บทที่ 3 เคียวโกะ เท็ตสึยะ (ตามอ่านได้จากเรื่องเสน่หาอาจารย์ที่รัก)

มือบางกำแน่นคำพูดของเขามันยิ่งชัดเจน หญิงสาวเดินตรงเข้าไปหาคนที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ด้วยท่าทางสบายนักหนา ก่อนจะปากระดาษในมือใส่หน้าเขา

“นายคงสนุกมากสินะที่ได้แกล้งคนโง่ๆ แบบฉัน”

รอยยิ้มที่เกลื่อนใบหน้าหล่อเหลาถูกกลบทับด้วยความโมโหเดือดดาล แววตาคมกริบไร้แววหยอกล้อจนคนที่มองเห็นต้องก้าวเท้าถอยหลังอย่างประหม่า

คนตัวโตสาวเท้าก้าวเดินเข้าหาอย่างไม่ลดละในขณะที่หล่อนถดถอยอย่างประหม่า

“จะไปไหน”

“นายจะทำอะไร ถะ ถอยไปนะ....”

“เธอกลัวฉันอย่างนั้นหรือเคียวโกะ”

“ฉันไม่ได้กลัว ทำไมฉันต้องกลัวนาย”

หล่อนเชิดหน้าขึ้นทั้งที่ภายในใจเต็มไปด้วยความหวาดหวั่นต่อท่าทางคุกคามของคนตรงหน้าอย่างที่ไม่เคยพบพาน

“อย่าคิดว่าทำแบบนี้แล้วจะแกล้งฉันได้นะ ฉันไม่กลัวนายหรอกเท็ตสึยะ”

เท็ตสึยะเสยผมที่ปรกหน้าผากอย่างลวกๆ แต่มันกลับเต็มไปด้วยเสน่ห์

“นายคงลืมไปแล้วใช่ไหมว่าพ่อฉันเป็นใคร”

“ช่าย.....เธอไม่เห็นต้องกลัวฉันเลยจริงไหม ในเมื่อพ่อเธอเป็นเจ้าของโรงเรียน”

คำพูดของเขากับท่าทางมันแตกต่างกันอย่างลิบลับ สายตาคมกริบมันมีบางอย่างซ่อนเร้นอยู่...บางสิ่งที่หล่อนไม่อาจคาดเดาได้

“นี่...ถอย ออกไปนะไม่งั้นฉันจะฟ้องคุณพ่อให้ไล่นายออก”

เด็กสาวถลึงตาใส่เขา แต่มันไม่ได้ดูน่ากลัวแม้แต่นิดเดียว เพราะมันไม่ต่างจากแมวน้อยที่กำลังขู่ฟ่อๆ อย่างน่าเอ็นดู

“ฮ่าๆๆ อ่า....ฟ้องอย่างนั้นหรือได้เลยแล้วฟ้องให้หมดล่ะ ว่าฉันทำอะไรกับเธอบ้าง”

เมื่อเขาพูดจบร่างบางก็ถูกคว้าเข้ามากอดอย่างอุกอาจ หล่อนเบิกตากว้างด้วยความตื่นตระหนก

“ข้าว.....อื้อ....”

ปากอิ่มกำลังจะร้องขอความช่วยเหลือจากเพื่อนที่อยู่ด้านนอกแต่ทว่าริมฝีปากหนาหนักกลับทาบทับลงมาอย่างรวดเร็ว

“อื้อ....อื้อ อ๊อย อั๋น น่ะ อื้อ....”

หล่อนพูดไม่เป็นภาษาเมื่อปากอิ่มถูกเขาตะโบมจูบจากที่แค่บดเบียดเคล้าคลึง แต่ยิ่งหล่อนดิ้นรนผลักไสมือบางทุบตีบ่าแข็งแกร่งของเขามากเท่าไหร่ เขายิ่งกดริมฝีปากลงมาอย่างหนักหน่วงราว

“อืม....อ่า ยัยเด็กบ้า....อ่า”

ร่างบางถูกดันให้ชิดกับกำแพงในขณะที่มือหนารวบฝ่ามือบอบบางทั้งสองข้างเอาไว้ก่อนจะใช้ฝ่ามืออีกข้างตรึงท้ายทอยสาวให้แหงนเงยรับจูบดุดัน

“อ่า....อืมมมม”

หล่อนไม่อยากจะเชื่อว่ามันจะเป็นเสียงของตนเอง ปากหนาหนักที่บดเคล้าคลึงอย่างรุนแรงในคราแรกมันกลับแปรเปลี่ยนเป็นเร่าร้อนเร่งเร้าลิ้นแกร่งของเขาตวัดรัดรึงลิ้นเล็ก

หัวสมองมึนงงเพราะรสจูบที่แสนรัญจวนหวามไหว ร่างสาวอ่อนระทวยจนมือบางต้องจับเสื้อของเขาเอาไว้เพื่อทรงตัว และเป็นชายหนุ่มที่ถอนริมฝีปากออกจากปากอิ่ม

เคียวโกะปรือตามองคนตรงหน้าด้วยความรู้สึกสุดแสนจะอาลัยทั้งที่ไม่ควร

เท็ตสึยะหายใจอย่างรุนแรงเพราะกำลังข่มอารมณ์บางอย่างที่มันกำลังก่อตัวอย่างรุนแรง ท่อนเนื้อขนาดหกนิ้วภายใต้กางเกงเนื้อดีมันกำลังแข็งชัน

“อย่าบอกนะว่ามันคือจูบแรกของเธอ”

เขาระบายยิ้มมุมปากแต่คนมองกลับเข้าใจคิดว่าเขากำลังเยาะหยัน

“มะ มะ ไม่ใช่ นายไม่ใช่จูบแรกของฉัน”

หล่อนรีบปฏิเสธเสียงแข็งอย่างกลบเกลื่อนเพราะความอับอาย ใบหน้างามแดงก่ำ

“เธอแน่ใจหรือว่าฉันไม่ใช่จูบแรก”

น้ำเสียงของเขากลับมาราบเรียบไม่ต่างจากตอนที่อยู่กับข้าวหอมเมื่อครู่ สายตาคมกริบมืดดำไร้แววหยอกล้อ

“นายแน่ใจได้เลยว่านายไม่ใช่จูบแรกของฉัน”

เด็กสาวตัดสินใจโป้ปด เพราะคิดว่าเขาจะสะใจไม่น้อยเมื่อล่วงรู้ว่าตนเองนั้นคือจูบแรกของหล่อน

“เธอแน่ใจนะ ?” เขาถามด้วยสุ้มเสียงราบเรียบแต่คาดคั้น

“ใช่ นายหาว่าฉันโกหกอย่างนั้นหรือ”

หล่อนจ้องมองเขาไม่หลบสายตาทั้งที่ภายในอกนั้นเต็มไปด้วยความหวาดหวั่นพรั่นพรึงต่อท่าทีของคนตรงหน้าที่เปลี่ยนไปเปลี่ยนมาไม่ต่างจากคนสองบุคลิก

“อ๊ะ....อย่า นะ นายจะทำบ้าอะไร”

ด้วยความที่เขาแข็งแกร่งกำยำเพียงแค่แขนข้างเดียวก็สามารถคว้าเด็กสาวให้ขึ้นมานั่งอยู่บนโต๊ะทำงานได้อย่างง่ายดาย

“ถ้าเธอไม่กลัวว่าเพื่อนจะเห็น ก็ร้องเรียกเพื่อนได้เลย”

“เห็น เห็นอะไร นายจะทำบ้าอะไรฉันไม่กลัวหรอกนะ”

สายตาคมกริบมืดดำชนิดที่หล่อนหวาดกลัวแต่ด้วยนิสัยเอาแต่ใจจึงปากดีไม่ลดละ

“แต่....ถ้านายทำอะไรบ้าๆ ล่ะก็ฉันจะฟ้องพ่อให้ไล่นายออกซ่ะ อย่าคิดว่าเป็นคนโปรดแล้วพ่อฉันจะปรานี”

“ก็เอาสิ ถ้าเธอกล้าบอกพ่อว่าฉันทำอะไรกับเธอ”

ร่างบางถูกผลักให้ล้มลงนอนราบกับโต๊ะก่อนที่จะโถมกายทาบทับเอาไว้จนเด็กสาวไม่สามารถขยับเขยื้อนได้

“นายจะทำบ้าอะไรปล่อยฉันนะ”

เขาถอดแว่นสายตาออกมันทำให้หล่อนตะลึงงันไปกับเสน่ห์ของเขายามที่ไร้แว่นบดบังบนใบหน้า

“หึ....”

เขายิ้มหยันร้ายกาจ แต่แล้วหล่อนก็ดึงสติกลับมาเมื่อกระโปรงตัวสวยถูกตลบขึ้นพร้อมกับมือหนาที่ล้วงลึกมาที่กลางร่างสาวอุกอาจ

“อ๊ะ....อย่า อย่านะ อย่าจับ”

หล่อนพยายามดิ้นรนแต่ร่างกายกลับถูกเขาทาบทับเอาไว้ไม่สามารถขยับเขยื้อนได้แม้แต้น้อย ใบหน้าหล่อเหลาราบเรียบจ้องมองหล่อนด้วยสายตามืดดำ

“อ่า....โหนกเสียด้วย”

ถึงแม้เขาจะยังไม่เห็นด้วยตาแต่สัมผัสได้จาก ฝ่ามือที่กอบกุมความเป็นหญิงเอาไว้อย่างแนบสนิท พร้อมกับออกแรงขยำขยี้มันเต็มแรง

“อย่า....อย่าได้โปรด อย่าจับ อ๊ะ....”

หล่อนรู้สึกอับอายแต่ทว่าร่างกายมันกลับร้อนฉ่าปวดร้าวผิดปกติ น้ำบางอย่างที่ร่องกลีบสาวมันกำลังหยาดเยิ้มฉ่ำแฉะ

“แน่จริงเธอก็เรียกให้เพื่อนเธอช่วยสิ เคียวโกะ”

เขาพูดจบก็เคลื่อนตัวลงไปที่กลางร่างสาว หล่อนรีบหยัดกายขึ้นหวังจะลงจากโต๊ะตัวกว้างแต่ทว่า เขากลับซุกใบหน้าลงกับแพนตี้สาวพร้อมกับสูดดมราวกับมันเป็นโอโซนชั้นเยี่ยม

“อย่า....อย่า อ๊ะ อย่าทำแบบนี้”

เรียวขางามพยายามหนีบเข้าหากันแต่ไม่อาจทำได้เพราะมีใบหน้าของเขาซุกไซ้อยู่ มือบางพยายามดันศีรษะทุยของเขาให้ออกห่างแต่ยิ่งดันเขายิ่งกดใบหน้าซุกไซ้กับความเป็นหญิงของหล่อน

“อ่า....เคียวโกะ โอ้วว....”

มือหนาแหวกแพนตี้ตัวจิ๋วให้พ้นทางก่อนจะต้องตะลึงงันกับกลีบสาวที่แสนอวบอูม มันอมชมพูไม่ต่างจากกลีบปากอิ่มที่เขาตะโบมจูบเมื่อครู่มีเพียงเส้นขนอ่อนบางปกคลุมอยู่เล็กน้อย

“น่าเลียชะมัด อ่า.....”

“ยะ อย่า...อย่านะ ได้โปรด”

แต่เหมือนว่าเขาจะไม่ได้ฟังหล่อนแม้แต่น้อยเพราะเขายังคงไม่แหงนเงยใบหน้าจากของสงวนของหล่อนแม้แต่น้อย

แพนตี้ตัวบางถูกแหวกให้ไปอยู่รวมกันแม้เขาจะยังไม่ได้เห็นมันเต็มตาแต่เท่าที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้ามันก็ทำเอาเขาน้ำลายสอกระสันไปทั้งดุ้น

“หึ...แล้วเธอจะร้องไม่หยุด เคียวโกะ”

นิ้วแกร่งเขี่ยติ่งเนื้อเสียวกลางร่างสาวอย่างหยอกเย้าในขณะที่ร่างสาวเกร็งสะท้านอย่างรุนแรง

เด็กสาวถูกเล้าโลมที่กลีบสงวนแทบแดดิ้นเมื่อความเสียวกระสันไร้ที่มามันกำลังทำให้อึดอัดทรมาน ปากอิ่มเม้มแน่นสนิทปิดกลั้นเสียงกระเส่าที่กำลังจะ เล็ดลอดออกมาอย่างน่าสมเพช

เขาขยี้ติ่งเนื้อสาวถี่กระชั้นจนน้ำขาวไร้ที่มามันกำลังหยาดเยิ้มออกจากร่องกลีบ

“อ๊ะ....อ๊า ซี๊ดดดด”

มือบางทั้งสองข้างที่ผลักไสศีรษะทุยแปรเปลี่ยนมาป้องปิดริมฝีปากอิ่มเพื่อสกัดกั้นเสียงครางเสียว ของตน

ลิ้นแกร่งตวัดลงบนเนินโหนกฉ่ำ จมูกโด่งเป็นสันสูดกลิ่นสาปสาวเข้าปอดเฮือกใหญ่ก่อนจะห่อปลายลิ้นแหลมแล้วจ้วงแทงเข้าไปในรูสาวแสนคับแคบทันที

“อือ....อื้อ อ่า อื้อ อื้อ อ่าพอได้โปรดอย่า อ๊า.อูย อ๊า....ได้โปรด อย่า....”

ช่องท้องสาวมันร้อนระอุมากยิ่งขึ้น สะโพกสาวแอ่นร่อนขึ้นสูง โดยที่ใบหน้าหล่อกดลงหากลีบสาวไม่ยั้งลิ้นแกร่งจ้วงแทงใส่ร่องกลีบอย่างอำมหิต

“อ๊ายยย.....อือ....แฮ่กๆ....”

ดวงตากลมโตเต็มไปด้วยหยาดน้ำตาแห่งความอัปยศ หล่อนไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับร่างกายและจิตใจของหล่อน

“น้ำแตกแล้วสินะ”

เขาเงยหน้าขึ้นจากกลีบสาวใบหน้าหล่อเปื้อนเปรอะน้ำเสียว เขาใช้หลังมือเช็ดออกก่อนจะยิ้มหยันอย่างผู้ชนะจนหล่อนปวดร้าวไปทั้งใจ

“ฉันเกลียดนาย ไอ้คนบ้า ไอ้....”

เขาจ้องมองหล่อนด้วยสายตามืดดำเช่นเดิมเหมือนก่อนที่จะลงทัณฑ์ เด็กสาวชะงักทันทีพร้อมกับเก็บถ้อยคำด่าทอ

“หึ...นึกว่าจะแน่”

เด็กสาวตลบกระโปรงตัวสวยให้มันกลับมาอยู่ที่เดิมก่อนจะรีบลงจากโต๊ะที่มันไม่ต่างจากเขียงเฉือด

แข้งขาสั่นเทาดวงตากลมโตเต็มไปด้วยหยาดน้ำตาช้อนมองคนตรงหน้าจนคนมองเห็นอึ้งไปพักใหญ่ก่อนจะสาดวาจาร้ายกาจ