บทที่ 2 กำเนิดเซี่ยอู๋ซวงคนใหม่ 1/2

เหตุการณ์ในอดีต

ณ จวนตระกูลเซี่ยเป็นตระกูลที่สืบทอดการเป็นขุนนางมาถึงสามรุ่น ซึ่งปัจจุบันมีเซี่ยจิ้งหยวนเป็นผู้นำตระกูลและยังเป็นถึงรองเสนาบดีกรมโยธา เขามีฮูหยินเอกจากตระกูลหลิวที่เคยมีอำนาจในราชสำนักสนับสนุน

โดยฮูหยินเอกมีบุตรชายให้เขาหนึ่งคนแม้ว่าจะพยายามมีบุตรเพิ่ม แต่เพราะเป็นคนมีบุตรค่อนข้างยากผ่านมาหลายปีก็ไม่มีท่าทีตั้งครรภ์อีกเลย เซี่ยจิ้งหยวนจึงรับอนุภรรยาจากตระกูลขุนนางอีกสามคนเข้ามาเพื่อมีบุตรไว้ใช้ประโยชน์

ซึ่งอนุคนแรกกลับมีบุตรชายให้เขานี่คือคนที่ฮูหยินเกลียดชังที่สุด เพราะฐานะทายาทของบุตรชายตนกำลังสั่นคลอนส่วนอนุคนที่สองมีบุตรสาวสองคน และอนุคนที่สามมีบุตรสาวหนึ่งคนฮูหยินเอกจึงไม่อะไรกับพวกนางมากนัก

แต่จะมีสตรีใดที่อยากให้สามีโปรดปรานอนุภรรยามากกว่าตนเอง เพราะตั้งแต่เซี่ยจิ้งหยวนรับอนุคนที่สามเข้าจวนเขามักจะไปนอนค้างกับนาง ความเกลียดชังจึงรอมาถึงวันที่อนุซูเชี่ยนเชี่ยนกำลังจะคลอดลูก

“เร็วเข้าใครก็ได้ก็ไปเอาน้ำแกงใส่โสมมาให้อนุสามหน่อย”

“นายหญิงอดทนอีกนิดนะเจ้าคะดื่มแกงจะได้มีแรงเบ่งเจ้าค่ะ” แม่นมหลินที่ติดตามมาคอยรับใช้ซูเชี่ยนเชี่ยนพยายามปลอบประโลมนางด้วยความเป็นห่วง

ในขณะที่เรือนอนุสามกำลังวุ่นอยู่กับการทำคลอดน้ำแกงใส่โสมที่ลู่เจียสาวใช้อีกคนวิ่งไปเอาที่ห้องครัว กลับมีใครบางคนแอบใส่ยาขับเลือดลงไปโดยไม่มีใครเห็น และนั่นจึงกลายเป็นเรื่องน่าเศร้าของชีวิตเด็กคนหนึ่งที่กำลังจะออกมาลืมตาดูโลก

หลังดื่มน้ำแกงใส่โสมซูเชี่ยนเชี่ยนออกแรงเบ่งคลอดเพียงไม่กี่ครั้ง เสียงเล็ก ๆ ที่นางเฝ้ารอก็แผดร้องท่ามกลางพายุลมแรงด้านนอกเรือน

“อุแว้! อุแว้!”

“ยินดีด้วยอนุสามท่านคลอดบุตรสาวร่างกายแข็งแรงดีเจ้าค่ะ”

“แม่นมหลินข้าได้ลูกสาวนางช่างน่ารักน่าชังยิ่งนัก”

“ใช่เจ้าค่ะนายหญิงคุณหนูน้อยหน้าตาเหมือนท่านมากเจ้าค่ะ”

แต่ขณะที่หมอตำแยกำลังทำความสะอาดช่องคลอดให้ซูเชี่ยนเชี่ยน นางก็ส่งเสียงร้องออกมาดั่งลั่นเมื่อซูเชี่ยนเชี่ยนเลือดไหลไม่มีทีท่าว่าจะหยุด และเจ้าตัวเองสีหน้าก็เริ่มซีดจางลงไปเรื่อย ๆ เช่นกัน

“กรี้ดด! แย่แล้วอนุสามมีเลือดไหลไม่หยุดนางตกเลือดหลังคลอด”

“อะไรนะ! ลู่เจีย ๆ รีบไปตามหมอเร็วเข้า”

หมับ! “ลู่เจียไม่ต้องข้ารู้ตัวดีตอนนี้ร่างกายของข้าใกล้จะไม่ไหวแล้ว ฮึก ลูกแม่...แม่ขอโทษที่ไม่ได้อยู่ดูแลเจ้าจนเติบใหญ่ แม่ขอเพียงชีวิตของเจ้านับต่อจากนี้อย่าได้เป็นเหมือนแม่เลย

อึก แม่นมหลิน ลู่เจีย ข้าฝากพวกเจ้าช่วยดูแลลูกสาวของข้าด้วย หากบิดาของนางยังไม่ได้ตั้งชื่อให้กับลูกคนนี้พวกเจ้าให้นางชื่อว่าเซี่ยอู๋ซวง ลูกแม่...แม่จะเฝ้ามองเจ้าอยู่บนฟ้าเสมอ...”

“นายหญิง! ๆ ฮือ ๆ ๆ”

สิ้นเสียงการฝากฝังบุตรสาวที่เพิ่งถือกำเนิดประตูห้องนอนของเรือน ก็ถูกเปิดออกอย่างแรงตามมาด้วยร่างสูงโปร่งของเซี่ยจิ้งหยวนที่ทราบข่าว ด้านหลังยังมีฮูหยินเอกที่แสร้งทำสีหน้าเป็นห่วงเป็นใยอนุของสามีอีกคน

ผัวะ! “เชี่ยนเชี่ยน ๆ เจ้าเป็นอะไรไมันเกิดอะไรขึ้นกับนาง!”

“ตะ ตะ ใต้เท้าเซี่ยอนุสามนางคลอดยากพอคลอดบุตรคนนี้ออกมานางก็ตกเลือดอย่างหนัก ละ ละ และตอนนี้นางก็ไม่มีลมหายใจแล้วเจ้าค่ะ” หมอตำแยรายงานเรื่องการคลอดกับเซี่ยจิ้งหยวนเสียงสั่น

ฮูหยินเอกได้โอกาสจึงอ้างถึงปรากฏการณ์ที่ประจวบเหมาะพอดีว่า เด็กที่เพิ่งเกิดมีดวงชะตาอย่างไรต่อตระกูลเซี่ยในอนาคต

“ท่านพี่อย่าได้เสียใจไปเลยเจ้าค่ะน้องหญิงซูนางแค่โชคร้ายเท่านั้น ที่ให้กำเนิดเด็กที่เป็นดาวอัปมงคลซึ่งมาอาศัยท้องของนาง”

แม่นมหลินกับลู่เจียถึงกับหยุดชะงักมองไปยังฮูหยินเอกพร้อม ๆ กัน พวกนางไม่คิดว่าสตรีที่ทำเหมือนมีเมตตากับเจ้านายจะซ่อนความร้ายกาจได้ลึกถึงเพียงนี้

“ใต้เท้าเจ้าคะ...”

“หึ ฮูหยินเจ้าจัดการเรื่องงานศพของเชี่ยนเชี่ยนแทนข้าด้วยก็แล้วกัน ส่วนเด็กคนนี้อย่าเอามาให้ข้าเห็นหน้าอีกพวกเจ้าสองคนเอานางไปเลี้ยงดูที่เรือนท้ายจวน ดูแลนางให้ดีอย่าได้เสนอหน้ามาในเขตเรือนใหญ่เด็ดขาด”

“เจ้าค่ะท่านพี่ข้าจะจัดงานศพให้น้องหญิงอย่างสมเกียรติ”