ตอนที่ 8 ทำไมชื่อไข่ลูกเขย

ตอนที่ 8 ทำไมชื่อไข่ลูกเขย

หลังจากกินข้าวเย็นเสร็จแล้ว เพเนียสก็ช่วยแม่ล้างถ้วยชาม บ้านหลังอื่นอาจจะมีเครื่องล้างจานหรือใช้หุ่นยนต์ล้าง แต่บ้านเขาแม่ยังคงจะล้างเองอยู่จึงไม่ได้ซื้อมา พอล้างถ้วยชามเสร็จก็แยกกันไปพักผ่อนทันที เพราะพวกเขาต้องตื่นแต่เช้าไปทำงาน แต่ว่าหลังจากที่อาบน้ำเสร็จแล้วเขาก็ยังไม่หลับ เข้ายูทูบดูการทำอาหารของดาวโลกต่อ อาหารไหนที่ดูแล้วน่าสนใจก็กดบันทึกไว้ หรือบางเมนูน่าทำกินมากหรือน่าจะทำตามได้ไม่ยากเขาก็เอาแท็บเล็ตมาก่อนเปิดหน้ากระดาษแล้วจดบันทึกแต่ละเมนูว่าใช้วัตถุดิบอะไรบ้างจะได้ซื้อหรือหามาถูก และกว่าที่จะนอนก็ปาไปกว่าห้าทุ่มแล้ว จริงๆเขาอยากจะอยู่ต่อ แต่เนื่องจากต้องตื่นแต่เช้าจึงจำเป็นต้องนอนให้เร็วๆ ยังไงเสียหลังจากที่เก็บผักตอนเขายังมีเวลาอีกมาก และหลังจากที่เขียนรายการสิ่งของที่จะฝากพ่อกับพี่ชายที่ไปส่งของซื้อมาให้เสร็จแล้วเขาก็เข้านอนทันที จริงๆแล้วไม่ว่าจะดาวดวงไหนหรือเมืองไหนๆก็มีบริการส่งของถึงบ้านอยู่ เพียงแต่ว่าด้วยดาวระดับดีการขนส่งอาจจะช้ากว่าไปเกือบเท่าตัวเลยทีเดียว(แต่ไม่นานหรอก อย่างช้าก็ชั่วโมงกว่าสำหรับการส่งของภายในดาว) และอย่างไรเสียพ่อเขาก็ต้องเอาผักไปส่งอยู่แล้วจึงตัดสินใจฝากซื้อของมาเลย และจริงๆแล้วไม่ใช่ฝากหรอก ต้องบอกว่าขอให้ซื้อมาให้มากกว่าเพราะเขาไม่ได้จ่ายเงิน ฮาๆๆ ฉลาดดีใช่ไหมหละ

เป็นอีกวันที่เพเนียสก็ตื่นแต่เช้ามาช่วยที่บ้านเก็บผักเพื่อไปส่งขายเช่นเดิม ใช้เวลาไปพอๆกับวันก่อน และยิ่งมีเพเนียสมาช่วยอีกแรงงานยิ่งเสร็จเร็วขึ้นไปอีก และต่อไปเขาก็หวังว่าจะเป็นแบบนี้ในทุกๆวัน เพเนียสไม่คิดว่าพอเรียนจบได้กลับมาอยู่บ้านเขาจะมีความสุขมากมาย แบบหลายๆเท่ากว่าตอนที่เรียนอยู่ดาวกอซมากๆ

“พี่เพวิสขับรถไปกลับมีสติปลอดภัยนะครับ” เพเนียสย้ำที่ชายอีกครั้งก่อนที่พวกเขาจะขับรถออกไป รถบรรทุกของบ้านวิ่งได้เฉพาะบนพื้นเท่านั้น หากแต่ว่าอุบัติเหตุก็สามารถเกิดขึ้นได้ทุกที่เขาจึงย้ำเตือนไว้

“อือๆ รู้แล้วน่า” เพวิสที่ประจำที่คนขับพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ

“เช่นนั้นก็ออกรถเถอะ” เพเรน่าว่า

“ครับๆ เช่นนั้นผมกับพ่อไปก่อนนะ” เพวิสว่าแล้วออกรถไปทันที

“วันนี้ตอนแม่จะทำอาหารเที่ยงเรียกผมด้วยนะครับจะได้ลงมาทำด้วย”

“ได้สิลูก” เพเรน่าพยักหน้ารับ ก่อนจะแยกย้ายไปพักก่อน อีกสักเกือบๆชั่วโมงค่อยลงมือทำก็ยังทัน

เพเนียสถูกปลุกให้ลงมาทำอาหารตามที่เขาฝากแม่ให้ปลุกเขาไว้ ตอนนี้พ่อกับพี่ชายเขากลับมาแล้ว และพวกเขาก็ไปพักกันแล้วด้วยอีกชั่วโมงก็ถึงเวลากินข้าวเที่ยงพอดี คนที่ได้พักก่อนอย่างเขาและแม่ก็เริ่มทำงานแทน

“วันนี้จะทำอะไรกินหรือลูก” เพเรน่าเธอเริ่มตื่นเต้นเข้าเสียแล้วหลังจากที่รู้แล้วว่าลูกของเธอทำอาหารได้จริงๆ และมันก็อร่อยด้วย

“ยังเป็นเมนูไข่อยู่ครับแม่” เพเนียสว่ายิ้มๆ แล้วมือก็เริ่มตั้งเตาต้มน้ำทันที ช่วงนี้เขากำลังอินกับเมนูไข่ จากที่เข้ายูทูบดูๆไปมันมีเมนูจากไข่มากมายทำได้ทั้งคาวและหวานเลย และเขาก็คิดว่ามันใช้วัตถุดิบไม่มากด้วย อย่างเช่นวันนี้เขาก็จะทำเมนูที่ไม่เข้าใจการตั้งชื่อของคนคิดค้นเลยอย่างไข่ลูกเขย ไข่ไก่แปดฟองถูกใส่ลงในหม้อที่ต้มน้ำไว้จนเดือดแล้ว ทิ้งไว้สักเจ็ดนาทีก็แล้วกัน เพเนียสจับเวลาในแท็บแล็ตที่วางบนแท่นเปิดหน้าที่เขียนขั้นตอนการทำไข่ลูกเขยไว้ก่อนหน้าแล้ว

“มีอะไรให้แม่ช่วยไหมลูก” เพเรน่าเองก็อยากจะช่วยลูกชายทำด้วย

“อืมมม แม่หั่นหัวหอมก็แล้วกันครับ พอหั่นเสร็จก็เอาไปทอดให้เหลืองกรอบ” เขาหยุดคิดและจ้องแท็บเล็ตไปแว๊บหนึ่งก่อนจะแบ่งงานให้กับแม่เล็กน้อย

“ได้จ๊ะลูก” หลังจากสอบถามอีกนิดหน่อยในเรื่องจำนวน เธอก็นำหัวหอมเปลือกสีแดงบางข้างนอกที่ถูกปอกไปก่อนจะขายให้ลูกค้าแล้ว เกือบสิบหัวถูกหั่นและทอดทันที ส่วนด้านลูกชายก็เริ่มตั้งกระทะทำน้ำไว้ราด ดีที่บ้านเขามีวัตถุดิบครบถ้วน อย่างมะขามเปรี้ยวที่บ้านเขาก็มีอยู่สองต้น แค่สองต้นในปีหนึ่งก็ให้ผลเยอะเลยทีเดียวและมันก็ถูกนำมาเป็นส่วนผสมของอาหารสังเคราะห์โฮมเมดของที่บ้านนั่นเอง แต่ต้องใส่ในปริมาณน้อยๆนะ หลังจากที่ตั้งกระทะเปิดเตาแล้วก็ใส่น้ำมันนิดหน่อย ใส่น้ำมะขามเปียกหรือมะขามเปรี้ยวที่คั้นน้ำไว้ ต่อด้วยน้ำตาลและเกลือ รอให้เดือดเขาก็ชิมรสชาติ และมันก็ไม่พอดีตั้งแต่แรกหรอก เขาค่อยๆปรุงเพิ่มอย่างละนิดละหน่อยและให้แม่ชิมช่วยจนได้รสชาติที่พอดีก็ตักใส่ชามพักไว้ก่อน จากนั้นก็ตามด้วยไข่ที่ก็ได้ที่พอดี จากในคลิปที่บอกไว้ให้เอาไข่ไปแช่ในน้ำและแกะเปลือกไข่ทั้งๆในน้ำมันจะปอกง่ายขึ้นซึ่งเขาก็ลองทำดูและง่ายจริงๆ พอปอกไข่เสร็จแม่เขาก็ทอดหอมสุกพอดีเลยใช้กระทะเดิมเพิ่มน้ำมันเข้าไปอีกแล้วทอดไข่ต้มต่อทันที ขั้นตอนนี้อันตรายนิดหน่อยเพราะน้ำมันจะกระเด็นแต่ก็ไม่มากจนเป็นภัยร้าย ซึ่งวิธีป้องกันอย่างง่ายก็คือมีตู้กระจกครอบกระทะไว้ให้มีช่องระบายอากาศและมีช่องเปิดปิดให้ยื่นแขนจับตะหลิวเข้าไปคนได้ ซึ่งตู้กระจกนี้ส่วนใหญ่จะถูกใช้เวลาที่มีเมนูทอดที่เสี่ยงกับน้ำมันกระเด็น แต่ถ้าใช้ในร้านก็จะเป็นอีกแบบหนึ่งที่สะดวกกว่านี้ ทอดจนครบทั้งแปดฟองเขาก็ตักพักไว้ก่อนจะเอาพริกแดงที่ปลูกเองลงไปทอดอีกเล็กน้อย ที่บ้านไม่มีพริกแห้งหรือเคยใช้พริกแห้งมาก่อนวันก่อนเขาเลยนำพริกไปตากในโรงเรือนไว้ให้แห้งไว้สำหรับนำมาใช้ แต่ไม่รู้จะได้ไหมก็เลยทำการทอดตามที่คลิปสอนไว้ แต่ก็ทอดแค่ไม่กี่วินาทีก็รีบเอาขึ้นทันทีเพราะนานกว่านี้ได้ไหม้แน่ๆ

“แค่กๆๆ กลิ่นนี้มัน” กลิ่นนี้ทำลายล้างได้จริงๆ กลิ่นพริกแห้งทอดทำพวกเขาสองคนแม่ลูกทั้งไอทั้งจาม

“เป็นไงบ้างครับแม่ เสร็จแล้วล่ะ” เขารีบถามผู้เป็นแม่ทันทีแล้วก็รีบปิดเตาทันทีเช่นกัน ตอนนี้องค์ประกอบก็เสร็จทุกอย่างแล้ว เหลือแค่นำมาประกอบเข้าด้วยกันแค่นั้น

“ไม่ลูก แม่ไม่เป็นไร” เพเรน่าเอ่ยแต่ที่ตายังมีน้ำตาคลออยู่

“นี่อะไรหรือคุณ” สิวัชถามขึ้นเมื่อเจออาหารปรุงประกอบหน้าตาแปลกๆอีกแล้ว ในจานมีไข่ต้มที่ด้านนอกถูกทอดจนกรอบและผ่าครึ่งเรียงกันในจานราดด้วยน้ำซอสสีน้ำตาลอ่อน โรยหน้าด้วยหอมเจียวที่หอมสมชื่อ พร้อมด้วยพริกทอดแล้วก็ผักชีอีกเล็กน้อย

“ถามลูกสิ” เธอไม่ตอบแล้วโยนต่อให้ลูกชายเจ้าของเมนูเป็นคนตอบ

“มันชื่อว่าไข่ลูกเขยครับ แต่อย่าถามด้วยว่าทำไมเรียกกว่าแบบนี้เพราะผมก็ไม่รู้ ลองชิมดูสิครับผมกับแม่ช่วยกันทำเลยนะ” เพเนียสออกตัวเรื่องชื่ออาหารก่อนจะให้ทั้งสองรีบชิมเร็วๆเพราะอยากรู้แล้วว่าพวกเขาจะว่ายังไง

“อืมๆ อร่อย อร่อยมากเลยหละ ถึงจะหวานไปหน่อยแต่พอมีรสพริกทอดด้วยก็พอดีเลย อร่อยมากๆ” โดยคนลงมือตักไปชิมก่อนคนแรกก็คือเพวิส

“ใช่ พ่อก็ว่าอร่อยจริงๆ” ผู้เป็นพ่อก็เห็นด้วยกับลูกชายเช่นกัน

“ถ้าชอบก็กินเยอะๆเลยนะครับ” เพเนียสยิ้มชอบใจและตักกับข้าวให้ทั้งสามอีกละครึ่งฟอง วันนี้เขาทำไว้โดยกะปริมาณคนละสองฟอง ไม่รู้จะพอไหม แต่ก็ไม่กล้าทำมากกว่านี้เพราะกลัวว่าจะไม่อร่อย

“นายเองก็เช่นกันนะ กินเยอะๆ” พี่ชายอย่างเพวิสก็รีบตักใส่จานให้น้องชายเช่นกัน ก่อนจะส่งหน้ายิ้มๆที่คล้ายคลึงไปให้กันอีกเล็กน้อยและกินข้าวต่อจนเกลี้ยงจาน และตกท้ายด้วยอาหารสังเคราะห์โฮมเมดรสชาติแปลกสีเข้มๆที่มีคุณค่าอาหารครบถ้วนด้วยวัตถุดิบจากธรรมชาติอีกแก้วเป็นอันจบมื้อกลางวัน