ตอนที่ 11 ความอิจฉามันร้อน

แฟนคลับเข้าหาศิลปินจนท้อง...? คนแบบนี้ควรมีที่ยืนเหรอ?

#ท้องกับศิลปินความฝันของแฟนคลับใจแตก

แฟนคลับใช้ลูกเป็นเครื่องมือเพื่อจับศิลปิน

หลังจากที่กระแสของซุปตาร์ชื่อดังเปลี่ยนไปในทางที่ดีได้มาร่วมสองสัปดาห์ กระแสใหม่ร้อนๆ ก็ผุดขึ้นมา จนทำให้ชาวเน็ตไม่ได้หลับไม่ได้นอนกันอีกครั้ง ความคิดเห็นหลากหลาย...เทไปที่คลิปหรือโพสต์ที่มีเนื้อหาทำนองนี้ กันอย่างเนืองแน่น

ว่าแล้ว!!! คิดไม่มีผิดดดดด เรื่องมันต้องเป็นแบบนี้

น่าเกลียดเกิ๊นนนแม่ เข้าหา แล้วจับ แล้วปล่อยให้ตัวเองท้อง ทำเป็นกระบวนการเกิ๊นนน

แล้วเราจะปล่อยให้คนแบบนี้มีที่ยืนในสังคมจริงๆ เหรอ!

แบนนางกันไหมทุกคนน

วงในบอกว่านางร้ายนะ มั่วมากด้วย ใช่ลูกของคีย์จริงหรือเปล่า อันนี้ควรเช็คแล้วนะ

เป็นห่วงพี่คีย์จังคุณน้าาา!!!

ใบเตย นั่งอ่านความคิดเห็นเหล่านั้น ดูยอดวิวที่พุ่งหลักล้าน ยอดกดไลก์ ยอดแชร์สนั่น ถือว่าเป็นที่น่าพึงพอใจ สำหรับการเตรียมตัวปั่นกระแสในเวลาที่กระแสดีดีได้จางไปแล้ว

"ทำไมแกจงเกลียดจงชังมันนักหนาวะ ฉันก็ไม่เห็นว่าไอ้พิมพ์มันจะเคยทำอะไรไม่ดีกับแกเลยนะ" สีน้ำ รูมเมทที่เป็นเพื่อนกันมายาวนานตั้งแต่เด็กๆ แต่ฐานะทางบ้านต่ำกว่า ทำให้ต้องใช้ชีวิตเหมือนเป็นเบี้ยล่าง ทำงานตามคำสั่งแลกข้าวไปวันๆ

ทั้งคู่ยังไม่มีงานทำจริงจัง นอกจากปั้นเพจ หาโฆษณา ได้เงินจากการส่งดาวในบ้านฟ้าและคลิปเรียลและโฆษณาที่เข้ามาในเพจบ้าง

ซึ่งส่วนใหญ่รายได้หลัก ก็มาจากเงินเดือนจากครอบครัวของใบเตยนั่นแหละ ที่เป็นคงส่งให้

"หึ มันตอแหลไง ด่าอะไรไปก็ไม่โต้ตอบ ทำตัวให้น่าสงสาร หมั่นไส้มันมาตั้งแต่อยู่ ม.4 แล้ว สอบเข้าสายวิทย์ได้ แล้วไง สอบมหาวิทยาลัยก็ไม่ได้คณะดีๆ เหมือนกันละวะ เพราะว่ามันทำตัวตอแหลนั่นแหละที่ทำให้พ่อแม่ฉัน ชอบชมมันแล้วก็มากดฉันตลอด"

"อ้อ...ความแค้นในวัยเด็กนี่เอง" สีน้ำว่าพร้อมส่ายหน้า ก่อนจะเริ่มค้นหาตามคำสั่ง

'คีย์ ออกมาประกาศว่าตัวเองมีลูกทำไม? ทั้งๆ ที่ไม่ได้เกิดผลดีอะไรกับชื่อเสียงตัวเองเลย'

เธอค้นหาคำตอบของคำถามนี้ ตามเพจ กระทู้ คลิปหรือแม้แต่ความคิดเห็นในกลุ่มแฟนคลับ

ซึ่งส่วนใหญ่ก็ให้ความคิดเห็นกันไปต่างๆ นานา ตามความคิดตัวเอง ไม่ได้มีใครให้ข้อเท็จจริงชัดๆ ได้

"แต่จะว่าไป ตอนที่มันท้องไม่มีพ่อ มันก็จมดินอยู่นะ ยังสะใจไม่พอเหรอ ทำไมตามเหยียบมันไม่เลิก" สีน้ำสงสัยมานาน และเหนื่อยกับการต้องช่วยงานใบเตยอย่างหนัก ทำให้เธอระบายออกมาเป็นคำพูดยืดยาว แบบไม่กลัวว่าใบเตยจะโกรธ

"เหอะ แค่นั้นมันยังไม่พอหรอก ฉันจะตามเหยียบมันไปเรื่อยๆ เหยียบจนแน่ใจว่ามันจะไม่มีวันฟื้นกลับมาอีก" ใบเตยว่าอย่างเอาแต่ใจ กดพิมพ์ค้นหา ไล่อ่านความคิดเห็นที่พอจะมีประโยชน์ เกี่ยวกับ คีย์ นักร้องหนุ่มซุปตาร์ชื่อดัง ที่ตอนนี้โกอินเตอร์ไปเรียบร้อย

ขนาดเขาประกาศว่ามีลูกแล้ว คนรักก็ยังมีมากกว่าคนเกลียดอยู่ดี

ถ้าเธอปล่อยเรื่องนี้ไป ก็เท่ากับว่า...ปล่อยให้พิมพ์ใจเสวยสุขอยู่บนสวรรค์ บนปาฏิหาริย์ที่เธอจะไม่มีวันตามไปเทียบได้อีก

ใครมันจะไปทนได้ เธอทนไม่ได้อยู่แล้ว!

ณ บ้านไม้สองชั้นใต้ถุนโล่งส่วนหนึ่ง มีปูนและกั้นห้องเอาไว้อีกส่วนหนึ่ง มีสองสามีภรรยากำลังนั่งเด็ดผักกันอยู่บนแคร่หน้าบ้าน แล้วก็มีรถเก๋งสีดำแล่นเข้ามาจอด

เพลงเพลินและวินัย สองสามีภรรยามองหน้ากัน เพราะจำรถคันนี้ได้ดี

มาทีไรก็นำความเดือดร้อนใจมาให้เสมอ...

"สวัสดีค่ะคุณพ่อคุณแม่" ใบเตยในชุดกางเกงขาสั้น เสื้อไร้แขนรัดรูปกับเสื้อคลุมบางๆ หนึ่งตัว ลงมาจากรถด้วยสีหน้าแช่มชื้น

"ยังนั่งเก็บผักไปขายกันอยู่เหรอคะ ตายแล้ว ลูกสาวตกถังข้าวสารขนาดนั้น ยังไม่มาไถ่บาปให้พ่อกับแม่อีกเหรอคะ"

"หมายความว่ายังไง" วินัยว่าเชิงไม่พอใจ โกรธลูกสาวก็โกรธ โกรธคนที่มากระจายข่าวเสียหายของบุตรสาวยิ่งกว่า

"นี่อย่าบอกนะคะ ว่าไม่ได้ตามข่าวกันเลย"

"เอาอย่างนี้ก็ได้ หนูมาบอกให้เอาบุญ...ลูกสาวของพ่อพยายามคบมลทินตัวเอง ด้วยการโกหกศิลปินดังว่าท้องกับเขา หวังให้เขารับผิดชอบ ตอนนี้เขาก็รับผิดชอบไปจริงๆ แล้วนะ แต่รับผิดชอบแค่ลูก ส่วนลูกสาวพ่อกับแม่...เขาคงจะเฉดหัวออกจากบ้านเร็วๆ นี้ เพราะพ่อแม่เขาไม่มีทางรับได้ ที่จะเอาสะใภ้ใจแตกเข้าบ้าน..."

ใบเตยร่ายยาว พร้อมสังเกตกิริยาท่าทีของสองสามีภรรยา ด้วยความรู้สึกพึงพอใจ

มาบ้านนี้ทีไร เธอไม่เคยผิดหวัง!

"จริงเหรอ แล้วตอนนี้พิมพ์เป็นยังไงบ้าง" เพลินเพลงถามอย่างร้อนใจ เพราะเป็นห่วงบุตรสาวเหลือเกินมาตลอด

"ไม่ต้องสนใจ มันจะเป็นตายร้ายดีก็เรื่องของมัน ต่อไปไม่ต้องเอาเรื่องของมันมาเข้าหูฉันอีก!" วินัยว่าอย่างเหลืออด ไล่ตะเพิดใบเตยจนต้องขึ้นรถขับออกไป

"พ่อ...ไม่ห่วงลูกเหรอ แม่ห่วงลูกจังเลย" เพลินเพลงว่าพร้อมปาดน้ำตา ลำพังทราบว่าบุตรสาวหาเลี้ยงตัวเองได้ เลี้ยงหลานได้ เธอก็สบายใจไปแล้ว จากการพยายามติดตามจากช่องที่บุตรสาวทำ มีเด็กแถวบ้านเอามาให้ดูบ้าง

แต่ข่าวใหญ่แบบนี้ เธอกับสามีแทบไม่รู้เรื่องเลย

"จะไปห่วงมันทำไม มันทำตัวมันเอง เรื่องของมัน" เธอรู้ว่าต่อให้วินัยจะพูดอย่างนั้น แต่อีกไม่กี่วันก็คงจะตามหาสืบข่าวเรื่องบุตรสาว

บางครั้ง ตอนเริ่มต้นที่พิมพ์ใจขายของไม่ได้...สามีก็เป็นคนไปสั่ง ส่งของขวัญให้บ้าง โดยว่าจ้างให้คนอื่นทำให้แทน

แอบสนับสนุนลูกสาวอย่างเงียบๆ ตามประสาคนปากแข็งที่ลดทิฐิของตัวเองลงไม่เคยได้

"แกนี่ก็เนาะ กินความสะใจเป็นอาหารหรือเปล่าเนี่ย" สีน้ำบ่นทันทีที่ใบเตยกลับมาถึงห้องและซื้อข้าวเที่ยงมาให้เธอ

ทั้งสองเช่าห้องอยู่ในตัวอำเภอเป็นหลัก ไปกรุงเทพฯ บางครั้งถ้ามีความจำเป็นเรื่องงาน แต่ส่วนใหญ่ก็ทำงานออนไลน์เลยจะทำที่ไหนก็ได้ ทำอยู่บ้านเกิดตัวเองค่าครองชีพก็จะถูกหน่อย

"เออ เรื่องของฉันเถอะน่า ว่าแต่แกหาข้อมูลไปถึงไหนแล้ว ได้เรื่องบ้างรึเปล่า ผ่านมาสามวันแล้วนะ" ว่าพลางชะเง้อคอมองตาม สีน้ำทำงานได้ดีไม่มีพลาดเธอรู้ ถึงยอมให้บ่นได้บ้าง ไม่เข้าข้างบ้างก็ตาม

"มีคนหนึ่งบอกว่า...คีย์ หาคนไปตบตาพ่อแม่เพราะไม่อยากแต่งงานกับผู้หญิงที่พวกท่านหาให้ ชื่อ...หยาดฟ้าหรืออะไรสักอย่าง"

"จริงเหรอ! พอจะมีช่องทางติดต่อผู้หญิงคนนี้ไหม?"

"ก็พอมีอยู่นะ จากที่อ่านๆ ดู ไม่แน่...ผู้หญิงคนนั้น อาจจะอยากใช้พลังโซเชียลทวงคืนศักดิ์ศรีให้กับตัวเองก็ได้" คำวิเคราะห์ของสีน้ำค่อนข้างเฉียบคม ใบเตยเห็นด้วยดังนั้น

"แล้วจะรออะไรอยู่ล่ะ หาเรื่องติดต่อผู้หญิงคนนั้น เพื่อสัมภาษณ์กันเลยสิ!"

คราวนี้ สวรรค์วิมานหรือปาฏิหาริย์ของพิมพ์ใจ ก็จะหมดสิ้นแล้ว...