ตอนที่1 สีคราม

ปรารถนารักหัวใจมาเฟีย

ตอนที่1

สีคราม

สีครามหรือสีคราม ธัญญธาราหิรัญกิจมาเฟียหนุ่มวัยสามสิบกว่าๆเจ้าของฟาร์มไข่มุกจันทร์ครามและร้านผลิตและขายเครื่องประดับจันทร์ครามจิวเวลรี่​ จันทร์ครามจิวเวลรี่​เป็นร้านเครื่องประดับที่ใหญ่และเป็นที่หนึ่งของภาคใต้

ถ้าพูดถึงไข่มุกแท้และน้ำงามทุกคนก็จะนึกถึงฟาร์มไข่มุกจันทร์ครามมาเป็นอันดับหนึ่งเพราะฟาร์มไข่มุกจันทร์ครามได้รับการันตีว่าเป็นฟาร์มไข่มุกที่มีไข่มุกน้ำงามที่สุดในภาคใต้​นอกจากนั้นสีครามยังมีร้านขายเครื่องประดับที่ผลิตเครื่องประดับเองจากไข่มุกน้ำงานที่ได้มาจากฟาร์มไข่มุกจันทร์ครามของเขาเอง

ในตอนแรกร้านเครื่องประดับจันทร์ครามจิวเวลรี่มีเพียงแค่หนึ่งสาขาเท่านั้นแต่พอสีครามได้เข้ามาบริหารแบบเต็มตัวหลังจากที่เรียนจบก็สามารถขยายได้เป็นสี่สาขาใหญ่ภายในภาคใต้และในอนาคตสีครามก็คิดที่จะขยายไปในอีกหลายๆภาคทั่วประเทศ​ไทย

สีครามได้รับสืบทอดให้ดูแลฟาร์มไข่มุกจันทร์ครามในวัยยี่สิบสามปีหลังจากที่บิดาและมารดาของเขาเสียชีวิตไปแล้วแปดปี สาครผู้เป็น​บิดาและจันทร์​ครามผู้เป็นมารดาของสีครามพวกท่านเสียชีวิตลงในตอนที่สีครามอายุได้เพียงสิบห้าปีและฟ้าครามน้องสาวเพียงคนเดียวของเขาอายุได้เพียงเจ็ดขวบเท่านั้น

บิดาและมารดาของสีครามเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุขับรถยนต์ตกเขาแล้วพุ่งตกลงไปในทะเลหลังจากที่พวกท่านเสีย ธายุผู้เป็นอาแท้ๆของสีครามและเป็นน้องชายแท้ๆของบิดาเขาก็เข้ามาช่วยดูแลธุรกิจให้จนกว่าสีครามจะเรียนจบแล้วสามารถที่จะเข้ามาบริหารเองได้ด้วยตัวเองในตอนนี้สีครามเองก็ได้เข้ามาบริหาร​เรียบร้อย​แล้วแต่ก็ยังมีธายุผู้เป็นอาเป็นผู้จัดการช่วยดูแลด้วยอีกแรง

นอกจากธุรกิจ​ของครอบครัวแล้ว​สีคราม​ยังมีธุรกิจ​สีเทาที่รวมหุ้นทำกับเพื่อนๆของเขาอีกด้วย​ ธุรกิจ​ที่มาเฟียเขามักจะชอบทำกันและใช่สีครามเป็นมาเฟีย​...

Mercedes-benz s-classสีดำถูกขับเคลื่อนเข้ามาจอดในฟาร์มไข่มุกจันทร์ครามก่อนที่ร่างสูงของสีครามจะเดินลงมาจากรถตามด้วยพันแสงลูกน้องคนสนิท

"สวัสดีครับคุณสีคราม"

"สวัสดีค่ะคุณสีคราม"

พนักงานของฟาร์มไข่มุกจันทร์ครามเอ่ยสวัสดีทักทายขึ้นเมื่อเห็นผู้เป็นเจ้านายเดินเข้ามาในฟาร์มไข่มุก

"อืม สวัสดีทุกคนวันนี้ที่ฟาร์มมีปัญหา​อะไรไหม?"สีครามเอ่ยถามกับพนักงาน

"ไม่มีครับคุณสีคราม​ เออ​ วันนี้จะมีนักท่องเที่ยว​เข้ามาเยี่ยม​ชม​และศึกษาในฟาร์มไข่มุกของเรานะครับ​"

"อืม ดูแลพวกเขาให้ดีด้วยล่ะพวกเขาอยากได้ความรู้อะไรก็ตอบพวกเขาไปให้หมดไม่ต้องกั๊กเราสามารถแบ่งปันความรู้ให้กันได้"​ฟาร์ม​ไข่มุก​จันทร์ครามมักจะมีนักท่องเที่ยว​เข้ามาชมการทำงานภายในฟาร์ม​และมาศึกษาหาข้อมูลความรู้เป็นประจำแทบทุกวัน

"ได้ครับคุณสีคราม"

"นายครับเรือพร้อมแล้วครับ​"พันแสงเอ่ยบอกเมื่อไปจัดเตรียมเรือ​ไว้ให้เจ้านาย​เพื่อไปดูฟาร์มไข่มุกที่กลางทะเล ฟาร์ม​ไข่มุกจันทร์ครามจะต้องนั่งเรือต่อเข้าไปที่ฟาร์มอีกหนึ่งทอดถึงจะถึงที่หมายที่เราเอาไว้เลี้ยงหอยมุกโดยเฉพาะ​นั่นก็คือกลางทะเล

"อืม"สีครามพยักหน้าก่อนที่จะเดินตรงไปยังท่าเรือโดยมีพันแสงเดินตามไปติดๆ

เมื่อเรือมาจอดที่ฟาร์มเลี้ยงหอยมุกแล้ว สีครามก็ก้าวขาลงมาจากเรือ พนักงานทุกคนรีบยกมือขึ้นไหว้สวัสดีสีครามทันทีเมื่อเห็นเจ้านายลงมาที่ฟาร์ม

"วันนี้มีเก็บเกี่ยวหอยมุกใช่ไหม?"สีครามถามขึ้นเมื่อเห็นชาวประมงกำลังลำเลียงหอยมุกลงเรือเพื่อเอาไปยังโรงงานและคัดแยกเอาไว้ไปทำเครื่องประดับอีกที

"ครับนาย"พันแสงตอบ

"พันแสงเดี๋ยว​มึงไปตรวจดูความเรียบร้อยในฟาร์มหน่อย​ กูจะดูแถวนี้เอง"

"ได้ครับนาย"พันแสงพยักหน้าก่อนที่จะเดินไปตรวจเช็กความเรียบร้อยตามที่สีครามสั่งส่วนสีครามก็เดินไปดูชาวประมงกำลังเรียงหอยมุกขึ้นมาจากทะเล

ครืดดด ครืดดด

เสียงโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูดังขึ้น มือหนาจึงล้วงมือเข้าไปหยิบโทรศัพท์มือถือ​ที่อยู่ในกระเป๋ากางเกง​ออกมา​ก่อนที่สีครามจะถอนหายใจ​ออกมา​อย่างแรงเมื่อเห็นเบอร์ที่โทรเข้ามาแต่ถึงจะถอนหายใจออกมาแต่นิ้วเรียวยาวก็กดรับสายอยู่ดี

"ฮัลโหลค่ะพี่คราม"

สีคราม : "มีอะไร?"

(ลูกคลื่น : "น้องต้องมีอะไรด้วยเหรอถึงจะโทรหาพี่ครามได้?")

สีคราม : "ไม่มีอะไรใช่ไหมฉันจะได้วางสาย​ ฉันมีงานต้องทำต่อไม่มีเวลาว่างมาคุยกับเธอ"

(ลูกคลื่น : "เฮ้อ...พี่ครามอย่างนี้ทุกทีเลยเอะอะก็วางตลอดคุยกับน้องไม่ได้เลยหรือไงกันนะ")

สีคราม : "สรุปเธอมีเรื่องอะไรลูกคลื่นถ้าไม่มีฉันจะวางจริงๆแล้วนะ"

(ลูกคลื่น : "น้องก็แค่อยากจะโทรมาถามพี่ครามว่าข้าวต้มเห็ดหอมที่น้องทำอร่อยไหมคะ?")

สีคราม : "ก็งั้นๆแหละไม่ได้อร่อยอะไร"

(ลูกคลื่น : "อย่างนั้นเหรอคะ อือ​ ถ้าอย่างนั้นวันหลังน้องจะตั้งใจทำให้อร่อยมากขึ้นแล้วกันโอเคไหมคะพี่คราม")

สีคราม : "ไม่ต้องทำมาฉันไม่อยากกินฝีมือเธอแล้ว"

(ลูกคลื่น : "อือ...พรุ่งนี้เดี๋ยวน้องทำไข่ตุ๋นที่พี่ครามชอบไปให้ดีกว่า น้องต้องวางแล้วนะคะพี่ครามพอดีน้องมีประชุมเอาไว้คุยกันใหม่นะ บ่ายค่ะ")

สีคราม : "ดะ...เดี๋ยวลูกคลื่นฉันบอกว่าไม่ต้องไง ฮัลโหล ฮัลโหล​ ลูกคลื่น!"

"เฮ้อ...ยัยนี่ไม่ฟังเลยบอกว่าไม่ต้องไง"สีครามยกโทรศัพท์ออกจากหูพร้อมกับถอนหายใจออกมาเพราะรู้สึกเหนื่อย​กับลูกคลื่นที่เวลาเขาพูดอะไรไปลูกคลื่นก็ไม่เคยจะฟังเขาเลย​ ไม่เลยจริงๆ

"เสียงดังอะไรครับดังไปทั่วฟาร์มเลย"พันแสงถามขึ้นเมื่อได้ยินสีครามยืนเอะอะเสียงดังอยู่คนเดียว

"ก็ยัยลูกคะ... เฮ้อ​ ไม่มีอะไรแค่หงุดหงิดนิดหน่อย​ช่างเถอะ"สีคราม​กำลังจะเอ่ยปากพูดชื่อลูกคลื่น​แต่ต้องหยุดชะงักแล้วเปลี่ยน​เรื่อง​เมื่อพันแสงเอาแต่จ้องมองเขาอยู่

"ผมตรวจสอบ​ความเรียบ​ร้อย​แล้วนะครับทุกอย่างเรียบร้อยดี นายจะไปที่ร้านเลยไหมครับวันนี้มีประชุมตอนบ่ายสาม"

"อืม​ ไปกันเลย"สีครามพยักหน้า​ก่อนที่จะเดินตรงไปที่เรือโดยมีพันแสงเดินตามไปติดๆ