ตอนที่ 7 น้ำปลาพริก (1)

ตอนที่ 7 น้ำปลาพริก

คืนแรกในห้องนอนในบ้านหลังน้อยกลางสวนของครอบครัวเพเนียสที่ดาวทอลูหลังจากไม่ได้นอนมานาน มันเป็นไปด้วยดีและเยี่ยมมากๆ หลับสบายทั้งที่ตอนบ่ายก็หลับไปแล้วรอบหนึ่ง ตื่นเช้ามาพร้อมร่างกายที่สดชื่นและอากาศที่แจ่มใส เขาพร้อมแล้วที่จะทำงานช่วยที่บ้านอย่างเต็มตัว

“เก็บเฉพาะสีแดงหรือสีส้มแดงนะลูก” เสียงกำชับจากผู้เป็นแม่

“ครับแม่ ผมรู้แล้ว” เพเนียสในชุดวอร์มขายาวแขนยาวสีน้ำตาลอ่อนขานรับอย่างเข้าใจ ทำเหมือนเขาพึ่งจะเคยเก็บผักไปได้ ถึงแม้ไม่ได้ทำมานานแต่เขาก็รู้น่าว่ามะเขือเทศลูกใหญ่ๆตรงหน้าต้องเลือกลูกไหน ตอนนี้นอกจากเขาแล้วก็มีแม่ที่อยู่โรงเรือนกระจกใกล้ๆกัน เขารับหน้าที่เก็บมะเขือเทศ ส่วนแม่จะไปเก็บพริก ส่วนพ่อและพี่ชายก็แยกย้ายขี่สกู๊ตเตอร์กันไปแต่ละแปลงเพื่อที่จะรีบเก็บผักในทันส่งตามเวลา เป็นโชคดีขอเกษตรสมัยนี้ที่จะเก็บผักเวลาไหนก็ได้ จะเช้า สาย บ่าย ดึก ก็แล้วแต่สะดวก เพราะอย่างไรเสียก็ต้องส่งไปยังต่างดวงดาวอยู่แล้ว เพราะเวลาแต่ละดาวแต่ละเขตก็ไม่เท่ากัน อย่างไรเสียก็ส่งผักถึงตลาดของแต่ละเมืองหรือดวงดาวในเวลาที่คนต้องการและยังสดใหม่อย่างแน่นอน

ครอบครัวของเพเนียสก็เลือกจะส่งผักในเวลา 10 โมงเช้า โดยต้องแจ้งกับทางบริษัทที่รับซื้อไว้ให้แน่นอนด้วยในเรื่องเวลาเพราะพวกเขาจะได้จัดการรับส่งของและเหลือที่บนยานขนส่งสินค้าได้ถูกก่อนจะส่งไปยังดาวดวงต่างๆ ถึงแม้ว่าจะมีท่าอากาศยานขนส่งแห่งเดียวในดวงดาว แต่สำหรับยานขนส่งสินค้าของบริษัทเอกชนแบบนี้เป็นข้อยกเว้น พวกเขายังกำหนดจุดต่างๆในดวงดาวเพื่อที่จะเอายานลงเพื่อรับสินค้าโดยเฉพาะได้อีกด้วย

“มะเขือเทศจ้าข้ามาแล้ว” เพเนียสพูดด้วยน้ำเสียงสนุกสนานเมื่อมาอยู่ในโรงเรือนขนาดใหญ่ยาวเป็นร้อยเมตรกว้างเป็นสิบเมตร เขาลงมือสั่งการให้หุ่นยนต์ขนาดเล็กเก็บมะเขือเทศขนาดเท่ากำปั้นได้ลูกแล้วลูกเล่าทันที ใช่ เขาไม่ได้เก็บเองด้วยมือหรอก แต่มีตัวช่วย เป็นหุ่นยนต์ขนาดเล็กเท่าเอวของเขาที่มีสี่แขนสี่มือเคลื่อนที่ด้วยล้อ เขามีมันแค่สองตัวเพื่อแบ่งกับเก็บฝั่งซ้ายขวาโดยเหลือตรงกลางเป็นทางเดินและรางเลื่อน แต่ความเร็วมันไม่ได้น้อยเลย ด้วยมันมีถึงสี่แขนทำให้ทำงานได้พร้อมกันถึงสี่ต้น และแต่ละต้นก็ใช้เวลาไม่กี่วินาทีเท่านั้น

เพเนียสก็มีหน้าที่หลักๆ ก็แค่ควบคุมหรือดูการทำงานของมันและเปลี่ยนลังพลาสติกที่ใช้บรรจุมะเขือเทศให้พวกมันเวลาที่เต็มแล้วเท่านั้น ส่วนลังที่ใส่ผักเต็มแล้วจะถูกส่งไปตามรางที่จะถูกส่งต่อไปยังด้านหน้าข้างนอกโรงเรือน และมะเขือเทศหนึ่งโรงเรือนก็ใช้เวลาแค่สิบนาทีกว่าเท่านั้น แต่มะเขือเทศไม่ได้มีแค่โรงเรือนเดียวนะ มันมีอยู่สี่โรงเรือน เขาต้องรีบแล้วเพราะต้องขนไปส่งที่ศูนย์รับซื้อสินค้าในเขตที่ใกล้ที่สุดอีกซึ่งต้องใช้เวลาเดินทาง 30 นาทีได้ แต่สุดท้ายทุกอย่างก็เสร็จก่อนเวลาที่ตั้งไว้อยู่ดี เพราะมีคนมาช่วยเพิ่มอีกคน และในเวลา 08.40 น. รถบรรทุกผักของบ้านที่มีทั้งพริก มะเขือเทศ ข้าวโพดอ่อน ข้าวโพดหวาน เซเลอรี่ คะน้า และผักโขมในจำนวนมากน้อยคละกันไป

รถบรรทุกของที่บ้านที่มีพี่ชายอย่างเพวิสเป็นคนขับและพ่อนั่งอยู่ข้างๆก็ขับเคลื่อนออกไปจากสวน พวกเขาจะต้องส่งผักก่อน 10 โมงเช้า และใช้เวลาอีกเกือบหนึ่งชั่วโมงก็กลับมาถึงบ้าน ส่วนเพเนียสและแม่ก็หมุนตัวเข้าบ้านไปพักก่อน

“ลูกขึ้นไปพักเถอะ แล้วถึงเวลากินข้าวเที่ยงแม่จะเรียก” เพเรน่าว่าขึ้น เธอเองก็จะพักเอาแรงก่อนเช่นกันค่อยมาเริ่มทำข้าวเที่ยง ที่ต้องเรียกว่าข้าวเที่ยง เพราะก่อนทำงานพวกเขาก็กินอาหารสังเคราะห์ทั้งแบบแห้งและเหลวไปแล้วนั้นเอง กว่าที่ทั้งคนส่งผักจะกลับมาและพักผ่อนหน่อยก็ถึงมื้อกลางวันพอดี

“เอาตามที่แม่ว่าก็ได้ครับ” เพเนียสพยักหน้ารับแล้วแยกตัวขึ้นไปพักบนห้อง แต่จะให้นอนบนเตียงนอนต่อเขาก็ไม่กล้าเลยตัดสินใจอาบน้ำก่อนเป็นอันดับแรก ถึงแม้เขาจะไม่ได้ลุยทำเองเหมือนเกษตรรุ่นปู่ย่าตายาย(รุ่นปู่ย่าตายายนั้น อายุก็ใกล้จะสองร้อยปีแล้ว) แต่ก็มีเหงื่อออกไม่น้อยทั้งๆ ที่อากาศก็เย็นขนาดนี้ หากแต่ว่าหลังจากอาบน้ำมาแล้วตาก็สว่างขึ้นมานะสิ สงสัยคงหลับไปลงซะแล้ว ก็พระอาทิตย์ใกล้จะขึ้นกลางหัวเขาแล้ว

“ฟังเพลงสักหน่อยก็แล้วกัน” ในเมื่อนอนไม่หลับแล้วเขาเลยตัดสินใจเอาคอนโทรลแบนด์ขึ้นมาเปิดไปยังยูทูบเพื่อหาเพลงเพราะๆฟังแทน แต่ก่อนจะคลิกเลือกเพลงไหน หน้าแรกที่ขึ้นมาตามปกติของมันแต่เขายังไม่ได้ดูครบถ้วนก็ถูกเขาไล่อ่านจบครบ จนสนใจในหัวข้อหนึ่งของยูทูบที่ชื่อว่ารายการทำอาหาร เขารู้สึกสนใจขึ้นมา แต่ก็ไม่ได้หวังอะไรมากเพราะรายการหรือช่องสตรีมทำอาหารของกลุ่มดวงดาวที่เขาอยู่นั้นเป็นพวกสอนทำอาหารสังเคราะห์โฮมเมดเป็นส่วนใหญ่ การจะสอนทำอาหารจริงไม่มีหรอก อย่างมากก็แค่การหุงข้าวชนิดต่างๆ การต้มไข่ในอุณหภูมิที่ต่างกัน การทอดไข่ให้ไข่แดงอยู่ตรงกลางที่สุดหรือให้ไข่แดงยังไหลเยิ้ม หรือไม่ก็การเอาขนมปังมากินคู่กับไข่ที่สอนทอดเองพร้อมเบค่อนทอดก็เท่านั้น ส่วนใหญ่จะเป็นรีวิวอาหารจากร้านดังมากกว่า เขาไม่ได้หวังเลย แต่ก็ยังเลือกจะคลิกเข้าไปดูแทนเพลงที่เขาฟังไม่กี่ครั้งก็สถาปนาตัวเองเป็นแฟนคลับเขาไปเสียแล้ว

“หืม ทำไมหน้าตาอาหารที่ว่ามัน” พอคลิกเข้าไปตรงรายการทำอาหารที่ว่า ก็มีช่องสี่เหลี่ยมเยอะแยะที่มีภาพอาหารน่ากินหลากหลายมาประชันเรียกคนเข้าชมกัน เขาไถขึ้นลงดูจนตาลายไปหมด

“นี่ นี่มันอาหารจริงๆ เหรอ” หน้าตาอาหารไม่ใช่แค่นำไปปั่นจนละเอียดหรือนำไปอบแห้ง แต่นี่มันหน้าตาของอาหารที่ดูเป็นอาหารจริงๆ

“ไม่ๆ ฉันจะไม่เชื่อก่อนที่จะได้เห็นกับตาตัวเองจริงๆ” แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่อาจทำใจเชื่อได้ลงก่อนที่จะได้เห็นเนื้อหาของวีดิโอคลิปทั้งหมดก่อน เขาจิ้มเลือกไปส่งๆจากวิดีโอคลิปทั้งหมดที่แสดงผลให้เขาเห็น

“การทำกระเพาะปลาง่ายๆ คนเราจะทำกระเพาะปลาได้ยังไง หรือเป็นการเปลี่ยนอวัยวะให้ปลาอย่างนั้นหรือ” เพเนียสว่าออกมาอย่างสงสัย ทั้งสงสัยว่าทำไมต้องทำกระเพาะให้ปลาด้วย หรือว่าเป็นปลาที่เป็นสัตว์เลี้ยงเลยอยากให้อยู่กับเจ้าของไปนานๆ และมันมาอยู่ในหมวดหมู่ของการทำอาหารได้อย่างไร เขาเลยตั้งใจดูเป็นพิเศษ

[เลือกผลิตภัณฑ์ที่คุณเคยใช้และสนใจ....] ก่อนจะได้ดูก็ต้องมีแบบสอบถามขึ้นมาเสียก่อน แต่สุดท้ายเพเนียสก็เลือกกดตรงไม่เคยใช้ไปตามแรงอารมณ์ที่ถูกขัด ก็เขาไม่เคยใช้จริงๆนี่นาไม่เคยได้ยินชื่อแบรนด์สินค้ามาก่อนเลย อ้อๆอาจจะเคยได้ยินมาบ้างจากการโฆษณาในยูทูบก่อนหน้านี้ก็เป็นได้

“สวัสดีครับ วันนี้เราจะมาทำกระเพาะปลากัน เดี๋ยวเราจะเริ่มจากการน้ำสต๊อกกันก่อน เริ่มจากการตั้งไฟไม่ต้องรอเดือดใส่ไก่ แล้วก็…” และการทำกระเพาะปลาที่เขาสงสัยก็เผยออกมาให้เห็นในเวลาที่ย่นลงมาเหลือแค่ 6 นาที การต้มน้ำสต๊อกด้วยไก่ส่วนน่องพร้อมกระเทียม พริกไทย แล้วก็รากผักชี แล้วเวลาก็ข้ามไปจนได้น้ำสต๊อกที่ได้ที่ จากนั้นก็เปลี่ยนไปเป็นภาพของฟองน้ำสีเหลืองฟูๆที่คนในคลิปเรียกว่ากระเพาะปลามันถูกแช่น้ำจนนิ่มและล้างทำความสะอาดอย่างดี เช่นเดียวกับเห็ดหอมที่แช่ไว้ข้างกันจนนิ่มอิ่มน้ำดี จากนั้นก็ขั้นตอนการทำอาหารต่อไป น้ำสต๊อกสีน้ำตาลทองที่แยกไก่ออกถูกนำขึ้นตั้งเตาอีกครั้ง ปรุงรส แล้วใส่เห็ดหอม กระเพาะปลา หน่อไม้ และใส่น้ำแป้งมันลงไปคนไปมาอีกไม่กี่ทีน้ำก็ข้นขึ้นและเสร็จ หม้อกระเพาะปลาถูกยกลงจากเตา ก่อนเขาจะจัดชามด้วยกระเพาะปลาในน้ำแป้งเหนียวข้นเกือบเต็มชาม แต่งหน้าด้วยไก่ที่ต้มไว้ เลือดไก่ที่ไม่เห็นวิธีทำให้เห็นก่อนหน้านี้เลย เช่นเดียวกับไข่นกกระทาที่ทำไว้ตอนไหนก็ไม่รู้ และสุดท้ายก็ผักชีโรยหน้าเป็นอันเสร็จ