Hinovel
App Store
Google Play
คลังหนังสือ
บท
ตั้งค่า
ตอนที่ 12 – มือที่ไม่ดึง แต่ไม่ปล่อย
หลังจบโชว์
เสียงปรบมือยังดังไม่ขาด
แต่หลังเวทีกลับเงียบกว่าที่ควรจะเป็น
ลลินนั่งอยู่หน้ากระจก
ช่างแต่งหน้ากำลังลบเมกอัป
แสงไฟสีขาวสะท้อนดวงตาที่ยังไม่คลายความตึง
เธอเดินโชว์ได้ดี
ดีเกินกว่าที่หลายคนคาด
รวมถึงอธิป
“สวยมากเลยลลิน”
ทีมงานคนหนึ่งพูดขึ้น
เธอยิ้มรับตามมารยาท
แต่ใจไม่ได้อยู่ตรงนั้น
ประตูห้องเปิดออกเบา ๆ
มินตราโผล่หน้าเข้ามา
“ธีร์มานะ”
เธอบอก
“ยืนรออยู่ข้างนอก”
ลลินชะงัก
ก่อนพยักหน้า
“บอกเขาว่า…เดี๋ยวฉันออกไป”
ไม่กี่นาทีต่อมา
เธอเดินออกมาที่โถงด้านข้างเวที
ผู้คนเริ่มซา
เสียงพูดคุยกลายเป็นพื้นหลัง
ธีร์ยืนอยู่ตรงนั้น
ในสูทสีเข้มเหมือนเดิม
มือหนึ่งถือแฟ้ม
อีกมือว่างเปล่า
เขาเงยหน้าขึ้นเมื่อเห็นเธอ
แต่ไม่ได้เดินเข้ามาใกล้
“งานผ่านไปด้วยดี”
เขาพูด
น้ำเสียงเรียบ
“อืม”
ลลินตอบ
แล้วหยุดเดิน
ยืนห่างจากเขาแค่พอเหมาะ
ความเงียบแผ่เข้ามาระหว่างพวกเขา
ไม่อึดอัด
แต่ชัดเจน
“อธิปคุยกับสื่อบางคนหลังเวที”
ธีร์พูดต่อ
“ยังไม่มีอะไรผิดปกติ”
ลลินหัวเราะเบา ๆ
“คุณรายงานเหมือนฉันเป็นคดี”
“ผมแค่ระวัง”
เขาตอบ
“โดยไม่ก้าวเข้าไปในพื้นที่ของคุณ”
คำว่า ไม่ก้าวเข้าไป
ทำให้ลลินมองเขานานขึ้น
“คุณรู้ไหม”
เธอพูดช้า ๆ
“คนส่วนใหญ่ ถ้าเห็นฉันแบบวันนี้
จะรีบเข้ามาถามว่าโอเคไหม
หรือไม่ก็พยายามปลอบ”
ธีร์พยักหน้า
“ผมรู้”
“แต่คุณไม่ทำ”
“เพราะคุณไม่ได้ต้องการให้ใครดึงคุณขึ้น”
เขาตอบ
“คุณแค่ไม่อยากล้มคนเดียว”
ลลินกำมือแน่น
ไม่ใช่เพราะคำพูดแทงใจ
แต่เพราะมันจริงเกินไป
เธอเดินไปยืนข้างเขา
ใกล้ขึ้นนิดเดียว
แต่ยังมีระยะ
“คุณไม่กลัวเหรอ”
เธอถาม
“ว่าฉันจะคิดว่าคุณไม่สนใจ”
ธีร์หันมามอง
สายตานิ่ง
แต่ชัด
“ผมกลัวมากกว่า”
เขาพูด
“ว่าถ้าผมเข้าไปใกล้กว่านี้
คุณจะต้องแบกรับอะไรเพิ่ม”
ลลินเงียบ
เธอไม่เคยคิดมาก่อนว่า
การ ไม่ทำอะไร
จะต้องใช้ความตั้งใจขนาดนี้
เสียงฝีเท้าใกล้เข้ามา
อธิปเดินผ่าน
หยุดทักทายตามมารยาท
“โชว์วันนี้คุณทำได้ดี”
เขาพูดกับลลิน
“มืออาชีพมาก”
“ขอบคุณ”
ลลินตอบ
สุภาพ
แต่ไม่เปิดช่อง
อธิปเหลือบมองธีร์
สายตาประเมิน
ก่อนเดินจากไป
เมื่อเขาลับตา
ลลินถอนหายใจช้า ๆ
“คุณเห็นไหม”
เธอพูด
“เขายังอยู่”
ธีร์พยักหน้า
“ผมรู้”
“และผมก็ยังอยู่เหมือนกัน”
เธอหันไปมองเขา
คำว่า อยู่
ในน้ำเสียงเขา
ไม่ได้หมายถึงแค่สถานที่
“โดยไม่ล้ำเส้น?”
เธอถาม
“โดยไม่ล้ำเส้น”
เขาตอบ
ลลินยิ้มบาง
ยิ้มที่ไม่ได้ใช้กับกล้อง
เธอไม่ได้ยื่นมือไปหาเขา
และเขาก็ไม่ได้ยื่นมือมา
แต่ในระยะห่างนั้น
เธอรู้สึกได้ว่า
ถ้าเธอเซ…
เขาจะไม่ปล่อยให้เธอล้ม
และบางครั้ง
การอยู่ข้าง ๆ
โดยไม่ดึง ไม่รั้ง
คือการจับมือที่ชัดเจนที่สุดแล้ว
ดาวน์โหลดแอปทันทีเพื่อรับรางวัล
