บทที่ 1 กลับไปเจออะไรเดิมๆ (3)

“อย่ามาหยาบคายนะไอ้เลว!!” ฉากหน้าแสนดีที่กองทัพแสดงออกมามันเทียบกับการกระทำสุดแสนจะทุเรศของเขาตอนนี้ไม่ได้เลยด้วยซ้ำ คนอื่นคงไม่คิดว่ากองทัพจะเป็นคนแบบนี้เพราะเธอเป็นคนที่เห็นมุมนี้ของเขายังไงล่ะ

“เลวแล้วยังไงวะ กูก็เป็นคนเปิดซิงมึงนั่นแหละ” กองทัพบอกอย่างหัวเสีย เมื่อครู่ที่ได้ยินไลลาบอกว่าผู้ชายฝรั่งนั่นเป็นแฟนเธอหัวใจของกองทัพก็เต้นแรงอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน แถมเจ้าหล่อนยังบอกจะไปนอนกับแฟนที่คอนโดฯ อีก

“แล้วยังไง แค่คนแรกไม่ใช่คนสุดท้ายสักหน่อย บอกเลยนะว่าสิ่งที่พี่ทำกับฉันมันไม่เคยมีความสุขเลย เมื่อเทียบกับเควินที่เขาทั้งดีทั้งเด็ดจนฉันติดใจเลยล่ะ”

“หุบปากของเธอซะ ก่อนที่ฉันจะจัดการเธอ!!” มือหนาของกองทัพยกขึ้นมาบีบที่แก้มนุ่มของไลลาอย่างแรงจนปากเล็กยู่ไปตามแรงกด

“อื้อ...เอ็บอะ...” มือน้อยพยายามทุบที่ต้นแขนหนาให้ชายหนุ่มปล่อยมือจากแก้มทั้งสองข้าง

“อย่ามาปากดีให้มาก ถ้าไม่อยากให้คนอื่นรู้ว่าเราสองคนเป็นอะไรกัน ก็กลับมาอยู่บ้าน อย่าสะเหล่อไปนอนกับคนอื่น!!”

“อื้อ...”

ตุ้บ!!

เมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กน้ำตาไหลกองทัพก็ค่อยๆ ปล่อยมือจากแก้มนุ่มแต่ยังจ้องมองคนตัวเล็กด้วยสายตาเดือดดาล

“พี่มายุ่งอะไรด้วยวะ ฉันจะนอนกับใครมันก็เรื่องของฉันไหม” เมื่อเป็นอิสระไลลาก็ยังส่งสายตาท้าทายคนตัวโต ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหนกองทัพก็ยังคงความเกลียดเธอเหมือนเดิม เกลียดที่ไม่มีวันกลับมาเป็นเหมือนเดิม

“เธอเป็นเมียพี่ อย่าสะเหล่อเอาร่างกายร่านๆ ไปนอนกับคนอื่น!”

“เสียใจด้วยนะ พอดีนอนกับคนอื่นไปหลายครั้งแล้วด้วยสิ”

พลั่ก!!

“อั๊ก!!”

ร่างเล็กถูกดันไปชิดกับผนังห้องน้ำอย่างแรงจนเธอเจ็บจุก ไม่เข้าใจว่าชายหนุ่มเป็นอะไรกันแน่ถึงชอบทำให้เธอเจ็บตัวได้มากขนาดนี้

“ร่านจริงๆ ด้วย สงสัยไปอยู่เมืองนอกมานานคงจะลืมรสชาติของผัวเก่าแล้วสินะ ทบทวนกันหน่อยไหมคนสวย” กองทัพเอาลิ้นหนาของตัวเองดุนดันที่กระพุ้งแก้ม ดวงตาสวยมองกลับไปแล้วอดใจสั่นอย่างหวาดกลัวไม่ได้

“อย่าลืมนะว่าตัวเองเป็นอะไร พี่ทัพเป็นพี่ชาย ถ้าคุณพ่อรู้ว่าพี่ทำอะไรกับไลลา คุณพ่อไม่เอาพี่ไว้แน่” เมื่อคิดว่าพูดเปล่าๆ ชายหนุ่มคงไม่หยุดทุกอย่าง เธอเลยคิดว่าการเอาคุณพ่อมาอ้างเผื่อจะทำให้ชายหนุ่มได้สติมากขึ้น

“เหอะ...แล้วไงวะ พี่แท้ๆ ก็ไม่ใช่กลัวอะไร เย...ก็เย...กันมาแล้ว”

“ไอ้...”

“มาทบทวนกันหน่อยไหมจ๊ะเมียจ๋า...เดี๋ยวผัวจะสนองให้ดีกว่าไอ้ฝรั่งนั่นเลย” ร่างใหญ่ก้าวเข้ามาใกล้พร้อมกับสายตาที่ร้อนแรงจนเธออดใจเต้นแรงไม่ได้

“มะ...ไม่”

เพราะแผ่นหลังติดกับผนังแล้วทำให้ไลลาไม่สามารถรอดพ้นเงื้อมมือของกองทัพได้ สายตาดุดันที่จ้องมองมาเหมือนกับคืนนั้น คืนที่เป็นตราบาปของเธอจนถึงตอนนี้

มือหนารวบเอวบางเอาไว้ด้วยมือเดียวจากนั้นก็ใช้มือหนาจับที่ปลายคางมนเพื่อให้หญิงสาวรับจูบร้อนๆ เอาไว้

“อื้อ” ไลลาพยายามเม้มปากของตัวเองเอาไว้เพื่อไม่ให้ลิ้นร้อนแทรกเข้าไปในโพรงปากได้ กระทั่งเขาใช้มือหนาของตัวเองบีบที่ปลายคางจนเธอเจ็บแล้วเปิดปากให้สิ่งแปลกปลอมล่วงล้ำเข้าไป

“เปิดปากไลลา...” ปากนุ่มนิ่มถูกปากร้อนๆ ของกองทัพบดขยี้ไปมาอย่างแรง จูบอันร้อนแรงที่เกิดขึ้นทำเอาคนตัวเล็กถึงกับมัวเมา เธอห่างหายจากเพศรสมาสองปีกว่า และที่บอกว่าเคยมีอะไรกับชายอื่นมันไม่จริงสักนิดเพราะเธอไม่กล้าเปิดใจรับใครใหม่เข้ามาเลย

“อื้ม...”

“หวานจัง...” ฟันคมๆ ขบงับที่ริมฝีปากล่างเบาๆ จากนั้นใบหน้าหล่อเหลาก็เลื่อนมาซุกไซ้ที่ซอกคอหอมกรุ่นของคนตัวเล็ก ความคิดถึงตลอดสองปีมันหลั่งไหลเข้ามาอีกครั้ง เขายอมรับกับตัวเองว่าติดใจในร่างกายเนียนนุ่มของไลลาอย่างไม่เคยเกิดขึ้นกับใครมาก่อน แต่เพราะความแค้นตนจึงต้องข่มความรู้สึกนี้เอาไว้

“พะ...พี่ทัพอย่า...ออกไป” มือน้อยพยายามผลักไสคนตัวโตให้ออกห่างแต่เขาล็อกร่างกายไม่ให้เธอออกจากที่นี่ได้

กองทัพไม่รอช้า เขาจัดการอุ้มคนตัวเล็กวางบนขอบอ่างล่างมือ จากนั้นก็แทรกตัวเองไปอยู่ระหว่างขาทั้งสองข้างของคนตัวเล็ก และไลลารู้สึกเจ็บใจที่ตัวเองใส่กระโปรงมาเนื่องจากนั่งเครื่องอยากจะนั่งสบายๆ เลยเลือกใส่เดรสสั้น

“ไหนเช็กของสิ...ว่ายังดีหรือเปล่า”

“จะทำอะไร” ดวงตาฉ่ำหวานมองการกระทำของกองทัพที่ตอนนี้มือหนากำลังล้วงเข้าไปในชั้นในสีขาวของเธอ

“ทำให้เงี่ย...ไง” สิ้นคำของคนตัวโตนิ้วหนาก็แทรกเข้าในชั้นในแล้วกดปลายนิ้วเข้าไปที่ปุ่มกระสันของไลลาทันที จนเธอต้องกัดริมฝีปากของตัวเองเพื่อสะกดความเสียวซ่านเอาไว้

“อ๊ะ”

“หึ...ผัวใหม่เย...สะใจปะ มันลีลาดีเหมือนพี่ไหมไลลา”

“ดะ...ดี...เควินเขาดี อ๊ะ...” ไลลาพยายามฝืนความต้องการของตัวเองแล้วพูดออกไป แต่กลับกลายเป็นว่ากองทัพโกรธกว่าเดิมจนเขาทำการกดย้ำนิ้วหนาเข้าไปในโพรงสาวทีเดียวสุดนิ้ว

“อ๊ะ...แน่นฉิบ”

ไลลานิ่วหน้าด้วยความเจ็บเพราะห่างหายจากเพศรสมานานอีกทั้งเคยมีอะไรกับกองทัพแค่วันนั้นวันเดียว ร่างกายสาวจึงยังใหม่และไม่ชินกับสิ่งแปลกปลอมใดๆ ทั้งนั้น

“อะ...เอาออกไป” เสียงหวานร้องออกมาแต่พยายามไม่ครางจนเสียงหลงเพราะไม่อยากให้เขารู้ว่าเธอกำลังรู้สึกยังไง

“ให้เอาออกจริงๆ เหรอไลลา เธอแน่ใจเหรอ แต่ถ้าพี่เอานิ้วออกรับรองพี่เอาอย่างอื่นเสียบเข้าไปแทนแน่!” น้ำหวานที่ไหลออกมาจากกายสาวทำเอาชายหนุ่มกัดกรามแกร่งอย่างเสียวซ่าน

“อะ...เอาออกไป” ไลลาจับไหล่และจิกเล็บลงไปเมื่อความเสียวซ่านมันยิ่งมากขึ้น ยามที่เขาขยับปลายนิ้วหนาเข้าออกในโพรงสาว

“อืม...เอาออกให้ก็ได้” ว่าจบกองทัพก็ถอดถอนนิ้วหนาของตัวเองออกจากโพรงสาว ซึ่งนิ้วกลางของชายหนุ่มเต็มไปด้วยคราบน้ำที่ไหลออกมาจากตัวของเธอ แต่สิ่งที่ทำเอาคนตัวเล็กเกิดอาการใจสั่นก็คือชายหนุ่มจัดการอมนิ้วหนาเข้าไปในปากของตัวเอง

“พี่ทัพ” ดวงตาสาวเบิกกว้างเมื่อเขาทำในสิ่งที่เธอไม่คาดคิด

“หวานดีจริง ถ้าอยู่ที่ห้องนะจะเลียไม่ให้เหลือน้ำเลยรู้ปะ” ดวงตาคมจ้องมองใบหน้าหวานของไลลา ยิ่งเห็นหน้าของเธอมันก็หวนให้คิดถึงเรื่องคืนนั้นเมื่อสองปีก่อน เขายอมรับว่าตัวเองติดใจไลลามาก มากอย่างไม่เคยเกิดขึ้นกับใครมาก่อน เธอเงอะงะแต่แสบสันเสียจนเขาเหนื่อยจะปราบแต่ก็สนุกในเวลาเดียวกัน

“อย่ามาทำแบบนี้อีก”

“ทำไม ไม่ชอบให้เลียเหรอ ลองใหม่ปะ อยากรู้ว่าจะชอบหรือเปล่า” มุมปากของชายหนุ่มยกขึ้นยิ้มเมื่อเห็นใบหน้าแดงก่ำของคนตัวเล็ก กระทั่งหญิงสาวลงจากอ่างล้างมือพร้อมกับจัดแจงร่างกายของตัวเองให้เรียบร้อยมากที่สุด จากนั้นก็จ้องมองผู้ชายเจ้าเล่ห์อย่างกองทัพ ใครจะไปคิดว่าเขาจะเป็นคนแบบนี้ไปได้

ตั้งแต่เด็กจนเป็นสาวไลลาแทบไม่ค่อยได้คุยกับกองทัพเลยด้วยซ้ำ เพราะชายหนุ่มเกลียดมารดาของเธอมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว จนพานเกลียดเธอไปด้วย