บทที่ 6 ปลาติดเบ็ด 3

“ถ้าวุ้นยังไม่พร้อม เรายังไม่ทำก็ได้ครับ แต่ขอพี่กอด พี่จูบน้องวุ้นได้ไหมครับคนดี”

วีรดาพยักหน้าเอียงอาย หัวใจเต็มไปด้วยความสุขเมื่อได้เห็นรอยยิ้มหวานที่ฉาบอยู่บนใบหน้าของชายหนุ่ม คีรีโอบกอดร่างเล็กเข้ามาแนบกายอีกครั้งพร้อมกับมอบจุมพิตแสนหวาน สอนบทเรียนที่แสนล้ำค่าให้กับคนที่อ่อนด้อยประสบการณ์ ถ้ายอมให้ทำถึงขนาดนี้ อย่าได้หวังว่าจะหยุดความต้องการของเขาได้

เพราะตกอยู่ในห้วงภวังค์ของรสจูบที่แสนนุ่มนวลที่คีรีมอบให้ วีรดาจึงไม่ทันได้รู้ตัวว่าตอนนี้เธอกับชายหนุ่มกำลังนอนกอดก่ายกันอยู่บนเตียง ในจังหวะที่จะหาโอกาสท้วง ขอให้เขาหยุดการกระทำอันเลยเถิด คีรีก็ปลดเปลื้องเสื้อผ้าของเธอออกไปพ้นกาย โดยที่ตัวของเขาก็ล่อนจ้อนไม่ต่างกันกับเธอ คีรีไม่ปล่อยโอกาสของตัวเองให้หลุดมือ เขามัดมือชกคนที่นอนอยู่ใต้ล่าง ทำทุกทางให้เด็กสาวยอมจำนน ทอดกายให้กับเขา

“ให้พี่นะครับน้องวุ้น พี่สัญญาว่าจะดูแลและรักน้องวุ้นคนเดียว”

ใบหน้าคมเข้มซุกลงกับซอกคอเนื้ออ่อนลามเลียมาสัมผัสทรวงอกเต่งตึงขนาดพอดีมือของเขา ผิวกายของวีรดาขาวโพลนราวกับหิมะ แค่สัมผัสเพียงน้อยนิดก็ทิ้งรอยแดงจ้ำได้อย่างง่าย ๆนัยน์ตาคมเข้มลุกวาว เมื่อยอดปทุมถันสีสวยตั้งชูชันอยู่กลางเนินเขาขนาดย่อม เด็กสาวแอ่นกาย ครางลึกออกมาราวกับว่ากำลังรู้สึกเจ็บปวด เมื่อยอดอกถูกครอบครองโดยอุ้งปากชื้นแฉะ ผ่อนลมหายใจร้อนผะผ่าวระบายความซ่านสยิวออกมาอย่างสม่ำเสมอ

“พี่คี”

คีรียิ้มเย็น ชอบใจกับบทรักที่เขากำลังจะสอนให้วีรดาได้เรียนรู้ เด็กสาวเรียบร้อย สะอาดและบริสุทธิ์กำลังจะแปดเปื้อนราคีคาวเพราะฝีมือของเขา

ถ้าจะกล่าวโทษว่าเป็นความผิดของใคร ก็คงต้องโทษว่าเป็นความผิดของพี่ชายของวีรดาเอง

“พี่คี วุ้นเจ็บ”

“ทนอีกนิดนะครับคนดี อีกเดี๋ยวเดียวน้องวุ้นก็จะไม่เจ็บแล้ว” เขาเอ่ยตะล่อม ความใสสะอาดของวีรดากำลังจะถูกเขาช่วงชิงและทำลาย ที่เด็กสาวกำลังเผชิญอยู่ในขณะนี้ก็คงไม่ต่างจากที่น้องสาวของเขาเคยผ่านมา

พี่ชายของวีรดาก็เคยย่ำยีความสาวของน้องสาวของเขามาเหมือนกัน

“อื้อ...”

วีรดาขบฟันจนเสียงดังกรอด สองมือขย้ำผ้าปูที่นอนแน่น ร่างกายสั่นเทิ้มพยายามขยับสะโพกหนีความปวดร้าวที่จุดกลางกาย มีหรือที่คีรีจะยอม เขายึดบั้นเอวเล็กแน่น ชำแรกตัวตนเข้าไปในโพรงเนื้อนุ่มทีละนิด ๆ

ใบหน้างามงอนเหยเกและชื้นไปด้วยเม็ดเหงื่อ น้ำสีใส่ไหลซึมหางตา เจ็บ...เจ็บเกินคำบรรยาย

คีรีโหย่งตัวขึ้น ถอดถอนความแข็งขืนออกนิดแล้วหลุบตามองของเหลวสีแดงที่ติดเลอะอยู่กลางกายของเขากับ วีรดา

เลือดของความบริสุทธิ์

คีรีรู้สึกใจหาย น้ำตาที่ไหลอยู่ข้างแก้มของเด็กสาวทำให้หัวใจของเขาอ่อนไหว ชายหนุ่มเคลื่อนหน้าขึ้นไป จุมพิตเบา ๆที่ริมฝากเล็กที่เม้มเข้าหากันสนิท วีรดาคลายริมฝีปากออก ลืมตาขึ้นมามองสบตากับสายตาอ่อนโยนของเขา

“เราเป็นของกันและกันแล้วนะครับน้องวุ้น”

วีรดายิ้มทั้งน้ำตา ร่างกายของเธอแสนเจ็บปวด ไม่คิดไม่ฝันว่าครั้งแรกที่ผู้หญิงทุกคนต้องเจอมันจะหนักหนาและเจ็บปวดไปทั่วทั้งกายแบบนี้

“วุ้นเจ็บจังเลยค่ะพี่คี” วีรดาสะอื้นแผ่วเบา นึกอยากจะให้ทุกอย่างมันหยุดลงเสียตอนนี้ แต่ทว่าก็ไม่กล้าเอ่ยปากร้องขอ เธอกลัวว่าอาจจะทำให้คีรีพลอยรู้สึกไม่ดีตามไปด้วย

“พี่รู้ครับคนดี พี่ต้องทำต่อ ถ้าค้างเอาไว้แบบนี้น้องวุ้นจะยิ่งเจ็บ รอแค่เดี๋ยวเดียวก็จะไม่เจ็บแล้วครับ”

ถึงแม้ว่าที่ทำไปเพราะต้องการแก้แค้นพี่ชายของวีรดา แต่เขาก็ไม่อาจเห็นแก่ตัวทำให้เด็กสาวมีความทรงจำร้าย ๆเกี่ยวกับการมีเซ็กได้ วีรดาจะต้องไม่เป็นคนที่กลัวการมีเซ็กเพราะเขา

คีรีจับเรียวขาเล็กให้กว้างขึ้น ถอดถอนแก่นกายออกมาจนสุดโคนแล้วจึงสอดใส่หัวหยักป้านผ่านช่องทางคับแคบ ดุนดันความเป็นชายผ่านเยื่อบาง ๆแนบสนิทจนกลายเป็นคนคนเดียวกัน กายหนาขยับสะโพกอย่างเนิบนาบ จากช้าแล้วเปลี่ยนเป็นเร็ว เร็วขึ้น

วีรดาใจเต้นแรงถี่ ความเจ็บปวดค่อย ๆแทรกซึมผสมผสานไปกับความเสียวซ่าน แอ่นกายรับการตอกตรึงจากกายแกร่ง สะโพกงอนงามขยับโยกตามแรงขับเคลื่อนของคนเหนือร่าง ส่งเสียงครางแผ่วเบาหลุดออกมาไม่ขาดสาย

คีรีถอนหายใจเฮือกใหญ่ วีรดาสวยไปทั้งเนื้อทั้งตัว ความบริสุทธิ์ของเด็กสาวรัดตัวตนของเขาจนร่างกายแทบแตกเป็นเสี่ยง ๆแก่นกายปวดหนึบ

มือเล็กบางเปลี่ยนจากขยุ้มผ้าปูมาลูบไล้ที่แผ่นหลังกว้าง คีรีสอดมือเข้าไปใต้แผ่นหลังบาง รั้งกายสาวให้ลุกขึ้นนั่งโดยที่สองเรียวขาเล็กพาดอยู่บนหน้าขาของเขา โดยที่ช่วงล่างยังคงแนบสนิทและเคลื่อนไหวอย่างลงตัว เขารั้งดวงหน้างามให้ก้มลงมารับจูบที่แสนเร่าร้อนและเรียก เลียโลม เดี๋ยวหนักเดี๋ยวเบาจนเด็กสาวครางหวานบางเบา ฝ่ามืออุ่นร้อนลูบไล้ไต่ระดับ สัมผัสไปทุกส่วนเว้าส่วนโค้ง วีรดากอดคอของเขาแน่น ครวญเสียงปนสะอื้น ท้องโหวงเบา เสียวสะดุ้งยามที่เขาขยับตัวตนเข้าออกเร็วรัวผ่านเข้าไปในกายของเธอ

“พี่คี วุ้น...วุ้น...”

คีรียกยิ้ม วีรดากำลังจะเสร็จสม ชายหนุ่มไม่รอช้า โยกกาย ขยับสะโพกตอกตรึงเร็วและแรงขึ้น แรงขึ้น ไม่นานแสงสว่างก็พร่างพราย ปล่อยตัวปล่อยกายเข้าสู่ห้วงความหฤหรรษ์ตามเด็กสาว วีรดาซบหน้าลงบนผิวกายชื้นแฉะของคนที่ได้ครอบครองความสาวของเธอ กายบางหายใจหอบเหนื่อย หวนคิดถึงเรื่องที่จบลงไปเมื่อครู่ หลากหลายความรู้สึกประดังประเดเข้ามา ทั้งดีใจและเสียใจที่คีรีได้เป็นคนแรกของเธอ แต่ก็รู้สึกผิดต่อพี่ชาย ที่ยอมปล่อยตัวปล่อยใจให้ผู้ชายเชยชมก่อนถึงเวลาที่เหมาะสม

คีรีลูบแผ่นหลังบาง จุมพิตที่เส้นผมยาวสลวย วีรดาเป็นของเขา เป็นของเขาโดยสมบูรณ์

กายบางดันตัวออก มองสบตากับเขาด้วยท่าทีเหนียมอายพลันก็ต้องตกใจเมื่อเห็นว่าดอกไม้งามของตัวเองมีของเหลวสีแดงขุ่นเลอะติดอยู่

“ที่ตรงนั้นของวุ้นมีเลือดติดอยู่” เธอเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงสั่น ๆ รู้ว่ามันเป็นเลือดที่ออกมาจากการมีเซ็กครั้งแรกของผู้หญิงที่ยังบริสุทธิ์ผุดผ่อง แต่ไม่คิดว่ามันจะเยอะและน่ากลัวถึงเพียงนี้

“อย่ากังวลไปเลยครับ เลือดที่ติดอยู่บนตัวน้องวุ้นมันหมายความว่าน้องวุ้นเป็นของพี่ เป็นเมียพี่คนเดียว”

ชายหนุ่มเอ่ยปลอบใจคนที่กำลังตกอยู่ในอาการใจเสีย จนใบหน้าขาวซีดราวกระดาษ เขาก็เป็นเหมือนผู้ชายทั่ว ๆไปที่เคยผ่านการมีเซ็กกับผู้หญิง แต่วีรดาเป็นคนแรกที่ทำให้เขามีโอกาสได้เชยชมความบริสุทธิ์ผุดผ่องราวแก้วที่ถูกเจียระไน

“วุ้นดีใจที่พี่คีเป็นรักแรกและคนแรกของวุ้น สัญญากับวุ้นได้ไหมคะว่าพี่คีจะรักวุ้นและไม่ทิ้งวุ้นไปไหน” วีรดามั่นใจแล้วว่าเธอรักคีรี ไม่ใช่ความรักที่ฉาบฉวยเหมือนเด็กสาว แต่เธอมั่นใจว่าเขาจะเป็นสามีและพ่อของลูกของเธอในอนาคต

“พี่สัญญาครับว่าจะรักน้องวุ้นคนเดียวตลอดไป”

คีรีโน้มกายพาคนในอ้อมกอดนอนลง ลากไล้ฝ่ามือลงมาตามหน้าท้องแบนราบแล้วมาหยุดที่ดอกไม้งามที่บวมเป่งและแดงระเรื่อ เกลี่ยไล้นิ้วมือกับติ่งเนื้อนูนฉ่ำเยิ้ม

“ขอพี่กินน้องวุ้นอีกนะครับ”

กายหนาแทรกเข้ามาอยู่ตรงกลางสองขาเล็ก จับแก่นกายถูไถลงบนร่องชื้นแฉะ สอดวงแขนทั้งสองข้างรั้งขาเสลาขึ้นมาเกี่ยวเอาไว้แล้วจึงชำแรกตัวตนผ่านช่องทางคับแน่นอีกครั้ง วีรดากลั้นหายใจ รู้สึกตึง ๆหนัก ๆที่ส่วนล่าง แต่เพียงแค่ครู่เดียวความรู้สึกวาบหวามก็พัดพาให้ความเจ็บปวดไปเสียหมด เหลือไว้แต่เพียงกลิ่นอายของความรักและความสุขสมที่คีรีปรนเปรอให้เธอ สุขจนลืมไปเสียสนิทว่าเธอกับเขาไม่ได้มีการป้องกันใด ๆกับสิ่งที่จะต้องเกิดตามมาทีหลัง