12

พอรถออกตัวมาได้หน่อย หญิงสาวนึกสนุกอยากพิสูจน์บางอย่าง สองแขนกอดรัดร่างแน่นปั๊ก นอกจากกอดเอวหมอหนุ่มแล้วยังแนบแก้มกับแผ่นหลังกว้างไม่ต่างจากคู่รักหวานแหวว

“เป็นอะไร ง่วงหรือไง” อลันเอี้ยวหน้ามาถาม นึกเป็นห่วงคนข้างหลังเกรงจะหล่นลงไปหัวร้างข้างแตก

“เปล่าค่ะ แผ่นหลังคุณอุ่นจัง” นางแบบสาวกระชับอ้อมแขนแน่นเข้าไปอีกทำเอาคนโดนกอดถึงกับอึ้งไปไม่เป็น แต่ถ้าเขามีตาหลังได้เห็นหน้าตาลิงหลอกเจ้าของสาวช่างมโนคงจะโมโหโกรธาจนแทบจะสลัดยัยตัวแสบให้ลงไปนอนข้างทางเชียวแหละ

“เมาแดดหรือไง....เอ๊ะ....แดดก็ไม่ร้อนนี่”

“ไม่หวั่นไหวบ้างเลยเหรอคุณ” ปานอัปสรค่อนข้างแน่ใจว่าผู้ชายร่างใหญ่ที่หล่อนกอดอยู่นี้ต้องไม่มองหญิง ไม่อย่างนั้นต้องมีหวั่นไหวกันบ้างเพราะหล่อนสวยสล้างออกอย่างนี้ แต่นี่กลับนิ่งสนิท

“ฮึ....”

“ถ้าคุณเก็บกักเอาไว้ไม่ไหวก็ปล่อยมันออกไปบ้างเถอะค่ะ เดี๋ยวเรากลับไปแต่งตัวสวย ๆ เล่นกันนะคุณ.... แอคเซสเซอรี่ของฉันเยอะแยะ รับรองว่าจะปิดปากเงียบ เก็บเอาไว้เป็นความลับสุดยอด ไม่บอกใครเด็ดขาด ว่าคุณเป็นสาว” ปานอัปสรยื่นหน้าเกยคางบนบ่าแกร่งอย่างสนิทใจ เข้าใจหัวอกของคนที่ต้องแอ๊บแมน ว่าอัดอั้นแค่ไหน ร้อยทั้งร้อยอยากแต่งสาวกันทั้งนั้น

“คุณ...คู๊ณ...ช้า ๆ หน่อยไม่ต้องดีใจขนาดนั้น” ปานอัปสรตะโกนบอกผู้ชายร่างสูงใหญ่คิดว่าเขาสนใจข้อเสนอของหล่อน ในขณะที่อลันเพิ่งจะเข้าใจความคิดอันผิดเพี้ยนของยัยตัวแสบ ถึงกับกัดฟันกรอด บิดคันเร่ง พาเจ้าสองล้อพุ่งทะยานปานจะเหาะ ไม่นานก็กลับมาถึงบ้าน

“เดี๋ยว ....” ชายหนุ่มเรียกปานอัปสรไว้...มือหนาเอื้อมคว้าร่างบางเข้ามาปะทะกับอกกว้าง ก่อนจะก้มลงบดริมฝีปากอิ่มนุ่มเข้ากับเรียวปากบางด้วยความร้อนแรงที่ระอุขึ้นเรื่อย ๆ ลิ้นร้อนซอกซอนหลอกล่อดูดเม้มเบา ๆ หญิงสาวแข้งขาอ่อนแรงแทบจะทรุดลงไปกองแทบเท้า ลมหายใจสั่นสะท้าน เหมือนจะสำลัก เมื่ออลันถอนปากออกมา...ทีแรกตั้งใจแค่สั่งสอนแต่ก็อดใจไม่ได้ที่จะก้มลงไปชิมความหวานอีกครั้งจนพอใจ

“ตอบตัวเองด้วยนะว่าจูบอยู่กับเกย์หรือผู้ชาย” คุณหมอหนุ่มยิ้มสะใจ ก่อนจะเดินจากไปทิ้งให้ปานอัปสรยืนงงแข้งขาสั่น...ตกลงฉันเข้าใจไปเองใช่ไหมวะเนี่ย....หญิงสาวพูดออกมาคล้ายละเมอ

บทที่ 4

ปานอัปสรรู้สึกเหมือนยืนงงในดงกล้วย.....ซวยแล้วฉัน.......หญิงสาวเดินแข้งขาปัดเข้าไปภายในบ้าน อยากจะอาบน้ำขัดผิว ชำระล้างคราบดินทรายที่ติดตามเสื้อผ้าผิวกายเสียก่อนค่อยไปหาอาหารใส่กระเพาะที่ร้องประท้วงจนหนังท้องล้า เลิกราไปเองแล้ว

“ว้ายยยย......” ปานอัปสรทะเล่อทะล่าเปิดประตูเข้าไปในห้องหวังจะทำตามที่ตั้งใจ ลืมคิดไปว่าหล่อนใช้ห้องร่วมกับผู้ชาย....ฮึ่ม...ผู้ชายทั้งแท่งด้วย.....ซวยจริง ๆ ตาจะเป็นกุ้งยิง ไหมล่ะเนี่ย....ฮือ ๆ ๆ ขาวจั๊ว.....

ชายหนุ่ม ไม่ได้สะทกสะท้านกับเสียงวี๊ดว้ายหน้าห้อง ในเมื่อไม่เคาะประตูก็ต้องยอมรับสภาพไปก็แล้วกัน....หรือหล่อนอาจจะตั้งใจก็ได้ ใครจะไปรู้...

“คุณ...เสร็จหรือยัง” ปานอัปสร ยืนเอามือปิดตา ร้องถามอลัน ที่กำลังใส่เสื้อผ้า...หล่อนเปิดประตูเข้ามา หัวใจแทบวาย เมื่อเจอกับก้นขาว ๆ ไร้ปราการปกป้อง ถ้าหากเขาหันหน้าคงจะติดตา...ฮึ่ย.......

“ปิดตายังไงของคุณ กางนิ้วขนาดนั้น....ลามกเหมือนกันนะเราน่ะ” อลันไม่ตอบแต่เดินเข้ามาใกล้ ๆ แกล้งดีดไปบนหลังมือของผู้หญิงทะลึ่ง..

“บ้าเหรอ ฉันไม่เห็นอะไรสักหน่อย” ปานอัปสรเถียงข้าง ๆ คู ๆ

“อยากดูก็บอกกันดี ๆ ก็ได้ ไม่ต้องทำเป็นสร้างสถานการณ์หรอกน่า” อลันหรี่ตามองคนตรงหน้าอย่างต้องการประเมิน

“เอ่อ......ฉันแค่จะเข้ามาอาบน้ำ...ลืมไปว่าใช้ห้องร่วมกับคุณน่ะ”

“งั้นก็ตามสบาย ผมจะออกไปรอข้างนอก” อลันพูดจบก็เดินเฉียดไหล่ออกไปนอกห้อง

“ ฮึ...ที่ตั้งกว้างยังจะมาเดินเบียด.....” หญิงสาวย่นจมูกใส่แผ่นหลังที่ค่อย ๆ ห่างออกไป

ปานอัปสร ใช้เวลาอาบน้ำอย่างชุ่มฉ่ำจนรู้สึกสดชื่นสบายตัว ซึ่งใช้เวลาเกือบหนึ่งชั่วโมงกว่าจะได้เยื้องกรายออกมาด้านนอก หันมองซ้ายขวาไม่เห็นหน้าหล่อเหลา ที่ทำเอาใจสั่นทุกทีที่อยู่ใกล้ ขนาดตอนนั้นเข้าใจว่าเป็นเกย์ยังลำบากใจ ตอนนี้รู้แล้วว่าเป็นผู้ชายแล้วก็ก้นขาวมากด้วย...เฮ้ย....คิดบ้าอะไรของแกวะ......นางแบบสาวปรามตัวเอง.....มีแต่ความเงียบ...ไหนว่าจะออกมารอข้างนอกยังไง....ก็ดีเหมือนกันจะได้หายใจคล่องขึ้นหน่อย .....หญิงสาวตัดสินใจเดินเข้าครัว ตั้งใจจะหาของกินง่าย ๆ ใส่ท้อง...ไม่ใช่อะไรหรอกนะ...เพราะถ้ายากกว่าการต้มบะหมี่ ปานอัปสรทำไม่เป็น...

นางแบบสาว ก้ม ๆ เงย ๆ เปิดตู้สำรวจดูตามชั้นต่าง ๆ ก็เจอแต่ความว่างเปล่า...นี่ฉันจะต้องออกไปเก็บเห็ดกินไหมวะ....หญิงสาวเกาหัวแกรก....บ่นพึมพำ….

“เหาขึ้นหัวหรือไง ยืนเกาอยู่ได้”