Chapter 2

ใบหน้าสวยของชะเอมกลับเต็มไปด้วยความโมโห ไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไงกับเรื่องแบบนี้ดี ฉันพึ่งอายุ19เองนะ จะให้ไปเป็นนางบำเรอของตาแก่เฒ่าหัวงูงั้นเหรอ! แค่คิดก็ขนลุกแล้ว ชะเอมทำหน้าด้วยความรังเกียจ เท่าที่ฟังมาปากต่อปากของใครหลายคน เสี่ยใหญ่หรือเฮียใหญ่เป็นตาเฒ่าหัวงูชอบเด็กสาวที่ยังไม่เคยผ่านการมีเรื่องอย่างว่ามาก่อน แค่คิดว่าต้องกอดหุ่นหมีผิวหนังเหี่ยวหย่อนติดมือ ชะเอมก็แทบอยากจะร้องไห้

ครืด~~~(เจ๊กุ้ง)

ดวงตาหวานมองต่ำมาที่มือถือที่ดังอยู่ในขณะนั้น "ค่ะเจ๊"

"เอม เจ๊ไปเห็นพี่สาวแกอยู่ที่ร้านอาหารพีเค ใหม่มันไปทำอะไรที่นั่นเหรอ?"

"เจ๊พูดอีกทีสิ…ไปเจออีพี่ใหม่ที่ไหน"

"ร้านอาหารพีเคxxx"

แท็กซี่สีเขียวเหลืองเป็นสีที่เห็นได้ทั่วไปของรถรับส่งผู้โดยสาร ชะเอมยืนอยู่หน้าร้านภัตตาคารหรู ซึ่งเธอแต่งตัวไม่เข้ากับบริบทที่นี่เอาซะเลย หญิงสาวเดินตรงเข้าไปที่ชั้นสองแค่ผ่านชั้นแรกก็ถูกมองอย่างไร้ค่าเสียแล้ว ผู้คนต่างนับเงินเป็นหน้าตา เห็นสิ่งของราคาแพงคือตัวเบิกทางให้กับพวกไฮโซ ร่างบางยืนนิ่งมองผ่านกระจกใสเห็นเพียงพี่สาวตัวดีนั่งทานอาหารกับพวกเพื่อนไฮโซอย่างมีความสุข

ครืด[ฉันอยู่ด้านนอกถ้าไม่มาฉันจะบุกเข้าไป] ชะเอม]

ใหม่ได้อ่านข้อความจากน้องสาว หญิงสาวหน้าเสียทันทีเมื่อรู้ว่าเธอมาที่นี่แล้ว

"เป็นอะไรเหรอใหม่?"

"เปล่า…เดี๋ยวฉันมานะ ขอไปคุยกับคุณแม่ก่อน" ใหม่ยกมือถือขึ้นพร้อมบอกกับเพื่อนบนโต๊ะและเดินออกมายังจุดที่ชะเอมได้นัดไว้ เมื่อถึงจุดที่นัดหมายกัน สายตาคมมองเห็นแผ่นหลังของน้องสาวก็ได้รีบวิ่งไปกระชากแขนพาไปคุยในที่ลับ

"พี่ใหม่" ชะเอมเรียกชื่อพี่สาวอย่างท้อใจ ในขณะที่เธอต้องไปทำงานงก ๆ เพื่อหาใช้หนี้ที่แม่ไปก่อมาอย่างยากลำบาก แต่พี่สาวคนนี้กลับมานั่งกินข้าวในภัตตาคารหรูที่มีราคาสูงทั้งนั้น แค่คิดก็น้อยใจแต่ยิ่งมาเห็นกับตาก็ยิ่งน้อยใจเข้าไปอีก ที่ผ่านมาชะเอมก็ทำงานหนักแทนพ่อมาตลอด เลิกเรียนก็ต้องไปทำงานเสริมเพื่อส่งเสียตัวเองเรียน กลับบ้านมาพี่สาวก็ออกไปเที่ยวแต่งตัวสวยทำอย่างกับเป็นลูกคุณหนู

"เอมแกมาทำไม?" ใหม่กระซิบดุน้องเบา ๆ เธอดูกระวนกระวายเพราะไม่อยากให้ใครเห็นว่าชะเอมเป็นน้องสาว หากเรื่องนี้รู้ถึงเพื่อนไฮโซคงไม่มีหน้าไปพบพวกนั้นอีก และแฟนหนุ่มก็ต้องเลิกกับเธอแน่ ใหม่ไม่มีทางที่จะปล่อยให้เรื่องที่เธอเฝ้าฝันมาตลอดต้องพังลงเพราะน้องสาวตัวแสบคนนี้แน่

"พี่ต่างหาก ทำไมมานั่งชูคออยู่ที่นี่ แม่ไปกู้เงินมาเป็นล้านดูพี่จะไม่สะทกสะท้านอะไรเลยนะ"

"เห้อ…ก็แค่เงินไม่กี่ล้าน ฉันมีปัญญาหาคืนได้อยู่แล้ว" ใหม่พูดด้วยใบหน้าสบายอารมณ์ "แต่ตอนนี้แกก็จ่ายแทนฉันไปก่อนแล้วกันนะ"

"อีพี่ใหม่!!แกจะบ้าหรือเปล่า ทำไมโยนขี้ให้กันแบบนี้ เงินเป็นล้านพี่เอาไปทำอะไร" ชะเอมตวาดเสียงดังไม่กลัวว่าใครจะได้ยินแล้ว ขอแค่ได้ด่าพี่สาวตัวดีคนนี้ให้หายโกรธหน่อยเถอะ

"อย่าบอกนะ…ว่าแกเอาเงินมาเลี้ยงอีพวกคนรวยพวกนี้" หญิงสาวแทบจะกรี๊ดออกมาใส่หน้าพี่สาว

"โตซะเปล่า แต่คิดอะไรไม่ได้เลยสักอย่าง โตมาแบบไหนเนี่ยห๊ะ! เราเป็นพี่น้องกันจริงหรือเปล่า" เธอร่ายยาวโดยไม่เก็บเสียง ดีตรงที่ใหม่พาชะเอมมาพูดในจุดที่คนส่วนใหญ่จะไม่ขึ้นมา ใหม่พยายามห้ามปรามน้องสาวเพราะกลัวว่าจะถูกจับได้ว่าเรื่องราวที่ผ่านมาเธอโกหก  มือสองข้างของใหม่ยกขึ้นมากุมขมับเพราะรู้ว่าหากห้ามชะเอมเธอคงตะโกนดังมากกว่านี้

"เอมใจเย็น ๆ นะ ฉันพยายามจับเขาอยู่ ถ้าได้ในสิ่งที่ต้องการ ฉันจะบอกกับทุกคนเองว่าแกเป็นน้องสาวฉัน" หญิงสาวหันขวับจ้องมองมาที่พี่สาวทันที

"อะไรนะ? อย่าบอกนะว่าพี่โกหกทุกเรื่องเลย"

"ใช่…ฉันบอกพวกเขาว่าไม่มีพี่น้อง ฉันเป็นลูกคนเดียว"

แอ๊ด~~เสียงประตูเปิดออกทำให้หญิงทั้งสองที่กำลังทำหน้าเคร่งเครียดถึงกับขวัญเสียโดยเฉพาะใหม่ "ใหม่ขึ้นมาทำอะไรบนนี้?" เสียงใสของหญิงสาวคนหนึ่งเอ่ยถามเพื่อนรักด้วยรอยยิ้มใส่ซื่อ

"นก…เธอขึ้นมาทำอะไร?"

"ฉันหาเธอไม่เจอเลยลองมาตามดู แล้วนี่ใคร?"

ใหม่ดูกระวนกระวายไม่รู้จะบอกกับนกว่ายังไง เธอได้แต่กระอักกระอ่วนใจในตอนนี้ มองไปที่น้องสาวด้วยสายตาขอร้องให้ช่วยสักครั้ง ถึงแม้ชะเอมจะเสียใจและผิดหวังเพราะไม่คิดว่าพี่สาวจะมาไกลได้ถึงขนาดนี้ ชะเอมดวงตาแข็งทื่อฝืนใจบอกกับนกเพื่อนสนิทของใหม่ไป ว่าตนนั้นคือลูกสาวใช้ในบ้านของคุณหนูใหม่

"คุณผู้หญิงให้ฉันนำเงินนี้มาให้คุณหนูเพราะโทรหาไม่ติด" ชะเอมเอ่ยพร้อมยื่นเงินปึกหนึ่งใส่มือพี่สาวด้วยความจำใจ เธอก็แอบคิดเสียใจที่ไม่มีใครเห็นค่าเธอบ้างเลย ใหม่เองก็รู้สึกผิดกับน้องที่ต้องทำเป็นไม่สนิทและอีกอย่างเพื่อตัวเธอเองด้วย

"ลูกคนใช้นี่เอง เสร็จธุระของเธอแล้วใช่ไหม กลับไปได้แล้วเดี๋ยวเพื่อนฉันมาเห็นแล้วจะคิดว่าเธอเป็นน้องสาวของใหม่" นกเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งสายตาบ่งบอกว่าชะเอมไม่เหมาะที่จะมายืนในจุดนี้ 

"ฉันขอตัวนะคะคุณหนู ไว้เจอกันที่บ้านค่ะ"

ในขณะที่ชะเอมกำลังจะหันหลังเดินจากไป เสียงเรียกห้ามปรามของนกได้เอ่ยดังขึ้น หญิงสาวใบหน้าสวยหายไปเพียงครู่เดียวและกลับเข้ามาพร้อมมือที่ถือบางสิ่ง ถุงพลาสติกที่มีอาหารอยู่ภายในนั้น ชะเอมรับมาและกล่าวคำขอบคุณ ยังดีที่อย่างน้อยนกก็ไม่คิดจะดูถูกถึงแม้จะไม่ชอบก็ตาม ใหม่ที่เห็นเช่นนั้นก็โล่งใจที่นกไม่คบคนที่เปลือกนอก แถมยังเอาอาหารดี ๆ มาให้กับชะเอมอีกด้วย

"นกไม่เห็นต้องทำแบบนี้เลย" ใหม่กล่าวกับเพื่อนด้วยความซาบซึ้งแต่แล้วความซาบซึ้งนั้นก็ถูกชะเอมเขวี้ยงลงพื้นอย่างไม่ไยดี ใหม่สะดุ้งตกใจที่เห็นกิริยาของน้องสาวทำเช่นนั้นกับเพื่อนตน

"นางเอมแกทำอะไรของแกเนี่ย?" เสียงตวาดของใหม่พร้อมใบหน้าที่เต็มไปด้วยความไม่พอใจ

"อาหารพวกนี้คุณเก็บไว้ทานเองเถอะค่ะ ฉันคงทานไม่ลง" ชะเอมเอ่ยพร้อมสายตาที่ไม่พอใจเอามาก ๆ แต่นกกลับยกยิ้มให้กับเธอ

"ทำไมล่ะ? อาหารพวกนี้ก็เหมาะกับเธอดีนะ เศษขยะ!เหมือนกัน" ภายใต้ใบหน้าใสซื่อของนกกลับเต็มไปด้วยความหยิ่งยโสดูถูกคนด้อยกว่า ใหม่หยิบถุงขึ้นมาดูและก็ต้องวางไว้ที่เดิม เธอช้อนสายตามองไปที่นกเพื่อนสาวไฮโซ "นกแกทำอะไร?"

"ก็อาหารพวกนี้ เป็นของเหลือที่พวกเราพึ่งกินเสร็จ มีหัวปลา มีหนังปลากรอบเชียวนะ มีแต่ของดี ๆ ทั้งนั้น ถ้ายัยนี่เอาไปคลุกกับข้าวก็คงอร่อยน่าดู" คำนี้เป็นคำพูดของพวกไฮโซพูดกันหรอกเหรอ? ชะเอมไม่คิดว่าตนจะต้องมาเจออะไรแบบนี้ แค่ต้องการมาหาพี่สาวเท่านั้นแต่ทำไมคนพวกนี้ถึงได้ดูถูกคนจนอย่างพวกเธอ ทำกับว่าพวกเราไม่ใช่คน

"คุณเคยทานเหรอคะ รู้ได้ไงว่ามันอร่อย ถึงฉันจะเป็นลูกคนใช้ แต่ฉันก็มีศักดิ์ศรีมีมารยาทไม่ดูถูกใครเหมือนคุณหนูไฮโซอย่างพวกคุณ วัน ๆ ทำอะไรบ้างคะ?นอกจากใช้เงิน เข้าคลินิกทำสวย แต่สวยไปก็เท่านั้น มีเงินเข้าคลินิกทั้งทีทำไมไม่ลองหาคลินิกที่มันดัดสันดานให้เป็นคนดีบ้างล่ะคะ?" ชะเอมเอ่ยด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง มองไปที่นกด้วยสายตาเอาเรื่อง หากเป็นไปได้เธอก็อยากเอามัดพิฆาตชกไปที่หน้าของนกสักครั้ง

"นางเอม กลับบ้านไปเดี๋ยวนี้ ขอโทษเพื่อนฉันด้วย"

"ไม่!! คุณเองก็อย่าทำสันดานแบบนี้นะคะเดี๋ยวจะไม่มีคนรัก ฉันจนค่ะ...แต่ฉันไม่จนศักดิ์ศรีและไม่ยอมให้ใครมาดูถูกได้ หวังว่าครั้งหน้าเราจะไม่ได้เจอกันอีก" ชะเอมเอ่ยพร้อมเดินจากมา เธอไม่สนใจว่าคนในที่นั่นจะมองมาที่ด้านบนหรือไม่

"เอมเธอจะไปไหน มาขอโทษเพื่อนฉันเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นฉันคงต้องบอกคุณแม่ให้ไล่เธอออก"

"ไม่ต้องไล่ ฉันออกเอง"

พอกันที!! ฉันจะไม่ทนอีกต่อไป ใครเป็นหนี้ก็ให้มันหามาคืนเองฉันไม่มีทางไปเป็นนางบำเรอของใครเพื่อใช้หนี้ที่ฉันไม่ได้ก่อ ต่อไปใครจะเป็นจะตายฉันก็จะไม่สนใจ พ่อก็ไม่อยู่แล้วฉันก็ไม่จำเป็นต้องทน ไม่ทน!!!