ตอนที่ 1 หักหลัง NC+

เอี๊ยดดด...

ใจบัวลงจากรถเมื่อจอดไว้ข้างทางบ้านไอซ์ เพื่อนคนเดียวที่เธอสนิทที่สุด นิ้วเรียวสไตล์หาชื่อเพื่อนในโทรศัพท์มือถือเพื่อต่อสายหาเจ้าบ้าน เดินมาเกาะประตูรั้วระหว่างรออีกฝ่ายรับสาย

“คุณใจบัว มาหาคุณไอซ์เหรอคะ”

เสียงจากด้านหลังทำให้ใจบัวกดวางสายและหันไปคุยด้วย

“ป้าไพร มาจากไหนคะ” ใจบัวถามเพราะเห็นอีกฝ่ายเหมือนเพิ่งจะกลับบ้าน

“เอ่อ...คือ” คนมีความผิดติดตัว ตอบเลิ่กลั่กทันที

“แอบไปเล่นไพ่มาอีกแล้วใช่ไหมคะ” ด้วยรู้ดีจากที่เพื่อนบ่นให้ฟังหลายครั้ง เธอจึงถามอย่างตรงประเด็น

“คุณใจบัว! คุณใจบัวอย่าบอกคุณไอซ์นะคะ”

“...” ใจบัวก็เงียบ มองท่าทีเลิ่กลั่กนั่น

“นะคะ ป้าจะเลิกเล่นแล้วจริง ๆ ค่ะ” ป้าแม่บ้านเอื้อมมือมากุมมือเล็กไว้

ทั้งแววตาและคำพูดอ้อนวอนขอร้องไม่ให้บอกเพื่อนเพราะคราวนี้อาจจะตกงานได้

“...” ใจบัวไม่กล้ารับปาก ยังไงก็เป็นห่วงเพื่อนอยู่ดี ผีพนันมันไม่เข้าใครออกใครนี่ ยิ่งเพื่อนของเธอก็มีฐานะพอสมควร วันใดวันหนึ่งอาจตกเป็นเหยื่อผีพนันก็ได้

“มาค่ะ เดี๋ยวป้าเปิดประตูให้” ป้าแม่บ้านรีบชิ่ง สาวเท้าเข้าไปเปิดประตูรั้วให้แขกของบ้านอย่างเร็ว เธอจะได้หาข้ออ้างหนีก่อน ก่อนจะเผชิญหน้าเจ้านายต่อหน้าคนที่เพิ่งจับผิดเมื่อครู่

“บัวเป็นคนนอก แต่บัวก็อยากเตือนป้าไพรนะคะ การพนัน...” ไม่ทันเอ่ยจบ ป้าแม่บ้านก็เอ่ยแทรก

“คุณใจบัวเข้าไปด้านในเถอะนะคะ คุยตรงนี้ยุงเยอะค่ะ ป้าเป็นห่วง”

“...” ใจบัวส่ายหน้าเหนื่อยหน่ายเพราะรู้ความหมายประโยคนั่นดี คงไม่อยากให้สอนสินะ

“เดี๋ยวป้าขึ้นไปตามคุณไอซ์ให้นะคะ”

“ไอซ์อยู่บ้านแน่นะคะ” ใจบัวไม่ลืมที่จะถามเผื่อเพื่อนออกไปเที่ยว

“ค่ะ บ่นว่าปวดหัวตั้งแต่หัวค่ำแล้วค่ะ”

“ขนาดเพื่อนบัวปวดหัวป้าไพรยังจะหนีออกไปเล่นไพ่ได้อีกนะคะ”

“อุ้ย! เดี๋ยวไปตามคุณไอซ์ให้เลยค่า” ป้าไพรสูดปากทันทีที่โดนพูดกระทบใส่ แล้วรีบเปลี่ยนเรื่องอย่างเร็ว

“บัวขึ้นไปเองก็ได้ค่ะ ป้าไพรไปพักเถอะ” แขกของบ้านจึงบอกปัด สภาพจิตใจตอนนี้อยากหาคนรับฟังเต็มที และก็ไม่อยากเห็นป้าแม่บ้านปั้นหน้าต่อหน้าเธอและเพื่อน

อีกอย่างที่นี่ก็เป็นบ้านของเพื่อนสาวคนสนิทที่คบกันมาตั้งแต่ปีหนึ่ง ไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด ที่สำคัญบ้านหลังนี้เธอเข้าออกบ่อยและเพื่อนก็อนุญาตให้ขึ้นชั้นบนได้ตามสบาย ต่างคนก็ต่างไว้ใจ

ตึกตึก...

ใจบัวเดินขึ้นบันไดเลี้ยวขวาไปยังทิศทางห้องนอนของไอซ์ ก่อนหน้านี้เธอโทรหาแล้ว แต่อีกฝ่ายไม่ทันรับสายก็เจอกับป้าแม่บ้านซะก่อน พอเดินใกล้ถึงห้องนอนใจบัวจึงยกโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดโทรอีกครั้งและชะลอการก้าวเท้า

“ฮือ...เอาเข้ามาเลย”

แต่เสียงจากห้องหนึ่งรบกวนเข้าโซนประสาท ทำให้ใจบัวหมุนตัวไปทิศทางนั้น

“ที่รัก อย่าแกล้ง”

“จะเสร็จแล้วไม่ใช่เหรอ”

“อือ ไม่เอา อยากเสร็จพร้อมกัน ใส่เข้ามานะคะ”

ทุกประโยคชัดทุกถ้อยทุกคำ เข้าใจสถานการณ์ดีว่าเพื่อนกำลังทำอะไรอยู่ ใจบัวจึงรีบเผ่นหนีอีกราย ไม่อยากขัดความสุขของเพื่อน ไม่รู้เหตุนี้หรือเปล่าเลยทำให้ป้าไพรหนีไปเล่นไพ่

ทว่าถ้าป้าไพรรู้ว่าเพื่อนมีแขกก็คงไม่ปล่อยเธอขึ้นมาชั้นนี้หรอกมั้ง

“ครั้งนี้ไม่ต้องใส่ถุงก็ได้”

“อยู่ในช่วงปลอดภัย!?”

“เปล่า ฉีดยาคุมมาแล้ว...” เสียงเงียบไปแป๊บหนึ่ง ก่อนจะพูดต่อ “อยากให้กายแตกในตัวไอซ์”

ตึก!

คนตัวเล็กหยุดชะงักทันที เสียงผู้ชายคุ้นหูตั้งแต่แรก แต่เพราะกำลังลนลานรีบชิ่ง ไม่อยากสนใจอะไรมากเลยไม่คิดว่าคนที่กำลังร่วมรักกับเพื่อนสนิทจะมีชื่อเดียวกับแฟนหนุ่มของตัวเอง

ทั้งชื่อ ทั้งเสียง มันจะบังเอิญอะไรขนาดนั้น

ใจบัวตัดสินใจหมุนตัวกลับไปทิศทางเดิม นั่นคือห้องหนังสือ ยิ่งเข้าใกล้เสียงร่วมรักยิ่งชัด และภาพจากกระจกใสหน้าประตูที่สามารถมองทะลุเข้าไปด้านในเห็นเพื่อนสนิทนอนราบบนโต๊ะที่เธอเคยมาติวหนังสือโต๊ะนี้บ่อยครั้ง

และเห็นคนที่เธอโทรหาก่อนหน้านี้บอกว่าอยู่ต่างจังหวัดแต่กลับมาอยู่ในห้องหนังสือ กำลังคร่อมด้านบนโยกร่างกายใส่อย่างออกรสออกเดชภาพทุกอย่างมันก็ชัดพอจนไม่จำเป็นเปิดประตูเข้าไป

“อ๊า ไม่ไหวแล้วไอซ์”

“แตกเลย แตกใส่ไอซ์”

“โคตรน่ารัก มีแค่ไอซ์ที่ตามใจกายแบบนี้ แม่ง! เอาโคตรมัน”

“เอามันกว่ายัยใจบัวไหมคะ”

“อือ มันกว่าดีกว่าเยอะ!!”

ใจบัวยืนกำหมัดแน่น ทั้งแค้นใจทั้งเสียใจ เรื่องจากที่บ้านก็กระทบจิตใจมากพอแล้ว แล้วนี่จะยังโดนคนที่ไว้ใจทรยศหักหลังกันอีก ไม่รู้ว่าสองคนนี้แอบทำลับหลังเธอกี่ครั้งแล้ว

ในสายตาที่บ้านเธอก็เป็นแค่กาฝากจากความผิดพลาดของพ่อ

ในสายตาของเพื่อนและคนรักเธอก็ยังเป็นตัวตลกที่ถูกหลอก ให้เป็นคนโง่ ที่ไม่เคยรู้เลยว่าพวกเขาแอบหัวเราะเยาะใส่มากี่ครั้งแล้ว

สองขาเรียววิ่งลงบันไดรีบออกจากบ้านหลังนี้ให้ไกลที่สุด ในเมื่อเพื่อนไม่เห็นหัวเธอ กล้าทำแบบนี้ลับหลังเธอ ต่อจากนี้เธอก็จะไม่มีเพื่อนชื่อ 'ไอซ์' ไม่มีแฟนที่ชื่อ 'กาย' อีกเหมือนกัน

ความเงียบภายในห้องชวนอึดอัด ใจบัวนั่งหลบหน้าหลังจากอาบน้ำใส่เสื้อคลุมมานั่งที่โซฟาในเช้าวันใหม่

นึกถึงเมื่อคืนที่เธอพลาดทำบางอย่างกับผู้ชายแปลกหน้า เขาจูงมือเธอเดินเข้าไปในดินแดนสวาท ที่ไม่เคยลองแม้แต่กับแฟนตัวเอง แล้วภาพต่าง ๆ ที่เขาชวนเธอทำหลั่งไหลเข้ามา ไม่แม้แต่เสียงที่เธอกลั้นไว้ไม่ไหว ส่งเสียงครวญครางใต้ร่างเขา ไม่คิดว่าตัวเองจะกล้าเปล่งเสียงพวกนั้นหรือจะเป็นจังหวะที่เป็นฝ่ายขึ้นควบคุมบนตัวเขา...

อาย! เธออาย พอสติมีครบ สร่างเมา รู้ซึ้งทุกอย่างจึงทำได้แค่นั่งตัวลีบบนโซฟากลางห้อง นั่งรอ ‘เขา’ ที่สั่งให้นั่งรอจนกว่าเขาจะอาบน้ำเสร็จ

ก้มมองตัวเองที่มีแค่เสื้อคลุมอาบน้ำซึ่งภายในว่างเปล่าก็เริ่มสยิวกิ้วขึ้นมาทันที

“คุณ...”

“คะ!” ใจบัวตกใจเผลอตอบเสียงดัง

“หึ ยังตื่นเต้นอยู่อีกเหรอ” ร่างสูงหัวเราะยืนกอดอกพิงขอบโต๊ะทีวี

“เอ่อ...คุณให้ฉันรอทำไมคะ” เพราะหลังจากตื่นนอนพร้อมกัน เขาก็ออกคำสั่งให้เข้าไปอาบน้ำ ห้ามหนีกลับก่อนโดยยึดเสื้อผ้าเธอไปหมด ให้เธออยู่ในสภาพเสื้อคลุมอาบน้ำแบบนี้

“คุยกันก่อน เรื่องเมื่อคืน...”

“อ้อ ถ้าเรื่องนั้น ฉันเข้าใจค่ะ ว่าความสัมพันธ์เราอยู่ในรูปแบบไหน” ใจบัวรีบชิงตอบสรุป

“แบบไหน!?” ดวงตาสีนิลมองลึกสบตากับแววตาอ่อนหวาน

“ก็ วันไนต์สแตนด์”

“ทำบ่อย!?” คราวนี้เขาเลิกคิ้วถาม

“ค่ะ เจอกันที่เที่ยวจะหวังอะไรล่ะค่ะ” ใจบัวพยักหน้ายอมรับ ทั้งที่นี้คือครั้งแรก ไม่ได้ตอบประชดอะไรทั้งนั้นเพราะเขาและเธอเป็นคนแปลกหน้าต่อกัน เจอกันในสถานที่มึนเมาแล้วจะคิดอะไรมาก

“หึ” เขาหัวเราะออกมาแล้วสาวเท้ามานั่งโซฟาตัวเดียวกัน เหลียวหน้ามามองครึ่งหน้าสวยที่หลบสายตาตั้งแต่แรก “หลักฐานคาเตียง ยังจะโกหกอีก”

“...” คราวนี้เป็นใจบัวซะเองที่ต้องเลิ่กลั่กเบิกตาโต เมื่อนึกถึงรอยจาง ๆ ของเลือดที่ทิ้งไว้เป็นหลักฐาน

“ส่วนที่คุณพูดเรื่องเจอกันแล้วจะหวังอะไร...” ร่างสูงเว้นจังหวะเพื่อสังเกตคนตัวเล็ก

“...ผมสารภาพว่า ผมหวัง!”

“...” จากที่มึนงงอยู่ก่อนแล้วยิ่งงุนงงไปกันใหญ่

“คุณโสดหรือเปล่าล่ะ” ร่างสูงโยนคำถามไม่รอให้อีกฝ่ายประมวลผลนาน

“โสดค่ะ” เสียงหวานรีบเอ่ยตอบหนักแน่นเพราะทันทีที่ขับรถออกจากบ้านเพื่อน ความสัมพันธ์ของเธอและแฟนหนุ่มทุกอย่างก็จบลงตรงนั้นเช่นกัน

“ผมก็โสด”

“เอ่อ...แล้วยังไงคะ”

“เราต่างก็ไม่มีใคร ถ้าเราจะลองแบบเมื่อคืนอีก มันก็ไม่ผิด”

“ไม่เอาแล้วค่ะ” ใจบัวส่ายหน้าเป็นพัลวัน

“ไม่ติดใจ!?”

“...” ใจบัวก็ส่ายหน้า

“แต่ผมติดใจ!”

“คุณ!” เสียงหวานตวาดลั่น พอเขาพูดว่าติดใจ สมองก็พาลคิดแต่เรื่องเมื่อคืน ยิ่งได้สำรวจคนตรงหน้า ใบหน้าของเธอยิ่งร้อนผ่าว ต่างคนต่างก็มีแค่เสื้อคลุมอาบน้ำ

“คุณไนท์ ผมชื่อไนท์ครับ” แต่อีกฝ่ายกลับยียวนด้วยการแนะนำตัว “แล้วคุณล่ะ!?”

“ฉันชื่อ...เอ่อ...ไม่ต้องรู้จักกันก็ได้ค่ะ ฉันไม่ได้จะเรียกร้องให้รับผิดชอบอะไร” การเป็นลูกสาวของเจ้าพ่ออสังหาริมทรัพย์ทำให้ใจบัวต้องระวังตัวไม่ทำให้พ่อต้องมาเสียชื่อเสียงเพราะลูกสาวอย่างเธอ

“ไม่บอกก็ไม่เป็นไรครับ สำหรับผมแค่ชื่อไม่ใช่ปัญหาเพราะขนาดตัว...” ดวงตาสีนิลไล่มองใบหน้าหวานต่ำลงเรื่อย ๆ “...ผมก็รู้จักดีแล้ว”

“นี่คุณ!” ใจบัวตะคอกใส่ร่างสูงแล้วลุกขึ้นอย่างมีน้ำโห

“ครับ” แต่อีกฝ่ายยังหน้าด้าน ไม่รู้สึกผิดกับคำพูดตัวเอง

“ผมแค่แกล้งเล่นน้า อย่าจริงจัง” แล้วเปลี่ยนท่าทีอีกครั้ง

“ฉันขอเสื้อผ้าคืนด้วยค่ะ”

“อย่าใส่ชุดซ้ำเลยครับ รอคนของผมเอาชุดใหม่มาให้ดีกว่า”

“ไม่เป็นไรค่ะ ฉันอยากกลับบ้านแล้ว” ใจบัวใจเย็นลง พยายามตั้งสติเพื่อออกจากที่นี่

“รอแป๊บเดียวครับหรือจะทานอะไรรองท้องก่อนไหม ผมสั่งให้” ไนท์กลับมาเอ่ยสุภาพเหมือนเดิม ทำให้ใจบัวยอมนั่งลง

“ไม่เป็นไรค่ะ”

กระทั่งเสียงสัญญาณหน้าห้องดังขึ้น ทำให้ไนท์ลุกออกไปรับถุงเสื้อผ้าแล้วกลับมาในห้องเหมือนเดิม

“นี่ครับ”

“...” ใจบัวมองไปทางระเบียงใจลอยออกไปไกล

“คุณ!” ทำให้ร่างสูงต้องเรียกอีกครั้ง

“เอ่อ...คะ!?”

“ผมบอกแล้วไง อยู่กับผมห้ามคิดถึงคนอื่น”

“...” ทันทีที่ร่างสูงเอ่ยจบประโยค เล่นเอาใจบัวอ้าปากค้าง เพราะดันคิดถึงคำพูดนี้ที่เขาเคยพูดมาแล้วเมื่อคืน

‘จะ...จุกค่ะ’ ใจบัวครางประท้วงเมื่อถูกกระแทกเข้ามาอย่างแรงเพราะเผลอนึกถึงเรื่องก่อนหน้านี้

‘อยู่กับผม ห้ามคิดถึงคนอื่น’ แล้วเอวสอบก็ถาโถมแรงกระแทกกระทั้นส่วนล่างอย่างดุดันเหมือนสั่งสอนเด็กน้อยหัดดื้อ!!

“หรืออยากให้ผมสาธิตอีกที”

หมับ!

ใจบัวรีบคว้าถุงเสื้อผ้าเข้าไปเปลี่ยนชุดอย่างไว ตอนนี้นอกจากใจจะไม่อยู่กับตัวเพราะกังวลหลาย ๆ อย่างแล้ว ร่างกายก็เริ่มรุ่มร้อนอย่างห้ามไม่ได้

แค่เมื่อคืนก็หนักหน่วงพอแล้วยังจะชวนทำอีก!!

ใจบัวตบหน้าตัวเองเบา ๆ ให้กลับมาโฟกัสแค่เรื่องปัจจุบัน

จนกระทั่งคนตัวเล็กออกมาในชุดเดรสกระโปรงสีแดงพอดีตัว ทั้งขนาดหน้าอกหรือสะโพก พอดีทุกส่วนจนเธอเริ่มจะอายขึ้นมา

“ฉันกลับก่อนนะคะ” ใจบัวเอ่ยลาประสบการณ์ครั้งใหม่ที่จะจบแค่ครั้งนี้ครั้งเดียว

“ขับรถกลับบ้านเองไหวหรือเปล่า ให้ผมไปส่งไหม” ร่างสูงลุกขึ้นยืน ถามอย่างสุภาพ คราวนี้ไม่มีแล้วสายตารุ่มร่าม มีแต่แววตาพราวเสน่ห์ที่ชวนให้สบตา

“...” ใจบัวส่ายหน้าแล้วหยิบกระเป๋าสะพายเพื่อออกจากห้องนั้นให้ไวที่สุด

ปึง!

เมื่อเดินออกมาแล้วคนตัวเล็กได้แต่เป่าลมออกจากปากอย่างโล่งใจ ถ้าไม่มีเรื่องเลวร้ายเกิดขึ้นกับชีวิต ไม่รู้เธอจะกล้าลองความสัมพันธ์วันไนต์สแตนด์กับเขาหรือเปล่า

อย่าคิดมาก! ไม่ใช่คนแรกของโลกสักหน่อยที่เคยมีประสบการณ์แนวนี้ มันไม่ใช่เรื่องผิด แค่มันจะเกิดกับเธอครั้งเดียวเท่านั้นเพราะเธอจะทิ้งทุกอย่างไว้ภายในห้องนี้!