ตื่นมาก็มีสามีหล่อล่ำอยู่ตรงหน้า 1

ความเจ็บปวดแปลบปลาบแล่นริ้วขึ้นมาบีบรัดขมับราวกับถูกเข็มนับพันเล่มทิ่มแทง กู้อันหนิงครางอืออาในลำคอ เปลือกตาที่หนักอึ้งค่อยๆ ปรือขึ้นอย่างยากลำบาก ภาพแรกที่ปรากฏสู่สายตาไม่ใช่เพดานยิปซัมของห้องคอนโดมิเนียมสุดหรูใจกลางเมืองที่เธอคุ้นเคย แต่กลับเป็นเพดานไม้กระดานผุพังที่เต็มไปด้วยหยากไย่และคราบเขม่าควัน

กลิ่นเหม็นอับของฟางข้าวแห้งผสมกับกลิ่นดินโคลนลอยเตะจมูก ร่างบางพยายามหยัดกายลุกขึ้นนั่ง ทว่าความรู้สึกแข็งกระด้างใต้แผ่นหลังกลับทำให้เธอต้องนิ่วหน้า เมื่อก้มมองลงไปก็พบว่าตนเองกำลังนอนอยู่บนเตียงเตากังที่ปูทับด้วยเสื่อไม้ไผ่เก่าๆ ผ้าห่มผืนบางสีแดงสลักลายเป็ดหยวนยางคู่นั้นดูหยาบกระด้างจนบาดผิว

"ที่นี่มันที่ไหนกัน..."

น้ำเสียงที่เปล่งออกมาแหบพร่าและหวานใสกว่าปกติ กู้อันหนิงยกมือขึ้นนวดขมับ ทันใดนั้นเอง ความทรงจำแปลกประหลาดมากมายก็ไหลทะลักเข้ามาในหัวราวกับเขื่อนแตก!

ปี 1974 หมู่บ้านชนบทต้าเหออันห่างไกลในยุคแห่งการปฏิวัติ และตัวเธอกู้อันหนิง คุณหนูเอาแต่ใจแห่งตระกูลกู้ที่ถูกครอบครัวทอดทิ้ง และส่งตัวลงมาใช้แรงงานในชนบทในฐานะยุวชนสตรี!

ดวงตาหงส์เบิกกว้างขึ้นเมื่อเรียบเรียงเหตุการณ์ทั้งหมดได้ทะลุปรุโปร่ง เธอไม่ได้แค่ฝันไป แต่เธอทะลุมิติเข้ามาในนิยายยุค 70 เรื่องรักหวานซึ้งยุคปฏิวัติที่เพิ่งอ่านจบไปเมื่อคืน แถมยังเข้ามาอยู่ในร่างของนางร้ายจอมขี้เกียจ ที่มีชื่อและแซ่เดียวกันกับเธอไม่มีผิดเพี้ยน!

ตามเนื้อเรื่องในนิยาย กู้อันหนิงคนเดิมหลงรักซ่งข่าย ยุวชนชายหน้าขาวจากเมืองหลวงผู้เป็นพระเอกของเรื่อง จึงวางแผนแกล้งตกน้ำเพื่อให้เขากระโดดลงมาช่วย หวังจะใช้ข้ออ้างเรื่องความบริสุทธิ์เพื่อจับเขาแต่งงาน ทว่าสวรรค์กลับเล่นตลก คนที่บังเอิญผ่านมาและกระโดดลงไปช่วยเธอดันเป็นลู่เฉิงโจวอดีตนายทหารที่เพิ่งปลดประจำการกลับมาอยู่บ้านเกิด

ในยุคที่เคร่งครัดเรื่องธรรมเนียมชายหญิง การถูกชายหนุ่มแปลกหน้าโอบกอดและอุ้มขึ้นจากน้ำต่อหน้าชาวบ้านนับสิบ ทำให้เธอเสื่อมเสียชื่อเสียงอย่างหนัก คณะกรรมการหมู่บ้านจึงบีบบังคับให้ทั้งคู่แต่งงานกันเพื่อกลบคำครหา กู้อันหนิงที่ยังลุ่มหลงซ่งข่ายจึงต้องกัดฟันแต่งเข้าบ้านตระกูลลู่อย่างไม่เต็มใจ

และเมื่อคืนนี้ คือคืนเข้าหอคืนแรกของพวกเขาทั้งสอง

ทว่ากู้อันหนิงที่รังเกียจสามีชาวนาเข้ากระดูกดำ ไม่มีทางยอมร่วมหอลงโรงด้วย เธอใช้ข้ออ้างสารพัดและจงใจหลอกมอมเหล้าลู่เฉิงโจวด้วยเหล้าขาวดีกรีแรงสแลงใจ จนเขาเมามายไม่ได้สติและหลับสนิทไป โดยที่ยังไม่ได้แตะต้องตัวเธอแม้แต่ปลายก้อย

และตามบทบาทในนิยาย เช้าตรู่วันนี้กู้อันหนิงจะขโมยเงินบำนาญทหารก้อนสุดท้ายของครอบครัวลู่ที่ซ่อนไว้ใต้เตียงเตากัง เพื่อแอบลอบเอาไปมอบให้ซ่งข่ายที่จุดนัดพบ! ไอ้หน้าขาวนั่นหลอกล่อเธอว่า เขามีเส้นสายที่จะซื้อโควต้ากลับเมืองหลวง และต้องใช้เงินไปติดสินบนเพื่อขอจดหมายแนะนำตัวจากคอมมูน เขาให้คำมั่นสัญญาอย่างหน้าไม่อายว่า หากเขาได้เอกสารและกลับไปตั้งตัวที่เมืองหลวงสำเร็จ เขาจะหาทางทำเอกสารรับเธอกลับไปเป็นคุณนายที่ปักกิ่งอย่างแน่นอน

แน่นอนว่าจุดจบของนางร้ายที่โง่เขลาและหลงเชื่อลมปากผู้ชาย ย่อมไม่สวยงาม ซ่งข่ายได้ใบเบิกทางและฮุบเงินทั้งหมดหนีกลับเมืองหลวงไปเพียงลำพัง ทิ้งให้เธอรอคอยอย่างเลื่อนลอย เมื่อความจริงเปิดเผย กู้อันหนิงต้องเผชิญกับความอัปยศอดสูและถูกครอบครัวลู่ไล่ออกจากบ้าน

สุดท้ายเธอกลายเป็นคนเร่ร่อนที่ไม่มีทั้งใบเบิกทางและที่ซุกหัวนอน จนถูกพวกมิจฉาชีพหลอกลวงไปขายให้พวกค้ามนุษย์บนภูเขา และตายอย่างอนาถในกระท่อมที่หนาวเหน็บ

ส่วนลู่เฉิงโจว ชายหนุ่มผู้ถูกภรรยาทรยศและขโมยเงินก้อนสุดท้าย กลับกัดฟันสู้ชีวิต สร้างเนื้อสร้างตัวจนกลายเป็นนักธุรกิจผู้ทรงอิทธิพลและเลือดเย็นที่สุดในยุค 80 ความเจ็บปวดในอดีตทำให้เขาปิดตายหัวใจ ครองตัวเป็นโสดอย่างโดดเดี่ยว ไม่เคยเชื่อใจหรือยอมให้ผู้หญิงคนไหนเข้าใกล้เขาอีกเลยตลอดชีวิต และกลายเป็นมหาเศรษฐีผู้โดดเดี่ยวที่น่าเกรงขามที่สุดในเมืองหลวง!

"บ้าเอ๊ย! ขืนเดินตามบทเดิม ฉันได้ตายอนาถแบบไม่ต้องสงสัย!"