ข้าวของต่าง ๆ ถูกจัดเป็นระเบียบเรียบร้อย ปลายเตียงเป็นโต๊ะคอมที่มีโน๊ตบุ๊ควางอยู่ ถัดไปเป็นตู้เสื้อผ้าที่มีประตูเหลือแค่บานเดียว หัวเตียงเธอมีรูปเธอถ่ายกับผู้หญิงรุ่นป้าคนหนึ่งที่ไม่ใช่คนเมื่อครู่ แต่สิ่งที่ทำให้ผมสะดุดตาที่สุดคือของที่วางอยู่ข้าง ๆ กับรูปใบนั้น มันคือ...ตลับยาที่ผมเป็นคนให้เธอ

ผมนั่งลงข้าง ๆ ร่างเล็กก่อนที่มือหนาจะค่อย ๆ ลูบไล้พวงแก้มใสตรงจุดที่ผมเคยเห็นมันบวม พอได้เห็นชีวิตเธอแล้วไม่แปลกใจเลยว่าทำไมวันนั้นเธอถึงกินข้าวไปถอนหายใจไปเพราะสิ่งที่เธอเจอมันหนักหนาสาหัสจริง ๆ ผมควรจะช่วยเธอยังไงดีนะ

ปากอิ่มขยับเล็กน้อยเหมือนกำลังรำคาญสัมผัสของผม แต่อยู่ ๆ เปลือกตาเธอก็ค่อย ๆ เปิดขึ้นทีละนิด

“เครื่องรางของหนูนี่เอง”

ตาเยิ้ม ๆ พูดเสียงยานราวกับคนละเมอ เธอคงกำลังคิดว่าเธอฝันไปน่ะสิ มือน้อยค่อย ๆ ยกขึ้นมาลูบใบหน้าผม นิ้วเรียวลูบสันกรามอีกข้างมาสุดอีกข้างแล้วทำวนซ้ำแบบนี้อยู่อีกหลายครั้ง

“หล่อจัง หล่อมาก....”

คำชมของเธอทำผมหลุดยิ้มออกมา เธอเองก็คงไม่รู้ว่าตอนเมาเธอก็น่ารักไม่แพ้กัน

มือน้อยค่อย ๆ ละจากสันกรามมาลูบวนที่ริมฝีปากผมทำเอาผมใจเต้นขึ้นมาถ้าขืนเธอมัวแต่ยุ่งกับร่างกายผมแบบนี้จะทำผมอดใจไม่ไหวเอา แค่ภาพที่เธอนอนหน้าอกเบียดกันอยู่ตรงหน้าก็ทำน้องชายผมมันตื่นตัวจนเริ่มปวดแล้ว

“อย่าแต่งตัวแบบนี้อีกนะ”

คำพูดของผมทำเธอละสายตาจากริมฝีปากที่กำลังสัมผัสแล้วมองจ้องที่ดวงตาผมนิ่งงัน

“ถ้าพี่ไม่ชอบ...หนูจะถอดมันออกเดี๋ยวนี้”