5:เป้าหมาย

"อ๊า.... อ้อ... อ้อ​ อ๋อยยย~​ กระแทกลงมาอีก ซอย​ลงมาแรง​ ๆ​ ถี่​ ๆ​ เลยค่ะ​" รอยยิ้มมุมปากเกิดขึ้นสร้างความพอใจให้กับคนใต้ร่าง​ แม้ว่าอีกฝ่ายจะเป็นฝ่ายคุมเกม​ แต่สำหรับมิ้วกี้​ เธอถือว่าตัวเองได้เป็นคนควบคุมทุกอย่างเอาไว้ได้หมดแล้ว​

"ร่านจังเลยนะครับ​ จะเอาให้แหกเลย"

เรือนกายแกร่งของเขาอัดกระแทกกระทั้นเข้าหาร่องเสียวของฉัน จากเจ็บกลายเป็นเสียว​ จากเสียวกลายเป็นแสบ​ จนฉันเสร็จไปไม่รู้กี่ครั้งไม่ต่อกี่ครั้ง​ เขาทั้งอึดแล้วก็ทนดีจริง​ ๆ​ แต่ก็สะใจสุด​ ๆ​

ไม่นานเขาก็ปล่อยน้ำรักพุ่งออกมาเต็มใบหน้าสวย จนเธอรู้สึกได้ถึงความอุ่นร้อนที่กระเด็นเข้ามาในปาก ก่อนจะไหลย้อนกลับออกมาด้านนอก​ มองเห็นเป็นสีขาวขุ่นหยดลงบนผ้าปูที่นอนสีเดียวกัน​

หลังจากคืนนั้น​ ทั้งคู่ก็สานสัมพันธ์​ และ​ มีเซ็กซ์ร่วมกันบ่อยขึ้น​ เรียกได้ว่าทุกคืนเลยก็ว่าได้ จนเธอแอบเอามาเม้าท์ให้กับเพื่อนสาวในกลุ่มฟังว่าเธอคบอยู่กับรุ่นน้องคนนี้​ จนหลาย​ ๆ​ คนต่างพากันอิจฉาเธอกันยกใหญ่​ เว้นเสียแต่ยัยดรีม​คนเดียว​ที่ไม่ได้มาสนใจเรื่องของเธอกับอิตารุ่นน้องที่ชื่ออ้อนี่อีกเลย

กระทั่ง...

หนึ่งเดือนให้หลัง

“อ้อ...มิ้วกลัวว่ามิ้วจะท้อง!” มิ้วกี้พูดเสียงเครียดต่อหน้าคู่ขาของเธอ​ เพราะหนุ่มรุ่นน้องไม่เคยบอก​ หรือ​ เปิดตัวกับใครต่อใครว่าเธอคือคนรัก​ หรือ​ แม้กระทั่งแฟน

“แตกนอกตลอด​ ถุงก็ใส่​ จะท้องได้ไง มิ้วเองก็กินยาคุมไว้ทุกครั้งด้วยไม่ใช่รึไง”

“ก็กิน... แต่ประจำเดือน​ เดือนนี้ของมิ้วยังไม่มาเลยนะ”

“ลองตรวจดูรึยัง! แน่ใจแล้วเหรอ” หนุ่มรุ่นน้องถามกลับ

“ยังเลย แต่มิ้วกังวล... กลัวว่าจะท้อง ถ้ามิ้วท้อง... แล้วอ้อจะว่าไง” เธอถามเสียงเครียด

“มันต้องไม่ใช่แบบนี้มิ้ว” หนุ่มหล่อคมคายตอบออกมาอย่างใจเย็น​ ก่อนจะถูกฝ่ามืออ่อนนุ่มตบเข้าที่สันกรามแบบไม่แรงนัก

เพียะ!

หนุ่มหล่อร่างสูงขายาวราวกับนายแบบหน้าชา หากแต่ก็ไม่ได้แสดงความรู้สึกใด​ ๆ​ ออกมาให้อีกฝ่ายรับรู้

“นี่อ้อจะไม่รับผิดชอบเหรอ” เธอถามด้วยความรู้สึกโกรธ และ​ ไม่พอใจกับคำตอบที่ได้ยิน

“จะให้รับผิดชอบอะไร มิ้วควรดูแลตัวเองให้ดีกว่านี้​ ไม่ใช่ปล่อยให้ตัวเองท้องทั้งที่ยังใส่ชุดนักศึกษาอยู่ ไม่อายคนเค้ารึไง เราแค่เอากันนะ ไม่ใช่ผัวเมียสักหน่อย ท้องแบบนี้ใครมันจะโอเค”

"พูดจาหมา​ ๆ​ แบบนี้ได้ไงวะ!" มิ้วด่าทอ

"เธอน่าจะรู้ดีว่าไปนอนกับใครมาบ้าง​ แทนที่จะมาเรียกร้องขอความรับผิดชอบจากฉัน"

“นายมันเห็นแก่ตัว!"

"ถ้างั้นเราก็ไม่ต้องมาพูดกัน!”

แม่สื่อสาวแอบฟังสองคนนั้นสนทนากันที่ข้างห้องน้ำ ก่อนที่เธอจะเห็นมิ้วกี้ผลักเข้าที่แผงอกแกร่งของหนุ่มรุ่นน้อง​ แล้ววิ่งปาดน้ำตาออกไปจากตรงนั้น

“มีเรื่องอะไรกันเหรอ” เธอถาม ทั้งที่ความจริงนั้นได้ยินมันหมดแล้ว

“ไม่มีอะไร” เจ้าของร่างสูงบอกกับเธอ ก่อนจะเดินเลี่ยงไป แต่ทว่าร่างบางกลับปรี่เข้าไปขวาง

“มิ้วท้องกับนายใช่ไหม” เธอถามพลางจ้องหน้ากับคนที่ตัวสูงกว่า

“ไม่รู้!” เขาตอบออกมาห้วน​ ๆ

“บอกไม่รู้ได้ไง นายกับมิ้ว... มีอะไรกันแล้ว​ไม่ใช่เหรอ” เธอถามงง​ ๆ

“อืม... ฉันกับมิ้ว แต่มิ้วกับใครอีกฉันไม่รู้”

“พูดงี้... หมายความว่าไง” เธอถามกลับ

“มิ้วไม่ได้มีไรกับฉันแค่คนเดียวหรอกนะ เธอเป็นเพื่อนกันภาษาอะไร​ ไม่รู้เลยรึไง” เขาถาม

“ฉันไม่รู้” เธอตอบอย่างละล่ำละลัก​ เพราะคำตอบที่ได้ฟังมันจุกอยู่ในอก

“งั้นก็รู้ไว้ด้วยนะ ว่าเพื่อนเธอมันไม่ได้เอากับฉันแค่คนเดียว” หนุ่มรุ่นน้องตอบออกมาสีหน้าเรียบเฉย​ หากแต่แววตาของเขาดูเกรี้ยวกราดเอามาก​ ๆ

“นายจะปัดความรับผิดชอบรึไง” เธอถามพลางเม้มริมฝีปากแน่น​ ไม่คิดว่าสองคนนี้จะเดินมาถึงทางตันได้ในระยะเวลาเพียงแค่เดือนเดียวเท่านั้น