9

ปานอัปสรเข้าไปจัดการธุระส่วนตัวแล้วเลยอาบน้ำอีกรอบ ชดเชยกับเมื่อวาน พอรู้สึกสะอาดสดชื่นดีแล้ว จึงออกมารื้อค้นเสื้อผ้า.......ทำงานอะไรหว่า ลืมถามเสียด้วย...หล่อนตัดสินใจเลือกกระโปรงยีนส์ยาวกรอมเท้า กับเสื้อเชิ้ตสีขาวผูกเอวน่ารักแล้วก็หมวกสานรองเท้าสานเข้าชุดกัน ส่วนแว่นกันแดดเสียบไว้ที่คอเสื้อ หล่อนหมุนซ้ายหมุนขวาเช็คเงาสะท้อนในกระจกจนเป็นที่น่าพอใจ แบบนี้ล่ะไม่เป็นทางการ ในป่าในเขาคงไม่มีตึกสำนักงานใหญ่โตหรูหราหรอกน่า......

“แล้วเมียคุณหมอจะกินได้เหรอคะ” เสียงผู้หญิงวัยกลางคนพูดกับผู้ชายคนที่นั่งอยู่ที่ระเบียง ทำให้ปานอัปสรชะงักฝีเท้า.....ใครหมอ....ใครเมียหมอหว่า...........ในจุดที่ยืนนี้ ทำให้หล่อนเห็นไม่ชัดเจนนัก

ไวเท่าความคิด นางแบบสาวเคลื่อนกายพลิ้วไหวราวกับอยู่บนแคทวอล์ค ก่อนจะไปหยุดยืนบนระเบียงที่มีเพียงอลันและหญิงวัยกลางคนคุยกันอยู่เพียงสองคนเท่านั้น....งั้นก็แสดงว่า.....เขาเป็นหมองั้นเหรอ.....ปานอัปสรถึงกับยืนเหวอไปชั่วขณะเพราะเท่าที่เห็นไม่มีใครอื่นนอกจากเขากับผู้หญิงคนนั้น

อลันตวัดสายตามองหญิงสาวที่เพิ่งจะก้าวเข้ามาอย่างไม่ค่อยสบอารมณ์นัก

“กลับไปได้แล้ว เอิบ” อลันสั่งคนของเขาเสียงเรียบโดยไม่มีการแนะนำใด ๆ ปล่อยให้คำถามของอีกฝ่ายค้างคาและเข้าใจไปเองว่าผู้หญิงสวยปานนางฟ้าเป็นเมียของเจ้านาย

นางเอิบถอยออกไปอย่างรู้งาน เพราะเจ้านายหนุ่มไม่ค่อยชอบให้ใครยุ่งเรื่องส่วนตัวโดยเฉพาะบ้านหลังนี้ หากไม่ได้รับอนุญาตห้ามเฉียดกรายเข้ามาใกล้เด็ดขาด….ความจริงเขาไม่เคยคิดจะพาใครมาที่นี่ แต่สำหรับผู้หญิงคนนี้เรียกว่าไม่ทันคิดจะใช่กว่าและดูเหมือนว่าหล่อนจะมาป่วนเสียมากกว่าช่วยผ่อนคลายบำบัดความเคร่งเครียดทางกายที่ไม่ได้ปลดปล่อยกับใครมานานแล้ว

บ้านปีกไม้ชั้นเดียว ปลูกยกพื้นสูงแค่สามขั้นบันได เพราะตั้งอยู่บนที่สูงพื้นบริเวณโดยรอบลาดลงไปอยู่แล้ว บ้านหลังเล็กน่ารักมากอากาศถ่ายเท มีลมพัดเอื่อยตลอดเวลา ไม่ต้องพึ่งพาเครื่องปรับอากาศเลยด้วยซ้ำ

“คุณ เป็นหมอเหรอคะ แล้วที่ผู้หญิงคนนั้นพูดถึงเมียหมอ...เธออยู่ไหนคะ” ปานอัปสรถามและมองหาบุคคลที่สามอย่างตื่นเต้นจะโดนตบไหมหว่าเรื่องที่บังอาจเข้าไปนอนห้องเดียวกับสามีของคนอื่น......แต่ก็แอบสงสัยว่าเขามีเมียแล้วอย่างนั้นหรือ...ก็เขาเป็นเกย์นี่นา....หรือว่าไม่ใช่..โอยกลุ้ม...

ชายหนุ่มยกกาแฟขึ้นจิบ ปิดปากเงียบไม่ยอมตอบคำถาม ได้แต่ทอดสายตามองออกไปเบื้องหน้านิ่งนาน .......

“เอ่อ...ขอโทษค่ะ.....ฉัน ไม่ยุ่งเรื่องส่วนตัวของคุณแล้วก็ได้ ...ว่าแต่...โครงกระดูกในห้องนั้น...ของจริงหรือของปลอมคะ” ปานอัปสรนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืนที่หล่อนเปิดประตูห้องนั้นเข้าไป ก็เจอเข้ากับโครงกระดูกขนาดเท่ามนุษย์ ตั้งเด่นอยู่ในตู้กระจกใสแจ๋วทำเอาหัวใจเกือบวาย วิ่งออกมาขออาศัยในห้องเดียวกับเจ้านายหนุ่มอย่างไร้ข้อเกี่ยงงอน

“อยากรู้ไปทำไม” น้ำเสียงเหมือนรำคาญ

“ก็ถ้าจะต้องอยู่ร่วมบ้านกับ...เอ่อ.....ช่างเถอะ.....ฉันหวังว่าจะเป็นแค่โมเดลน่ะนะ” นางแบบสาวคิดในทางดีไว้ก่อน

“โครงกระดูกผู้ชาย ยังขาดก็แต่ของผู้หญิง” อลันบอกเสียงเรียบนิ่ง

สิ่งที่ชายหนุ่มพูดออกมา ไม่ได้ช่วยให้ความกระจ่างขึ้นเลย ซ้ำร้ายยังเขย่าขวัญสั่นประสาทคนฟังจนเผลอยกแขนขึ้นกอดตัวเอง....ไม่นะ...ถึงรูปร่างของฉันจะสวยสมบูรณ์แบบแค่ไหน แต่โครงกระดูกฉันคงไม่น่าพิสมัยเท่าไหร่....ฮือ ๆ ๆหมอชำแหละศพหรือไงนะ....ปานอัปสรเหลือบมองมือหนาที่มีนิ้วเรียวสวย เผลอจินตนาการว่ามันเปรอะเปื้อนเต็มไปด้วยเลือด.......

“หิวหรือยัง” อลันแค่ถามเบา ๆ แต่สาวเจ้าถึงกับผวาเฮือก

“ขะ..คะ...คุณว่าอะไรนะ” จู่ ๆ ปานอัปสรก็หนาวยะเยือกในอก ขนอ่อนภายในกายพร้อมใจกันลุกชูชันขึ้นอย่างพร้อมเพรียง มองซ้ายมองขวาก็เห็นแต่ป่าเขา กับหลังคาบ้านอยู่ไกลลิบ จากจุดนี้ถ้าเกิดอะไรขึ้น ต่อให้ร้องจนคอแตกตายก็คงไม่มีใครได้ยิน.....เฮ้อ...ปานอัปสรถอนหายใจเฮือกใหญ่ ถ้ามันถึงที่ตายจริง ๆ ก็ขออย่าให้เจ็บเลยเจ้าประคู๊ณ.......ความเมตตาสุดท้ายที่ปานอัปสรอธิษฐานขอจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ไหน ๆ หล่อนก็เจอกับความซวยมาเยอะขอเหอะ...ขอสักครั้ง........

อลันหัวเราะ หึหึ....ปรายตาคมเข้มมองใบหน้าซีดเซียวอย่างสะใจ..ยัยนี่ปั่นหัวง่ายชะมัด…..

“กินข้าวสิคุณเดี๋ยวจะได้ออกไปทำงาน” น้ำเสียงอ่อนลง เดี๋ยวยัยตัวแสบจะตกใจตายไปเสียก่อน เก็บไว้เล่นสนุก ๆ ดีกว่ากันเยอะ

ปานอัปสรกระพริบตาถี่ ๆ เรียกสติที่แทบจะหลุดลอยกลับมาสนใจกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้า เพิ่งจะสังเกตถาดอาหารบนโต๊ะ มีโถข้าวต้ม กับอะไรสักอย่างทอดเรียงไว้ในจานใหญ่ กับแก้วมังกรอีกหนึ่งจาน หญิงสาวไม่ใช่คนอยู่ยากกินยาก แต่สิ่งที่อยู่ข้างหน้านี้หล่อนไม่รู้จักมันจริง ๆ

“อึ่งอ่างทอด” อลันบอกเมื่อเห็นสายตาและคิ้วสวยขมวดมุ่นอย่างสงสัย

“ห๊ะ !....” หญิงสาวจ้องมองเจ้าอึ่งอ่างที่นอนเหยียดแขนขา ตาโต...โถ...มันยอมแพ้ขนาดนี้แล้วใครจะกินได้ลงคอ .....ปานอัปสรได้แต่ปิดปากเงียบ ยอมตักข้าวต้มเละ ๆ ใส่ถ้วยแล้วนั่งลงกินอย่างสงบ...ใครจะอยากได้รับเกียรติเป็นโครงกระดูกผู้หญิงกันเล่า กินข้าวเปล่าก็ได้วะ……..