บทที่ 5 ปลาติดเบ็ด 2

“ถ้าพี่คีอยากอาบน้ำ อาบที่ห้องวุ้นก็ได้นะคะ เดี๋ยววุ้นเข้าไปเตรียมเสื้อผ้าให้ค่ะ”

“ก็ได้ครับ”

“พี่คีรอวุ้นเดี๋ยวนะคะ” วีรดาลุกพรวดออกไปทันที ทิ้งให้คีรีมองตามด้วยความรู้สึกที่ยากจะอธิบายให้กับตัวเองได้ บางครั้งความรู้สึกผิดที่อยู่ในส่วนลึกในใจของผุดขึ้นมา ยิ่งเห็นว่าเด็กสาวจริงใจกับเขา ทำทุกอย่างด้วยความหวังดี คีรีก็เริ่มรู้สึกหวั่นไหว

“พี่จะไม่มีวันใจอ่อน พี่จะทำให้ไอ้วิทย์เจ็บปวดเหมือนที่เคทเจ็บ”

“วุ้นเตรียมเสื้อผ้ากับผ้าเช็ดตัวแขวนไว้ในห้องน้ำให้แล้วนะคะ เสื้อกับกางเกงเป็นของใหม่ค่ะ วุ้นซื้อมาให้พี่ชาย แต่พี่คีใส่ได้เลยนะคะ เดี๋ยววุ้นค่อยซื้อให้พี่วิทย์ใหม่ก็ได้”

กิริยาท่าทางที่วีรดาแสดงออกมามันไร้การเสแสร้ง บ่งบอกได้ถึงการอบรมเลี้ยงดูที่ดีพอสมควรควร แต่น่าเสียดายที่เด็กสาวเป็นน้องสาวของศัตรูของเขา ถ้าไม่อย่างนั้นแล้ว วีรดาอาจจะเป็นผู้หญิงที่เขาอาจจะเลือกให้มาอยู่ข้าง ๆกาย

“ขอบคุณครับ”

วีรดาหันมาจัดการกับมื้อเย็นที่สั่งเอามาเตรียมไว้ตั้งแต่หัวค่ำในระหว่างรอคีรีอาบน้ำ ใช้เวลาไม่นานกับข้าวเย็นก็ถูกแกะใส่จานและพร้อมเสิร์ฟ รอแค่คนที่กำลังอาบน้ำออกมากินก็เท่านั้น เป็นการดินเนอร์ที่เจ้าของห้องรู้สึกตื่นเต้นที่สุด ตั้งแต่ที่รู้จักกับคีรีมา เป็นครั้งแรกที่วีรดาเป็นฝ่ายเลือกซื้อกับข้าวด้วยตัวเอง ที่ผ่านมาเป็นคีรีที่หิ้วกับข้าวมาฝาก

ผ่านไปราวสามสิบนาที คีรีก็เดินออกมาพร้อมกับนุ่งแค่ผ้าเช็ดตัวผืนเดียว วีรดาชะงักเล็กน้อย ตั้งแต่เกิดมาเคยมีแค่พี่ชายของเธอเพียงคนเดียวที่เท่านั้นที่แต่งตัวล่อแหลมให้เห็น พอเห็นคีรีเปลือยท่อนบน โชว์มัดกล้ามเนื้อ ใจของเธอก็สั่นขึ้นมา

“น้องวุ้นมีไดร์เป่าผมไหมครับ”

“มีค่ะ” วีรดาเอ่ยตอบไปเบา ๆพร้อมกับเบนสายตามองไปทางอื่น ไม่อยากทำตัวพิรุธให้คีรีจับไต๋ได้ว่าตัวเองกำลังรู้สึกอ่อนไหวเมื่อได้เห็นเขาแต่งตัวสภาพนี้ “พี่คีรอเดี๋ยวนะคะ เดี๋ยววุ้นไปหยิบมาให้”

กายบางเดินผ่านชายหนุ่มหายเข้าไปในห้องนอน ริมฝีปากหน้ายกยิ้มแล้วเดินตามเจ้าของห้องเข้าไปในห้องนอน วีรดาก้ม ๆเงย ๆอยู่หน้าตู้เสื้อผ้าแล้วหยิบไดร์เป่าผม ในจังหวะที่กำลังจะหมุนตัวก็ต้องร้องตกใจออกมาเบา ๆเมื่อชนเข้ากับร่างสมส่วนอย่างจัง

“อุ๊ย! ขอโทษค่ะพี่คี”

ด้วยความตกใจทำให้เด็กสาวเกือบล้ม ดีที่คีรีรั้งกายบางเอาไว้ คีรีโอบกอดเอวบางแน่น ผสานสายตาเข้ากับนัยน์ตาอ่อนหวานที่ตอนนี้ฉายชัดถึงความตกประหม่า ร่างแน่งน้อยที่อยู่ในอ้อมกอดสั่นสะท้าน ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันอย่างลืมตัว

“เกือบล้มเลย ดีนะที่พี่มารับไว้ทัน” เสียงทุ้มนุ่มกระซิบใกล้ใบหูเล็ก แสร้งพ่นลมหายใจอุ่นร้อนรดไปตามกรอบหน้าของเด็กสาว วีรดาเบนหน้านิด ลอบกลืนน้ำลายเหนียว ๆลงคอ ทั้งที่คีรีเพิ่งอาบน้ำออกมาหมาด ๆแต่ทำไมถึงรู้สึกว่าผิวกายของเขามันร้อนระอุรับรู้ผ่านเสื้อยืดตัวบางที่เธอสวมใส่

“ขอบคุณค่ะพี่คี พี่คีจะเป่าผมก่อนไหมคะ” วีรดาพูดด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก ใจของเธอไม่อยู่กับล่องกับลอยยามที่อยู่ใกล้คีรีแบบแนบสนิทเช่นนี้ “วุ้นไม่เป็นอะไรแล้ว พี่คีปล่อยวุ้นก่อนได้ไหมคะ”

เด็กสาวก้มหน้าหลุบตาลง เมื่อคีรีโน้มใบหน้าลงมาใกล้ ใกล้ชนิดที่ว่าลมหายใจของเธอกับเขารดใบหน้าของกันและกัน จนแยกไม่ออก

“คบกับพี่นะครับน้องวุ้น”

เสียงทุ้มนุ่มที่ดังอยู่ใกล้หู เล่นเอาวีรดาหูตาพร่ามัว เธอฟังไม่ผิดแน่ คีรีกำลังขอเธอเป็นแฟน หัวใจของเด็กสาวเต้นโครมครามจนแทบจะทะลุออกมานอกอก ร่างกายสั่นหนักกว่าเดิมอีกหลายสิบเท่า

“ว่ายังไงครับ พี่รอคำตอบจากน้องวุ้นอยู่นะครับ”

ไม่บอกก็รู้ว่าวีรดาจะตอบรับเขาว่าอย่างไร คนที่มีประสบการณ์โชกโชนอย่างเขามีหรือจะดูไม่ออกว่าเธอกำลังตกหลุมรักเขา วีรดาก้มหน้าต่ำลงจนแทบจะจมหายไปกับอกแกร่ง เธอชอบคีรี ชอบมากเสียด้วย แต่แค่ยังทำตัวไม่ถูกที่จู่ ๆชายหนุ่มก็เอ่ยปากขอคบหากับเธอ

มันเป็นเรื่องที่เกินคาดหมายจริง ๆ

“พี่คีชอบวุ้นจริง ๆหรือคะ” คนที่อ่อนด้อยประสบการณ์ถามออกมาอย่างกล้า ๆกลัว ๆถ้าตกลงคบกับคีรี เขาจะกลายเป็นแฟนคนแรกในชีวิตของเธอ

“พี่ชอบน้องวุ้น ชอบมาก ชอบตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอ”

คีรีกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้นจนสัมผัสได้ถึงความนุ่มนิ่มที่บดเบียดอยู่แถว ๆแผงอกของเขา กลิ่นกายหอมกรุ่นของ วีรดาทำให้เขารู้สึกดี ดีเสียจนอยากดอมดมไปทั้งตัว

“พี่อยากดูแล อยากอยู่ใกล้ ๆน้องวุ้นทุกวัน คบกับพี่นะครับ” ไม่ใช่คำโป้ปดไปเสียหมด วีรดาทำให้เขาอยากเข้าใกล้ อยากครอบครอง ความไร้เดียงสาและความสดใหม่ของเจ้าหล่อน มันท้าทายสัญชาตญาณนักล่าอย่างเขาให้ลิ้มลอง

“ค่ะ” วีรดาตอบกลับมาอย่างอาย ๆใบหน้านวลเนียนร้อนฉ่า เป็นครั้งแรกที่รู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเอง อารมณ์ความรู้สึกของคนที่ได้สมหวังกับคนที่รักมันเป็นแบบนี้นี่เอง

“ขอบคุณนะครับ พี่ดีใจจัง ตอนนี้เราสองคนเป็นแฟนกันแล้วนะครับ” คีรีเชยคางมนที่ก้มงุดให้เงยขึ้นมาสบตากับเขา ยามที่วีรดาเขินอาย ผิวหน้าของเธอยิ่งดูน่ารัก น่าหลงใหล ดวงตาคู่สวยหวานฉ่ำทอประกายความสุขออกมาอย่างชัดเจน

วีรดาหลับตาปี๋ เมื่อคีรีโน้มหน้าแนบริมฝีปากลงกับปากของเธอ ริมฝีปากหนาขมเม้มเบา ๆแล้วใช้ปลายลิ้นดุนดันให้เด็กสาวเผยอปากออกให้เขาได้เข้าไปชิมรสควานหาน้ำหวาน กายบางแข็งเกร็งยามที่ฝ่ามือร้อนสอดเข้ามาในเสื้อ ลูบไล้ไปมาอยู่บนเหนือบั้นเอวของเธอพร้อมกับที่สาบเสื้อในถูกเขาปลดตะขอจนแยกออกจากกัน

“พี่คี”

เด็กสาวเอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงสั่น เมื่อเขาถอนริมฝีปากออก ดวงตาสีดำขลับเปล่งประกายหยาดเยิ้ม เปิดเปรยความต้องการของตัวเองให้คนในอ้อมกอดรับรู้

“ไม่ต้องกลัวนะครับ พี่อยากให้เราสองคนรู้จักกันมากขึ้น พี่เป็นของน้องวุ้น น้องวุ้นเป็นของพี่ เราจะเป็นของกันและกันตลอดไป”

ใบหน้าอ่อนหวานฉายแววกังวล ไม่ปฏิเสธว่าทั้งรู้สึกดีและรู้สึกขัดเขินที่ได้จูบกับคีรี แต่ถ้าจะให้เลยเถิดไปเกินกว่านี้ ยอมรับว่ากลัวเหลือเกิน

“พี่คีวุ้นกลัว เรายังไม่ทำได้ไหมคะ”

คีรียกมือลูบที่แก้มขาวนวล ลากไล้ปลายนิ้วบนริมฝีปากจิ้มลิ้ม นัยน์ตาคู่คมยิ้มเยื้อน