Hinovel
App Store
Google Play
คลังหนังสือ
บท
ตั้งค่า
ตอนที่ 7 – ทนายที่ไม่เคยอธิบาย
ฝนตกปรอย ๆ
ลานจอดรถใต้ตึกสำนักงานเกือบว่างเปล่า
ลลินยืนพิงรถ
กอดอก
สีหน้าเหนื่อยมากกว่าวีน
“คุณรู้ไหม”
เธอพูดขึ้น โดยไม่หันมอง
“ฉันเกลียดเวลาที่คุณเงียบ”
ธีร์ที่ยืนอยู่อีกฝั่งของรถ
เงยหน้าขึ้นเล็กน้อย
“ผมคิดว่าคุณเกลียดเวลาที่ผมพูดมากกว่า”
ลลินหัวเราะเบา ๆ
“อย่างน้อยมันก็ยังดูเป็นมนุษย์”
เขาเงียบไปครู่หนึ่ง
ฝนตกกระทบพื้นดังสม่ำเสมอ
“คุณอยากรู้จริง ๆ เหรอ”
ธีร์ถาม
ลลินหันมามอง
“รู้อะไร”
“ว่าทำไมผมไม่ใช้อารมณ์”
เธอชะงัก
ก่อนพยักหน้า
ธีร์ถอนหายใจช้า ๆ
เหมือนเลือกคำพูด
“คดีแรกที่ผมทำ”
“ผมแพ้”
ลลินเลิกคิ้ว
ไม่แซว ไม่ขัด
“ผมเชื่ออารมณ์ลูกความ”
เขาพูดต่อ
“เชื่อความรู้สึกว่าเขาถูกเอาเปรียบ”
ฝนเริ่มแรงขึ้น
“ผมเถียงแทนเขาด้วยความโกรธ”
“แทนที่จะเถียงด้วยหลักฐาน”
ธีร์ยิ้มบาง
ยิ้มที่ไม่ใช่ความภูมิใจ
“ผลคือ…ผมแพ้คดี”
“และเขาเสียทุกอย่าง”
ลลินกำมือแน่น
“แล้วมันเกี่ยวอะไรกับตอนนี้”
ธีร์หันมาสบตา
ครั้งนี้สายตาไม่เย็น
“ตั้งแต่นั้นมา ผมสัญญากับตัวเอง”
“ว่าจะไม่ให้อารมณ์ใคร
ทำร้ายเขาอีก…แม้แต่ของตัวผมเอง”
ลลินเงียบ
คำพูดนั้นไม่สวย
แต่จริงเกินจะเถียง
“คุณเลยเลือกจะดูใจร้าย”
เธอพูดเบา ๆ
“ผมเลือกจะรับผิดชอบ”
ฝนเริ่มซา
เหลือเพียงกลิ่นอากาศชื้น
ลลินพิงรถแน่นขึ้น
น้ำเสียงอ่อนลงโดยไม่รู้ตัว
“คุณรู้ไหมว่าคนแบบฉัน”
“ถ้าไม่แสดงอารมณ์
คนจะคิดว่าอ่อนแอ”
ธีร์พยักหน้า
“ผมรู้”
“แล้วคุณก็ยังเลือกจะนิ่ง”
“เพราะผมรู้ด้วย”
เขาตอบ
“ว่าความอ่อนแอ
ไม่ใช่เรื่องน่าอาย”
ลลินเงยหน้ามองเขานานกว่าปกติ
เหมือนพยายามอ่านอะไรบางอย่าง
ที่ไม่เคยอยู่ในบทสัมภาษณ์ไหน
“คุณไม่เคยอธิบายเรื่องนี้เลย”
ธีร์ตอบเรียบ
“เพราะผมไม่ได้ต้องการให้ใครเข้าใจ”
“ผมแค่ต้องการทำงานให้ถูก”
ลลินถอนหายใจ
ยิ้มจาง ๆ
“คุณนี่มัน…”
เธอส่ายหัว
“…ดื้อเงียบจริง ๆ”
ธีร์มองเธอ
น้ำเสียงเบาลง
“คุณก็เหมือนกัน”
“แค่ดื้อเสียงดัง”
ลลินหัวเราะออกมาจริง ๆ ครั้งแรกในวันนั้น
ฝนหยุดแล้ว
แต่ไม่มีใครรีบขึ้นรถ
เพราะทั้งคู่รู้ว่า
ความใกล้บางอย่าง
เพิ่งเกิดขึ้นจากคำอธิบาย
ที่ไม่เคยถูกขอ
แต่ถูกพูดออกมา…ในเวลาที่พอดี
ดาวน์โหลดแอปทันทีเพื่อรับรางวัล
