ตื่นมาก็มีสามีหล่อล่ำอยู่ตรงหน้า 2

กู้อันหนิงสบถในใจ หญิงสาวจากยุค 2024 ผู้ผ่านร้อนผ่านหนาวและสร้างตัวมาด้วยลำแข้งจนเป็นถึงซีอีโอหญิงอย่างเธอ มีหรือจะยอมเดินลงนรกตามรอยแม่นางร้ายสมองกลวงคนนี้!

หญิงสาวก้มลงมองห่อผ้าเช็ดหน้าสีหม่น ในมือที่เธอกำลังกำไว้แน่น ภายในนั้นบรรจุธนบัตรเงินหยวนและตั๋วอาหารซึ่งเป็นสมบัติก้อนสุดท้ายของลู่เฉิงโจวที่เธอเพิ่งล้วงออกมาจากใต้เตียงเตากังหมาดๆ

"โง่เขลาสิ้นดี! ถูกไอ้หน้าขาวนั่นหลอกใช้ยังไม่รู้ตัวอีก!"

เธอรู้ดีว่าในยุคข้าวยากหมากแพงนี้ การเดินทางข้ามอำเภอหรือมณฑลเป็นเรื่องคอขาดบาดตาย ขืนไม่มีจดหมายแนะนำตัวจากคอมมูนยืนยันตัวตน ต่อให้มีเงินเป็นหมื่นหยวนก็ก้าวออกจากอำเภอไม่ได้ ไม่สามารถซื้อตั๋วรถไฟ หรือแม้แต่เข้าพักในโรงเตี๊ยม การหอบเงินไปดื้อๆ หรือเอาไปประเคนให้ผู้ชายเห็นแก่ตัวพรรค์นั้น เท่ากับการรนหาที่ตายชัดๆ!

ในหัวสมองของอดีตซีอีโอสาวคำนวณแผนการเอาชีวิตรอดอย่างเป็นระบบและรวดเร็ว เธอต้องอยู่ในหมู่บ้านนี้ต่อไป ใช้ความรู้จากโลกอนาคตเป็นต้นทุนในการตั้งตัวให้ได้ แล้วค่อยหาทางอ่านหนังสือไปสอบเกาเข่าอย่างสง่างาม

"ไม่ได้การล่ะ ต้องรีบเอาเงินนี่กลับไปซ่อนไว้ใต้เตียงเหมือนเดิมก่อนที่เขาจะตื่น..."

กู้อันหนิงพึมพำกับตัวเอง มือเล็กกำห่อผ้าเช็ดหน้าไว้แน่น ทว่าในจังหวะที่เธอกำลังจะหมุนตัวกลับไปที่เตียงเตากังเพื่อกลบเกลื่อนร่องรอย...

แอ๊ด...

บานประตูไม้ผุพังกลับถูกผลักเปิดเข้ามาจากด้านนอกอย่างกะทันหัน ร่างบางที่หมุนตัวกลับไปไม่ทันระวัง ชนเข้ากับบางสิ่งอย่างจัง!

ปึก!

"โอ๊ย!"

กู้อันหนิงร้องอุทาน ลูบจมูกที่กระแทกเข้ากับกำแพงเนื้อแข็งๆ อย่างแรง กลิ่นหอมสะอาดของสบู่ราคาถูกผสมกับกลิ่นเหงื่อจางๆ และกลิ่นอายบุรุษเพศที่เข้มข้น ลอยปะทะจมูกจนก้อนเนื้อในอกซ้ายกระตุกวูบ

"จะเอาเงินฉันไปไหน?"

น้ำเสียงทุ้มต่ำและเย็นชาดังขึ้นเหนือศีรษะ มันแหบพร่าเล็กน้อยทว่ากลับเปี่ยมไปด้วยอำนาจและรังสีคุกคามบางอย่าง ที่ทำให้คนฟังรู้สึกเย็นยะเยือกไปถึงกระดูกสันหลัง!

กู้อันหนิงชะงัก เงยหน้าขึ้นมองบุคคลที่ขวางประตูอยู่ด้วยความตกใจ ทว่าวินาทีที่สายตาของเธอปะทะเข้ากับใบหน้าของอีกฝ่าย ลมหายใจของเธอก็พลันสะดุด ร่างกายแข็งทื่อราวกับถูกสาป

ตรงหน้าเธอคือชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ รูปร่างของเขาสูงไม่ต่ำกว่าหนึ่งร้อยแปดสิบห้าเซนติเมตร ไหล่กว้างผึ่งผาย เอวสอบแคบ กล้ามเนื้อหน้าอกและหน้าท้องที่เรียงตัวสวยงามซ่อนอยู่ภายใต้เสื้อกล้ามสีขาวที่เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อจนแนบสนิทไปกับเรือนกาย บ่งบอกถึงพละกำลังอันเหลือล้นจากการตื่นไปตักน้ำแต่เช้าตรู่ รอยแผลเป็นจางๆ ที่ต้นแขนยิ่งขับเน้นความดิบเถื่อนและอันตรายในแบบฉบับของอดีตนายทหาร

แต่สิ่งที่ทำให้กู้อันหนิงแทบลืมหายใจ คือใบหน้าที่หล่อเหลาไร้ที่ติราวกับประติมากรรมชิ้นเอกของสวรรค์!

คิ้วกระบี่พาดเฉียงดุดัน ดวงตาเรียวคมกริบดำขลับราวกับรัตติกาลที่ไร้แสงดาว สันจมูกโด่งเป็นสันตรง และริมฝีปากบางเฉียบที่เม้มเข้าหากันเล็กน้อย โครงหน้ากรามคมชัดรับกับผิวสีแทนที่บ่มแดดอย่างเป็นธรรมชาติ หยดน้ำใสๆ จากปลายผมที่เปียกชื้นหยดแหมะลงบนไหปลาร้า เสน่ห์ของความเป็นชายชาตรีแผ่ซ่านออกมาจนบรรยากาศรอบข้างร้อนระอุ

ตึกตัก... ตึกตัก...

หัวใจของกู้อันหนิงเต้นระรัวจนแทบจะทะลุออกมานอกอก หญิงสาวเบิกตากว้าง จ้องมองภาพตรงหน้าตาไม่กะพริบ

นี่น่ะหรือลู่เฉิงโจว อดีตสามีตัวประกอบที่จะกลายเป็นมหาเศรษฐีผู้ทรงอิทธิพลในอนาคต?

นี่น่ะหรือชายหนุ่มที่นักเขียนบรรยายเอาไว้ว่าเป็นเพียงชาวนาผู้ต่ำต้อย หยาบกระด้าง และไร้รสนิยม?

มารดามันเถอะ! นักเขียนตาบอดหรืออคติบังตากันแน่! ผู้ชายที่หล่อล่ำ ดุดัน และทรงเสน่ห์ขนาดนี้นางเอกในนิยายกับร่างเดิมตาบอดไปหลงรักไอ้หน้าจืดอย่างซ่งข่ายได้ยังไงกัน! รูปร่างหน้าตาแบบนี้ ต่อให้ไปเดินเฉิดฉายในยุค 2024 ก็ยังเป็นนายแบบระดับท็อปที่กวาดรายได้ทะลุร้อยล้านได้สบายๆ เลยไม่ใช่หรือไง

สเปก! นี่มันสเปกของกู้อันหนิงชัดๆ!