1

งานวันเกิดของคุณนายคนที่สองของตระกูลนาธาเนียล ถูกจัดขึ้นอย่างเรียบง่ายที่บริเวณสนามกว้างหน้าคฤหาสน์หลังงามสไตล์เมดิเตอเรเนียนที่มีอายุเก่าแก่พอสมควรในย่านคนรวยอย่างเบเวอรี่ฮิลล์

ดาหลา นาธาเนียล...ภรรยาสาวคนที่สองของจอห์น นาธาเนียล หนึ่งในเจ้าของบริษัท M.N. Grand Decorate and Constructive ที่มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่แอลเอ และมีสาขาอยู่เกือบทุกประเทศทั่วทุกมุมโลก ทั้งคู่พบกันเมื่อครั้งที่ฝ่ายชายไปพักร้อนที่เกาะพงัน สุราษฎร์ธานี เมื่อห้าปีที่แล้ว เขาบังเอิญทำกระเป๋าสตางค์ตกเอาไว้บนเรือจ้างที่เขาจ้างให้มาส่งที่เกาะ ตอนนั้น... ดาหลาได้ช่วยนำกระเป๋ามาคืนให้กับเขา เพราะคนที่ขับเรือนั้นเป็นคนที่เธอรู้จัก และนำกระเป๋าเงินที่ตกบนเรือมาให้เธอช่วยตามหาเจ้าของให้ ทั้งคู่จึงได้พบกัน... และจอห์นก็รู้ว่าดาหลาเป็นพนักงานที่โรงแรมแห่งหนึ่งบนเกาะพงัน ซึ่งเป็นโรงแรมเดียวกับที่เขาไปพัก

ทั้งคู่ได้มีโอกาสคุยกันบ้างตามแต่สถานะแขกและพนักงานจะอำนวย ก่อนที่เขาจะขอเบอร์และอีเมลของเธอเอาไว้เพื่อติดต่อสื่อสารกันเรื่อยมา แต่เขาไม่เคยบอกกับเธอเลยสักครั้งว่าเขาเป็นเจ้าของบริษัทรับออกแบบและก่อสร้างรายใหญ่ในอเมริกา บอกเพียงว่าเขาเป็นพนักงานออฟฟิศทั่วไปที่เก็บเงินมาเที่ยวเมืองไทย แล้วเขาก็ได้พบกับหัวใจที่งดงามของสาวไทยผิวสีน้ำผึ้งคนงามคนนี้ ทั้งคู่คุยกันผ่านทางโซเชียลเน็ตเวิร์กอยู่ประมาณปีกว่าๆ เห็นจะได้ ก่อนที่จอห์นจะตัดสินใจขอเธอคบในฐานะแฟน และเมื่อเข้าสู่ปีที่สองในการรู้จักกัน เขาก็ขอเธอแต่งงาน และบอกกับเธอว่าแท้จริงแล้ว... ฐานะของเขาไม่ใช่เพียงพนักงานออฟฟิศธรรมดา

ชายวัยห้าสิบปลายๆ จำได้ดีว่าตอนนั้นเธอโกรธเขามากจนไม่ยอมคุยด้วยเลย แม้เขาจะบินไปง้อเธอถึงที่ไทยเธอก็ไม่ยอมพบหน้าเขา เพราะเขาตั้งใจปิดบังฐานะที่แท้จริงกับเธอ คิดไปสาระตะว่าที่ทำเช่นนั้น เพราะเขากลัวว่าเธอจะเป็นผู้หญิงหน้าเงินสินะ ร้อนถึงเขาต้องขอร้องให้พี่สาวของดาหลาช่วยกล่อมอีกแรง จนเธอยอมรับฟังในสิ่งที่เขาแก้ตัว ซึ่งกว่าจะยอมใจอ่อนยกโทษให้เขา จอห์นก็ต้องอาศัยความอดทนเป็นอย่างมาก และแน่นอนว่าเมื่อเธอยอมให้อภัย เขาก็ขอดาหลาแต่งงานทันที ก่อนจะพาเธอย้ายกลับมาอยู่ที่เบเวอรี่ฮิลล์ด้วยกัน

การแต่งงานครั้งที่สองของจอห์นกับภรรยาสาวชาวไทยได้รับการสนับสนุนเต็มที่จากบุตรชายทั้งสองของเขา เอเดน และเอเลียต รามิเรส นาธาเนียล เพราะทั้งคู่เห็นตรงกันว่าผู้เป็นพ่อควรจะมีใครสักคนไว้คอยเป็นเพื่อนคู่คิด หลังจากที่ต้องเสียแม่ของพวกเขาไปในอุบัติเหตุเมื่อสิบสามปีก่อน พ่อของเขากรำงานหนัก ก่อนจะยอมวางมือให้ลูกชายทั้งสองรับช่วงต่อ

งานวันเกิดในวันนี้... แม้จะจัดขึ้นในย่านคนรวยและคนดัง แต่คนที่ได้รับเชิญกับมีเพียงคนในครอบครัวเท่านั้น ซึ่งคือเจโธร แมคเกรเกอรี่ เพื่อนรักตั้งแต่สมัยเด็กๆ หนึ่งในเจ้าของบริษัท M.N. Grand Decorate and Constructive พร้อมด้วยลูกชายทั้งสอง อย่างคริสโตเฟอร์ ที่อุตส่าห์แลกเวรกับเพื่อนหมออีกคนเพื่อมางานวันเกิดของดาหลา และเซบาสเตียนที่ยอมเสียสละยกเลิกนัดกับนางแบบสาวสุดฮอตที่กำลังมาแรงในตอนนี้เพื่อมางานนี้โดยเฉพาะ นอกจากนั้นก็มีลูกชายทั้งสองของจอห์น และพ่วงด้วยหลานสาวคนสวยของดาหลาที่มาอาศัยอยู่ที่บ้านหลังนี้ด้วย

“อ้าว! แล้วเจ้าเอลไปไหนล่ะ?” เอเดนเอ่ยถามสาวหน้าสวยคมแบบฉบับสาวไทยที่ตรึงตราใจทุกคนที่เห็น ยกเว้นเขา เพราะอะไรน่ะหรือ? ก็เพราะเขามีภรรยาสาวที่แสนน่ารักอย่างเคลลี่อยู่ข้างๆ ทั้งคน ใครที่ไหนจะกล้านอกใจ อีกอย่างทั้งเขาและเคลลี่ก็มีโซ่ทองคล้องใจเป็นเจ้าสองแสบ ฝาแฝดคนละเพศอย่างเจ้าหนูโจเซฟ และหนูน้อยเจนนิเฟอร์ ที่ตอนนี้กำลังวิ่งตื้อเข้าไปหาคนที่เขาบอกให้เรียกว่าอา อย่างสาวนามว่ามะลุลี วิโรจน์รุ่ง หรือที่พวกเขาเรียกจนชินปากว่า “จูน” ซึ่งเป็นชื่อเล่นของเธอนั่นเอง

“แต่งตัวอยู่ค่ะ” หญิงสาวตอบยิ้มๆ ขณะที่มองเด็กชายตัวจ้อยวัยห้าขวบที่วิ่งปร๋อมาหาเธอพร้อมส่งเสียงโหวกเหวกน่าเอ็นดู

“อาจูนคร้าบบบบบ!!!!” มะลุลียอบตัวลงอ้าแขนออกรับร่างเล็กๆ เข้ามาในอ้อมกอด เจนนิเฟอร์แฝดผู้น้องเห็นเช่นนั้นก็ไม่รอให้พี่ชายชิงออดอ้อนคุณอาคนสวยเพียงฝ่ายเดียว รีบปีนลงจากตักผู้เป็นพ่อ แล้ววิ่งตรงมาหาหญิงสาวแทบจะทันที เจ้าของอ้อมแขนจึงต้องโอบร่างเล็กของเด็กหญิงเอาไว้อีกคน “ผมคิดถึงอาจูนมากที่สุดเลยครับ”

“หนูก็คิดถึงอาจูนค่ะ” เจนนิเฟอร์รีบบอกเสียงใสไม่ยอมน้อยหน้าพี่ชาย ก่อนที่ฉีกยิ้มกว้างอวดฟันหน้าที่หายไปซี่หนึ่ง

“อาก็คิดถึงโจกับเจนจ้ะ” ว่าแล้วมะลุลีก็หอมฟอดเข้าที่แก้มยุ้ยๆ ให้คนละที ก่อนลุกขึ้นยืน จับมือเด็กแฝดคนละข้าง “อาว่าเราไปนั่งที่โต๊ะกันดีกว่าเนาะ อาหิวแล้ว เด็กๆ หิวหรือยังจ๊ะ?”

“หิวแล้วค่า/หิวแล้วคร้าบบบ” เด็กน้อยสองคนประสานเสียงตอบขานไข ก่อนจับจูงตัวป่วนทั้งสองตรงไปยังโต๊ะทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าที่มีสมาชิกคนอื่นนั่งรออยู่ก่อนแล้ว

“มานั่งข้างๆ พ่อนี่มา” เอเดนตบที่นั่งสำหรับเด็กที่ตั้งอยู่ข้างตัว เพื่อเรียกสองแสบไม่ให้ไปรบกวนคุณอาคนโปรดของพวกแกมากนัก โจเซฟยอมให้พ่อยกตัวขึ้นนั่งบนเก้าอี้เสริมสำหรับเด็กแต่โดยดี หากแต่เจนนิเฟอร์กลับรีบปีนขึ้นตักคุณอาสาว อย่างกับจะประกาศว่าจะไม่ยอมอยู่ห่างคุณอาคนโปรดเป็นอันขาด

“เจนนี่...” เคลลี่ทอดเสียงเรียกบุตรสาวอย่างอ่อนโยน แล้วพยักหน้าเรียก “มานั่งนี่มา อย่าไปรบกวนคุณอามากนัก”

“ไม่เอา!” หนูน้อยเจนนี่ตอบกลับอย่างมีแง่งอน แล้วกอดเอวมะลุลีเอาไว้แน่น ราวกับกลัวว่าแม่จะมาดึงตัวเธอออกห่างจากอาสาว “หนูจะนั่งกับอาจูน”

“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ” มะลุลีรีบบอกเมื่อเห็นเคลลี่แสนหวานกำลังจะอ้าปากดุลูกสาว พร้อมกอดเด็กน้อยเอาไว้เช่นกัน แล้วยิ้มละไม “ให้เจนนี่นั่งกับฉันก็ได้ ไม่ลำบากอะไรค่ะ”