ตอนที่ 7 น้ำปลาพริก (2)

“ไว้ทุกคนลองไปทำกินนะครับ ทำเองที่บ้านได้ง่ายๆ ทำกินก็ได้ทำขายรับรองว่ารุ่ง” จบด้วยประโยคสั้นๆน้ำเสียงชวนเชื่อของผู้ชายในคลิปที่มาแต่เสียงและมือให้เห็นตลอดทั้งคลิป

“ง่ายตรงไหนกัน” เพเนียสได้แต่นอนบ่นอยู่บนเตียง ก่อนที่จะเริ่มเปิดดูอาหารอีกจากหลายๆช่อง โดยเฉพาะภาพหน้าปกไหนน่าสนใจเขาก็จะเลือกเข้าไปดูก่อนเป็นอันดับต้นๆ จนเวลาผ่านไปแบบไม่รู้ตัว และสุดท้ายเขาก็ไม่ได้(นอน)พักแต่อย่างใด

“เพเนียสลูก ได้เวลาอาหารเที่ยงแล้วนะ” เวลาเที่ยงเสียงของผู้เป็นแม่ก็ร้องขึ้นตามเขาลงไปกินข้าวแล้ว

“ครับแม่” และเขาก็ปล่อยอาหารตรงหน้าอย่างอาหารริมทางของประเทศหนึ่งไปอย่างน่าเสียดาย พวกเขาเทแป้งใส่กระทะหลุมครึ่งวงกลมเล็กๆพร้อมกับผักและหมึกชิ้นโต และกำลังเริ่มกลับด้านให้มันเป็นทรงกลม แต่ยังไม่เสร็จดีเลย เพเนียสก็ต้องปล่อยมันไปก่อนละรีบลงไปตามเสียงเรียกของผู้เป็นแม่

“เดี๋ยวค่อยกลับมาดูอีกก็แล้วกัน”

ผ่านมาแค่ครึ่งวันเพเนียสก็เป็นหนึ่งในคนที่ต้านทานอาหารอร่อยๆจากยูทูบไหว เขาไม่เข้าใจเลยว่าทำไมยูทูบไม่มีระบบสัมผัสทั้งห้ากันนะ ไม่เช่นนั้นเขาคงได้รู้ไปแล้วว่าที่ดูๆมาทั้งวันมันอร่อยจริงๆเหมือนหน้าตาหรือเปล่า และเมื่อเขาไม่อาจรู้ได้และไม่มีให้กินด้วย เขาเลยตัดสินใจจะลองทำกินเอง โดยเริ่มจากเมนูอาหารง่ายๆ เขาหาหลายเมนูแล้วที่ว่าง่ายๆ บ้างก็ง่ายจริง บางก็ง่ายไม่จริงเท่าไหร่เพราะบางอย่างมีวัตถุดิบที่เขาไม่รู้จักอยู่ด้วย เช่นนั้นแล้วเขาจะเริ่มจากเมนูที่มีวัตถุดิบอยู่ที่บ้านก็แล้วกัน

“เอาจริงเหรอลูก” เพเรน่าถามลูกอีกครั้ง อยู่ๆตอนเย็นลูกชายคนเล็กก็บอกเธอว่าอยากจะเข้าครัวทำอาหารเองเสียอย่างนั้น เธอทำอะไรผิดหรือ หรือทำอาหารไม่อร่อย แต่ก็ได้ลูกชายปลอบใจมาว่าอยากลองทำอะไรดูหน่อยพอดีได้ดูสูตรมา

“ครับแม่” เพเนียสพยักหน้ารับและเริ่มลงมือทันที เริ่มจากไข่ไก่ ไข่สี่ฟองถูกเขาค่อยๆตอกเอาส่วนของเหลวข้างในใส่ในชามผสมอย่างช้าๆและตื่นเต้น พอเสร็จแล้วก็ปรุงรสด้วยซอสถั่วเหลืองรสเค็ม และก็ต้นหอมหั่นตามขวางไปเล็กน้อยเช่นเดียวกับแครอทที่ถูกเขาสับเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยใส่ลงไปด้วย ใช้ส้อมตีไข่ไปมาเป็นเส้นตรงไปกลับหลายๆรอบจนไข่ขาวและไข่แดงเข้ากันดี เปิดเตาตั้งความร้อนระดับกลาง ตั้งกระทะใส่น้ำมันพอประมาณ พอน้ำมันร้อนแล้วจากการสังเกตที่ในคลิปบอกแล้วเขาจดไว้ในโน๊ตเพื่อเปิดดูไปด้วย จากนั้นก็เทไข่ที่ตีลงไป

ฟู่วววว

เพียงแค่น้ำมันเจอเข้ากับไข่ปรุงรสก็มีกลิ่นหอมออกมาแล้ว มือขวาของเพเนียสจับด้ามตะหลิวอย่างใจจดใจจ่อ รอเวลาที่จะกลับไข่ เขารอให้ไข่จากที่เป็นน้ำเริ่มเป็นแผ่นดีแล้วก็รีบใช้ตะหลิวแซะข้างๆแล้วกลับไข่ทันที

“สวยงาม” เขาร้องออกมาอย่างพอใจ ไข่ฝั่งที่ถูกพลิกขึ้นมาไม่ไหม้เลยและก็ดูจะสีอ่อนไปสักหน่อยด้วยซ้ำ

“ใช่ลูก น่ากินมากเลย” เพเรน่าที่ควบคุม เอ้ย ให้กำลังใจลูกชายคนเล็กทำอาหารอยู่ใกล้ๆชมขึ้นเช่นกัน ถึงแม้ว่าเดี๋ยวนี้จะมีเครื่องทอดไข่แล้วก็ตาม แต่ก็เทียบไม่ได้กับได้ทำเองหรอกนะ

“นั่นน่ะสิครับ อีกเดี๋ยวก็น่าจะเสร็จแล้ว ตื่นเต้นจัง” เขาตื่นเต้นอย่างที่พูดจริงๆ เห็นในคลิปที่บอกว่าเป็นอาหารง่ายๆ เขาก็อยากจะรู้แล้วว่าแค่อาหารง่ายๆจะอร่อยไหมเพราะแค่ได้กลิ่นก็น่าจะออกมาดีแล้ว ซึ่งมันก็ง่ายจริงนั่นแหละถึงขนาดมีเครื่องทำแล้ว ต้องลองดูว่าแบบไหนจะอร่อยกว่ากัน

ฟลึ่บบ

และแล้วไข่เจียวสีสวยอมน้ำมันไปเสียหน่อยก็สำเร็จอยู่ในจานแล้ว แต่อาหารที่เขาจะทำวันนี้ยังไม่เสร็จ เพเนียสเตรียมมีดแล้วเริ่มหั่นมะนาว พริกและกระเทียมทันที จากนั้นก็บีบมะนาวใส่ถ้วยใบเล็กใส่พริกและกระเทียมที่หั่นชิ้นเล็กลงไป เติมด้วยน้ำปลาที่เป็นน้ำรสเค็มมีกลิ่นเฉพาะตัว น้ำตาลนิดหน่อย คนให้เข้ากันจนน้ำตาลละลายดี ตักขึ้นมาชิมเพื่อความมั่นใจ

“อี๊ เปรี้ยวมาก เขาว่าไงนะ รสชาติต้องสมดุลกัน งั้นเติมน้ำปลากับน้ำตาลอีก” และเพเนียสก็ค่อยๆเติมลงไปทีละน้อยแล้วก็ชิมทีละนิด เติมๆชิมๆ จนคิดว่าน่าจะพอแล้วก็หยุด ก่อนที่จะชิมน้ำปลาพริกนี่จนอิ่ม(ก็เกินไป)

“โห วันนี้แม่ทำอาหารเมนูใหม่ๆด้วยเหรอเนี่ย เอ๊ะ หรือว่าจากเครื่องทำไข่เจียว” เมื่ออาหารถูกจัดขึ้นโต๊ะ เพวิสทักขึ้นมาเสียงสูงอย่างอยากจะแหย่ผู้เป็นแม่เล่นทันที

“น้องเราทำน่ะ วันนี้แม่หุงแต่ข้าวแล้วก็ทำอาหารเหลว” เพเรน่าตอบ แต่ก็ตอบด้วยน้ำเสียงภูมิใจถึงเธอจะไม่ได้ทำเอง แต่ลูกชายเธอเป็นคนทำเชียวนะ

“จริงอะ” ถามออกมาอย่างไม่เชื่อ

“ใช่น่ะสิครับ” เพเนียสเลียนแบบท่าทางของแม่ออกมา เขาทำอาหารครั้งแรกเชียว ภูมิใจกว่าเรียนจบเสียอีก

“ไปแกล้งน้องน่า ถ้าไม่ได้กินอย่ามาโวยวายทีหลังก็แล้วกัน” ผู้เป็นพ่อปรามออกมา

“นั่นสิ มาๆเริ่มกินข้าวได้แล้ว แม่ต้องรีบไปรอดูละครแล้ว” เพเรน่าว่าขึ้น ก่อนทุกคนต้องว่าตามเริ่มลงมือกินข้าวเย็นทันที ละครจากดาวไหนหรือช่องไหนกันนะที่ทำให้แม่ของเขาติดงอมแงมขนาดนี้

“วันนี้ทำไมเอาน้ำปลากับพริกมารวมกับล่ะแม่ ขี้เกียจล้างจานเหรอ” เพวิชเห็นถ้วยน้ำปลาพริกใบเล็กเลยถามออกมาทันทีอย่างสงสัย แล้วทำไมวันนี้ไม่บดพริกก่อนหละ เป็นชิ้นๆแบบนี้จะกินได้อย่างไรเผ็ดแย่เลย และไหนจะมีชิ้นกระเทียมเพิ่มมาอีก กระเทียมกินสดๆไม่อร่อยเสียหน่อย

“จะบ้าหรือยะ นี่น้องลูกทำต่างหาก” คนเป็นแม่แว้ดขึ้นทันทีเมื่อเจอถามเช่นนั้น

“ไข่เจียวอาจจะจืดไป ลองกินคู่กับน้ำปลาพริกดูสิครับ ถึงจะชื่อว่าน้ำปลาพริกแต่ก็มีกระเทียมแล้วก็น้ำมะนาวด้วยนะ อ้อ น้ำตาลด้วย” เพเนียสรีบบอกออกมาก่อนคู่อริทั้งสองบนโต๊ะอาหารจะหาเรื่องกันไปมากกว่านี้

“ไข่เจียวนี่นุ่มหอมดีนะ” สิวัชที่ไม่สนการเขม่นกันเล็กๆบนโต๊ะอาหาร เขาเริ่มชิมอาหารฝีมือลูกชายคนเล็กแล้ว

“อืมมม ยิ่งกินคู่กับน้ำปลาพริกที่ว่านี่ยิ่งเข้ากัน เค็ม เผ็ด เปรี้ยวแล้วก็หวานนิดๆ ตัดความเลี่ยนจากน้ำมันในไข่เจียวได้ดีทีเดียว” ดูเหมือนว่าคนเป็นพ่อจะชื่นชอบอาหารฝีมือลูกชายคนเล็กเป็นอย่างมาก เพราะท่าทีที่กินเข้าไปแล้วหลับตาพริ้มเพื่อให้ลิ้มรสได้เต็มที่นั้น คนทำก็รู้สึกดีแล้ว

“ใช่ไหมละครับพ่อ กินเยอะๆเลยนะ” ได้ทีเพเนียสเขาก็รีบตักใส่จานให้พ่อเพิ่มอีกทันที แถมให้พี่ชายแล้วก็แม่ด้วย

“กินให้อร่อยนะครับ” และเพิ่มยิ้มให้อีกทีหนึ่ง