6:เป้าหมาย

“ไม่ได้ปัด! แต่ช่วยไปบอกมิ้วด้วยว่าถ้าหาพ่อเด็กไม่ได้จริง​ ๆ ค่อยมาบอกฉัน” พูดจบแล้วเขาก็เดินผ่านหน้าของเธอไป โดยที่เธอไม่รู้ว่ายัยมิ้วจะทำอย่างที่ผู้ชายคนนี้พูดจริง ๆ หรือไม่​

'ผู้หญิงที่ดูเรียบร้อยแบบยัยมิ้วน่ะเหรอ​ ที่จะทำเรื่องแบบนั้น ไม่อยากจะเชื่อเลย'​ เธอคิด

หลังจากวันนั้น​ ดรีมก็ได้มารู้ว่ายัยมิ้วกี้นั้นไม่ได้ตั้งท้อง แต่ที่ประจำเดือนมาช้า​ เนื่องด้วยสาเหตุอื่น พร้อมกับที่รู้ว่ารุ่นน้องที่ชื่ออ้อนั่น​ หันไปคั่วกับผู้หญิงคนอื่นที่รุ่นราวคราวเดียวกัน

ส่วนเรื่องความสัมพันธ์ของมิ้วกับอ้อก็น่าจะจบลงแล้ว แต่เธอก็ไม่รู้ว่าผู้ชายคนอื่นที่เคยมีอะไรกับยัยมิ้วนอกจากรุ่นน้องที่ชื่ออ้อแล้วเป็นใครกัน ซึ่งเธอไม่รู้จริง ๆ​ ก็อย่างที่บอกไว้... ว่าเธอไม่ได้สนิทกับยัยนั่นขนาดนั้น​ แล้วจะไปรู้เรื่องได้ยังไงกัน

หนึ่งเดือนต่อมา

ดรีมทอล์ก :

"นะดรีม...แกช่วยฉันหน่อย"

"อีกแล้วเหรอมิ้ว...แต่แกเพิ่งจะเลิกกับเด็กที่ชื่ออ้อมาได้ไม่นานนี้เองนะ"

ฉันยืนคุยกับมิ้วข้างตึกคณะที่ฉันกำลังจะจบออกไป​ในเวลาอันใกล้นี้ ซึ่งเรื่องที่คุยก็เป็นเรื่องเดิม​ ๆ​ ที่ยัยมิ้วมักมาขอให้ฉันช่วยเรื่องจีบหนุ่ม​ให้กับนาง

บอกตามตรงว่าฉันรู้สึกอึดอัดเวลาที่ต้องเห็นคนที่ฉันเคยเป็นแม่สื่อให้เลิกรากันไป​ บางคนก็แทบมองหน้ากันไม่ติด​ ถึงขั้นเกลียดกันไปเลย​ก็มี​ จะว่าไปมันเหมือนกับว่าฉันกำลังสร้างตราบาปให้กับพวกเขาอยู่รึเปล่า​ที่ดันพาคนไม่ใช่คู่มาเจอกัน ฉันเองก็ไม่แน่ใจ

"ก็ฉันไม่ได้ชอบมันแล้ว​ แกติดต่อรุ่นน้องอีกคนให้ฉันที...นะแก! ฉันจะได้ไม่เหงาไง​ เบื่อจะตายอยู่​แล้วกับการเป็นโสดเนี่ย" มิ้วบอกกับฉัน​ ดูเธอไม่มีท่าทีเสียใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อหนึ่งเดือนก่อนเลยแม้แต่น้อย​ เป็นฉันเองที่คิดมากไป​ว่ายัยนี่จะเข็ดหลาบกับความรัก​ ทว่ามันกลับไม่ใช่

"รุ่นน้อง! อีกแล้วเหรอ...ทำไมพวกแกถึงชอบกินเด็กกันนักนะ" ฉันถามด้วยความประหลาดใจ​ เพราะก่อนหน้านี้ยัยออมเพิ่งขอเบอร์โทรของอ้อที่เป็นทั้งรุ่นน้อง​ คู่ขา​ แล้วก็กิ๊กเก่าของยัยมิ้วกี้ไป​

ดูท่าว่ายัยออมสนใจ​จะเคลมเด็กนี่ต่อจากเพื่อนสนิทของตัวเอง​ ซึ่งฉันก็ไม่รู้จะทำยังไง​ได้แต่เลยตามน้ำ​ เพราะทั้งยัยมิ้วและอ้อก็ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกันแล้ว

"อืม...ก็มันอร่อยดี!​ เอาเป็นว่าแกช่วยขอชื่อกับไลน์มาให้หน่อย​นะ ฉันรู้แค่ว่าเค้าเป็นเพื่อนกับลูกของอาจารย์สอนวิชาเอกเราตอนปีหนึ่ง" ยัยมิ้วบอกกับฉัน​

"ลูกอาจารย์!​ อย่าบอกนะว่า..." คำพูดของยัยมิ้วทำให้ฉันต้องประหลาดใจอีกครั้ง

"ชื่อฟา!..."

"ฟาโรห์! เด็กปีสองที่เป็นน้องชายของอิตาเฟิร์ส​ เพื่อนในกลุ่มเดียวกับอ้อผู้เก่าของแกน่ะเหรอ ฉันว่าอย่าเลยดีกว่านะ​ มันใกล้ตัวเกินไป" ฉันแย้งออกไป​ เพราะคงจะไม่ดีเท่าไหร่​ ถ้าจะจีบ​ หรือ​ เสาะแสวงหาหนุ่มใกล้ตัวกับกิ๊กเก่าของตัวเอง

"จะไปสนใจทำไม... ฉันให้แกไปถามชื่อกับขอไลน์เพื่อนของเด็กฟานั่นต่างหาก​ ไม่เห็นจะเกี่ยวกับคนพวกนั้นสักหน่อยเลย" ยัยมิ้วตอบอย่างหน้าตาเฉย​

'แน่ล่ะ! เธอจะไปสนอะไร​ เพราะคนหน้าหนา​ หน้าทน​ ที่มันต้องเดินเข้าไปหาคนพวกนั้น​ ด่านแรกก็คือฉัน!'

"จะลองดูแล้วกัน" ฉันตอบรับอย่างเลี่ยงไม่ได้​

และ​ นี่คงเป็นครั้งสุดท้าย​ ที่ฉันจะเป็นแม่สื่อแม่ชักให้กับคนอื่น​ โดยที่ตัวเองก็ไม่ได้จะเต็มใจกับเคสนี้เท่าไหร่​ แต่ที่ทำไปก็เพราะคำว่าเพื่อน ไม่ได้เห็นแก่เงินทองอะไรพวกนั้นหรอก​นะ​ เพราะว่าฉันไม่ได้เลยสักแดงเดียว​

ดังสุภาษิตว่า​ไว้...

'​เนื้อก็ไม่ได้กิน หนังก็ไม่ได้รองนั่ง แต่ดันเอากระดูกมาแขวนคอ'​

เฮ้อ! ฉันไม่ได้ประโยชน์อะไรกับเรื่องพวกนี้ด้วยเลย แต่ก็ช่างเถอะ! ฉันจะทำให้ดีที่สุด​ และ​มันจะเป็นครั้งสุดท้าย